ÖZEL EĞİTİMDE PERSONEL SORUNU

Öz

Çalışan insanların çalıştıkları alanlarda kalite olarak en yüksek standartlara ulaşmaları hedeflenmekte bu hedefe ulaşmanın ilk basamağını da nitelikli insan gücü yetiştirmek oluşturmaktadır. Özel Eğitime muhtaç çocukların genel nüfustaki oranı % 14 olarak kabul edildiği göz önünde bulundurulduğunda ve 8 milyon olarak tahmin edilen bu çocukların sadece 50 binin eğitim öğretiminden faydalandığını düşündüğümüzde, özel eğitime muhtaç çocuklara hizmet verecek eğitim kurumları ve nitelikli özel eğitim personelinin gerekli olduğu ortaya çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Özel Eğitim
• Organizasyon
• Özel Eğitime Muhtaç Çocuk
• Özel Eğitim Personeli.

THE PERSONAL PROBLEM OF SPECIAL EDUCATION

Abstract

Working people are being aimed to reach the highest level of standards in terms of their own job as a qualification, so that the first step of this aim is to improve the qualified working forces. It is thought to accept percent of children in the general population who need to have a special education, and they are approximately eight million but only 50 thounds children can get benefit from the special education. From this point of view, it seems to necessary that there should be more special education organisations and the qualified staff that will give the special education service.

Keywords

• Special education
• organisation
• child and staff
• personal of special education.

Kaynakça

1. Akçamete, G. (1998). “Türkiye’de Özel Eğitim” Özel Eğitim, Anadolu Üniversitesi Yayınları, No: 1018, Eskişehir,
2. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı (1999), 1. Özürlüler Şûrası, 29 Kasım –02 Aralık
3. , Ankara.
4. Bıyıklı, L; (1997). “Özel Eğitime Gereksim Duyan Çocuklar” Milli Eğitim, Sayı:136, Milli Eğitim Basımevi, Ankara.
5. Çağlar, D: (1975). “Özel Eğitim Alanına Eğitim Personeli Sağlama Sorunu” A. Ü. Eğitim Fakültesi’nin 10.yılına Armağan, Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 8, Yay. No: 58, Ankara.
6. Enç, M; Çağlar, D; Özsoy, Y; (1987) Özel Eğitime Giriş A.Ü. Eğitim Bilimleri Yayınları, No: 156, Ankara.
7. Kargın, T; (1997). “Özel Eğitim Alanında Öğretmen Yetiştirme” Milli Eğitim, s.136, Milli Eğitim Basımevi, Ankara.
8. M.E.B. (1996). “Öğretmen Yetiştirmede Koordinasyon ve İşbirliği Toplantısı”, Milli Eğitim Basımevi, Ankara.

9. Oyaokur, H. (1998) “16. Milli Eğitim Şurasına Doğru” Çağdaş Eğitim, Yıl: 23, Sayı: 247, Ankara.
10. Özçelik, İ. (1987). Özel Eğitim Alanı ve Özürlü Olma Durum, Fon Matbaası, Ankara. Parkınson, J. (1994). The Effective Teaching of Secondary Science, Longman. New York.