Sağlık Çalışanlarının Sosyal Sermayesinin Girişimcilik Eğilimlerine Etkisi

Öz

Toplumların sosyal ve ekonomik refah düzeyini belirleyen en önemli unsurlardan biri, sağlık hizmetlerine erişim imkânlarıdır. Gün geçtikçe artan sağlık hizmetleri talebi ve artan nüfus oranları, sağlık sektörünün büyümesini bir hedeften çok bir zorunluluğa dönüştürmüştür. Sektörün büyümesi gerekliliğinin karşılanması için sağlık sektöründe yeni girişimlere ve girişimcilere ihtiyaç vardır. İnsanların girişimcilik faaliyetine dönük eğilimini etkileyen birçok unsur vardır. Bu unsurlar arasında, bireyin sahip olduğu sermaye çeşitleri de bulunmaktadır. Bu çalışmada, sağlık sektörü çalışanlarının sahip olduğu bireysel sosyal sermayenin girişimcilik eğilimine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaca ulaşmak için en uygun yöntemin nicel araştırma yöntemi olduğu düşünülerek sosyal sermaye ve girişimcilik eğilimi arasındaki ilişkiyi belirleyebilecek ölçekler kullanılmıştır. Düzce ilinde görev yapan 426 sağlık çalışanından anket tekniği kullanılarak veriler toplanmıştır. Veriler kolayda örneklem tekniği ile elde edilmiştir. Elde edilen verilere frekans, faktör, korelasyon, regresyon ve farklılık analizleri uygulanmıştır. Korelasyon ve regresyon analizi sonuçlarına göre katılımcıların sahip olduğu sosyal sermayenin, bireylerin girişimcilik eğilimi üzerinde olumlu yönde etkisi bulunmaktadır. Bu etkiden dolayı sağlık sektörü çalışanlarının sahip olduğu sosyal sermayeyi geliştirme amaçlı çaba ve desteklerin, sağlık girişimciliğini olumlu yönde etkileyeceği söylenebilir. Sosyal sermayenin geliştirilebilmesi için bireylerin sosyal imkânlarının arttırılması, sosyal yapılara üyeliklerinin desteklenmesi, daha fazla sosyal ağ ile etkileşim kurabilecekleri zeminler oluşturulması faydalı olacaktır. Sağlık çalışanlarının girişimcilik eğilimini olumlu veya olumsuz yönde etkileyen diğer unsurların (bireysel kaynaklar, çalışma şartları, toplumsal etki vb.) incelenmesi, sağlık sektöründe yeni girişimcilik faaliyetlerinin arttırılmasında olumlu rol oynayabilir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik
• Girişimcilik Eğilimi
• Sosyal Sermaye
• Sağlık Çalışanları
• Sağlık Sektörü

The Effect Of Health Workers' Social Capıtal On Entrepreneurshıp Tendencıes

Öz

One of the most important factors that determine the social and economic welfare level of societies is access to health services. Increasing demand for health services and increasing population rates have turned the growth of the health sector into an obligation rather than a goal. New initiatives and entrepreneurs are needed in the health sector to meet the growth requirement of the sector. There are many factors that affect people's tendency towards entrepreneurial activity. Among these elements, there are also the types of capital owned by the individual. This study aimed to examine the effect of individual social capital of health sector employees on their entrepreneurial tendency. Considering that the most appropriate method to achieve this purpose is the quantitative research method, scales that can determine the relationship between social capital and entrepreneurial tendency were used. Data were collected from 426 healthcare professionals working in Düzce province using the survey technique. The data was obtained using the convenience sampling technique. Frequency, factor, correlation, regression and differences analyzes were applied to the data obtained. According to the results of correlation and regression analysis, the social capital possessed by the participants has a positive effect on the entrepreneurship tendency of individuals. Due to this effect, it can be said that efforts and supports aimed at improving the social capital of healthcare professionals will positively affect healthcare entrepreneurship. In order to develop social capital, it would be beneficial to increase the social opportunities of individuals, support their membership in social structures, and create grounds where they can interact with more social networks. Examining other factors (individual resources, working conditions, social impact, etc.) that positively or negatively affect the entrepreneurial tendency of healthcare workers may play a positive role in increasing new entrepreneurial activities in the healthcare sector.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship
• Entrepreneurial Tendency
• Social Capital
• Healthcare Professionals
• Healthcare Sector

Kaynakça

1. Adler, P. S. ve Kwon, S. W. (2002). Social capital: Prospects for a new concept. Academy of Management Review, 27(1), 17-40 https://doi.org/10.5465/amr.2002.5922314
2. Agnitsch K., Flora, J., ve Ryan, V. (2006). Bonding and bridging social capital: The interactive effects on community action. Community Development, 37(1), pp. 36-51. https://doi.org/10.1080/15575330609490153 Akbulut, Ö. (2021). Çok Değişkenli ve Farklı Ölçekli Araştırmalarda Örneklem Büyüklüğünün Tespiti. Hayvan Bilimi ve Ürünleri Dergisi, 4(2), 199-215. https://doi.org/10.51970/jasp.946399
3. Akyol, B., ve Haykır, H. (2022). Sağlık Ekonomisi Üzerine Güncel Bir Derleme Çalışması. Innovative ideas, 179. http://dx.doi.org/10.29228/jobacs.67271
4. Altunışık, R., Çoşkun R., Bayraktaroğlu S. ve Yıldırım E. (2010). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri SPSS uygulamalı. 6. Basım. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
5. Audretsch, D. (2012). Entrepreneurship research. Management decision, 50(5), 755-764. https://doi.org/10.1108/00251741211227384
6. Bastié, F., Cieply, S. ve Cussy, P. (2013). The entrepreneur’s mode of entry: The effect of social and financial capital. Small Business Economics, 40, pp. 865-877. https://doi.org/10.1007/s11187-011-9391-y
7. Bird, B. (1988). Implementing entrepreneurial ideas: the case for intention. Academy of Management Review, 13(3), pp. 442-453.
8. Bornmann, L., ve Mutz, R. (2015). Growth rates of modern science: A bibliometric analysis based on the number of publications and cited references. Journal of the Association for Information Science and Technology, 66(11), pp. 2215-2222.

9. Bourdieu, P. (1986). The Force of Law: Toward a Sociology of the Juridical Field. The Hastings Law Journal, 38, pp. 805-853.
10. Boz, D., Duran, C. ve Uğurlu, A. (2020). Girişimcilik Eğiliminin İş Performansına Etkisi. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 15(1), 11-23.
11. Bozkurt, Ö. ve Erdurur, K. (2013). Girişimci Kişilik Özelliklerinin Girişimcilik Eğilimindeki Etkisi: Potansiyel Girişimciler Üzerinde Bir Araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8 (2), 57-78.
12. Brush, C. G., Carter, N. M., Greene, P. G., Hart, M. M., ve Gatewood, E. (2002). The role of social capital and gender in linking financial suppliers and entrepreneurial firms: A framework for future research. Venture Capital: An İnternational Journal of Entrepreneurial Finance, 4(4), pp. 305-323. https://doi.org/10.1080/1369106022000024897
13. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A. Yayıncılık.
14. Caird, S. (1991). Testing Enterprising Tendency in Occupational Groups. British Journal of Management, 2(4), 177-186. https://doi.org/10.1111/j.1467-8551.1991.tb00025.x
15. Claridge, T. (2018). Functions of social capital–bonding, bridging, linking. Social capital research, 20(1), pp. 1-7.
16. Coleman, J. S. (1988). Social Capital in the creation of human capital. American Journal of Sociology, 94, pp. 95-120. https://doi.org/10.1086/228943
17. Coleman, J. S. (1990). Foundations of Social Theory. Cambridge. MA: Harvard University Press.
18. Coleman, S. (2007). The Role of Human and Financial Capital in the Profitability and Growth of Women‐Owned Small Firms. Journal of Small Business Management, 45(3), pp. 303-319. https://doi.org/10.1111/j.1540-627X.2007.00214.x
19. Cooper, A., Gimeno-Gascón, F. J., ve Woo, C. Y. (1997). Initial Human and Financial Capital as Predictors of New Venture Performance. The Journal of Private Equity, pp. 13-30. Available at: https://www.jstor.org/stable/43503184
20. Cope, J., Jack, S., ve Rose, M. B. (2007). Social Capital and Entrepreneurship: An introduction. International Small Business Journal, 25(3), pp. 213-219. https://doi.org/10.1177/0266242607076523
21. Cromie, S., Callaghan, I., ve Jansen, M. (1992). The Entrepreneurial Tendencies of Managers: A Research Note. British Journal of Management, 3(1), 1-5. https://doi.org/10.1111/j.1467-8551.1992.tb00031.x
22. Dada, O., Watson, A., ve Kirby, D. (2015). Entrepreneurial Tendencies in Franchising: Evidence from the UK. Journal of Small Business and Enterprise Development, 22(1), 82-98. https://doi.org/10.1108/JSBED-11-2011-0021
23. Davidsson, P., ve Honig, B. (2003). The Role of Social and Human Capital Among Nascent Entrepreneurs. Journal of Business Venturing, 18(3), pp. 301-331. https://doi.org/10.1016/S0883-9026(02)00097-6
24. De Carolis, D. M., ve Saparito, P. (2006). Social capital, cognition, and entrepreneurial opportunities: A theoretical framework. Entrepreneurship Theory and Practice, 30(1), pp. 41-56. https://doi.org/10.1111/j.1540-6520.2006.00109.x
25. Díaz-García, M. C., ve Jiménez-Moreno, J. (2010). Entrepreneurial Intention: the Role of Gender. International Entrepreneurship and Management Journal, 6, 261-283. https://doi.org/10.1007/s11365-008-0103-2
26. Erkoç, M. F., ve Kert, S. B. (2013). A Comparative Study on Entrepreneurship Tendencies and Individual Innovativeness Perceptions of Pre-Service Teachers. International Journal of Social Sciences & Education, 3(4).
27. Field, J. (2006). Sosyal Sermaye. Bahar Bilgen ve Bayram Şen (Çev.), Bilgi Üniversitesi Yayınları: İstanbul.
28. Gaag, M. ve Webber, M. (2008). Measurement of individual social capital. In Social Capital and Health (pp. 29-49). Springer, New York. https://doi.org/10.1007/978-0-387-71311-3_2
29. Garcia-Altes, A. (2005). The Development of Health Tourism Services. Annals of Tourism Research, 32(1), 262-266.
30. Georgescu, M. A., ve Herman, E. (2020). The Impact of the Family Background on Students’ Entrepreneurial İntentions: An Empirical Analysis. Sustainability, 12(11), 4775. https://doi.org/10.3390/su12114775
31. Gimeno, J., Folta, T. B., Cooper, A. C., ve Woo, C. Y. (1997). Survival of the Fittest? Entrepreneurial Human Capital and the Persistence of Underperforming Firms. Administrative Science Quarterly, pp. 750-783. https://doi.org/10.2307/2393656
32. Göktaş, P., ve Kazaferoğlu, E. (2018). Kişilik Özellikleri ile Girişimcilik Eğilimi Arasındaki İlişki: Süleyman Demirel Üniversitesi Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(1), 39-63. https://doi.org/10.30798/makuiibf.349660
33. Granovetter, M. (1985). Economic Action and Social Structure: The Problem of Embeddedness. American Journal of Sociology, 91(3), pp. 481-510
34. Grebel T., Pyka A. ve Hanusch H. (2003). An Evolutionary Approach to the Theory of Entrepreneurship. Industry and Innovation, 10(4), pp. 493-514, https://doi.org/10.1080/1366271032000163702
35. Hisrich, R. ve Peters M. (1995) Entrepreneurship: Starting, Developing, and Managing”, “A New Enterprise, Donnelley And Sons Company, United State of America.
36. Hisrich, R. ve Peters M. (2001). Entrepreneurship (5 th Ed.). McGraw Hill Higher.
37. İspir, Ö., Elibol, E., ve Sönmez, B. (2019). The Relationship of Personality Traits and Entrepreneurship Tendencies with Career Adaptability of Nursing Students. Nurse Education Today, 79, pp. 41-47. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2019.05.017
38. Jagrič, T., Brown, C., Boyce, T., ve Jagrič, V. (2021). The Impact of the Health-Care Sector on National Economies in Selected European Countries. Health Policy, 125(1), pp. 90-97. https://doi.org/10.1016/j.healthpol.2020.10.009
39. Kılıç, S. (2016). Cronbach's Alpha Reliability Coefficient. Psychiatry and Behavioral Sciences, 6(1), pp. 47-48.
40. Landström, H. (2002). Pioneers in Entrepreneurship Research, New Frontiers of Entrepreneurship. In New Frontiers of Entrepreneurship. Università Commerciale L. Bocconi. Available at: http://www.unibocconi.it/wps/allegatiCTP/pdf%204_3.pdf
41. Lin, N. (1999). Social Networks and Status Attainment. Annual Review of Sociology, 25(1), pp. 467-487. https://doi.org/10.1146/annurev.soc.25.1.467
42. Liñán, F., ve Fayolle, A. (2015). A Systematic Literature Review on Entrepreneurial Intentions: Citation, Thematic Analyses, and Research Agenda. International Entrepreneurship and Management Journal, 11, pp. 907-933. https://doi.org/10.1007/s11365-015-0356-5
43. Liñán, F. ve Y.W. Chen, 2009. Development and Cross–Cultural Application of a Specific İnstrument to Measure Entrepreneurial Intentions. Entrepreneurship Theory and Practice, 33(3), pp. 593-617. Available at: https://doi.org/10.1111/j.1540-6520.2009.00318.x.
44. Lustig, N. (2004). Investing in Health for Economic Development. Report By The Mexican Commission on Macroeconomics and Health, 1st Edition, Mexico, 1-60.
45. Lüthje, C. ve Franke, N. (2003). The ‘making’of an entrepreneur: Testing a Model of Entrepreneurial Intent Among Engineering Students at MIT. R&D Management, 33(2), pp. 135-147. https://doi.org/10.1111/1467-9310.00288
46. Mazzarol, T. (2007). Awakening the Entrepreneur: An Examination of Entrepreneurial Orientation Among MBA Students. In EFMD 37th Entrepreneurship, Innovation and Small Business (EISB) Annual Conference (pp. 13-14).
47. Nahapiet, J. ve Ghoshal, S. (1998). Social Capital, İntellectual Capital, and the Organizational Advantage. Academy of Management Review, 23(2), 242-266 https://doi.org/10.5465/amr.1998.533225
48. Narayan, D. ve Pritchett, L. (1997). Cents and Sociability: Household Income and Social Capital in Rural Tanzania. World Bank Research Working Paper, No. 1796, Washington: The World Bank.
49. Nicolaou, N., Shane, S., Cherkas, L., Hunkin, J., ve Spector, T. D. (2008). Is the Tendency to Engage in Entrepreneurship Genetic? Management Science, 54(1), pp. 167-179. https://doi.org/10.1287/mnsc.1070.0761
50. Olmo García, F., ve Crecente Romero, F. (2021). Analysis of the Tendency Towards Entrepreneurship in Spain: A Perspective Based on the Economic and Institutional Environment. Esic Market Economics and Business Journal, 52(1), 69-101.
51. Onyx, J., ve Bullen, P. (2000). Measuring Social Capital in Five Communities. The Journal of Applied Behavioral Science, 36(1), pp. 23-42. https://doi.org/10.1177/0021886300361002
52. Payne, G. T., Moore, C. B., Griffis, S. E., ve Autry, C. W. (2011). Multilevel Challenges and Opportunities in Social Capital Research. Journal of Management, 37(2), pp. 491-520. https://doi.org/10.1177/0149206310372413
53. Polas, R. H., Bhattacharjee, A., Raju, V., ve Hossain, M. I. (2019). Demographic factors influence on the tendency to become entrepreneur: Estimating the antecedents and consequences of entrepreneurial tendency. International Journal of Management, 8(1), pp. 48-60. https://doi.org/10.18488/journal.11.2019.81.48.60
54. Portes, A. (1995). Economic Sociology and the Sociology of Immigration: A Conceptual Overview. in Alejandro Portes (ed.) The Economic Sociology of Immigration: Essays on Networks, Ethnicity, and Entrepreneurship, New York: Russell Sage Foundation, pp. 1–41.
55. Sabatini, F. (2009). Social Capital as Social Networks: A New Framework for Measurement and an Empirical Analysis of its Determinants and Consequences. The Journal of Socio-Economics, 38(3), pp. 429-442. https://doi.org/10.1016/j.socec.2008.06.001
56. Safran, B. (2020). Girişimcilikte Tembellik ve Sosyal Sermayenin Yaratıcılık ve İnovasyon Üzerindeki Etkileri (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yönetim ve Organizasyon Bilim Dalı.
57. Sahasranamam, S. ve Nandakumar, M. K. (2020). Individual Capital and Social Entrepreneurship: Role of Formal Institutions. Journal of Business Research, 107, pp. 104-117. Https://Doi.Org/10.1016/J.Jbusres.2018.09.005
58. Salles, F. da R., Limont, M., Cortese, T. T. P. ve Fernandes, V. (2022). Social Capital. In A Social Network: Curitiba, a City for Cars. Brazilian Journal of Environmental Sciences, 57(4), pp. 519–530. https://doi.org/10.5327/Z2176-94781280
59. Santarelli, E., ve Tran, H. T. (2013). The Interplay of Human and Social Capital in Shaping Entrepreneurial Performance: The Case of Vietnam. Small Business Economics, 40, pp. 435-458. https://doi.org/10.1007/s11187-012-9427-y
60. Simon, D., ve Hitt, M. A. (2003). Creating Wealth in Family Business Through Management Resources. Entrepreneurship Theory and Practice, 27, pp. 339-58.
61. Sözbilir, F. (2022). Is Relational Social Capital Affected by Demographic Factors? Fiscaoeconomia, 6(3), pp. 1545-1567. https://doi.org/10.25295/fsecon.1138047
62. Stevenson, H. ve Jarillo, J. (1990), “A Paradigm of Entrepreneurship: Entrepreneurial Management”, Strategic Management Journal, Vol. 11, pp. 17‐27.
63. Stringfellow, L. ve Shaw, E. (2009). Conceptualising Entrepreneurial Capital for a Study of Performance in Small Professional Service Firms. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 15(2), pp. 137-161. https://doi.org/10.1108/13552550910944557
64. Şeşen, H., ve Basım, H. N. (2012). Demografik Faktörler Ve Kişiliğin Girişimcilik Niyetine Etkisi: Spor Bilimleri Alanında Öğrenim Gören Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma. Ege Akademik Bakış, 12, ss. 21-28.
65. Tajeddini, K., ve Mueller, S. L. (2009). Entrepreneurial Characteristics in Switzerland and the UK: A Comparative Study of Techno-Entrepreneurs. Journal of İnternational Entrepreneurship, 7, 1-25. https://doi.org/10.1007/s10843-008-0028-4
66. Tıraşoğlu, M., ve Yıldırım, B. (2012). Yapısal Kırılma Durumunda Sağlık Harcamaları ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Üzerine Bir Uygulama. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges), 2(2), 111-117.
67. Tutar, F., ve Kılınç, N. (2007). Türkiye'nin Sağlık Sektöründeki Ekonomik Gelişmişlik Potansiyeli ve Farklı Ülke Örnekleriyle Mukayesesi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(1), ss. 31-54.
68. Uğur, S. S., ve Devcar, M. A. (2018). Girişimcilik Özellikleri ile Holland’ın Kişilik Tipleri Arasındaki İlişki Üzerine Nitel Bir Çalışma. Girişimcilik İnovasyon ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 2(4), 98-110. https://doi.org/10.31006/gipad.397013
69. Wiklund, J., Davidsson, P., Audretsch, D.B. ve Karlsson, C. (2011). The Future of Entrepreneurship Research. Entrepreneurship Theory and Practice, 35(1), pp. 1‐9. https://doi.org/10.1111/j.1540-6520.2010.00420.x
70. Wong, B. K. M., ve Hazley, S. A. S. A. (2020). The future of health tourism in the industrial revolution 4.0 era. Journal of Tourism Futures, 7(2), pp. 267-272. https://doi.org/10.1108/JTF-01-2020-0006
71. Woolcock, M.. (2001). Microenterprise and Social Capital: A Framework for Theory, Research, and Policy. The Journal of Socio-Economics, 30, pp. 193–98. https://doi.org/10.1016/S1053-5357(00)00106-2
72. Yao, X., Wu, X. and Long, D. (2016). University Students’ Entrepreneurial Tendency in China: Effect of Students’ Perceived Entrepreneurial Environment. Journal of Entrepreneurship in Emerging Economies, 8(1), pp. 60-81. https://doi.org/10.1108/JEEE-03-2015-0021
73. Yıldırım H. H. ve Konca M. (2018). Türkiye’de Özel Sağlık Kurumları Sektörü: Mevcut Durum, Sorunlar ve Çözüm Önerileri. TÜSPE Analiz: 2018/5, Ankara: TÜSPE Yayınları,.
74. Zelekha, Y., ve Kavé, G. (2022). Entrepreneurial Tendency Across the Adult Lifespan. The Journal of Socio-Economics, 30(2), pp 193-198. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0262856