Tanrı-İnsan İlişkisinde Sivilliğin İmkanı
Öz
Bu yazıda ana fikir olarak Tanrı-insan ilişkisinde sivilliğin istenen, arzu edilen bir keyfiyet olduğundan söz edilecek, ancak bu fikir genel anlamda Tanrı-insan ilişkisi bağlamında değil, İslam geleneği içerisinde, dolayısıyla İslami terminoloji çerçevesinde serdedilecektir. Asıl konuya girmeden önce şunu belirtmek gerekir ki başlıkta geçen "sivil" kelimesi, Latince kökündeki "uygar, medeni, şehirli" anlamından öte, gündelik dilimizdeki serbest kullanımıyla " resmi, süri olmayan" manasına gelmektedir. Bu manada "Tanrı-insan ilişkisinde sivillik" ifadesi sıcaklık, içtenlik, teklifsizlik gibi içermelere sahiptir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Murat Sülün, Kur'an-ı Kerim Açısından İman-Amel İlişkisi, İstanbul 2000