OSMANLI İMPARATORLUĞU’ NDAN GÜNÜMÜZE KIRSAL ALANDA UYGULANAN EĞİTİM POLİTİKALARI
Öz
Nüfusun %90’ına yakınının kırsalda yaşadığı Osmanlı döneminde; kırsal nüfusun eğitimine yönelik özel uygulamalara II. Meşrutiyet’e kadar rastlanılmamıştır. Bu dönemin eğitim sistemi dine dayalı Sıbyan ve Medrese eğitimi ile biraz daha laik olan Enderun Mektebi’nde verilen eğitimden oluşmaktadır. Kırsal kesim Sıbyan ve Medrese eğitiminden yararlanmakla beraber Enderun Mekteplerinden sadece gayri Müslimler ve devşirmeler faydalanabilmektedir. Cumhuriyetin kuruluşundan 1950’li çok partili döneme kadar, nüfusun %75’ine yakınının kırsalda yaşadığı dikkate alınarak, kırsal nüfusa yönelik; Köy Enstitüleri, Köy Öğretmen Okulları, Eğitim Kursları ve Halk Odaları gibi özel eğitim politikaları uygulamaya konulmuştur. Ancak, toplumsal yapının sosyo-kültürel özelliklerinde çok ciddi bir değişim sağlanamadığından, 1950 sonrası bu uygulamalara teker teker son verilmiştir. Bu dönemden sonra Türkiye’de kırsal nüfusa yönelik özel eğitim politikaları olmamakla beraber; merkezi köy okulları, Yatılı İlköğretim Bölge Okulu (YİBO) ve bazı sivil toplum kuruluşlarının kampanyalarıyla kırsal nüfusun eğitim sorunları çözülmeye çalışılmıştır. Çalışma üç dönemde ele alınıp; birinci dönem Osmanlı İmparatorluğu’nu, ikinci dönem Cumhuriyet’in başlangıcından 1950’ye kadar olan dönemi, üçüncü dönem ise 1950’den günümüze kadar olan dönemi içermektedir.
Anahtar Kelimeler: Kırsal Alan, Kırsal Kalkınma, Kırsal Nüfus, Eğitim Politikası
Kaynakça
- Altın, H. (Summer, 2008). Ethem Nejat ve Eğitim Tarihimizdeki Yeri. Türkish Studies İnternational Periodical For Languages, Literature and History of Turkish or TurkicVol.3/4; pp 73 – 96. Web:http://www.turkishstudies.net/sayilar/sayi10/alt%C4%B1nhamza.pdf adresinden 01 Nisan 2013’de alınmıştır.
- Arı, A. (2006). Bölgesel Kalkınma Politikalar ve Yeni Dinamikler, Derin Yayınları, İstanbul.
- Arslan, B. (2006). Cumhuriyet Dönemi Eğitiminde Köy Eğitmenleri Projesi, yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İstanbul.
- Aysal, N. (Mayıs – Kasım 2005). Anadolu’da Aydınlanma Hareketinin Doğuşu: Köy Enstitüleri, Ankara Ünv. Türk İnkılap Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, sayı:35- 36, 267 - 282.
- Bakırcı, M. (2007). Türkiye’de Kırsal Kalkınma Kavramlar, Politikalar, Uygulamalar, Nobel Yayın No:1116, Ankara.
- Budak, B. D. ve Kantar, M. (1999, 17 – 19 Kasım). Cumhuriyetten Günümüze Kirsal Kesimde Örgün ve Yaygin Eğitim. 6. Ulusal Sosyal Bilimler Kongresi, Ankara.
- Dinler, Z. (2008). Tarım Ekonomisi, Ekin Kitabevi Yayınları, Bursa.
- DPT. (1994). Kırsal Sanayi Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın Nu. DPT: 2356-ÖİK: 424, Ankara.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
30 Ocak 2016
Gönderilme Tarihi
31 Ağustos 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 15 Sayı: 56
Cited By
Farmers’ Willingness to Pay for Services to Ensure Sustainable Agricultural Income in the GAP-Harran Plain, Şanlıurfa, Turkey
Agriculture
https://doi.org/10.3390/agriculture10050152Türkiye'de Tarımsal Yükseköğretimde Tarımsal Yayım ve İletişim Dersinin Mevcut Durumu
Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.55007/dufed.1175962