The Impact of Technology-Supported Teaching on Primary School Students' Attitudes Towards Mathematics

Öz

Student attitudes towards mathematics, often formed during the early primary grades, are of critical importance for future academic success and engagement. This study, grounded in the Technology-Enhanced Learning (TEL) framework, investigated the effect of a technology-supported teaching intervention on the attitudes of fourth-grade students towards mathematics. A quasi-experimental pre-test/post-test control group design was employed with 43 students in Turkey. The experimental group (n=21) participated in a six-lesson intervention that integrated various interactive digital tools, while the control group (n=22) followed the conventional curriculum. The 'Attitudes Towards Mathematics Scale' was administered to both groups before and after the intervention. The findings revealed a statistically significant and large positive impact on the attitudes of the experimental group, with a particularly notable increase observed in the self-confidence sub-dimension. In contrast, no significant attitudinal change was detected in the control group. The study concludes that a pedagogically sound intervention using interactive digital tools is a highly effective strategy for fostering positive mathematics attitudes in primary school students. The results reveal that the key to this positive outcome is the active, exploratory, and learner-centered learning environment created through technology.

Anahtar Kelimeler

• Mathematics attitudes
• technology enhanced learning
• primary education
• educational technology

Teknoloji Destekli Öğretimin İlkokul Öğrencilerinin Matematiğe Yönelik Tutumlarına Etkisi

Öz

Genellikle ilkokulun erken kademelerinde oluşan matematiğe yönelik öğrenci tutumları, gelecekteki akademik başarı ve katılım için kritik bir öneme sahiptir. Bu çalışma, Teknoloji Destekli Öğrenme kuramsal çerçevesine dayanan teknoloji destekli bir öğretim müdahalesinin, dördüncü sınıf öğrencilerinin matematiğe yönelik tutumları üzerindeki etkisini incelemiştir. Türkiye'de 43 öğrencinin katılımıyla ön test-son test kontrol gruplu yarı-deneysel desen kullanılmıştır. Deney grubu (n=21), çeşitli etkileşimli dijital araçların entegre edildiği altı derslik bir müdahaleye katılırken kontrol grubu (n=22) mevcut öğretim programını takip etmiştir. "Matematiğe Yönelik Tutum Ölçeği", müdahaleden önce ve sonra her iki gruba da uygulanmıştır. Bulgular, deney grubunun tutumları üzerinde istatistiksel olarak anlamlı ve geniş düzeyde pozitif bir etki olduğunu ortaya koymuştur; özellikle özgüven alt boyutunda dikkat çekici bir artış gözlemlenmiştir. Buna karşılık, kontrol grubunda anlamlı bir tutum değişikliği saptanmamıştır. Çalışma, etkileşimli dijital araçlar kullanan pedagojik olarak etkili bir müdahalenin, ilkokul öğrencilerinde olumlu matematik tutumları geliştirmek için oldukça başarılı bir strateji olduğu sonucuna varmıştır. Sonuçlar, bu olumlu sonucun anahtarının, teknoloji aracılığıyla oluşturulan aktif, keşfe dayalı ve öğrenci merkezli bir öğrenme ortamı olduğunu ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Matematik tutumları
• teknoloji destekli öğrenme
• ilköğretim
• eğitim teknolojisi

Kaynakça

1. Acar, R., & Özdaşlı, K. (2017). Bireysel kariyer planlama yapmanın öğrencinin başarısı üzerindeki etkisi: SBMYO öğrenci üzerine bir araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(21), 301-314. https://www.doi.org/10.20875/makusobed.316449
2. Akçakanat, T., & Uzunbacak, H. H. (2019). Kariyer kararlılığı ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 4(9), 159-170. https://doi.org/10.25204/iktisad.576572
3. Akın, A., Sarıçam, H., & Kaya, Ç. (2014). Career Decision Self-efficacy Scale-Short form (CDSES-SF): The psychometric properties of Turkish version. IIB International Refereed Academic Social Sciences Journal, 13(5), 80-89.
4. Bacanli, F. (2012). Kariyer karar verme güçlükleri ve meslek seçimine ilişkin akılcı olmayan inançların ilişkisi. Turkish Psychological Counseling & Guidance Journal, 4(37), 86-95.
5. Bacanlı, F., (2014, Kasım). Ergenlerin kariyer gelişiminde ebeveynler bilişsel bilgi işleme kuramı temelli bir yaklaşım. II. Uluslararası İş ve Meslek Danışmanlığı Kongresi’nde sunulmuş sözlü bildiri, Türkiye İş Kurumu, Antalya.
6. Bayık, M. E., & Gürbüz, S. (2016). Ölçek uyarlamada metodoloji sorunu: Yönetim ve örgüt alanında uyarlanan ölçekler üzerinden bir araştırma. İş ve İnsan Dergisi, 3(1), 1-20. https://doi.org/10.18394/iid.15648
7. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen and J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162). Newbury Park, CA: Sage.
8. Bryman, A., & Cramer, D. (2002). Quantitative data analysis with SPSS release 10 for Windows: A guide for social scientist. Philedelphia: Routle.

9. Büyükgöze-Kavas, A. (2012). Kariyer Karar Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Psychological Counseling & Guidance Journal, 4(38), 159-168.
10. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (24. Baskı) Ankara: Pegem Akademi
11. Chreptaviciene, V., & Starkute, J. (2012). Relationship between career and competency: verification of theoretical model validity. Inžinerinė ekonomika, 23(2), 163-173.
12. Coşar, M. (2016). Üniversite tercihinde öğrencileri etkileyen faktörler. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 1-5.
13. Creswell, J.W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş (M. Sözbilir, Çev.) Ankara: Pegem Akademi.
14. Creswell, J. W., & Clark, V. L. (2015). Karma yöntem araştırmaları tasarım ve yürütülmesi. (Çev. Y. Dede ve S. B. Demir, 2. Baskı). Anı Yayıncılık
15. Çapan, B. E. (2021). Ergenlerde kariyer psikolojik danışma uygulamaları. K. Öztemel (Ed.), Vaka örnekleriyle kariyer rehberliği ve kariyer psikolojik danışması, (s. 152-185), Pegem Akademi.
16. Çarkıt, E. (2019). Kariyer danışmanlığı ve mesleki rehberlik alanında Türkiye’de yapılan lisansüstü tezlerin araştırma eğilimleri. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(2), 1503-1514. https://doi.org/10.33206/mjss.493303
17. DeVellis, R. F. (2014). Ölçek geliştirme kuram ve uygulamalar (Çev. T. Totan). Nobel.
18. Eşkisu, M., Haspolat, N. K. & Ağırkan, M. (2020). Psikolojik danışman adaylarının kariyer kararı yetkinlik ve mesleki sonuç beklentilerinin geliştirilmesi. OPUS-Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(31), 4186-4209. doi.org/10.26466/opus.720708
19. Erkuş, A. (2013). Davranış Bilimleri İçin Bilimsel Araştırma Süreci. Ankara: Seçkin
20. Fantinelli, S., Esposito, C., Carlucci, L., Limone, P., & Sulla, F. (2023). The influence of individual and contextual factors on the vocational choices of adolescents and their impact on well-being. Behav Sci 13(233), 1-15. doi: 10.3390/bs13030233
21. Gaudron, J. P. (2011). A psychometric evaluation of the career decision self-efficacy scale–short form among French university students. Journal of Career Assessment, 19(4), 420-430. https://doi.org/10.1177/10690727114097
22. Gürbüz S. (2019). AMOS ile yapısal eşitlik modellemesi. Seçkin Yayıncılık.
23. Hambleton, R. K. (2005). Issues, designs, and technical guidelines for adapting tests into multiple languages and cultures. Hambleton, R.K., Merenda, P. F. & Spielberger, C. D. (Eds.), Adapting Educational and Psychological Tests for Cross-Cultural Assessment (pp. 3-38). Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
24. Hepkul, A. (2014). Meslek lisesi tercihi sürecinin keşifsel olarak incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 41-52. https://doi.org/10.18037/ausbd.93452
25. Huck, S. W. (2012). Reading statistics and research. Pearson Education.
26. Johnson, R. A., & Wichern, D. W. (2007). Applied multivariate statistical analysis (6th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
27. Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the Simplis Command Language. Lincolnwood: Scientific Software International.
28. Kahraman, F. (2023). Sağlık eğitimi alan üniversite öğrencilerinde kariyer stresinin kariyer geleceği üzerindeki etkisi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (34), 487-502. https://doi.org/10.54600/igdirsosbilder.1314398
29. Kaygas, Y., Şam, M., Doğan, Y. B., Ağaoğlu, C. Y., Sonkur, A., & Durmuş, E. E. (2023). Ergenlerde sosyal medya bağımlılığının yordayıcıları olarak sosyal kaygı ve öz yeterlik. Bağımlılık Dergisi, 24(4), 461-474.
30. Kline, P. (2005). An essay guide to factor analysis. New York: Routledge
31. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. Guilford Press.
32. Korkmaz, O., & Kırdök, O. (2019). Kariyer hedefi geribildirim ölçeği’nin (KHGÖ) Türkçeye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Journal of Theoretical Educational Science, 12(2), 494-510. https://doi.org/10.21031/epod.394323
33. Lloyd, K. B., & Jankowski, D. J. (1999). A cognitive information processing and information theory approach to diagram clarity: A synthesis and experimental investigation. Journal of Systems and Software, 45(3), 203–214. https://www.doi.org/10.1016/S0164-1212(98)10079-1
34. McMillan, J.H. & Schumacher, S. (2010). Evidence-based inquiry. Education research. Pearson Education. https://eric.ed.gov/?id=ED577250
35. Mu, A., & Li, M. (2024). İmplementation the training course based on situated cognition theory to enhance the career planning competency of pre-school education students. Pakistan Journal of Life and Social Sciences, 22(2), 10529-10537. https://doi.org/10.57239/PJLSS-2024-22.2.00797
36. Mutlu-Çaykuş, T. (2021). Kariyer psikolojik danışmada bireyi tanıma ve değerlendirme. K. Öztemel, (Editör), Vaka örnekleriyle kariyer rehberliği ve kariyer psikolojik danışması, (s.152-185), Pegem Akademi
37. Morris, M. H., Webb, J. W., Fu, J., & Singhal, S. (2013). A competency-based perspective on entrepreneurship education: Conceptual and empirical insights. Journal of Small Business Management, 51, 352–369. https://doi.org/10.1111/jsbm.12023
38. Owen, F. K. (2018). Üniversite öğrencilerinin kariyer gelişim ihtiyaçları. Yaşadıkça Eğitim, 32(2), 28-39.
39. Orçan, F. (2018). Exploratory and Confirmatory Factor Analysis: Which one to use first? Journal of Measurement and Evaluation in Education and Psychology-Epod, 9(4), 414-421. https://doi.org/10.21031/epod.394323
40. Özden, K., & Sertel-Berk, Ö. (2017). Kariyer Stresi Ölçeği’nin (KSÖ) Türkçe'ye uyarlanması ve psikometrik özelliklerinin sınanması. Psikoloji Çalışmaları, 37(1), 35-51.
41. Öztemel, K. (2012). Kariyer kararsızlığı ile mesleki karar verme öz yetkinlik ve kontrol odağı arasındaki ilişkiler. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(2), 459-477.
42. Öztemel, K. (2018). Duygusal ve kişilik ilişkili kariyer karar verme güçlükleri ölçeğinin genç yetişkin örnekleminde faktör yapısının ve güvenirliğinin incelenmesi. Kariyer Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 1(1), 68-82.
43. Öztürk, N. B., Eroğlu, M. G., & Kelecioğlu, H. (2015). Eğitim alanında yapılan ölçek uyarlama makalelerinin incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 40(178), 123-137. http://dx.doi.org/10.15390/EB.2015.4091
44. Özyürek, R. (2022). Kariyer psikolojik danışmanlığı kuramları: Çocuk ve ergenler için kariyer rehberliği uygulamaları, Pegem Akademi.
45. Pallant, J. (2007). Spss survival manual a step by step guide to data analysis using spss for windows. McGraw Hill.
46. Rosen, N. O. Knauper, B. & Sammut, J. (2007). Do individual differences in intolerance of uncertainty affect monitoring? Psychology & Health, 22(4), 413-430. https://doi.org/10.1080/14768320600941038
47. Rothwell, W. J. (1984). A career planning questionnaire. Abca Bulletin 47(2), 1-15. doi: 10.1177/108056998404700206
48. Sampson, J. P., Reardon, R. C., Peterson, G. W., & Lenz, J. G. (2004). Career counseling and services: A cognitive information processing approach. Belmont, CA: Thomson/Brooks/Cole.
49. Savickas, M. L., & Porfeli, E. J. (2012). Career Adapt-Abilities Scale: Construction, reliability, and measurement equivalence across 13 countries. Journal of vocational behavior, 80(3), 661-673. https://doi.org/10.1016/j.jvb.2012.01.011
50. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. İstanbul: Seçkin.
51. Şeker, G. (2021). Kariyer kararsızlığının yordayıcısı olarak iyi oluş ve kariyer kaygısı. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (51), 262-275. https://doi.org/10.9779/pauefd.706983
52. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Allyn & Bacon.
53. Thompson, B. (2004). Exploratory & confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. American Psychological Association.
54. Toh, R., and Sampson, J. P. (2021). Improving public employment service delivery in developing countries: right servicing through the cognitive information processing approach. British Journal Guidance &Counseling 49(1), 90–103. https://www.doi.org/10.1080/03069885.2019.1577357
55. Turan, İ., Şimşek, Ü., & Aslan, H. (2015). Eğitim araştırmalarında likert ölçeği ve likert-tipi soruların kullanımı ve analizi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 186-203.
56. Veneziano, L, Hooper, J, (1997). A method for quantifying content validity of healthrelated questionnaires. American Journal of Health Behavior, 21(1), 67-70.
57. Wang, P., Li, T., Wu, Z., Wang, X., Jing, J., Xin, J., ... & Dai, B. (2023). The development of career planning scale for junior high school students based on cognitive information processing theory. Frontiers in Psychology, 14, 1106624. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2023.1106624
58. Watts, A. G., & Fretwell, D. (2004). Public policies for career development: Policy strategies for designing career information and guidance systems in middle-income and transition economies. Public Disclosure Authorized, World Bank. https://documents1.worldbank.org/ adresinden erişilmiştir.
59. Whiston, S. C., & Oliver, L. W. (2005). Career counseling process and outcome. (W.B. Walsh & M.L. Savickas), Handbook of vocational psychology (pp. 167-206). Routledge.
60. Wu, J. (2018). Efficacy study of using cognitive information process model in college counseling. Psychology 9(15), 2984–2995. https://www.doi.org/10.4236/psych.2018.915173
61. Xu, H., & Tracey, T. J. (2015). Career decision ambiguity tolerance scale: Construction and initial validations. Journal of Vocational Behavior, 88, 1-9. https://doi.org/10.1016/j.jvb.2015.01.006
62. Yaylacı, Ö. G. (2007). İlköğretim düzeyinde kariyer eğitimi ve danışmanlığı. Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi (Bilig), 40(Kış), 119-140.
63. Yazıcı Çelebi, G. (2023). Lise Öğrencilerinde Sosyal Kaygı ve Mükemmeliyetçilik Arasındaki İlişkide Akademik Öz Yeterliliğin Düzenleyici Rolünün İncelenmesi. Mavi Atlas, 11(2), 297-305. https://www.doi.org/10.18795/gumusmaviatlas.1339802
64. Yeşilyaprak, B. (2019). Türkiye’de mesleki rehberlik ve kariyer danışmanlığı hizmetleri: güncel durum ve öngörüler. Kariyer Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 2(2), 73-102.