Investigating the Quality of Life of University Students in Terms of Exercise Status

Abstract

The aim of the study was to investigate the Quality of life of University students in terms of exercise status. The total 2923 of 10646 students (1648 female, 1275 male) were participated to study from different Faculties and Vocational Schools in Sinop University. Sample number was determined with randomly and survey forms were applied in spring semester of 2017-2018. Quality of Life Scale (WHOQOL-BREF) were used to collect data. Independent samples t-test was used to analyses in SPSS 21.0 V Statistical Package program and p<0, 05 level of statistical significance. It was determined that 24, 3 % (711) of students exercise regularly and 75, 7 % (2212) of them don’t any exercise regularly. Quality of Life Scale and in sub-dimensions has shown statistically significant difference in participants who exercise regularly (p<0,05). As one of the sub-dimension of quality of life in respect to gender variable, ‘mental’ has shown statistical significance in males (p<0,05). In conclusion, quality of life of the students exercise regularly was found higher. Moreover, informing them about the importance of regular exercise with basic instructions will have a pivotal role in improving the quality of life. 

Keywords

• Exercise
• university students
• quality of Life.

Üniversite Öğrencilerinin Egzersiz Yapma Durumuna Göre Yaşam Kalitelerinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı; üniversite öğrencilerinin egzersiz yapma durumlarına göre yaşam kalitelerinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini, Sinop Üniversitesi’nin farklı fakülte ve yüksekokullarında öğrenim gören toplam 10646 öğrenciden 2923’ü (1648 kadın, 1275 erkek) oluşturmaktadır. Her fakülte ve yüksekokulu temsil edecek şekilde basit tesadüfi örnekleme yöntemiyle örneklem seçilmiş ve anketler 2017-2018 bahar döneminde uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, kişisel bilgi formu ile Yaşam Kalitesi Ölçeği (WHOQOL-BRIEF) kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterdiği belirlenerek, Independent-samples t-test ile analiz edilmiştir. Tüm istatistiksel hesaplamalarda SPSS 21.0 V paket program kullanılmış ve p<0,05 anlamlı kabul edilmiştir. Araştırmada üniversite öğrencilerinin (n=711) %24,3’ünün düzenli olarak egzersiz yaptığı, (n=2212) %75,7’sinin ise düzenli olarak egzersiz yapmadıkları belirlenmiştir. Yaşam kalitesi ölçeğinde ve alt boyutlarında egzersiz yapanlar lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Cinsiyet değişkeni açısından ise yaşam kalitesi alt boyutlarından “ruhsal alan” alt boyutunda erkek öğrenciler lehine farklılık belirlenmiştir (p<0,05). Çalışmamızda düzenli egzersiz yapmanın yaşam kalitesi üzerinde etkisi incelenmiş ve düzenli egzersiz yapan katılımcıların yaşam kaliteleri daha yüksek bulunmuştur. Üniversite öğrencilerine öğrenim süresi boyunca gerekli eğitim verilerek düzenli egzersizin öneminin anlatılması ve egzersizi bir davranış ve yaşam biçimi haline getirmelerinin sağlanması, öğrencilerin yaşam kalitelerini artırmada önemli rol oynayacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Egzersiz
• Üniversite Öğrencisi
• Yaşam Kalitesi

Kaynakça

1. Akbolat, M., Turgut, M. & Över G. (2015). Hemşirelerin yaşam kalitesi algılarının motivasyonlarına etkisi: Bir kamu hastanesi örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(2): 82-65.
2. Bek, N. (2008). Fiziksel aktivite ve sağlığımız. 1. Baskı, Ankara, Klasmat Matbaacılık, 10 -13.
3. Bize, R., Johnson J. & Plotnikoff R.C. (2007). Physical activity level and health-related quality of life in the general adult population: A systematic review. Preventive Medicine, 45: 401-415.
4. Blacklock, R.E. Rhodes, R.E. & Brown, S.G. (2007). Relationship between regular walking, physical activity, and health-related quality of life. Journal of Physical Activity and Health. 4: 138-152.
5. Boylu, A.A., & Paçacıoğlu, B. (2016). Yaşam kalitesi ve göstergeleri. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 8:15.
6. Bozlar, V. & Arslanoğlu, C. (2016). Healthy life style behaviors of university students of school of physical education and sports in terms of body mass index and other variables. Universal Journal of Educational Research, 4(5), 1189-95. doi: 10.13189/ujer.2016.040532
7. Castillion, P.G., Sendio, A.R., Baneges, J.R., Garcia, E.L. & Rodriquez-Artalejo, F. (2005). Differences in quality of life women and men in the older population of Spain. Social Science & Medicine. 60; 1229-1240.
8. Doğanay, A. & Sarı, M. (2006). Öğrencilerin üniversitedeki yaşam kalitesine ilişkin algılarının demokratik yaşam kültürü çerçevesinde değerlendirilmesi (Çukurova Üniversitesi Örneği). Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(16), 107-128.

9. Dyson, R., & Renk, K. (2006). Freshmen adaptation to university life: depressive symptoms, stress and coping. Journal of Clinical Psychology, 62(10), 1231-1244.
10. Fidaner, H., Elbi, H. & Fidaner, C. (1999). Yaşam kalitesinin ölçülmesi, WHOQOL-100 ve WHOQOL-BREF. Psikiyatri Psikoloji Psikofarmakoloji Dergisi. 7:5-13.
11. Gillison, F.B., Skevington, S.M., Sato, A., Standage, M. & Evangelidou, S. (2009). The effects of exercise ınterventions on quality of life in clinical and healthy populations; A meta analysis. Social Science & Medicine, 68: 1700-1710.
12. Güllü, S., & Çiftçi, E. G. (2016). Spor merkezlerine üye olan bireylerin yaşam kalitesinin incelenmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 2(3), 1012-1023.
13. Kaptan S. (1998). Bilimsel araştırma teknikleri.(11. Baskı), Ankara Tek Işık Baskı.
14. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yönetimi. (19.Baskı), Ankara, Nobel Yayıncılık.
15. Kaya, M., Genç, M., Kaya, B. & Pehlivan, E. (2007). Tıp fakültesi ve sağlık yüksekokulu öğrencilerinde depresif belirti yaygınlığı, stresle başaçıkma tarzları ve etkileyen faktörler. Türk Psikiyatri Dergisi, 18(2), 137-146.
16. Kırgız, C., Şenel, Ö., Arslanoğlu, E. & Sever, O. (2014). Beden eğitimi ve spor yüksek okullarında görev yapan öğretim elemanlarının yaşam kalitelerinin incelenmesi. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2);1-6.
17. Koçoğlu, D. & Akın, B. (2009). Sosyoekonomik eşitsizliklerin sağlıklı yaşam biçimi davranışları ve yaşam kalitesi ile ilişkisi. Deuhyo Elektronik Dergisi; 2(4):145-154.
18. Özkatar Kaya, E., Sarıtaş N., Yıldız, K. & Kaya, M. (2018). Sedanter olan ve olmayan bireylerin fiziksel aktivite ve yaşam tatmin düzeyleri üzerine araştırma. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(3), 89-94.
19. Salici, O. (2010). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencilerinin üniversitedeki yaşam kalitesine ilişkin algılarının demokratik yaşam kültürü çerçevesinde değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı.
20. Vural, Ö., Eler, S., & Güzel., N. (2010). Masa başı çalışanlarda fiziksel aktivite düzeyi ve yaşam kalitesi ilişkisi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 8 (2) , 69-75
21. World Health Organization. (1997). The world health organızatıon qualıty of lıfe ınstruments (The whoqol-100 and the whoqol-bref). Whoqol Measuring Quality of Life, Programme on Mental Health Division of Mental Health and Prevention of Substance Abuse.
22. Yeşilyaprak, B. (1986). Üniversite gençlerinin psikolojik sorunları. Psikoloji Dergisi.5(20): 8-80.