Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenen Çinli Öğrencilerde Alfabe Sorunu: Zhejiang Uluslararası Çalışmalar Üniversitesi Örneği

Öz

Araştırmanın amacı, Çin’de yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Çinli öğrencilerin dinledikleri sesleri ne derece doğru anladıklarını ve tanıdıklarını tespit etmek ve konuya yönelik probleme çözüm önerileri sunmaktır. Bir anlamda Türk alfabesinin sesletimini öğrencilerin kavrayıp kavrayamadıklarını ölçen araştırmada, çalışma grubunu, Zhejiang Uluslararası Çalışmalar Üniversitesi (浙江外国语学院) Türkçe Bölümünde öğrenim gören 9’u kız 1’i erkek toplam 10, birinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışmada amaçlı örnekleme yöntemlerinden kolay ulaşılabilir durum örneklemesi kullanılmıştır. Veriler toplanırken öğrencilerin anlamada zorlandıkları sesleri tespit etmek amacıyla öğrencilere uygulanan tek soruluk görüşme ile hangi seslerde zorluk yaşadıkları sorulmuş ve araştırmacılar tarafından seviyeye göre hazırlanan 3 metinle dikte çalışması yaptırılmıştır. Toplanan verilerin incelenmesiyle elde edilen bulgulara göre, birinci sınıf Türkçe Bölümü öğrencilerinin Türkçe öğrenirken en çok l/r ünsüzlerinde ve e/i, u/ü, o/ö ünlülerinde zorlandıkları ve harfleri birbirlerinin yerine kullanarak yazdıkları sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırma Türkçe öğrenen Çinli öğrencilere yönelik oluşturulacak dinleme ve konuşma etkinliklerinin tasarlanması, öğrencilerin alfabe ve sesletim sorununu ortadan kaldırmaya yönelik yapılacak çalışmalar açısından önemlidir. 

Anahtar Kelimeler

• Türkçe öğretimi,sesletim,dinleme,Çin

Kaynakça

1. Açık, F. (2008). Türkiye’de yabancılara Türkçe öğretilirken karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu. Doğu Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi. Gazi Mağusa.
2. Aykaç, N. (2015). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminin genel tarihçesi ve bu alanda kullanılan yöntemler. Turkish Studies, 10(3), 161-174.
3. Biçer, N. (2012). Hunlardan günümüze yabancılara Türkçe öğretimi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 1(4), 107-133.
4. Biçer, N., Çoban, İ. & Bakır, S. (2014). Türkçe öğrenen yabancı öğrencilerin karşılaştıkları sorunlar: Atatürk üniversitesi örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(29), 125-135.
5. Boylu, E. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen temel seviyedeki İranlı öğrencilerin yazma problemleri. Journal of World of Turks, 6(2), 335-349.
6. British Council (2013). Languages fot the future report, UK. [Çevrim-içi: https://www.britishcouncil.org/sites/default/files/languages-for-the-future-report.pdf Erişim Tarihi: 28.11.2019].
7. Çağlayan, B. (2009). Arnavutluk’ta Türkçe öğrenenlerde karşılaşılan telaffuz hatalarının sebepler ve çözüm yolları. 8. Dünyada Türkçe Öğretimi Sempozyumu: Ankara.
8. Demir, T. & Güleç, İ. (2015). ABD uyruklu öğrencilerin A1 düzeyinde Türkçe ünlü sesletiminde karşılaştıkları ortak sorunlar, Koç Üniversitesi örneği. SAÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü, IV. Sakarya’da Eğitim Araştırmaları Kongresi, 120-134.

9. Derman, S. (2010). Yabancı uyruklu öğrencilerin Türkiye Türkçesi öğreniminde karşılaştıkları sorunlar. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29, 227- 247.
10. Emiroğlu, S. (2014). Türkçe öğrenen yabancı öğrencilerin yazılı anlatımlarında Türkçenin dil bilgisi ve yazım özellikleriyle ilgili karşılaştığı zorluklar. International Journal of Language Academy, 2(3), 110-130.
11. Erden Tuğlu, S. (2006). Türkçe ve Çincenin ses yapıları açısından karşılaştırılmaları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi: Ankara.
12. Göçer, A. & Moğul, S. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi ile ilgili çalışmalara genel bir bakış. Turkish Studies, 6(3), 797-810.
13. Johanson, E. C. & Kilimci, S. (2010). Yabancılara Türkçe öğretimi konusunda karşılaşılan sorunlar, çözüm önerileri, kullanılan yöntemler: İsveç örneği. 8. Dünyada Türkçe Öğretimi Sempozyumu Bildirileri (s. 262-267). Ankara: Ankara Üniversitesi TÖMER.
14. Kaldırım, A.& Degeç, H. (2017). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin dinleme esnasında karşılaştıkları sorunlar. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi‐Journal of Educational Sciences Research, 7(1),19‐36.
15. Karahan, L. (2011). Türk Dili Üzerine İncelemeler. Ankara: Akçağ Yayınları.
16. Özbay, M. (2014). Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri I. 7. Baskı, Ankara: Öncü Kitap.
17. Özmen, C., Güven, E. & Dürer, Z. S. (2017). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde konuşma becerisi: sesletime yönelik bir uygulama ve etkinlik önerisi. Turkish Studies, 12(28), 593-634.
18. Özdemir, C. & Arslan, M. (2017). Kazak öğrencilerin Türkiye Türkçesi öğrenirken vokal seslerin kullanımında karşılaştıkları sorunlar. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(59), 46-70.
19. Özdemir, C. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminin tarihçesi. Alatoo Academic Studies, 2, 58-65.
20. Parlakpınar, M. (2014). Yunus Emre Enstitüsünün Türkoloji alanındaki faaliyetleri. 3rd International Conference On Language And Literature “Turkish in Europa” Tirana/Albania, Proceedings Book, v. 2
21. TELC. (2013). Diller İçin Avrupa Ortak Öneriler Çerçevesi Öğrenim-Öğretim ve Değerlendirme. [Çevrim-içi: https://www.telc.net/fileadmin/user_upload/Publikationen/Diller_iain_Avrupa_Ortak_oneriler_AEeraevesi.pdf Erişim Tarihi: 23.11.2019]
22. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
23. Yıldırım, H. (2010). Özbek öğrencilere Türkçenin öğretilmesinde karşılaşılan aldatıcı kelime, alfabe ve telaffuz kaynaklı zorluklar. 8. Dünyada Türkçe Öğretimi Sempozyumu Bildirileri (s. 328-340). Ankara: Ankara Üniversitesi TÖMER.
24. Zorbaz, K. Z. (2013). Yabancılara Türkçe öğretiminin tarihi seyri. Yabancılara Türkçe Öğretimi El Kitabı, s. 71-81. Editörler: Mustafa Durmuş & Alparslan Okur (Ed.) Ankara: Grafiker Yayınları.