EĞİTİM FAKÜLTESİ ÖĞRETİM ELEMANLARININ YENİLİKÇİLİK DÜZEYLERİNİN AVRUPA BİRLİĞİ HAYAT BOYU ÖĞRENME PROJELERİNE YÖNELİK TUTUMLARINA ETKİSİ

Öz

Eğitim Fakültesi öğretim elemanlarının yenilikçilik düzeylerinin Avrupa Birliği Hayat Boyu Öğrenme Projelerine ilişkin tutumlarına etkisinin yapısal eşitlik modellemesiyle belirlenmesinin amaçlandığı bu çalışma ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Ayrıca öğretim elemanlarının yenilikçilik düzeylerinin belirlenmesi ve yenilikçilik düzeylerine çeşitli değişkenler bağlamında analiz edilmesi çalışmanın amaçları arasında yerini almıştır. Bu amaç doğrultusunda kolay ulaşılabilir örnekleme tekniğiyle belirlenen Türkiye’deki üniversitelerin Eğitim Fakültelerinde görev yapan 203 öğretim elemanına “Avrupa Birliği Hayat Boyu Öğrenme Projelerine İlişkin Tutum Ölçeği” ile “Bireysel Yenilikçilik Ölçeği” uygulanmış; maksimum çeşitlilik örneklemesi tekniğiyle belirlenen 9 öğretim elemanıyla görüşme yapılmıştır. Öğretim elemanlarının yenilikçilik düzeylerinin Avrupa Birliği Projelerine ilişkin tutuma etkisinin test edildiği modelde öncelikle tutum ve yenilikçilik olarak ölçme modelleri ayrı ayrı test edilmiştir. Daha sonra yapısal eşitlik modellemesinin bir türü olan örtük değişkenlerle yol analiziyle öğretim elamanlarının bireysel yenilikçilik düzeylerinin Avrupa Birliği Hayat Boyu Öğrenme projelerine ilişkin tutuma etkisine yönelik oluşturulan model test edilmiştir. Ayrıca öğretim elemanlarının yenilikçilik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre farklılaşma durumuna yönelik yargıda bulunmak amacıyla ortalamalar arası fark testleri gerçekleştirilmiştir. Görüşme sonucunda elde edilen nitel veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Çalışma sonucunda öğretim elemanlarının yenilikçilik düzeylerinin Avrupa Birliği Hayat Boyu Öğrenme Projelerine ilişkin tutumlarına etkisine yönelik oluşturulan model doğrulanmıştır. Ayrıca öğretim elemanlarının genel olarak sorgulayıcı oldukları ve yenilikçilik düzeylerinin kurumda proje yürütülme durumuna ve AB proje deneyimi göre farklılaşma gösterdiği bulgular arasında yerini almıştır. 

 

Kaynakça

1. Avrupa Birliği bakanlığı eğitim ve Gençlik Programları Merkezi Başkanlığı. (2012). Hayatboyu Öğrenme Programı (LLP) Ül-ke Merkezli Proje Ve Bireysel Faaliyetler 2013 Yılı Ulusal Teklif Çağrısı.
2. Aydoğan, İ. & Şahan, A. E. (2006). Comenius okul ortaklıkları projelerinin, Comenius amaçlarının gerçekleşmesine katkısı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 48, 455-480.
3. Çuhadar, C., Bülbül, T. & Ilgaz, G. (2013).Exploring of the Relati-onship between Individual Innovativeness and Techno-pedagogical Education Competencies of Pre-service Teachers. İlköğretim Online, 12(3), 797‐807.
4. Demir, A. & Demir, S. (2009). Erasmus programının kültürlerarası dialog ve etkileşim açısından değerlendirilmesi (öğretmen aday-larıyla nitel bir çalışma). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(9), 95-105.
5. Elçi, Ş., Karataylı, İ. & Karata, S. (2008). Bölgesel inovasyon mer-kezleri: Türkiye için bir model önerisi, TÜRK Sanayicileri ve İşadamları Derneği (TÜSİAD Yayınları) Yayın No. TÜSİAD-T/2008-12/477.
6. Günbayı, İ. & Yassıkaya, B. (2011). Meslek lisesinde çalışan yöne-tici ve öğretmenlerin Leonardo Da Vinci projesi hakkındaki gö-rüşleri: bir durum çalışması. E-internationalJournal of Educatio-nal Research, 2(3), 13-34.
7. Günüç, S., Odabaşı, H. F. ve Kuzu, A. (2012). Yaşam boyu öğren-meyi etkileyen faktörler. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 309-325.
8. Kılıçer, K. & Odabaşı, F. H. (2010). Bireysel yenilikçilik ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 150-164.

9. Ortaç, İ. (2003). Öğretim üyesi ya da bilim insanı kimdir? PIVOL-KA, 12, 11-16. http://www.elyadal.org/pivolka/12/PiVOLKA_12_03.pdf, Eri-şim Tarihi: 14.03.2016.
10. Rotwell, W. J. & Kazanas, H. C. (1998). Mastering the instructional design proves: A systematic approach (2nd ed.). San Francisco: Jossey-Bass.
11. The Bloomberg Innovation Index. (2015). http://www.bloomberg.com/graphics/2015-innovative-countries/, Erişim Tarihi: 02 Ocak 2016.
12. Tümkaya, S. & Hurioğlu, L. (2013). Öğretim elemanlarının yansıtıcı düşünme eğilimleri. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(1), 243-256.
13. Türk Dil Kurumu Büyük Türkçe Sözlük, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama=kelime&guid=TDK.GTS.56a0919a4b4904.95980634, Erişim Tarihi:02 Ocak 2016.
14. Ünlükaplan, İ., (2009). Avrupa Birliği üyesi ülkelerde iktisadi kal-kınma, rekabetçilik ve inovasyon ilişkilerinin kanonik korelasyon analizi ile belirlenmesi. Maliye Dergisi, 157, 235-250.
15. Yavuz-Konokman, G. & Yanpar-Yelken, T. (2014). Eğitim fakülte-si öğretim elemanlarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine iliş-kin algıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 267-281.
16. Yavuz Konokman, G., Akay, C. & Demircioğlu, T. (2015). Eğitim Fakültesi Öğretim elemanlarının Avrupa Birliği projelerine ilişkin bakışı. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 38(8), 773-790.
17. Yılmaz, H. & Kocasaraç, H. (2010). Hizmetiçi öğretmen eğitiminde yeni bir yaklaşım: yenilikçi öğretmenler programı ve değerlen-dirmesi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 51-64.