WHAT SCHOOL STANDS FOR AS A SPACE: PEDI-ARCHITECTURE

Öz

Educational environmet is a composition of human elements such as admintrators, teachers, learners, parents and auxilary staff, and  facilities such as buildings, classrooms, workshops and laboratories.  All the elements of teaching and learning process are in this composition.

The research aims at presenting  the description of the school as an architectural structure and the interraction between the school and its major element –the pupils in terms of subject-object with a pedagogical concern.

Descriptive survey model was applied for this qualitative research. The sample consists of 306 pupils of the 5^th grade from three different primary schools regarded as “popular”(n=117), “typical” (n=96) and “disadvantaged”( n=93) by the local community in Adıyaman central district.

 “Classroom” as a learning environment was evaluated in aspects of suitability, cleanness, temperature, color and illumination dimensions.

The results show that the school, which are theoretically aimed to be general learning environments, have been designed as geometrical spaces with the aims of housing and teaching pupils.

While the pupils mostly had positive views about the physical variables of “classroom” as learning environments, certain significant differences were observed between their views according to variables such as gender, school type, class size and the duration of the years they attended the same room.              

Anahtar Kelimeler

• Pedagogical Architecture, space, learning environment

OKULUN MEKÂNSAL ANLAMI: PEDO-MİMARİ

Öz

Eğitim ortamı, yönetici, öğretmen, öğrenci, yardımcı personel gibi insan kaynakları ile bina, sınıf, atölye, laboratuvar, lavabo ve bahçe gibi fiziki mekânlardan oluşan bir bütündür. Bu bütünün eğitimsel değerini ise pedagojik mimari belirler.

Bu araştırma, mimari yapı olarak okulu ve merkezi ögesi durumunda olan öğrenci ile ilişkisini özne ve nesne çerçevesinde pedagojik olarak ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Betimsel nitelikte ve tarama modeli kullanılan bu araştırmanın örneklemini, Adıyaman Merkez’de yer alan “popüler”(n=117), “normal” (n=96) ve “dezavantajlı” ( n=93)olarak nitelendirilen üç okul türünde toplam 306 ortaöğretim 5. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır.

Araştırmada adı geçen “sınıf” eğitim ortamı; kullanışlılık, temizlik ve ısı, ışık, renk boyutlarında değerlendirilmiştir.

Araştırma sonuçlarına göre, teoride genel eğitim ortamı olarak kabul edilen okullar çoğunlukla öğretimi ve barınmayı amaçlayan geometrik mekânlar olarak tasarlanmışlardır.

Ortaöğretim 5. sınıf öğrencilerinin “sınıf” eğitim ortamının fiziksel değişkenleri hakkındaki görüşleri çoğunlukla olumlu olurken; cinsiyet, okul türü, sınıf mevcudu ve sınıflarında okudukları yıl sayısı ve öğrencilerin okudukları okul türü değişkenlerine göre ise bazı görüşlerinde anlamlı farklılıklar bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Pedagojik mimari, mekân, eğitim ortamı

Kaynakça

1. Bosker, R. J., Creemers, B. P. M., & Stringfield, S. (Eds.). (1999). Enhancing Educational Excellence, Equity and Efficiency. Dordrecht: Springer Netherlands. doi:10.1007/978-94-011-4253-3
2. Boubekri, M. (2008). Daylighting, Architecture and Health. London: Elsevier.
3. Brookes, A., & Poole, D. (Eds.). (2004). Innovation in Architecture. London: Spoon Press: Taylor and Francis Group.
4. Burgess, T. (2002). The Devil’s Dictionary of Education. London: Continuum.
5. Christensen, A. J. (2005). Dictionary of Landscape Architecture and Construction. McGraw-Hill Conpanies, Inc.
6. Cohen, L., Manion, L. & Morrison, K. (2007). Research Methods in Education, 6th ed., Routledge Falmer, New York.
7. Collins, J. W., & O’brien, N. P. (Eds.). (2011). The Greenwood Dictionary of Education (2nd ed.). Greenwood.
8. Di Leo, J. R., & Jacobs, W. R. (Eds.). (2004). If Classrooms Matter: Progressive Visions of Educational Environments. London: Routledge.

9. Dianat, I., Karimi, M. A., Asl Hashemi, A., & Bahrampour, S. (2013). Classroom furniture and anthropometric characteristics of Iranian high school students: proposed dimensions based on anthropometric data. Applied Ergonomics, 44(1), 101–8. doi:10.1016/j.apergo.2012.05.004
10. Doyle, T. (2008). Helping Students Learn in a Learner-Centered Environment. Virginia: Stylus Publishing, LLC.
11. Driscoll, A., & Wood, S. (2007). Developing Outcomes-based Assessment Education for Learner-Centered Education. Virginia: Stylus Publishing, LLC.
12. Dudek, M. (2007). Schools and Kindergartens-A Design Manual. Berlin: BirkHauser Vellag AG.
13. English Heritage. (2011). Practical Considerations for the Design and Implementation of Refurbishment Projects of Historic School Buildings. Mott MacDonald.
14. Environments, L., & The, O. F. (2014). 21st Century Schools: Learning Environments of the Future.
15. Gordon, P., & Lawton, D. (2003). Dictionary of Britis Educatino. London: Woburn Press.
16. Greed, C. (2003). Inclusive Urban Design: Public Toilets. Oxford: Elsevier.
17. İlgar, Lütfü (2000). Eğitim Yönetimi, Okul Yönetimi, Sınıf Yönetim, 2. Baskı, İstanbul: Beta Yay.
18. İmer, Gülriz (2000). “Olumlu ve Öğrenmeye Uygun Ortam Yaratma”, Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar, Editör: Leyla Küçükahmet, Ankara: Nobel Yay.
19. Jarvis, P. (2005). International Dictionary of Adult and Continuing Education. London: Kogan Page.
20. Karasar, Niyazi (1998). Bilimsel Araştırma Yöntemi, 8. Basım, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
21. learning-environment @ deta.qld.gov.au. (n.d.).
22. MLEPlanning @ www.minedu.govt.nz. (n.d.).
23. modern-learning-environments @ events.core-ed.org. (n.d.).
24. Oyewole, S. A., Haight, J. M., & Freivalds, A. (2010). The ergonomic design of classroom furniture/computer work station for first graders in the elementary school. International Journal of Industrial Ergonomics, 40(4), 437– 447. doi:10.1016/j.ergon.2010.02.002
25. Ünal , Semra ve Sefer Ada (2000). Sınıf Yönetimi, İstanbul: M.Ü. Tek. Eğitim Fak. D.S.İ. Matbaa Birimi.
26. Pallasmaa, Juhani (2011). Tenin Gözleri, Çev: Aziz Ufuk Kılıç, İstanbul:Yem Yay.,
27. Pallasmaa, J. (2012). The Eyes of the Skin: Architecture and the Senses (3rd ed.). Cornwall: Wiley.
28. Scott, S. (2010). Architecture for Children. Victoria: Acer Press.
29. Vidler, A. (2012). Outside In/Inside Out: A Short History of (Modern) Interiority. In K. Kleinman, J. Merwood-Salisbury, & L. Weinthal (Eds.), After Taste: Expanded Practice in Interior Design (pp. 54–77). New York: Prinston Architectural Press.
30. The Learning Environments of the Futures. (2014). 21st Century Schools: Learning Environments of the Future. Retrieved June 01, 2014, from www.buildingfutures.org.uk