İmam Şâfiî’nin Fıkıh Usulünde Sünnet Vahiy İlişkisi
Öz
Bu makale, İmam Şâfiî’nin Hz. Peygamber’in Sünnetini vahiy olarak kabul etmesi konusunu ele almaktadır. O Sünnetin vahiy olduğunu iddia eder, çünkü Kuran bunu ifade etmekte ve inananlara da peygambere uymayı emretmektedir. Sünnet, vahiy aracılığıyla Kuran ayetlerini açıklar. Bu Sünnetin görevidir. Bundan başka Sünnet Kuran’da “Hikmet” olarak da ifade edilmiştir. Hikmet ise vahiydir. Bu durumda Sünnet de vahiy olmaktadır. Özellikle çağdaş âlimler bu konuda İmam Şâfiî’yi eleştirmektedirler. Biz bu çalışmamızda onlara cevap vermeye çalıştık.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ahmet Keleş, Hadislerin Kuran’a Arzı, İnsan Y., İstanbul 2003.
- Ahmet Keleş, Hz. Muhammed’in Namazı, Fidan Mat., Kayseri 2009
- Ahmet Keleş, Sünnet: Yeni Bir Tanım Denemesi, İnsan Y., İstanbul 2005 (ikinci baskı).
- Ahmet Keleş, Sünnet-Vahiy İlişkisi, Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Diyarbakır 1999, C.1, S. 1; s. 151–194.
- Ahmet Şakir, er-Risale’nin tahkiki.
- Celaleddin es-Süyûtî, Miftâhu’l-Cenneti Fi’l-İhticâci bi’s-Sünneti, Dâru Sadri’t-Tıbâati.
- Ebû Dâvud, Süleyman b. El-Eşâs es-Sicistânî, Sünen, Humus 1969.
- Erol Göka, Abdullah Topçuoğlu, Yasin Aktay, Önce Söz Vardı Yorumsalcılık Üzerine Bir Deneme, Vadi Y., 1996.
- George Makdisî, Şâfiî’nin Hukuki Teoloji Anlayışı: Usul-i Fıkhın Kökenleri ve Önemi, s. 19–20. Bu makale, orijinal olarak, Studia İslamica, LIX (1984), s. 5–47 de yayınlanmıştır.
- İbn Mâce, Ebû Abdillah Muhammed b. Yezîd el-Kazvînî, Sünen, Dâru İhyai’t-Türâsi’l-Arabî 1975.