EXAMINING THE PERCEPTION OF PROSPECTIVE TEACHERS ABOUT LIFE-LONG LEARNING IN TERMS OF VARIOUS VARIABLES

Öz

Learning appears in the basis of human life. Learning does not occur only at schools. With the learnings at school, people learn most of their behaviour in social environment in life like family and friends. To exist among the societies of 21st century, learning should continue throughout life. In this context, life-long learning can be defined as the sum of all the learning activities in life. Accordingly, life-long learning can be seen as kind of behaviour which continues from birth to death (Miser, 2006; Duman, 2007). Purpose of present study is to examine the perception of prospective teacher about life-long learning according to various variables. .Accordingly, it was studied if the perception of prospective teachers differ according to their sex, department and their level of university. The population for the study consists of prospective teachers who were continuing their undergraduate degree at Ziya Gökalp Education Faculty, Dicle University in 2012-2013 educational year, Spring Semestre. 310 prospective teachers who were interviewed formed the data collection tool form the study sample. Data collection toll, to determine “the perception of prospective teachers about life-long learning” was developed by researchers for this study, is Likert- type with five options. SPSS package program was used for statistical analysis. According to findings, it was found that, in general, the level of perception of prospective teachers about life-long learning was high. The results of the study show that while the perception of prospective teachers about life-long learning does not differ significantly according to gender and department, it differs significantly according to prospective teachers’ class grade

Anahtar Kelimeler

• Prospective teacher
• life-long learning
• learning

ÖĞRETMEN ADAYLARININ YAŞAM BOYU ÖĞRENMEYE İLİŞKİN ALGILARININ ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ

Öz

Öğrenme insan yaşamının temelinde yer almaktadır. Öğrenme yalnızca okulda gerçekleşmemektedir. Okuldaki öğrenmelerinin yanı sıra insanlar öğrendikleri pek çok davranışı yaşamın içinde aile, arkadaş gibi  sosyal ortamlarda kazanmaktadır. 21.yy toplumlarında var olabilmek için öğrenmenin yaşam boyu devam etmesi gerekmektedir. Bu bağlamda yaşam boyu öğrenme toplumsal yaşamda var olan öğrenme etkinliklerinin toplamı olarak tanımlanabilir. Bu doğrultuda yaşam boyu öğrenme beşikten mezara kadar devam eden temel bir davranış biçimi olarak ele alınabilir (Miser, 2006; Duman, 2007). Bu çalışmanın amacı öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algılarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesidir. Bu doğrultuda öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme ile ilgili algılarının cinsiyet, bölüm ve devam edilen sınıfa göre farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır.  Araştırmanın evrenini 2012-2013 Öğretim yılı Bahar döneminde Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesinde lisans programlarına devam eden öğretmen adayları oluşturmuştur. Veri toplama aracı uygulanan 310 öğretmen adayı ise araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Kullanılan veri toplama aracı, “öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme ilişkin algıları”nı belirlemeye yönelik olarak bu araştırma için araştırmacılar tarafından geliştirilen 5’li likert tipi ölçektir. İstatistiksel çözümlemelerde SPSS  paket programı bilgisayar programından yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, genel olarak öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algılarının yüksek düzeyde olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonucunda öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algılarının cinsiyete ve bölümlere göre farklılık göstermediği, devam edilen sınıfa göre ise anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen adayı
• yaşam boyu öğrenme
• öğrenme

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. Akkoyunlu, B.(2008). Bilgi okuryazarlığı ve yaşam boyu öğrenme. International Educational Technology Conference (IECT), 6-8 Mayıs 2008, .(Davetli konuşmacı). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
3. Atik Kara, D. ve Kürüm, D. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının “yaşam boyu öğrenme” kavramına yükledikleri anlam(Anadolu üniversitesi eğitim fakültesi örneği).16.Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Bildiri Kitabı içinde. (ss. 304-311).Tokat: Gaziosmanpaşa Üniversitesi.
4. Ayhan, S.(2006). Dünden bugüne yaşam boyu öğrenme. Fevziye Sayılan ve Ahmet Yıldız (Haz.). Yaşam boyu öğrenme içinde. (ss.2-14). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
5. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
6. Demirel, M. ve Akkoyunlu, B.( 2010). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve bilgi okuryazarlığı öz-yeterlik algıları. 10 th. International Educational Technology Conference, (26-28 Nisan, 2010), Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul, Proceedings Book, Volume 2, 1126-1133.
7. Diker Coşkun, Y. (2009). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
8. Dinevski, D. ve Dinevski, I. V.(2004). The concepts of university lifelong learning provision in Europe. Transition Studies Review, 11(3), 227-235

9. Duman, A. (2007). Yetişkinler eğitimi, Ankara: Ütopya Yayınevi.
10. Duman, A. (2006). Türkiye’de yaşam boyu öğrenme siyasalarının oluştur(a)mamanın dayanılmaz hafifliği. Fevziye Sayılan ve Ahmet Yıldız (Haz.).Yaşam boyu öğrenme içinde. (ss.31-44). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
11. Gencel, İ.E. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları .Eğitim ve Bilim. 38(170), 237- 252.
12. Hake, B.(2006).AB politikaları ve bilgi ekonomisi:Yaşam boyu öğrenme için stratejik bir yol.Fevziye Sayılan ve Ahmet Yıldız (Haz.). Yaşam boyu öğrenme içinde. (ss.15-30). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
13. İzci, E.ve Koç, S.(2012). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5 (9).101-114.
14. Koç, G. (2005).Yaşam boyu öğrenme.Özcan Demirel (Ed.) Eğitimde Yeni Yönelimler içinde. (ss. 213-226). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
15. Köksal, N. ve Çöğmen, S. (2013). Pre-service teachers as lifelong learners:University Facilities for promoting their Professional development. Egitim Arastirmalari– Eurasian Journal of Educational Research, 53, 21-40.
16. Lowe, J. (1985). Dünyada Yetişkin Eğitimine Toplu Bakış. Çeviren: F. Oğuzkan. Ankara: UNESCO Türkiye Milli Komisyonu Yayınları
17. Miser, R. (2006). İnternet ne öğretir? Fevziye Sayılan ve Ahmet Yıldız (Haz.). Yaşam boyu öğrenme içinde. (ss.58-61). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
18. Sayılan, F. (2006). Herkes için eğitim: Yaşam boyu öğrenme bağlamında Türkiye’de temel eğitim sorunu. Fevziye Sayılan ve Ahmet Yıldız (Haz.). Yaşam boyu öğrenme içinde. (ss.106-116). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
19. Selvi, K. (2011). Teachers’ lifelong learning competencies. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Dergisi, 1 (1), 61-69.
20. Soran, H, Akkoyunlu, B. ve Kavak, Y. (2006). Yaşam boyu öğrenme becerileri ve Eğiticilerin eğitimi programı: Hacettepe Üniversitesi örneği. H.Ü. Eğitim Fakültesi
21. Dergisi, (H.U. Journal of Education), 30, 201-210.
22. Şahin, M., Akbaşlı, S. ve Yanpar Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning: the case of prospective teachers. Educational Research and Reviev. 5(10), 545-556. Terminology of European of Education and Training Policy. A selection of 130 key terms (Second edition). (2014). Luxembourg: Publications Office of the European Union.
23. Titmus, C.,Buttedahl, P., Ironside, D. ve Lengrand, P. (1985). Yetişkin eğitimi terimleri. Çeviren: F .Oğuzkan. Ankara: UNESCO Türkiye Milli Komisyonu Yayınları.
24. Topakkaya, A.(2013). Yaşam boyu öğrenme ve Türk üniversitelerinin bu alana muhtemel katkıları. (JASSS) The Journal of Academic Social Science Studies,6(4), 1081-1092.
25. Yavuz Konokman, G. ve Yanpar Yelken, T. (2014). Eğitim fakültesi öğretim elemanlarının Yaşam boyu öğrenme yeterliklerine ilişkin algıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi [Hacettepe University Journal of Education], 29(2), 267-281.
26. Ünal, L.I., Tural, N.K. ve Aksoy, H.H. (2006). Mesleki eğitim ve yaşam boyu eğitim: ekonomi politik bir değerlendirme. Fevziye Sayılan & Ahmet Yıldız (Haz.). Yaşam boyu öğrenme içinde. (ss.136-151). Ankara: Pegem A Yayıncılık.