İslam Düşüncesi ve İşrâkîlik
Öz
İslam düşüncesinin önemli ekollerinden biri de İşrâkîliktir. Ancak
tarihsel süreçte İslam felsefî geleneğinde Aristo ve Yeni Eflatuncu Meşşaî akım
daha ön planda tutulmuş, bu ekol çoğu zaman ihmal edilmiştir. Sührevedî’nin “sezgisel
yönteme” dayalı bir “nur matafiziği” şeklinde kurguladığı İşrakiliğin, İslam
felsefe geleneğine önemli bir zenginlik kattığı bilinmelidir. Sühreverdî’nin
yaşadığı dönemde karşılaştığı muhalefet fikirlerinin yaygınlaşmasına engel
olmuştur. Bu sebeple İşrakilik fikir çevrelerinde belli ölçüde ihmal edilmiştir.
Bununla birlikte çeşitli irfani hareketler bünyesinde varlığını koruyarak günümüze
kadar devam ettirebilmiştir. İslam felsefesinin gerçek manada özgün ekollerinden
biri olan İşrakiliğin, kapsamlı bir şekilde araştırılmasının İslam düşüncesinin
sağlıklı ve bütün yönleriyle anlaşılmasına katkı vereceği bilinmelidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Arslan, Ahmet, “Çevirenin Önsözü”, Corbin Henry, İslam Felsefesi Tarihi (içinde), İstanbul: İle-tişim Yayınları, 2000.
- Bayraktar, Mehmet, İslâm Felsefesine Giriş, Ankara: TDVY, 1997.
- Bolay, Süleyman Hayri, Felsefî Doktrinler Sözlüğü, Ankara: Akçağ, 1987.
- Büyükkara, Ali, İmamiye Şiasına Göre Önemli Tarih, Gün ve Geceler, Çanakkale: Aslı Ofset, 1999
- Cerr, Halil, Tarihu’l-Felsefeti’l-Arabiyye, Beyrut: Hama’l-Fahuri, Daru’l-Ceyl, 1993.
- Cevizci, Ahmet, Paradigma Felsefe Sözlüğü, İstanbul: Paradigma, 2000.
- Corbin, Henry, İslâm Felsefe Tarihi (İbn Rüşd’ün Ölümünden Günümüze), çev. Ahmet Arslan, İs-tanbul: İletişim Yayınları, 2000.
- Corbin, Henry, İslâm Felsefesi Tarihi, çev. Hüseyin Hatemi, İstanbul: İletişim Yayınları, 1986
- el-İsfehânî, Râğıp, el-Müfredât fî Garîbi’l-Kur’ân, Beyrut: Daru’l-Marife, trsz.
- Izutsu, Toshihiko, “Ishrâqiyah”, Encyclopedia of Religion, New York, 1987, c. VII, pp.296-301.