Adaptation of the Stem Activities Motivation Scale For 7th and 8th Grade Students

Öz

In this research, it is aimed to adapt the motivation scale for STEM activities developed by Luo, Wang, Liu and Zhou (2019) to Turkish culture. In this direction, the original scale was ensured to be suitable for Turkish language and culture by referring to the expert opinion, and then the scale was applied to 359 students who were selected by random sampling and who were studying in two secondary schools in Osmaniye province Düziçi district. In order to determine the construct validity of the scale, confirmatory factor analysis was performed and it was determined that the concordance values were at the desired level and the construct validity of the scale was ensured. In order to determine the reliability values of the scale, the Cronbach Alpha value was checked. This value was calculated as .82 for the science factor, .71 for the technology factor, .81 for the engineering factor, .80 for the mathematics factor and .91 for the whole scale. The scale consists of four sub-dimensions, namely science, technology, engineering, and mathematics, and 25 items. It can be said that the measurements obtained from the scale are valid and reliable. The minimum score that can be obtained from the scale is 25, and the maximum is 100.

Anahtar Kelimeler

• STEM motivation
• science education
• scale adaptation

7. ve 8. Sınıf Öğrencilerine Yönelik STEM Etkinlikleri Güdülenme Ölçeğinin Uyarlanması

Öz

Bu araştırmada Luo, Wang, Liu ve Zhou (2019) tarafından geliştirilen STEM etkinliklerine yönelik güdülenme ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda orijinal ölçek uzman görüşüne başvurularak, Türk dil ve kültürüne uygunluğu sağlanmış, ardından Osmaniye ili Düziçi ilçesinde tesadüfi örneklem ile seçilen ve iki ortaokulda öğrenim gören 359 öğrenciye ölçek uygulanmıştır. Ölçeğin yapı geçerliğini tespit etmek amacıyla doğrulayıcı faktör analizi yapılmış elde edilen bulgularda uyum değerlerinin istenilen düzeyde olduğu ve ölçeğin yapı geçerliği sağlandığı tespit edilmiştir. Ölçeğin güvenirlik değerlerini belirlemek amacıyla Cronbach Alpha değerine bakılmıştır. Bu değer fen alt faktörü için .82, teknoloji alt faktörü için .71, mühendislik alt faktörü için .81, matematik alt faktörü için .80 ve tamamı için .91 hesaplanmıştır. Ölçek fen, teknoloji, mühendislik ve matematik olmak üzere dört alt boyut ve 25 maddeden oluşmaktadır. Ölçekten elde edilen ölçümlerin geçerli ve güvenilir olduğu söylenebilir. Ölçekten alınabilecek minimum puan 25, maksimum 100’dür.

Anahtar Kelimeler

• STEM motivasyon
• fen eğitimi
• ölçek uyarlama

Kaynakça

1. Aslan-Tutak, F., Akaygun, S. ve Tezsezen, S. (2017). İşbirlikli FeTeMM (fen, teknoloji, mühendislik, matematik) eğitimi uygulaması: Kimya ve matematik öğretmen adaylarının FeTeMM farkındalıklarının incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(4), 794-816.
2. Bacanlı, H. ve Sahinkaya, O. (2011). The adaptation study of academic motivation scale into Turkish. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 12, 562-567.
3. Baş, T. (2013). Anket. Ankara: Seçkin.
4. Baymur, F. (1994). Genel psikoloji. İstanbul: İnkilap.
5. Bozkurt Altan, E., Yamak, H. ve Buluş Kırıkkaya, E. (2016). Hizmetöncesi öğretmen eğitiminde FeTeMM eğitimi uygulamaları: Tasarım temelli fen eğitimi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 212-232.
6. Breiner, J. M., Harkness, S. S., Johnson, C. C. ve Koehler, C. M. (2012). What is STEM? A discussion about conceptions of STEM in education and partnerships. School Science and Mathematics, 112(1), 3-11. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. New York: Guilford.
7. Bryne, B. M. (2001). Structural equation modeling with AMOS Mahwah. NJ: Lawrence.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Bybee, R. W. (2013). The case for STEM education: Challenges and opportunities. Arlington: NSTA.
10. Condon, M. ve Wichowsky, A. (2018). Developing citizen-scientists: Effects of an inquiry-based science curriculum on STEM and civic engagement. The Elementary School Journal, 119(2), 196-222.
11. Dede, Y. ve Yaman, S. (2008). Fen öğrenmeye yönelik motivasyon ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(1), 19-37.
12. Demir, R., Öztürk, N. ve Dökme, İ. (2012). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji dersine yönelik motivasyonlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(23), 1-21.
13. Demirel, Ö (2012). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegem Akademi.
14. Deveci, İ. (2018). Fen bilimleri öğretmen adaylarının sahip oldukları FeTeMM farkındalıklarının girişimci özellikleri yordama durumu. Kastamonu Education Journal, 26(4), 1247-1256. https://doi.org/10.24106/ kefdergi.356829.
15. Ercan, S. (2014). Fen eğitiminde mühendislik uygulamalarının kullanımı: Tasarım temelli fen eğitimi. Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
16. Ergül, H. F. (2005). Motivasyon ve motivasyon teknikleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4(14), 67-79.
17. Gonzalez, H. B. ve Kuenzi, J. J. (2012). Science, technology, engineering, and mathematics (STEM) education: A primer. Washington DC: Congressional Research Service, Library of Congress.
18. Hu, L. ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
19. Johnson, L., Adams Becker, S., Estrada, V. ve Freeman, A. (2015). NMC Horizon report: 2015 K-12 edition. Texas: The New Media Consortium.
20. Kablan Z. (2017). Eğitimde program geliştirme: Kavramlar, yaklaşımlar. Ankara: Anı.
21. Karslı, G. (2015). ARCS motivasyon yönteminin 8. sınıf hücre bölünmesi ve kalıtım ünitesinde öğrencilerin motivasyonu başarısı ve tutumlarına etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ağrı.
22. Kelloway, E. K. (1998). Using LISREL for structural equation modeling, Thousand Oaks. CA: Sage.
23. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford.
24. Luo, T., Wang, J., Liu, X. ve Zhou, J. (2019). Development and application of a scale to measure students’ STEM continuing motivation. International Journal of Science Education, 41(14), 1885-1904.
25. Maeda, J. (2013). STEM + art = STEAM. The STEAM Journal, 1(1). https://doi.org/10.5642/steam. 201301.34.
26. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). Fen bilimleri dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=325 sayfasından erişilmiştir.
27. National Research Council. (2011). Successful K-12 STEM education: Identifying effective approaches in science, technology, engineering, and mathematics. Washington, DC: National Academies.
28. Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory. New York: McGrawHill.
29. Schnittka, C. ve Bell, R. (2011). Engineering design and conceptual change in science: Addressing thermal energy and heat transfer in eighth grade. International Journal of Science Education, 33(13), 1861-1887.
30. Schumacker, R.E. ve Lomax, R.G. (2004). A beginner's guide to structural equation modeling. New Jersey: Taylor & Francis.
31. Scott, M. C. (2009). Message from the TECC president STEM (science, technology, engineering, and mathematics). A Journal for Elementary School Technology Education, 14(1), 3.
32. Scott, M. C. (2009). Message from the TECC president STEM (science, technology, engineering, and mathematics). A Journal for Elementary School Technology Education, 14(1), 3.
33. Stevens, J. (1996). Applied multivariate statistics for the social sciences. NJ: Lawrence.
34. Tahiroğlu, M. ve Çetin, T. (2019). Sosyal bilgiler dersinde değerler eğitimi ve diğer duyuşsal süreçlerde ölçme ve değerlendirme: Sorunlar ve çözüme yönelik etkinlik örnekleri. Değerler Eğitimi Dergisi, 17(38), 295-331.
35. Tseng, C. H., Tuan, H.L. ve Chin, C. C. (2009). Investigating the influence of motivational factors on conceptual change in a digital learning context using the dual-situated learning model. International Journal of Science Education, 1-23.
36. Tseng, K. H., Chang, C. C., Lou, S. J. ve Chen, W. P. (2013). Attitudes towards science, technology, engineering and mathematics (STEM) in a project-based learning (PjBL) environment. International Journal of Technology and Design Education, 23(1), 87-102.
37. Walterman, A. S. (2005). When effort is enjoyed: Two studies of intrinsic motivation for personally salient activities. Motivation and Emotion, 29(3), 165-188.