Bir kurum ve eğitimi örneği olarak ahilik teşkilatında eğitim
Öz
Eğitim bir toplumun güçlü olmasını, nitelikli, aydın insanların oluşmasını sağlayan en önemli araçtır. Eğitim ulusal kalkınmayı, ilerlemeyi, bağımsızlığı ve özgürlüğü, refahı sağlamanın en etkili yollarından biridir. Şu an içinde bulunduğumuz çağın bilgi çağı olması da eğitim konusunu daha güncel olmasını, daha önem verilmesini sağlamıştır. Geçmiş yıllarda eğitim yalnızca bir meslek ve iş sahibi olmanın yolu olarak görülürken bugün eğitim hayatın her alanında oldukça önemli bir yer tutmuş yaşam boyu öğrenme gibi eğitimle ilgili yeni kavramlar türemiştir. Sosyal bilimler alanının önemli bir disiplini olan kamu yönetimi son dönemlerde yaşanan gelişmelere bağlı olarak personel alımından emekliliğe kadar hizmet öncesi hizmet içi gibi birçok eğitimlerin yapılmasını, yeni yaklaşımlarla kamu yönetimi alanının yeniden yorumlanması ihtiyacını doğurmuştur. Bu sebeple kamu yönetiminde stratejik planlamalar, insan kaynakları gibi birimlere bu doğrultuda personel eğitimine verilen önem artmıştır. Yapılan çalışmada Türk sosyal, kültürel ve daha birçok alan için temel oluşturan, Ahi Evran'ın XIII. yüzyılda kurduğu ahilik teşkilatında eğitim konusunun ele alınışı incelenmiştir. Çalışmanın amacı günümüzdeki yenilikleri, değişiklikleri, gelişimleri veya eksiklikleri daha iyi görebilmek adına asırlar öncesine ait olan ahilik teşkilatında eğitimin önemi, nasıl yapıldığını ele almaktır. Çalışmada literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Yapılan incelemeler göstermiştir ki ahilik teşkilatında iş eğitimi hem teorik hem pratik olmak üzere verilmiş, öğrenme ve beceri geliştirme odak noktası olmuş, bunu yaparken sadece kişisel değil toplumsal alan da ihmal edilmemiş ve ahlak, sevgi, dayanışma, birlik, kültür gibi olgulara büyük önem verilmiş. Bugün kamu yönetimi alanında verilen eğitimlerde de geçmişteki bu uygulamaların etkisi görülebilir. Geçmişi anlamak, ele almak, incelemek bugüne ışık tutacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Referans1 Akdağ, Ömer ve Meltem Kurtuluş. (2016), Ahilik ve Meslek Ahlakı, KTO Karatay Üniversitesi Yayınevi, Konya. Referans2 Arslan, Hüseyin (2015), Ahilik Teşkilatının Sosyo-İktisadi Yapısı ve Örneklik Değeri, Akademik Bakış Dergisi, S.49, ss.248-271.Referans3 Batuta, İbn-i. (1983). Seyahatname. (Çev. Mümin Çevik). Bilge Kültür Sanat Yayınevi, İstanbul.Referans4 Bayram, Selahattin. (2012), Osmanlı Devleti'nde Ekonomik Hayatın Yerel Unsurları: Ahilik Teşkilatı ve Esnaf Loncaları, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, S.21, ss.81-115.Referans5 Bulut, Ersin. (2009), Anadolu Selçuklu Devleti Zamanında Kurulan Sosyal Müesseselerin Devlet Yönetimine Etkileri, Kars, Kafkas Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Referans6 Ceylan, Kazım. (2013), Ahilik Türk İslam Medeniyetinde Dünyevi ve Uhrevi Sistem, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Kültür Yayınları, Referans7 Demirpolat, Anzavur ve Gürsoy Akça. (2004). Ahilik ve Türk Sosyo-Kültürel Hayatına Katkıları, Türkiyat Araştırmalar Dergisi, S. 15, ss.355-376.Referans8 Kara, Aysun.(2012), Küreselleşme Sürecine Eleştirel Bir Bakış: Mesleki Gelenekten İş Etiğine Atasözlerinden Reklam Sloganlarına, İstanbul, Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Referans9 Karaman, Ramazan. (2004), Türk Ahi Teşkilatının İşleyişi ve Çorum Tarihinde Ahilik, Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, S.1, ss.93-109.Referans10 Karasoy, Yakup (2003). Ahi Kelimesi ve Türk Kültüründe Ahilik, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S:15, ss. 355-376. Referans11 Kaya, Umut. (2013). Değerler Eğitiminde Bir Meslek Teşkilatı: Ahilik, Değerler Eğitimi, C. 11, S.46, ss.41-69.Referans12 Kılavuz, Akif, (2004), Ahilik Kurumunda Din ve Ahlâk Eğitimi Anlayışı, I. Ahi Evran-ı Veli ve Ahilik Araştırmaları Sempozyumu, C. II, Kırşehir. Referans13 Kılavuz, M. A. (2005). Ahîlik kurumunda din ve ahlâk eğitimi anlayışı. I. Ahî Evran-ı Veli ve Ahîlik Araştırmaları Sempozyumu içinde (ss. 615-628). Kırşehir: Gazi Üniversitesi Ahilik Kültürünü Araştırma Merkezi Yayınları.Referans14 Kökeni, Arif Hüdai ve Nüket Örnek Büken. (2018), Ahi Evran ve Ahilik ile Hekimlik Ahlakı Üzerine Bir Değerlendirme, Lokman Hekim Dergisi, S.8, ss.54-70.Referans15 Köksal, Mustafa. (2002). Ahilik Kültürünün Dünü ve Bugünü, Işık Eğitim Kültür Hizmetleri Yayınevi. Ankara. Referans16 Özerkman, Necmettin. (2004), Ahiliğin Tarihsel-Toplumsal Temelleri ve Temel Toplumsal Fonksiyonları Sosyolojik Yaklaşımı, Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi Dergisi, S.44, ss.57-78.Referans17 Sultanbeyli Birleşik Esnaf Sanatkarlar Odası Esnaf Portalı, Ahi Birliklerinde Eğitim, Kaynak: http://www.sultanbeylieso.org.tr/ahilik/egitim, Erişim Tarihi: 13.10.2018Referans18 Temel, Hilal. (2007). Ahilik Teşkilatının Halkın Eğitimi ve Öğretimindeki Rolü, Konya, Selçuk Üniversitesi, Sosyal bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.Referans19 Ünsür, Ahmet. (2017). Ahilik Sisteminde Ahlak Temelli Çalışma İlişkileri ve Günümüz Bakış Açısından Değerlendirilmesi, Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, S.8, ss. 90-98.Referans20 Yücel, Ayşe. (1999), Ahilikte Eğitim ve Amaçları, II. Uluslar Arası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri, Kırşehir.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Deniz Balcı
*
0000-0001-6868-1955
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2019
Gönderilme Tarihi
12 Şubat 2019
Kabul Tarihi
20 Mayıs 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 33 Sayı: 46