İLKÖĞRETİM VE LİSE ÖĞRENCİLERİNİN ELEKTRİK KAVRAMI İLE İLGİLİ DÜŞÜNCELERİ

Öz

-

Anahtar Kelimeler

• -

İLKÖĞRETİM VE LİSE ÖĞRENCİLERİNİN ELEKTRİK KAVRAMI İLE İLGİLİ DÜŞÜNCELERİ

Öz

Sunulacak bir bilgiyle ilgili öğrencilerin bakış açıları ve önbilgileri eğitimde önemli bir yer tutar. Öğretimi yapılacak konunun sonunda hedeflenen başarıyı yakalamak için kullanılan yöntem, teknik ve materyalin yanı sıra öğrenci görüşlerinin bilinmesi eğitime önemli bir katkı sağlayabilmektedir. Bu çalışmada öğrencilerin ilköğretim okullarında fen bilgisi ve liselerde fizik dersleri içinde yer alan elektrik konusu hakkındaki düşünceleri araştırıldı. Çalışma, 2002–2003 yılları arasında Van’da merkez ilköğretim okulları ve liselerinde öğrenim görmekte olan öğrencilerle mülakatlar yapılarak gerçekleştirildi. Çalışmada konuların öğretiminde eğitimcilere ışık tutacak önemli yaklaşımlar tespit edilmiştir. Konu yaklaşımlarının aynı yaş aralığında ve aynı sınıfta öğrenim gören öğrenciler için aynı olduğu görülmüştür. Araştırması yapılan elektrik ile ilgili Milli Eğitim müfredatında yer alan davranışların tamamının kazanılmış olması beklenemez. Ancak buna rağmen bu davranışların büyük bölümünün kazanılmamış olması dikkat çekici bulunmuştur. Araştırmanın bir başka önemli yönü de araç-gereç kullanımı ve öğretimi yapılacak konuya göre eğitim ortamının hazırlanmasının öneminin bir kez daha ortaya çıkmış olmasıdır

Anahtar Kelimeler

• Fen/Fizik Öğretimi, Elektrik Kavramı

Kaynakça

1. Abacı, R., Gençken, A. (1995). Fen Derslerindeki Başarısızlığın Bir Açıklaması: Öğrenilmiş Çaresizlik. II. Ulusal Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu. 11-14 Nisan 1995, Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Ankara. 12-15.
2. Bayraktar, Ş. (2000). A Meta Analysis Study on the Effectiveness of Computer Assisted Instruction in Science Education. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ohio University, USA.
3. Carkhuff, R. R. (1987). The Art of Helping. Amhast, MA. Human Resource Development Press. USA. 216.
4. Chaput, H. H. (2001). Post-Piagetian Constructivism for Grounded Knowledge Acquisition. Proceedings of the AAAI Spring Symposium on Grounded Knowledge, Spring 2001, Palo Alto, CA.
5. Çepni, S. (2001). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş, Erol Ofset, Trabzon.
6. Durusoy, M. F. (1984). Fen Öğretiminde Karşılaşılan Başlıca Sorunlar ve Nedenleri. Ortaöğretim Kurumlarında Fen Öğretimi ve Sorunları, Panel I, TED Bilimsel Toplantısı, 12-13 Haziran Ankara.
7. Erdoğan, İ. (1997). Çağdaş Eğitim Sistemleri. Sistem Yayıncılık, 2. Basım.
8. Gibb, S. R. (1970). The Effect of Human Relation Training. New York Press, New York, 122.

9. Gürdal, A. (1991). Fen Öğretiminde Laboratuar Etkinliğinin Başarıya Etkisi. Eğitimde Nitelik Geliştirme, Eğitimde Arayışlar I. Sempozyumu Bildiri Metinleri, Kültür Koleji Yayınları, İstanbul, s: 285-287.
10. Hein, T. L., Budny, D. D. (2000). Teaching to Students’ Learning Styles: Approaches That Work. Frontiers in Education Conference. San Juan, March 10-14, 2000, Puerto Rico.
11. Heinich , R., Molenda, M., Russel, J.D., Smaldino, S.E. (1996). Instructional Media and Technologies for Learning. Fifth edition. Open University Press, USA, 286.
12. Kan, S., (2003).Çocukların Bazı Fen Konuları Hakkındaki Düşüncelerinin Araştırılması. YYÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Fizik Anabilim Dalı,Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Van.
13. Nelson-Jones, R. (1995). Life Skills Counselling. in R. Nelson-Jones, Counselling and Personality: Theory and Practice. University of Sydney, Sydney.
14. Nelson-Jones, R. (1996). Relating Skills: A Practical Guide to Effective Personal Relationships. University of Sydney, Sydney.
15. O’Loughlin, M. (1992). Rethinking Science Education: Beyond Piagetian Constructivism Toward a Sociocultural Model of Teaching and Learning. Journal of Research in Science Teaching, (29)791-820.
16. Sjoberg, D., Lie, S. (1981). Ideas About Force and Movement Among Norwegian Pupils and Students (mimeograph). Centre for School Science, University of Oslo, Oslo.
17. Şimşek, N. (2002). Big16 Öğrenme Biçemleri Envanteri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1 (1):33-37.
18. Tanrıkulu, N. İ. (1988). Türkiye’de Fen Eğitimi ve Bazı Yenilikler. TFV Sempozyumu–88, Bildiri Kitabı, ODTÜ, Ankara, 8-14.
19. Turgut, M. F. (1976). Yeni Ortaöğretim Sisteminde Modern Matematik ve Fen Programlarının Denenmesi ve Teşmili Üzerine Araştırmalar Projesi Kesin Değerlendirme Raporu. MEB, Ankara.
20. Yeşilyurt, M. (2003). Yükseköğretim Temel Fizik Laboratuvar Uygulamalarında Bütünleştirici Yaklaşım. Yayınlanmamış Doktora Tezi, KTÜ, Trabzon.
21. Yeşilyurt, M., Kurt, T. & Temur, A. İlköğretim Fen Laboratuarı İçin Tutum Anketi Geliştirilmesi Ve Uygulanması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (Yayında).