Analysis of Teacher Views on the Advantages and Disadvantages (Frankenstein Syndrome) of Using Humanoid Robots in Education

Öz

The advancement of humanoid robots as stakeholders in education in developed countries may soon be reflected in the Turkish Education System as a technological phenomenon of the 21st century. The progression of this reflection will be determined by teachers’ perceptions and attitudes. Therefore, it is important to understand teachers’ views on the subject. The aim of this research, driven by this importance, is to identify and analyze teacher views on the use of humanoid robots in education and the Frankenstein syndrome, considering various variables. The survey model research was conducted on a total of 1075 teachers working in public schools. Data were collected via a questionnaire and analyzed using descriptive statistical techniques. The analysis revealed that even though participating teachers may have limited knowledge about humanoid robots, they hold dualistic views, both positive and negative, on the subject. Teachers perceive the function of humanoid robots, which they partially find beneficial in education, as assisting the teacher. Teachers who reject humanoid robots replacing teachers identify their disadvantages as limiting communication, mechanizing teaching, and compromising student privacy. Teachers’ views on humanoid robots vary according to demographic variables. Finally, although teachers find the idea of humanoid robots becoming autonomous (Frankenstein syndrome) frightening, they believe it is unsettling for humanity and education, even if they do not fully understand it. The research emphasizes that this fear, originating from Western culture, should not hinder the integration of 21st-century technologies into the Turkish Education System, and underscores that the real concern should be the misuse of science leading to roboticized humans.

Anahtar Kelimeler

• Humanoid robot
• Frankenstein syndrome
• Teacher views

Eğitimde İnsansı Robot Kullanımının Avantaj ve Dezavantajlarına (Frankeştayn Sendromu) Dair Öğretmen Görüşlerinin Analizi

Öz

Gelişmiş ülkelerde eğitimin paydaşı olma yolunda ilerleyen insansı robotların, 21. Yüzyılın teknolojik olgusu olarak yakın gelecekte Türk Eğitim Sistemine de yansıması öngörülebilir. Bu yansımanın gidişatını, öğretmenlerin algı ve tutumları belirleyecektir. Bu itibarla, öğretmenlerin konu ile ilgili görüşlerinin bilinmesi, önemlidir. Bu önemden hareket eden araştırmanın amacı, eğitimde insansı robot kullanımı ve Frankeştayn sendromuna dair öğretmen görüşlerini belirleyip, çeşitli değişkenlere göre analiz etmektir. Tarama modelinde yürütülen araştırma, kamu okullarında görev yapan toplam 1075 öğretmen üzerinde yürütülmüştür. Veriler, anket formu ile toplanmış olup, betimsel istatistiki tekniklerle analiz edilmiştir. Analizler sonucunda, katılımcı öğretmenlerin, insansı robotlar hakkında fazlaca bilgi sahibi olmasalar da, konuyla ilgili olumlu ve olumsuz olmak üzere, düalist görüşlere sahip oldukları belirlenmiştir. Öğretmenler, eğitimde kısmen faydalı gördükleri insansı robotların işlevini ise, öğretmene yardımcı olmak, şeklinde görmektedirler. İnsansı robotların öğretmenin yerine geçmesini reddeden bu öğretmenlere göre bunların dezavantajları, iletişimi sınırlandırma, öğretimi mekanikleştirme, öğrenci mahremiyetini zedeleme şeklindedir. Öğretmenlerin insansı robotlar hakkındaki görüşleri, demografik değişkenlere göre farklılık göstermektedir. Son olarak öğretmenler, insansı robotların kontrolden çıkarak özerk hale gelmesini (Frankeştayn sendromu), fazla bilmeseler de, bunu, insanlık ve eğitim adına korkutucu bulmuşlardır. Araştırmada, Batı kültürü kaynaklı bu korkunun, Türk Eğitim Sisteminin 21. Yüzyıl teknolojilerine entegrasyonuna ket vurmaması gerektiğine dikkat çekilmiş ve asıl korkulması gerekenin de, bilimi yanlış kullanan, robotlaşmış insanlar olması gerektiği vurgulanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İnsansı robot
• Frankeştayn sendromu
• Öğretmen görüşleri

Kaynakça

1. Akdağ, M. (2021). Bilimsel araştırmalarda istatistiksel analizler. Ankara: Nobel Yayınları.
2. Akgül, B. & Şahin, M. (2022). Teknolojinin eleştirel değerlendirilmesi üzerine göstergebilimsel bir inceleme: Black mirror (kara ayna) dizisi hated in the nation (sosyal linç) bölümü örneği. Yeni Medya, 12, 17-35.
3. Aktürk, A. O. ve Delen, A. (2020). Öğretmenlerin teknoloji kabul düzeyleri ile öz-yeterlik inançları arasındaki ilişki. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi, 4(2), 67-80.
4. Akyol Oktan, K. (2021). Teknolojik distopya anlatılarında müphemlik ve düşünceyi özgürleştirmenin olanakları üzerine: Black Mirror örneği. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Anabilim Dalı.
5. Alnajjar, F.S., Bartneck, C., Baxter, P. & Reich-Stiebert, N. (2021). “Robots in education: An introduction to high-tech social agents, intelligent tutors and curricular tools” in Robot in Education (Eds. Fady Alnajjar et al.). New York, Routledge.
6. Altındiş, T. Z. ve Yaman, Y. (2021). Öğretmenlerin Teknoloji Entegrasyonuna Yönelik Öz-Yeterlik Algılarının İncelenmesi. International Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 7(43), 575-585.
7. Aytaç, T. (2022). “Okul yönetiminde dijital dönüşüm ve dijital liderlik” içinde Eğitimde Yeni Sorunlar ve Cevaplar (Ed. H. İ. Özok). Ankara: Palme Yayınları.
8. Bal, S. Y. ve Sarıkaya, B. (2022). Kelami açıdan insan fıtratı ve bilinci bağlamında yapay zekâ ve transhümanizm. Mavi Atlas, 10(2), 404-418.

9. Balcı, A. (1995). Sosyal Bilimlerde Araştırma. Pegem Akademi.
10. Başer, S. H., & Bakırtaş, H. (2023). Hizmet sektöründe insansı robot kullanımı üzerine bir literatür incelemesi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1), 207-223.
11. Baysan, E., & Çetin, Ş. (2021). Determining the training needs of teachers in ethical use of information technologies. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 14(3), 476-497.
12. Berg, A., Buffie, E. F. and Zanna, L. F. (2018). Should we fear the robot revolution? IMF Working Paper Institute for Capacity Development.
13. Beytekin, O. F. ve Ata Çiğdem, F. (2020). “Bilişim teknolojileri öğretmenlerinin okulun işleyişleri ile ilgili görüşlerinin eğitim 4.0 perspektifinden incelenmesi” içinde Yenilikçi Öğretmen Eğitimi (Eds. Kamil Arif Kırkıç ve Ömer Yahşi). Ankara: İKSAD Yayınları.
14. Bharatharaj, J., Kutty, S. K. S., Munisamy, A. & Krägeloh, C. U. (2022). What do members of parliament in India think of robots? Validation of the Frankenstein syndrome questionnaire and comparison with other population groups. International Journal of Social Robotics, 14, 2009-2018.
15. Bodley, A. M. (2015). The android and our cyborg selves: what androids will teach us about being (post) human. PhD Thesis. Washington State University The Graduate School.
16. Burleigh, T. J., & Schoenherr, J. R. (2015). A reappraisal of the uncanny valley: Categorical perception or frequency-based sensitization? Frontiers in Psychology, 5, 1488. https://doi. org/10.3389/fpsyg.2014.01488.
17. Büyüköztürk, Ş., Aygün, Ö., Kılıç Çakmak, E. Ve Karadeniz, Ş. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
18. Chalmers, C., Keane, T., Boden, M. & Williams, M. (2022). Humanoid robots go to school. Education and Information Technologies, 27, 7563-7581.
19. Chin, K. Y., Wu, C. H. & Hong, Z. W. (2011). A humanoid robot as a teaching assistant for primary education. 2011 Fifth International Conference on Genetic and Evolutionary Computing, 29 August 2011 - 01 September 2011, Kitakyushu, Japan.
20. Çakmak Ekici, T. (2023). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklarda nesneleri sayma becerisinin öğretiminde insansı robot aracılı öğretim uygulamalarının geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim dalı.
21. Çekem, K. (2022). Karel Čapek'in R.U.R. ve semenderlerle savaş eserlerinde insanlar ve insansı ötekiler. DTCF Dergisi 62(2), 1282-1307.
22. Çıkrık, S. (2020). Okul Müdürlerinin Teknoloji Liderliği Yeterliklerinin Öğretmenler Tarafından İncelenmesi. Tezsiz Yüksek Lisans Projesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı Eğitim Yönetimi Bilim Dalı.
23. Dario, P., Guglielmelli, E. and Laschi, C. (2001). Humanoids and personal robots: Design and experiments. Journal of Robotic Systems, 18(12),673-690.
24. Deo, N, & Anjankar A (May 23, 2023) Artificial intelligence with robotics in healthcare: A narrative review of its viability in india. Cureus 15(5): e39416. doi:10.7759/cureus.39416.
25. Dereli, T. (2020). “Yapay zekâ ve insanlık” içinde Bilişim Teknolojileri ve İletişim: Birey ve Toplum Güvenliği.tuba.gov.tr.
26. Ekström, S. & Pareto, L. (2022). The dual role of humanoid robots in education: As didactic tools and social actors. Education and Information Technologies, 1-17.
27. Ferrando, F. (2014). Is the post-human a post-woman? Cyborgs, robots, artificial intelligence and the futures of gender: a case study. European Journal of Futures Research, 2, 43 (2014). https://doi.org/10.1007/s40309-014-0043-8.
28. Funk, M. (2014). “Humanoid robots and human knowing –perspectivity and hermeneutics in terms of material culture”(pp.69-90) in Robotics in Germany and Japan Philosophical and Technical Perspectives (Eds. Michael Funk / Bernhard Irrgang). Peter Lang.
29. Gençer, E.(2020). Sosyal bilimlerde araştırma yaklaşımları çerçevesinde din eğitimi biliminde kullanılan yöntem ve teknikler. Kalemname, 5(9),182-219.
30. Gökbulut, B. ve Çoklar, A., N. (2018). Öğretmenlerin teknoloji kullanım düzeyleri ile psikolojik sermaye düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(4), 280-294.
31. Gülcü, A., Solak, M., Aydın, S. ve Koçak, Ö. (2013). İlköğretimde Görev Yapan Branş Öğretmenlerinin Eğitimde Teknoloji Kullanımına İlişkin Görüşleri. Turkish Studies, 8(6), 195-213.
32. Güney, İ., ve Mete, P. (2022). Öğretmenlerin bilişim teknolojileri öz yeterlik algıları ile uzaktan eğitime yönelik tutumları arasındaki ilişki. Trakya Eğitim Dergisi, 12(3), 1289-130.9
33. Halidi, G. (2022). Yapay zekâ etiği tartışmaları için bazı tarihsel-kavramsal önbilgiler. Türkiye Biyoetik Dergisi, 9(4), 155-163.
34. Hu, Y. H., Fu, J. S., & Yeh, H. C. (2023). Developing an early-warning system through robotic process automation: Are intelligent tutoring robots as effective as human teachers? Interactive Learning Environments, 1–14. https://doi.org/10.1080/10494820.2022.2160467.
35. İbili, H. ve Yalçın, S. (2021). Liselerde görev yapan yönetici ve öğretmenlerin, EBA Akademik Destek Platformu hakkındaki görüşleri (Erzincan ili örneği). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(2), 462-487.
36. Kaplan, F. (2004). Who is afraid of the humanoid? Investigating cultural di_erences in the acceptation of robots. International journal of humanoid robotics, 1(3), 1-16.
37. Karagöz, Y. (2016). SPSS ve AMOS 23 Uygulamalı istatistiksel analizler. Ankara: Nobel Akademi.
38. Karal, Y. Taşdemir, D. ve Öngöz, S. (2023). Özel gereksinimli bireyler için öğrenme materyali olarak robotlar. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1),170-183.
39. Karasar, N. (1999). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
40. Kaymak, E. ve Titrek, O. (2021). Öğretmenlerin Teknolojiye Uyumuna Yönelik Öz-Yeterlilik Düzeyinin İncelenmesi. Sakarya University Journal of Education Faculty, 21(2), 104-134.
41. Kiru, M. U. (2016). A critical review of the challenges, threats, and drawbacks of humanoid and autonomous robots. International Journal of Technology & Engineering (4(43):135-150.
42. Korucu, A.T. ve Sarı, R. İ., (2023). Öğretmen adaylarının toplumsal cinsiyet eşitliği algısı ve teknoloji kullanım seviyeleri arasındaki ilişki. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 5(1), 78-94.
43. Köse, A. (2022). Endüstriyel robot kol geliştirilmesi ve prototipinin üretilmesi. Yüksek lisans tezi. Pamukkale Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Makine ve İmalat Mühendisliği Anabilim dalı.
44. McCormick, M. E. and Hammer, D. (2016). Stable beginnings in engineering design. Journal of Pre-College Engineering Education Research, 6(1), 45-54.
45. Mende, M., Scott, M. L., van Doorn, J., Grewal, D., Shanks, I. (2019). Service robots rising: how humanoid robots ınfluence service experiences and elicit compensatory consumer responses. Journal of Marketing Research, 56(4), 535-556.
46. Mubin, O., Stevens, C. J., Shahid,S., Al Mahmud,A. and Dong, J. J. (2013). A review of the applicability of robots in education. Technology for Education and Learning, 209, 1-6.
47. Munar, H. (2013). The intertextual world of peter ackroyd’s the casebook of victor frankenstein. Master thesis. Çankaya University Graduate School of Social Siıences English Literature and Cultural Studies.
48. Nagy, P., Wylie, R., Eschrich, J. et al. (2018). Why Frankenstein is a stigma among scientists. Science Engineering Ethics 24 (4), 1143-1159.
49. Nurgaliyeva, S., Iztleuova, Z., Maigeldiyeva, S., Zhussupova, Z., Saduakas, G., & Omarova, G. (2023). Examining the relationships between teachers' job satisfaction and technological competencies. International Journal of Education in Mathematics, Science, and Technology, 11(4), 898-912.
50. Okagbue, E. F., Ezeachikulo, U. P., Akintunde, T.Y., Tsakuwa, M. B. et al. (2023). A comprehensive overview of artificial intelligence and machine learning in education pedagogy: 21 Years (2000–2021) of research indexed in the scopus database. Social Sciences & Humanities Open, 8, 1-13.
51. Okuyucu Ergün, G. (2023). Machina sapiens. Ankara Üniversitesi Hukuk Fak. Dergisi, 72(2), 717-758.
52. Özdemir, D. (2015). Özel eğitime yönelik insansı robot ve bilgisayar destekli öğrenme ortamlarının geliştirilmesi ve bu ortamlardaki etkileşimlerin dönüt türleri açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
53. Özsoy, S. ve Özsoy, G. (2013). Eğitim araştırmalarında etki büyüklüğü raporlanması. İlköğretim Online, 12(2), 334‐346.
54. Öztürkcan, S. ve Merdin Uygur, E. (2021). Humanoid service robots: The future of healthcare? Journal of Information Technology Teaching Cases, 1–7.
55. Pandey, A. K., Gelin, R. (2017). “Humanoid robots in education: a-short review” In Goswami, A., Vadakkepat, P. (eds) Humanoid Robotics: A Reference. Springer, Dordrecht. https://doi.org/10.1007/978-94-007-7194-9_113-1.
56. Patton, M. Q. (1990). Qualitative evaluation and research methods. (2nd ed.). London: Sage Publications.
57. Recupero, D. R. (2021). Technology enhanced learning using humanoid robots. Future Internet,13(2), 32-37.
58. Reich-Stiebert, N. & Eyssel, F. (2016). Robots in the classroom: what teachers think about teaching and learning with education robots. Social Robotics, 671-680.
59. Sezgin, Erdoğan ve Erdoğan, 2017 Sezgin, F., Erdoğan, O. ve Erdoğan, B. H. (2017). Öğretmenlerin teknoloji öz yeterlikleri: öğretmen ve öğrenci görüşlerine yönelik bütüncül bir analiz. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 7(1), 180-199.
60. Son, C. S. & Kim, Y. K. (2022). The role of the human-robot interaction in consumers’ acceptance of humanoid retail service robots. Journal of Business Research, 146, 489-503.
61. Strom, A. (2021). The negative effects of technology for students and educators. Master's Theses. Northwestern College, Iowa.
62. Sunar, Ş. (2020). Olimpia, frankenstein’ın yaratığı ve diğerleri: posthümanizmin yazınsal kaynakları. Alman Dili ve Edebiyatı Dergisi, 44, 23-39.
63. Syrdal, D. S., Dautenhahn, K., Ben, R., Efstathia, K. and Cannon, J. N. (2020). Kaspar in the wild: Experiences from deploying a small humanoid robot in a nursery school for children with autism. Paladyn, Journal of Behavioral Robotics, 11(1), 301-326.
64. Szyszka, M., Tomczyk, L. Kochanowicz, A. M. (2022). Digitalisation of Schools from the Perspective of Teachers’ Opinions and Experiences: The Frequency of ICT Use in Education, Attitudes towards New Media, and Support from Management. Sustainability 2022, 14(14), 8339; https://doi.org/10.3390/su14148339.
65. Şen, N. (2021). Özel eğitimde insansı robotlar. Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, 32, 832-842.
66. Şişman, B. (2019). Eğitimde robot kullanımı içinde (ss.291-311) Eğitim teknoloji okumaları (Eds. A. İşman, H. F. Odabaşı, B. Akkoyunlu). Ankara: TOJET Yayınları.
67. Tanrıverdi, V. ve Gezici Yalçın, M. (2022). İnsanları hayvanlardan ve robotlardan ayıran özelliklerin atfedilmesinde kadınsı ve erkeksi cinsiyet ifadesinin etkisi. Psikoloji Çalışmaları, 42(3), 667–698.
68. Tobis, S., Piasek-Skupna, J., Neumann-Podczaska, A, Suwalska A, Wieczorowska-Tobis, K. (2023). The Effects of Stakeholder Perceptions on the Use of Humanoid Robots in Care for Older Adults: Postinteraction Cross-Sectional StudyJonunal of Medicine Internet Res. 2023;25:e46617.
69. Toksoy Çağal, M. ve Keskin, Y. M. (2023). Yapay zekâ ve robot teknolojisine yönelik risk algısı üzerine nitel bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 40(2), 577-598.
70. Tong, Y., H. Liu and Z. Zhang, “Advancements in humanoid robots: A comprehensive review and future prospects,” IEEE/CAA J. Autom. Sinica, vol. 11, no. 2, pp. 301–328, Feb. 2024. doi: 10.1109/JAS.2023.124140.
71. Tuna, G., Tuna, A., Ahmetoglu, E. & Kuscu, H. (2019). A survey on the use of humanoid robots in primaryeducation: Prospects, research challenges, and future research directions. Cypriot Journal of Educational Science, 14(3), 361–373.
72. Türkalp, M. (2023). Otizm spektrum bozukluğu olan çocuklarda duyguyu ifade etme becerisinin öğretiminde insansı robot aracılı öğretim uygulamalarının geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim dalı.
73. Upadhyay, Y., Talib, F., Zaheen, S. A. And Ansari, M. S. (2023). Idustry 4.0 adoption framework in msmes using a hybrid fuzzy ahp-topsis approach. Proceedings on Engineering Sciences, 5(3), 453-474.
74. Usta, E. ve Korkmaz, Ö. (2011). Öğretmen adaylarının bilgisayar yeterlikleri ve teknoloji kullanımına ilişkin algıları ile öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7, 1335-1349.
75. Uysal, Ö. ve Deryakulu, D. (2019). Bilişim teknolojileri alanında meslek seçimini yordayan değişkenler. Eğitim Teknolojisi, 9(1), 89-126.
76. van Ewijk, G., Smakman, M., & Konijn, E. A. (2020). “Teachers' perspectives on social robots in education: An exploratory case study” In IDC '20: Proceedings of the Interaction Design and Children Conference (pp. 273280). Association for Computing Machinery (ACM). https://doi.org/10.1145/3392063.3394397.
77. Ventouris, A., Panourgia, C., Hodge, S. (2023). Teachers’ perceptions of the impact of technology on children and young people’s emotions and behaviours. International Journal of Educational Research Open, Volume 2, 1-10.
78. Wang, C. (2023). Training children with autism spectrum disorder, and children in general with AI robots related to the automatic organization of sentence menus and interaction design evaluation. Expert Systems With Applications, 229, 1-9.
79. Wright, V. H. and Wilson, E. K. (2011). Teachers’ Use of Technology: Lessons Learned from the Teacher Education Program to the Classroom. Srate Journal, 20(2), 48-60.
80. Yanmıyan, S. ve Kaya Erdem, B. (2023). Makinelerin hiper-iletişen mekânı akıllı kentlerin yeni öznesi: robot-insan. Sosyal, Beşerî ve İdari Bilimler Dergisi, 6(7), 952-968.
81. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık. Yıldırım, N. ve Şad, S. N. (2019). Öğretmenlerin eğitimde insansı robot teknolojisini kabul düzeyleri. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 13(30), 367-397.
82. Zhao, Y. (2022). Research status and prospect of robotic systems in the field of aerospace engineering. Highlights in Science, Engineering and Technology, 23, 276-284.