EĞİTİM TEKNOLOJİLERİNDE WEB 2.0 ARAÇLARININ KULLANIMINA YÖNELİK YAPILMIŞ ÇALIŞMALARIN SİSTEMATİK İNCELEMESİ

Öz

Web’in, teknolojinin gelişimi ile geçirdiği dönüşüm Web 2.0 kavramını ortaya çıkarmıştır. Web 2.0 teknolojisi kullanıcılar arası bilgi paylaşımı ve işbirliğini geliştirmeyi amaçlamaktadır. Web 2.0 teknolojisinin kullanımıyla ilgili birçok çalışma yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı, Web 2.0 teknolojilerinin kullanımına yönelik eğitim teknolojileri alanında yapılmış çalışmaların farklı boyutlardaki genel eğilimlerini çıkarmaktır. Böylece Web 2.0 teknolojisinin kullanıldığı çalışmalar hakkında bilgi sahibi olarak yayın yapılmasına ihtiyaç duyulan alanlara yönelik fikir edilecektir. Bu kapsamda nitel araştırma yöntemlerinden sistematik literatür taraması yöntemi bu çalışmada kullanılmıştır. Web of Science, EBSCO ve TR Dizin veri tabanlarında eğitim teknolojileri alanında 2016-2022 yılları arası yayınlanmış araştırma makaleleri çalışmanın verilerini oluşturmuştur. Elde edilen kaynaklar araştırmacılar tarafından oluşturulmuş yayın sınıflama formu ile elektronik ortama aktarılmıştır. Yayın sınıflama formu makalenin künyesi, araştırmanın amacı, çalışmanın uygulandığı disiplin, çalışmada kullanılan Web 2.0 araçları, çalışmanın yöntemi, çalışma grubu, örneklem sayısı, veri toplama aracı, analiz türü ve çalışmanın sonucu başlıklarından oluşmaktadır. İncelenen çalışmalar neticesinde dahil edilme kriterlerine uygun olan 25 çalışma doküman incelemesi yöntemi ile analiz edilmiştir. Çalışma, güncel çalışmaları içermesi ve gelecekteki çalışmaların kaynağı olması bakımından önemlidir. Bu çalışma ile Web 2.0 araçlarının kullanıldığı çalışmalar farklı boyutlar açısından incelenerek yayın yapılmasına ihtiyaç duyulan alanlara yönelik önerilerde bulunulacaktır.

Anahtar Kelimeler

• web 2.0
• eğitim teknolojisi
• sistematik analiz

SYSTEMATIC REVIEW OF STUDIES CONDUCTED ON THE USE OF WEB 2.0 TOOLS IN EDUCATIONAL TECHNOLOGIES

Öz

The transformation that the Web has undergone with the development of technology has introduced the concept of Web 2.0. Web Dec.0 technology aims to improve information sharing and collaboration between users. Many studies have been conducted on the use of Web 2.0 technology. The purpose of this study is to reveal the general trends of studies conducted in the field of educational technologies for the use of Web 2.0 technologies in different dimensions. In this way, by having information about the studies using Web 2.0 technology, an idea will be obtained for the areas that need to be published. In this context, the systematic literature review method, which is one of the qualitative research methods, was used in this study. The research articles published in the field of educational technologies in the Web of Science, EBSCO and TR index databases between 2016 and 2022 constituted the data of the study. The obtained resources were transferred to the electronic environment with the publication classification form created by the researchers. The publication classification form consists of the title of the article, the purpose of the research, the discipline in which the study is applied, the Web 2.0 tools used in the study, the method of the study, the study group, the number of samples, the data collection tool, the type of analysis and the result of the study. As a result of the studies examined, 25 studies that met the inclusion criteria were analyzed by the method of tissue examination. The study is important in terms of containing current studies and being a source of future studies. With this study, the studies using Web 2.0 tools will be examined in terms of different dimensions and suggestions will be made for the areas that need to be published.

Anahtar Kelimeler

• web 2.0
• education technology
• systematic analysis

Kaynakça

1. Ajjan, H., & Hartshorne, R. (2008). Investigating faculty decisions to adopt Web 2.0 technologies: Theory and empirical tests. The internet and higher education, 11(2), 71-80.
2. Alper, A. & Gulbahar, Y. (2009). Trends and issues in educational technologies: A review of recent research in TOJET. Online Submission, 8(2), 124-135.
3. Balay, R. (2004). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 61-82.
4. Baş, B. ve Yıldırım, T. (2018). Yabancılara Türkçe öğretiminde teknoloji entegrasyonu. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(3), 827-839.
5. Bozna, H. (2017). Yabancı dil öğrenen dijital yerlilerin Web 2.0 araçlarını kullanma düzeylerinin belirlenmesi: Bir durum çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
6. Byrne, R. (2009). The effect of Web 2.0 on teaching and learning. Teacher Librarian, 37(2), 50-53.
7. Conole, G., & Alevizou, P. (2010). A literature review of the use of Web 2.0 tools in Higher Education. A report commissioned by the Higher Education Academy.
8. Creswell, J. W. (2003). Research design: qualitative, quantitative and mixed methods approaches. California: Sage Publications.

9. Çelik, T. (2020). Dijital çağda sosyal bilgiler öğretmeni yetiştirme: Bir eylem araştırması Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 38, 211-229.
10. Fırat, M., Kabakçı-Yurdakul, I. & Ersoy, A. (2014). Bir eğitim teknolojisi araştırmasına dayalı olarak karma yöntem araştırması deneyimi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 2(1), 65-86.
11. Franklin, T., & Harmelen, M. V. (2007). Web 2.0 for content for learning and teaching in higher education.
12. Goagoses, N., & Koglin, U. (2020). The role of social goals in academic success: Recounting the process of conducting a systematic review. Systematic reviews in educational research methodology, perspectives and application, 145-161.
13. Hew, K. F., Kale, U. ve Kim, N. (2007). Past research in instructional technology: Results of a content analysis of empirical studies published in three prominent instructional technology journals from the year 2000 through 2004. Journal of Educational Computing Research, 36(3), 269-300.
14. Higgins, J. P. T., & Green, S. (Eds). (March 2011). Cochrane Handbook for Systematic Reviews of Interventions.
15. Karaman, S., Yıldırım, S., & Kaban, A. (2008). Öğrenme 2.0 yaygınlaşıyor: Web 2.0 uygulamalarının eğitimde kullanımına ilişkin araştırmalar ve sonuçları. XIII. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildirileri.
16. Korucu, A. T., & Gündoğdu, M. M. (2014). Eğitim teknolojilerinde Web 2.0 kullanımı 2007–2015 dönemi makalelerin içerik analizi. Journal of Turkish Science Education, 11(1), 3-23.
17. Kuzu, A., Günüç, S., & Odabaşı, H. F. (2013). 21. yüzyıl öğrenci özelliklerinin öğretmen adayları tarafından tanımlanması: Bir twitter uygulaması.
18. Liberati, A., Altman, D. G., Tetzlaff, J., Mulrow, C., Gøtzsche, P. C., Ioannidis, J. P., & Moher, D. (2009). The PRISMA statement for reporting systematic reviews and meta-analyses of studies that evaluate health care interventions: explanation and elaboration. Journal of clinical epidemiology, 62(10), e1-e34.
19. Lo, C. K. (2020). Systematic reviews on flipped learning in various education contexts. In O. Zawacki-Richter, M. Kerres, S. Bedenlier, M. Bond & K. Buntins (Eds.). Systematic reviews in educational research (pp. 129-143). Germany: Springer.
20. Lu, J., Lai, M., & Law, N. (2010). Knowledge building in society 2.0: Challenges and opportunities. In M. S. Khine & I. M. Saleh (Eds) New science of learning: Computers, cognition and collaboration in Education (pp. 553-567). Newyork, Springer.
21. Mayer, R. E. (2003). The promise of multimedia learning: using the same instructional design methods across different media. Learning and instruction, 13(2), 125-139.
22. Naeycf & the Fred Rogers Center for Early Learning and Children’s Media (2012). Goes further in green-lighting technology
23. O’Reilly T. (2007). What is web 2.0: design patterns and business models for the next generation of software. Communications & Strategies, 65, 17-37.
24. Prashing, B. (2006). Learning styles and personalized teaching. London, UK: The Continuum International Publishing Group Ltd.
25. Prensky, M. (2009). H. sapiens digital: From digital immigrants and digital natives to digital wisdom. Innovate 5(3).
26. Punie, Y. & Cabrera, M. (2006). The Future of ICT and Learning in the Knowledge Society. European Communities.
27. Richards, R. (2010). Digital citizenship and web 2.0 tools. Journal of Online Learning and Teaching, 6(2), 516-522.
28. Siemens, G. (2014). Connectivism: A learning theory for the digital age.
29. Şahin, Z., & Durak, H. Y. (2018). Yetişkinlerin hayat boyu öğrenme becerilerinin geliştirilmesinde Web 2.0 teknolojilerinin kullanımıyla ilgili araştırmalardaki güncel eğilimlerle ilgili bir inceleme. Eğitim Bilim ve Teknoloji Araştırmaları Dergisi, 3(1), 23-34.
30. Topuz, A., YILDIRIM, Ö., Fatma, T. O. P. U., & Göktaş, Y. (2015). Öğrenme teorileri üzerine inşa edilen web 2.0 uygulamaları: Science direct veri tabanı incelenmesi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 8(2), 59-69.
31. Tu, C., Blocher, M. ve Ntoruru, J. (2008). Integrate Web 2.0 technology to facilitate online professional community: EMI special editing experiences. Educational Media International, 45(4), 335-341.
32. Ünal, E. (2019). Web 2.0 Technologies Supporting Problem-Based Learning: A Systematic Literature Review. Journal of Problem Based Learning in Higher Education, 7(1), 25-50.
33. Whittemore, R., Chase, S. K. ve Mandle, C. L. (2001). Validity in Qualitative Research, Qualitative Health Research, 11(4), 522-537.
34. Wilson, D. W., Lin, X., Longstreet, P., & Sarker, S. (2011). Web 2.0: A definition, literature review, and directions for future research.
35. Yaşar-Sağlık, Z.& Yıldız, M. (2021). Türkiye’de dil öğretiminde Web 2.0 araçlarının kullanımına yönelik yapılan çalışmaların sistematik incelemesi. JRES, 8(2), 418-442.
36. Yazıcı, S., Ocak, İ. & Bozkurt, M. (2021). Web 2.0 araçları ile ilgili eğitim çalışmalarının incelenmesi. JRES, 8(2), 474-487.
37. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.