TEACHING AND THE STRUCTURE OF THE ADJECTIVE PHRASES IN “ÇALI KUŞU” BY REŞAT NURİ GÜNTEKİN

Öz

In this study; the structure of adjective phrases in Çalı Kuşu by Reşat Nuri Güntekin, what functions they can take in sentences, what amount they could be used with other phrases and teaching of them have been studied.

Anahtar Kelimeler

• adjective phrases
• the structure of the adjective phrases
• functions that can take in sentences
• teaching the structures.

REŞAT NURİ GÜNTEKİN’İN “ÇALI KUŞU” ROMANINDAKİ SIFAT TAMLAMALARININ DERİN YAPISI VE ÖĞRETİMİ ÜZERİNE

Öz

Bu çalışmada, Reşat Nuri Güntekin’in Çalı Kuşu isimli romanındaki sıfat tamlamalarının yapıları, cümlelerde ne tür görevler alabildikleri, diğer kelime gruplarının yapısına ne ölçüde katılabildikleri ve öğretimi üzerinde durulmuştur

Anahtar Kelimeler

• sıfat tamlamaları
• sıfat tamlamalarının yapıları
• öge oluşları
• öğretimi.

Kaynakça

1. Aksan, D., (1980), Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim 2, TDK yayınları, Ankara.
2. Alyılmaz, C., (1994), Orhun Yazıtlarının Söz Dizimi, Erzurum.
3. Alyılmaz, C., (2003), “Türkçede Fiil Deyimleri ve Öğretimi Üzerine”, Türk Dili, 620: 148-156.
4. Atabay, N., Özel, S., Çam, A., (1981), Türkiye Türkçesinin Sözdizimi, TDK yayın- ları, Ankara.
5. Atabay, N., Kutluk, İ., Özel, S., (1983), Sözcük Türleri, TDK yayınları, Ankara. Banguoğlu, T., (1995), Türkçenin Grameri, TDK yayınları, Ankara.
6. Baydar, T., (2001), Ahmet Hamdi Tanpınar’ın “Huzur” İsimli Romanında
7. Kelime Grupları, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Ens. (Yayımlanmamış Yük- sek Lisans Tezi), Erzurum.
8. Beserek, A., (1991), Türkçede Cümle Yapısı, MEB yayınları, İstanbul. Bilgegil, K., (1963), Türkçe Dilbilgisi, İstanbul.

9. Bilgin, M., (2002), Anlamdan Anlatıma Türkçemiz, Kültür Bakanlığı yayınları, An- kara.
10. Bozkurt, F., (1995), Türkiye Türkçesi, İstanbul.
11. Börekçi, M., (1995), Atatürk’ün “Nutuk”unda Söz Dizimi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Ens. (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum.
12. Cemiloğlu, İ., (1994), 14. Yüzyıla Ait Bir Kısas-ı Enbiya Nüshası Üzerinde Sentaks
13. İncelemesi, TDK yayınları, Ankara.
14. Cemiloğlu, İ., (2000), “Cümle Tahlilinin Önemi ve Metot”, Türk Dili, 587: 478- 483.
15. Cemiloğlu, İ., (2001), Dede Korkut Hikâyeleri Üzerinde Söz Dizimi Bakımından Bir İnceleme, TDK yayınları, Ankara.
16. Delice, İb., (2003), Türkçe Sözdizimi, Kitabevi, İstanbul. Dizdaroğlu, H., (1976), Tümcebilgisi, TDK yayınları, Ankara. Ediskun, H., (1992), Türk Dilbilgisi, Remzi Kitap Evi, İstanbul. Eker, S., (2003), Çağdaş Türk Dili, Grafiker Yayınları, Ankara.
17. Emre, A. C., (1988), “Türkçede Cümle”, TDAY-Belleten, Ankara, (1954): 105- 180.
18. Emre, A. C., (1988), “Türkçede Cümle: II. İsim Cümlesi”, TDAY-Belleten, Anka- ra, (1955): 23-58.
19. Emre, A. C., (1945), Türkçe Dilbilgisi, istanbul.
20. Ergin, M., (1987), Türk Dili, Boğaziçi Yayınları, İstanbul. Ergin, M., (1989), Türk Dil Bilgisi, Boğaziçi Yayınları, İstanbul.
21. Ertane Baydar, A. S., Baydar, T., (2001), “Türkiye Türkçesinde Kelime Grupları”, Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Erzurum, 16: 27-47.
22. Gemalmaz, E. (1994), “Türkçede İsim Tamlamalarının Derin Yapısı”, Standart Türkiye Türkçesi İle İlgili Yazılar, Erzurum.
23. Gencan, T. N., (1962), Dilbilgisi, İstanbul. Gülensoy, T., (1994), Türkçe El Kitabı I, Kayseri. Güntekin, R. N., (1970), Çalı Kuşu, İstanbul. Hatiboğlu, V., (1972), Türkçenin Sözdizimi, Ankara.
24. Hatiboğlu, V., (1988), “Kelime Grupları ve Kuralları”, TDAY-Belleten, Ankara, (1963): 203-244.
25. Hengirmen, M., (1997), Türkçe Dilbilgisi, Engin Yayın Evi, Ankara.
26. Kahraman, T., (1996), Çağdaş Türkiye Türkçesindeki Fiillerin Durum Ekli Tamla- yıcıları, TDK yayınları, Ankara.
27. Karahan, L., (1991), Türkçede Söz Dizimi, Akçağ Yayın Evi, Ankara.
28. Karahan, L., (1994), “Türkçede Birleşik Cümle Problemi”, Türk Dili, 505: 19-23. Karahan, L., (2000), “Yapı Bakımından Cümle Sınıflandırmaları Üzerine”, Türk
29. Dili, 583: 16-24.
30. Karaörs, M., (1996), “Türkiye Türkçesi İle Azerbaycan Türkçesinin Kelime Grup- ları, Cümle ve Cümle Çeşitleri (Sentaks) Bakımından Karşılaştırılması”, TDAY-Belleten, Ankara, 129-144.
31. Koç, N., (1990), Yeni Dilbilgisi, İnkılâp Kitap Evi, İstanbul.
32. Korkmaz, Z., (2003), Türkiye Türkçesi Grameri (Şekil Bilgisi), TDK yayınları, An- kara.
33. Korkmaz, Z., (2003), Gramer Terimleri Sözlüğü, TDK yayınları, Ankara. Kükey, M., (1975), Türkçenin Sözdizimi, Ankara.
34. Mansuroğlu, M., (1988), “Türkçede Cümle Çeşitleri ve Bağlayıcıları”, TDAY- Belleten, Ankara, (1955): 59-71.
35. Şimşek, R., (1987), Örneklerle Türkçe Sözdizimi, Trabzon.
36. Usta, H. İ., (2000), “Türkiye Türkçesinde Kelime Grupları İle İlgili Bir Sınıflan- dırma”, Türk Dili, 579: 209-216.
37. Üstüner, A., (1998), “Cümlenin Ögeleri Konusundaki Karışıklıklar”, Türk Dili, 546: 547-549.
38. Üstünova, K., (1998), “Cümle Çözümlemelerinde Yüzey Yapı-Derin Yapı
39. İlşkileri”, Türk Dili, 563: 398-406.
40. Yaman, E., (2000), Türkiye Türkçesi ve Özbek Türkçesinin Söz Dizimi Bakımından Karşılaştırılması, TDK yayınları, Ankara.
41. Yavuz, K., Yetiş, K., Birinci, N., (1996), Türk Dili ve Kompozisyon, İstanbul. Zülfikar, H., (1985), “Cümle Yapılarından Bir Örnek”, Türk Dili, 398: 96-98.