AN APPLICATION OF CONSTRUCTIVIST LEARNING THEORY: USING COLLABORATIVE STUDY GROUPS STRATEGY IN ELIMINATING THE STUDENTS’ MISCONCEPTIONS ON AND DECREASING THE KNOWLEDGE DEFICIENCIES IN THE CONCEPTS OF MELTING AND DISSOLVING

Öz

The purpose of this study is to compare constructivist learning theory and traditional learning theories in terms of their successes on eliminating the students’ misconceptions and improving their knowledge on the concepts of melting and dissolving. Since the foundation of the science concepts are established in the first phase of the primary education, any wrong, incomplete or flawed information given to students at this level may persist and become very difficult to be healed in the future. Furthermore, since classroom teachers have significant role in this process, it is crucial to eliminate their misconceptions and to improve their knowledge in science concepts. This research was conducted with 49 second-year students who are enrolled in the department of elementary education in Dicle University Ziya Gökalp Education Faculty in spring semester of 2006-2007 academic year. Of those 49 students, 24 were assigned in to the experimental group while remaining 25 were assigned to the control group. While traditional learning theories were applied in the control group, constructivist learning theory was applied in the experimental group. Data were collected through the open ended questions in order to better understand students’ misconceptions and knowledge gaps. While students in both experimental and control groups had similar misconceptions and knowledge gaps at the beginning of this study, it was observed that these misconceptions and knowledge gaps have decreased in favor of the students in experimental group. However, it was also revealed that not all of the existing misconceptions were totally eliminated. 

Anahtar Kelimeler

• Constructivist learning theory
• science education
• group study

ERİME VE ÇÖZÜNME KONUSUNDAKİ KAVRAM YANILGILARININ VE BİLGİ EKSİKLİKLERİNİN GİDERİLMESİNDE YAPILANDIRMACI ÖĞRENME YAKLAŞIMINA DAYALI GRUP ÇALIŞMALARININ KULLANILMASI

Öz

Bu çalışmanın amacı, yapılandırmacı öğrenme kuramı ve geleneksel öğrenme kuramlarının öğrencilerin erime ve çözünme konusundaki kavram yanılgılarını ve bilgi eksikliklerini gidermedeki etkililiklerini karşılaştırmaktır. Fen kavramlarının temelleri ilköğretim birinci kademede atıldığı için, öğrencilere verilebilecek her türlü yanlış, hatalı ve eksik bilgilerin ileriki dönemlerde de giderilmesi güçleşecektir. Sınıf öğretmenlerinin bu süreçte önemli bir rolü olduğundan, onların fenle ilgili temel kavramlarda, bilgi eksikliklerinin ve kavram yanılgılarının giderilmesi gerekmektedir. Araştırma 2006-2007 öğretim yılı, bahar yarıyılında D. Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi İlköğretim Bölümü Sınıf öğretmenliği anabilim dalı ikinci sınıfta okuyan 24’ü deney, 25’i kontrol grubundan oluşan toplam 49 öğrenci üzerinde yapılmıştır. Kontrol grubuna geleneksel öğrenme yöntemi, deney grubuna ise yapılandırmacı öğrenme yaklaşımına dayalı grup çalışması uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak, kavram yanılgılarını ve bilgi eksikliklerini belirlemek için açık uçlu sorular sorulmuştur. Başlangıçta her iki grubunda benzer kavram yanılgılarına ve bilgi eksikliklerine sahip oldukları, uygulamadan sonra ise kavram yanılgısı ve bilgi eksiklerinin deney grubu lehine azaldığı, ancak tamamen giderilemediği görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Yapılandırmacı öğrenme kuramı
• Fen öğretimi
• Grup çalışması

Kaynakça

1. Abraham, M.R., Williamson, V.M. ve Westbrook S.L. (1994). “A Cross-Age Study of the Understanding of Five Chemistry Concepts.” Journal of Research in Science Teaching, 31(2), 147-165.
2. Akgün, A. ve Gönen, S.(2004).“Çözünme ve Fiziksel Değişim İlişkisi Konusundaki Kavram Yanılgıla rının Belirlenmesi ve Giderilmesinde Çalışma Yapraklarının Önemi.” Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, www.e-sosder.com, 3(10), 22-37.
3. Akgün, A., Gönen, S. ve Yılmaz, A. (2005) “Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Karışımların Yapısı ve İletkenlik Konusundaki Kavram Yanılgıları.” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 1-8.
4. Atasoy, B. (2004). Fen Öğrenimi ve Öğretimi.. Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
5. Atasoy, S. ve Akdeniz, A.R. (2006). “Yapılandırıcı Öğrenme Kuramına Uygun Geliştirilen Çalışma Yapraklarının Uygulama Sürecinin Değerlendirilmesi.” Milli Eğitim Dergisi,170, 157-174.
6. Ateş, S. ve Polat M. (2005). “Elektrik Devreleri Konusundaki Kavram Yanılgılarının Giderilmesinde Öğrenme Evreleri Metodunun Etkisi.” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 39-47.
7. Aydın, G. ve Balım, A. G. (2005). “Yapılandırmacı Yaklaşıma Göre Modellendirilmiş Disiplinler Arası Uygulama: Enerji, Konularının Öğretimi.” Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 38(2), 145-166.
8. Aydoğan, S., Güneş, B. ve Gülçiçek, Ç. (2003). “Isı ve Sıcaklık Konusunda Kavram Yanılgıları.” G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2),111-124.

9. Bacanlı, H. (2001). Gelişim ve Öğrenme. Nobel Yayın ve Dağıtım, Ankara.
10. Bradley, J. D. and Mosimege, M. D. (1998). “Misconceptions in Acids and Bases: A Comparative Study of Student Teachers with Different Chemistry Backgrounds.” South African Journal of Chemistry, 51(3), 137 –150.
11. Blanco, A. ve Prieto, T. (1997). “Pupils’ Views on How Stirring and Temperature Affect the Dissolution of a Solid in a Liquid: A Cross-age Study (12 to 18).” International Journal of Science Education, 19 (3), 303-315.
12. Bodner, G. M. (1986). “Constructivism: A Theory of Knowledge”. Journal of Chemical Education, 63(10), 873 – 878.
13. Coştu, B., Karataş, F.Ö. ve Ayas, A. (2002). “Kavram Yanılgılarının Giderilmesinde Çalışma Yapraklarının Kullanılması.” XVI. Ulusal Kimya Kongresi Bildiri Özetleri, Selçuk Üniversitesi, Konya.
14. Demircioğlu G., Özmen, H. ve Ayas, A. (2001) “Kimya Öğretmen Adaylarının Asitler ve Bazlarla İlgili Yanlış Anlamalarının Belirlenmesi.” Yeni Binyılın Başında Türkiye’de Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu Bildiri Özetleri, Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
15. Demircioğlu, H. (2002). “Sınıf Öğretmen Adaylarının Bazı Temel Kimya Kavramlarını Anlama Düzeyleri ve Karşılaşılan Yanılgılar.” Yüksek Lisans Tezi, KTÜ, Trabzon.
16. Demircioğlu, H., Ayas, A., Demircioğlu, G. (2002). “Sınıf Öğretmen Adaylarının Kimya Kavramlarını Anlama Düzeyleri ve Karşılaşılan Yanılgılar.” V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Özetleri, ODTÜ Eğitim Fakültesi, Ankara.
17. Demircioğlu, G., Özmen, H. ve Demircioğlu, H., (2006). “Sınıf Öğretmeni Adaylarının Fiziksel ve Kimyasal Değişme Kavramlarını Anlama Düzeyleri ve Yanılgıları.” Milli Eğitim Dergisi, 170(35), 260-273.
18. Ebenezer, J. V. ve Gaskell, P. J. (1995). “Relational Conceptual Change in Solution Chemistry.” Science Education, 79(1), 1-17.
19. Ebenezer, J. V. ve Erickson, L. G. (1996). “Chemistry Students’ Conception of Solubility: A Phenomenograpy.” Science Education, 80(2), 181-201.
20. Erdem, E., Yılmaz, A., Atav, E. ve Gücüm, B. (2004). “Öğrencilerin “Madde” Konusunu Anlama Düzeyleri, Kavram Yanılgıları. Fen Bilgisi Dersine Karşı Tutumları ve Mantıksal Düşünme Düzeylerinin Araştırılması.” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (27), 74-82.
21. Gınns, I. S. and Watters, J. J. (1995). “An Analysis of Scientific Understandings of Preservice Elementary Teacher Education Students.” Journal of Research in Science Teaching, 32 (2), 205-222.
22. Griffith, J.L., Polles, A. and Griffith, M.E. (1998). “Pseudoseizures, Families and Unspeakable Dilemmas”. Psychosomatics, 39(2):144-53.
23. Goodwin, A. (2002). “Is Salt Melting When it Dissolves in Water.” Journal of Chemical Education, 9(3), 93-96.
24. Gürdal, A., Şahin, F. ve Bayram, H. (1999). “İlköğretim Öğretmen Adaylarının Enerji Konusunda Bütünlüğü Sağlama ve İlişki Kurma Düzeyleri üzerine Bir Araştırma.” Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 10, 382-395.
25. Hançer, A. H. (2006). “Enhancing Learning Though Constructivist Approach in Science Education.” Internatiotal Journal of Environmental and Science Education, 1(2),181– 188.
26. Köseoğlu, F., Budak, B., Kavak, N. (2002). “Yapılandırıcı Öğrenme Teorisine Dayanan Ders Materyali-Öğretmen Adaylarına Asit-Baz Konusuyla İlgili Kavramların Öğretilmesi.” Orta Doğu Teknik Üniversitesi Eğitim Fakültesi VI. Fen Bilimleri Sempozyumu Bildiri Özetleri, ODTÜ, Ankara.
27. Kurt, Ş. ve Akdeniz, A.R. (2002). “Fizik Öğretiminde Enerji Konusunda Geliştirilen Çalışma Yapraklarının Uygulanması,” V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Özetleri, ODTÜ, Ankara.
28. Novak, J. (1998). “Learning Science and the Scince of Learning.” Studies in Science Education, 15, 77-101.
29. Orhan, A.T. (2004). “Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarına Fotosentez Konusunun Öğretiminde Yapısalcı Yaklaşımın Etkileri İle Geleneksel Öğretim Yönteminin Karşılaştırılması.” Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
30. Osborne, R. and Freyberg, P. (1985). Children’s Science. Learning in Science: The Implications of Children’s Science. Hong Kong: Heinemann.
31. Philips, D. C. (1995), “The Good, the Bad and the Ugly: Many Faces of Constructivism.” Educational Researcher, 24 (7), 5-12.
32. Prieto, T., Blanco, A. and Rodriguez, A. (1989). “The Ideas of 11 to 14 Year-Old Students About the Nature of Solutions.” International Journal of Science Education, 11(4), 451-463.
33. Saka, A. ve Akdeniz, A.R. (2001). “Biyoloji Öğretmenlerine Çalışma Yaprağını Geliştirme ve Kullanma Becerileri Kazandırmak İçin Bir Yaklaşım.” Yeni Bin Yılın Başında Türkiye’de Fen Bilimleri Eğitimi Sempozyumu Bildiri Özetleri, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
34. Skelly, K. M.and Hall, D. (1993). “The Development and Validation of a Categorization of Sources of Misconceptions in Chemistry.” In Proceedings, Third International Seminar on Misconceptions and Educational Strategies in Science and Mathematics, Cornell University, Ithaca, NY.
35. Taber, K.S.(1994). “Misunderstanding the Ionic Band.” Education in Chemistry, 100-102.
36. Tam, M. (2000). “Constructivism, Instructional Design, and Technology: Implications for Transforming Distance Learning.” Educational Technology & Society, 3(2) , 1436-4522
37. Turgut, H. (2001). “Fen eğitiminde Yapılandırmacı Öğretim Yaklaşımı ile Modellendirilmiş Etkinliklerin Öğrencide Kavramsal Gelişime ve Başarıya Etkisi.” Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
38. Ünal, G. ve Ergin, Ö. (2006). “Buluş Yoluyla Fen Öğretimin Öğrencilerin Akademik Başarılarına, Öğrenme Yaklaşımlarına ve Tutumlarına Etkisi.” Türk Fen Eğitimi Dergisi, 1, 36-52.
39. Ürek, R. Ö ve Tarhan, L. (2005). “Kovalent Bağlar” Konusundaki Kavram Yanılgılarının Giderilmesinde Yapılandırmacılığa Dayalı Bir Aktif Öğrenme Uygulaması,” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 168-177.
40. Valanides, N. (2000). “Primary Student Teachers’ Understanding of the Particulate Nature of Matter and Transformations During Dissolving.” Chemistry Education: Research and Practice, 1(2), 249-262.
41. Wandersee, J.H., Mintzes, J.J., and Novak, J.D. (1994). Research on Alternative Conceptions in Science. In Gabel, D.L. Handbook of Research on Science Teaching and Learning, MacMillan Pub. Com., New York.
42. Wilson, M. and Williams, D. (1996). “Traniee Teachers Misunderstandings in Chemistry: Diagnosis and Evaluation Using Concept Mapping.” School Science Review, 77, 107-113.
43. Yanpar, T., Hazer, B. Ve Arslan, A. (2006). “10. Sınıf Çözünürlük Konusunda Oluşturmacı Öğrenme Yaklaşımına Dayalı Grup Çalışmalarının Kullanılması.” İnönü üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(11), 113-122.
44. Zietsman, A.L. and Hewson, P.W. (1986). “Effect of Instruction Using Microcomputer Simulations and Conceptual Change Strategies on Science Learning.” Journal of Research in Science Teaching, 23, 27-39.
45. Zoller, U. (1990). “Student Misunderstandings and Misconceptions in College Freshman Chemistry (General and Organic).” Journal of Research in Science Teaching, 27(10), 1053-1065.