TÜRKİYE'DE ADLİ DEĞERLENDİRMEDEN GEÇEN ÇOCUĞA YÖNELİK CİNSEL İSTİSMAR VAKALARI HAKKINDA BİR DEĞERLENDİRME

Öz

Bu çalışmada, hakkında cinsel istismara uğradığı için değerlendirme yapılan çocukları retrospektif olarak inceleyen 15 araştırmanın verileri bir araya getirilip incelenmiştir. Metin içinde bu araştırmaların genel içeriğine ve bulgularına yer verilmiştir. İncelenen 15 çalışmanın bazı verileri aynı kritere göre bir araya getirilmiştir. Derlenen verilerden cinsel istismara uğrayan çocukların cinsiyetine ve bu çocuklara en sık konulan psikiyatrik tanılara, istismarın failinin kimliği,  failin tekil ya da çoğul şahıs olması ve istismar fiilinin bir kez ya da tekrarlı olması hakkında çıkarım yapılmıştır. Kız çocukların erkek çocuklara göre daha fazla cinsel istismara uğradığı, cinsel istismara uğrayan erkek çocukların yaş ortalamasının kız çocuklara göre daha düşük olduğu görülmüştür. Olgulardaki istismarcının %20.34’ü yabancı, %13.37’si aile bireyi, %10.17’si erkek arkadaş/partner, %5.11’i arkadaş olduğu bulunmuştur. Cinsel istismar %59.6 oranında (bir kez), %40.4 oranında (bir kereden fazla) gerçekleşmiştir. Cinsel istismar %86.6 oranında (bir kişi), %13.38 oranında (birden fazla kişi) tarafından gerçekleştirilmiştir. Bu çocuklarda en sık görülen psikiyatrik hastalığın Travma Sonrası Stres Bozukluğu (TSSB) olduğu, genel olarak psikolojik bozukluk görülme oranının ise %63.22 olduğu bulunmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Çocuğun cinsel istismarı,Çocuk,Cinsel istismar faili,Travma Sonrası Stres Bozukluğu

AN ASSESSMENT OF THE CHILD SEXUAL ABUSE CASES EVALUATED BY FORENSIC ASSESSMENT IN TURKEY

Öz

In this study, 15 studies retrospectively examining children who were subjected to forensic evaluation for sexual abuse were reviewed and some of these data were subjected to systematic analysis. Some data of the researches were gathered according to the same criteria. From the data collected some inferences have been made about the ratios of sex of the children who were sexually abused and the most frequent psychiatric diagnoses of these children, the identity of the perpetrator of the abuse, the perpetrator's being of singular person or a plural persons and if the sexual abuse is once or repetitive.

According to the analysis, girls are exposed to more sexual abuse than boys. The mean age of sexually abused boys is lower than that of girls. Of the 1740 cases, 354 (20.34%) of the perpetrators were stranger, 1386 (79.66%) were acquaintances, 177 (10.17%) were boyfriends /partners, 89 (5.11%) were friends /relatives. Of the 1922 cases, 257 (13.37%) were incest. Sexual abuse occurred repeatedly in 466 (40.5%) of 1151 cases. Of the 829 cases, 111 (13.38%) had more than one perpetrator. Of the 1489 cases, 1027 had a psychiatric diagnosis. The rate of psychological disorder is 1226 (63.22%) in 1939 cases.

Kaynakça

1. Aktepe, E., Işık., Kocaman, O., & Eroğlu, F. Ö. (2013). Bir Üniversite Hastanesinde Değerlendirilen Cinsel İstismar Mağduru Çocuk ve Ergenlerin Demografik ve Klinik Özellikleri. Yeni Symposium, 51(2), 115–120.
2. Choudhry, V., Dayal, R., Pillai, D., Kalokhe, A. S., Beier, K. ve Patel, V. (2018). Child sexual abuse in India: A systematic review. Plos One, 13(10), 1-32. e0205086. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0205086.
3. Çıkılı Uytun, M. ve Öztop, D. B. (2016).Cinsel İstismar Mağduru Olan Çocuk ve Ergenlere Konulan Psikiyatrik Tanıların ve Uygulanan Tedavilerin Devamlılığının Değerlendirilmesi. Yeni Symposium, 54(3), 18-24. DOI: 10.5455/NYS.201606020.
4. Çolak, B., Karakaya, I., Kurtaş, Ö., Gülen Şişmanlar, Ş., & Biçer, Ü. (2009). Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalına Başvuran Çocuklara Yönelik Cinsel İstismar Olguları 1998-2006. Adli Tıp Bülteni, (2). https://doi.org/10.17986/blm.2009142692.
5. Dönmez, Y.E., Soylu, N., Özel Özcan, Ö., Yüksel, T., Çalışkan Demir, A., Çon Bayhan, P. ve Miniksar, D. Y. (2014). Cinsel istismar Mağduru Çocuk ve Ergen Olgularımızın Sosyodemografik ve Klinik Özellikleri. Turgut Özal Tıp Merkezi Dergisi, 21(1), 44-48. DOI:10.7247/jtomc.2013.1170.
6. Fergusson, D. M., Geraldine F.H. McLeod, L. ve Horwood, J. (2013). Childhood Sexual Abuse and Adult Developmental Outcomes: Findings From a 30-Year Longitudinal Study in New Zealand. Child Abuse & Neglect, 37(9), 664-674. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2013.03.013.
7. Gencer, Ö., Özbek, A., Özyurt, G., & Kavurma, C. (2016). Çocuk ve Ergenlerde Aile Dışı ve Aile İçi Cinsel İstismar Olgularının Karşılaştırılması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 17(1), 56–64. https://doi.org/10.5455/apd.1419190512.
8. Göker, Z., Aktepe, E., Tural Hesapcıoğlu, S., Kandil, S. (2011). Cinsel İstismar Mağduru Olan Çocukların Başvuru Şekilleri, Klinik ve Sosyodemografik Özellikleri. SDÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 17(4), 15-21.

9. http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5237.pdf. Erişim Tarihi: 1 Mayıs 2019.
10. Işık, Ü., Aktepe, E., Şimşek, F., Akyıldız, A., & Yıldız, A. (2019). Isparta İlinde Bir Üniversite Hastanesinde Değerlendirilen Cinsel İstismar Mağdurlarının Sosyodemografik, Klinik ve Ailevi Özellikleri: 2014 – 2018 Verileri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 10(1), 53-57.
11. KESER, İ. (2011). Çocuk Cinsel İstismarı: Diyarbakır Örneği. Ankara: Karahan Kitabevi.
12. http://www.hurriyet.com.tr/gundem/kiz-cocuguna-cinsel-istismar-davasinda-kuzene-8-yil-4-ay-hapis-41177604. Erişim Tarihi: 28 Nisan 2019.
13. Koçtürk, N., & Bilge, F. (2017). The Irrational Beliefs and the Psychological Symptoms of the Sexual Abuse Victims. Düşünen Adam: Journal of Psychiatry & Neurological Sciences, 30(2), 113–123. https://doi.org/10.5350/DAJPN2017300205.
14. Özdemir Demirci, E., Özmen, S., Öztop, D. B., Özdemir, Ç. ve Çıkılı Uytun, M. (2014). Çocuk ve Ergen Cinsel İstismar Olgularında İstismar ile İlişkili Sosyodemografik Özelliklerin, Ailesel Değişkenlerin ve Ruhsal Bozuklukların Değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni, (3). https://doi.org/10.17986/blm.2014193781.
15. Pérez-Fuentes, G., Olfson, M., Villegas, L., Morcillo, C., Wang, S. ve Blanco, C. (2013). Prevalence and correlates of child sexual abuse: a national study. Comprehensive Psychiatry, 54(1), 16–27.
16. Soylu, N., Şentürk Pilan, B., Ayaz, M. ve Sönmez, S. (2012). Cinsel İstismar Mağduru Çocuk ve Ergenlerde Ruh Sağlığını Etkileyen Etkenlerin Araştırılması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 13(4), 292–298.
17. Şahin, N., Yeniçeri, E., Balcı, Y. (2015). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniğine Başvuran Adli Olguların Değerlendirilmesi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Dergisi, 2 (1), 10-21.
18. Şimşek, Ş. ve Gençoğlan, S. (2014). Cinsel İstismar Mağdurlarında İstismar Süresi ve Sıklığı İle Travma Belirtileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Dicle Tıp Dergisi, 41 (1), 166-171. doi: 10.5798/diclemedj.0921.2014.01.0393.
19. Topal, Y., Balcı, Y., & Erbaş, M. (2018). Muğla’da 18 Yaş ve Altı Cinsel İstismar Olgularının Retrospektif Değerlendirilmesi. Ortadoğu Tıp Dergisi, 10(2), 135–141.
20. Turner, S., Taillieuc, T., Cheung, K. ve Afifia, T. O. (2017). The Relationship Between Childhood Sexual Abuse and Mental Health Outcomes Among Males: Results From a Nationally Representative United States Sample. Child Abuse & Neglect, 66, 64–72. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2017.01.018.
21. Urazel, B., Fidan, S. T., Gündüz, T., Şenlikli, M. ve Özçivit Asfuroğlu, B. (2017). Çocuk ve Ergen Cinsel İstismarlarının Değerlendirilmesi. Osmangazi Tıp Dergisi, 39 (2), 18-25.
22. Usta, M. B., Akbaş, S., & Aydın, B. (2018). Behavioural Problems Associated with Child Sexual Abuse in Adolescents: A Retrospective Study. Konuralp Tip Dergisi, 10(2), 188.
23. Vural, P., Uçar, H. N., Eray, Ş., Çolpan, M. ve Kocael, Ö. (2013). Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğine Yönlendirilen Adli Olguların Sosyodemografik ve Klinik Özelliklerinin Değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 39 (1) 49-53.
24. Yektaş, Ç., Tufan, A. E., Büken, B., Yurteri Çetin, N. ve Yazıcı, M. (2018). Cinsel İstismar Mağduru Çocuk ve Ergenlerde İstismar ve İstismarcıya İlişkin Özelliklerin ve Psikopataloji ile İlişkili Risk Etkenlerinin Değerlendirilmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 19(5), 501–508. https://doi.org/10.5455/apd.291908.