KORUNAN KIYILARDA YAŞAYAN HALKIN MEKÂN VE TURİZM ALGISININ EKOSİSTEM ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ: ADRASAN – OLİMPOS - ÇIRALI KIYI KORİDORU
Öz
Ekonomi
unsurunun günümüz dünyasında gelişmesi ve üretime bağlı tüketim çılgınlığının
artması doğal ortam üzerinde ağır bir baskı uygulamaktadır. Türkiye’de daha
önce insanın ekosistem üzerine etkileri hakkında yapılmış çalışmalar bulunmakla
birlikte, insanın mekânı algılama kalıpları ve bu kalıplara bağlı fütüristtik
bir bakış açısıyla ortaya konmuş olumlu mekân ve ekosistem tasarımı hakkında
bir çalışma bulunmamaktadır. Evrenin daraltılması sonucunda fütüristtik bir
bakış açısıyla Adrasan - Çıralı kıyı koridorunda insanın turizm anlayışının
sürdürülebilir bir ekosistem etkileşimini olumsuz yönde etkilemesi, mekânın
algılanma kalıplarının olumlu bir gelecek ve ekosistem tasarımını engellemesi
gibi durumlar, ortaya çıkacak temel argümanlar olarak değerlendirilecektir.
İnsan – doğal ortam ilişkisinde alacağımız bu örneklemle ekosistem bozulmasında
insan nasıl bir etkiye sahiptir ve ortaya çıkacak sorunlarda nasıl bir rol
oynayacaktır sorularına cevaplar aranmıştır. Bu amaç doğrultusunda yapılan
çalışmada görüşme, gözlem, yazılı doküman ve bilgilerin analizi süreçleri
uygulanacaktır. Görüşme ve yapılan gözlemler sonucunda, korunan kıyılardaki
mekân algısı ve bu algının ortamdaki turizm faaliyetlerini şekillendirmesi ile
birlikte ekosistemin olumsuz etkilendiği tespit edilmiştir. Fütüristtik bir
perspektifte, korunan kıyılarda yaşayan insanların mekânı algılama kalıplarının
ve buna bağlı şekillenen turizm olgusunun ortaya atılacak yeni argümanlarla
birlikte ekosistemi sürdürülebilir bir şekilde olumlu etkileyeceği ve insan –
ekosistem ilişkisinin olumlu bir gelecek tasarımını, ortaya koyacağı ön
görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksoy, R., & Aksarı, S. (2008). Elmalı (Antalya, Batı Toroslar) Kuzeyinde Likya Naplarının Jeolojisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi , 45-58. Aşılıoğlu, F., & Memlük, Y. (2010). Frig Vadisi Kültür Mirası Alanlarının Belirlenmesi ve Değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Çevre Bilimleri Dergisi , 185-197 Atik, M., Altan, T., & Artar, M. (2006). Turizm ve Doğa Koruma "Güney Antalya Bölgesi" Gelişmeler ve Sonuçlar. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi , 165-177. Bekdemir, Ü., Elmacı, S., & Sezer, İ. (2010). Turizm Kıskacında Bir Doğa Koruma Alanı: Dilek Yarımadası-Büyük Menderes Deltası Milli Parkı. Turkish Studies (International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic) , 890-913. Dudley, N., Kelamani Jo, M., Sheldon, C., Sue, S., Charles Victor, B., & Sarat Babu, G. (2005). Etkin Korunan Alan Sistemlerine Doğru. Biyolojik Çeşitlilik Sözleşmesi Korunan Alanlar İş Programı Uygulama Klavuzu. Montreal: Secretariat of the Convention on Biological Diversity. Eren, Ö. (2006). Antalya Beydağları'nın (Tahtalı, Teke, Çalbalı, Pozan Uzunkarış, Özdemir ve Kartal Dağları) Yüksek Dağ vejetasyonunun Bitki Sosyolojisi Yönünden Araştırılması. Basılmamış Doktora Tezi . Antalya: Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Biyoloji Anabilim Dalı. Görmüş, S. (2012). Korunan Alan Planlama Stratejilerinin Değerlendirilmesi: Kastamonu-Bartın Küre Dağları Milli Parkı Örneği. Bartın Orman Fakültesi Dergisi , 37-48. http://www.antalyakulturturizm.gov.tr/TR,175824/2015-yili.html. (2017, Temmuz 26). Antalya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü: http://www.antalyakulturturizm.gov.tr/TR,175824/2015-yili.html adresinden alınmıştır. Kervankıran, İ., & Eryılamaz, A. G. (2014). Isparta İli Milli Parklarının Rekreasyonel Faaliyetlerinde Kullanımı. Marmara Coğrafya Dergisi , 81-110. Kuvan, Y. (2005). Korunan Alan Yönetiminde Etkinliğin Önemi ve Değerlendirilmesi. Korunan Doğal Alanlar Sempoızyumu 8-10 Eylül, (s. 81-89). Isparta. Sayhan, S. (1990). Teke Yarımadasının Bitki Coğrafyası. Yayınlanmamış Doktora Tezi . İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türkiye Coğrafyası Anabilim Dalı. Uslu, O. (1990). Turizm ve Çevresel Etkileri. Turizm ve Çevre Konferansı (s. 19-47). Ankara: Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını. Yeşil, M., (2016). Doğa Koruma Yaklaşımlarındaki Değişimlerin Dünyada ve Türkiye'deki Tarihsel Süreci. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi , 867-876. Yıldırım, H. T., & Yurdakul Erol, S. (2012). Korunan alanlar, Ekolojik İşlevleri ver Geleceğe Yönelik Tahminler. Biyoloji Bilimleri Araştırma Dergisi , 101-109.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
17 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
15 Kasım 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 10 Sayı: 2