SOSYAL MEDYADA YARATICI DÜŞÜNME EĞİTİMİNİN ÖĞRETMENLERİN YARATICI DÜŞÜNMEYE YÖNELİK FARKINDALIKLARINA ETKİSİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, Facebook aracılığıyla ters beyin fırtınası tekniği kullanılarak verilen yaratıcılık eğitiminin öğretmenlerin yaratıcı düşünmeye yönelik farkındalıklarına etkisini belirlemektir. Bu amaç doğrultusunda 7 farklı bölgeden ve 13 branştan 30 gönüllü öğretmen Facebook’ta oluşturulan bir gruba dahil edilmiştir. Bu öğretmenler dört hafta boyunca ters beyin fırtınası tekniği esas alınarak yapılan etkinliklere katılım sağlamıştır. Uygulama öncesi ve sonrası öğretmenlerden görüşme formu yardımıyla veriler toplanmış, 11 öğretmenden elde edilen verilerin analizi sonucunda yapılan uygulamanın öğretmenlerin farkındalıklarını arttırdığı tespit edilmiştir. Öğretmenler genel olarak sosyal medya platformunda eğitim almaktan memnun kalmıştır. Araştırmanın önemli bulgularından birisi de öğretmenlerin yaratıcı eğitim vermenin önündeki engellere takılı kalmış olmasıdır. 21. yy toplumunun beklediği yaratıcı bireyleri yetiştirebilmeleri için öğretmenlerin desteklenmeye ihtiyacı vardır.

Anahtar Kelimeler

• yaratıcı düşünme,yaratıcılık,ters beyin fırtınası,sosyal medya,öğretmen eğitimi

Kaynakça

1. Aydin, S. (2012). A review of research on Facebook as an educational environment. Educational Technology research and development, 60(6), 1093-1106.
2. Baker-Doyle, K. J., ve Yoon, S. A. (2010). Making expertise transparent: Using technology to strengthen social networks in teacher professional development.Editör A. J. Daly, Social Network Theory and Educational Change (pp. 115-126). Cambridge, MA: Harvard Education.
3. Craft, A. (1999). Creative development in the early years: Some implications of policy for practice. The Curriculum Journal, 10(1), 135-150.
4. Craft, A. (2008). Studying collaborative creativity: Implications for education. Thinking skills and creativity, 3(3), 241-245.
5. Cropley, A. J. (1999). Creativity and cognition: Producing effective novelty. Roeper review, 21(4), 253-260.
6. Davis, G. A. (1982). A model for teaching for creative development. Roeper Review, 5(2), 27- 29.
7. Davies, D., Jindal-Snape, D., Collier, C., Digby, R., Hay, P., ve Howe, A. (2013). Creative learning environments in education—A systematic literature review. Thinking Skills and Creativity, 8, 80-91.
8. Deniz, İ. D. (2016). Öğretmen mesleki gelişim aracı olarak bir Facebook grubunun incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.

9. Guilford, J. P. (1973). Characteristics of Creativity. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ ED080171.pdf adresinden 05 Ekim 2016 tarihinde alınmıştır.
10. Hartley, K. A., ve Plucker, J. A. (2014). Teacher use of creativity-enhancing activities in Chinese and American elementary classrooms. Creativity Research Journal, 26(4), 389-399.
11. Kabilan, M. K., Ahmad, N., ve Abidin, M. J. Z. (2010). Facebook: An online environment for learning of English in institutions of higher education. The Internet and higher education, 13(4), 179-187.
12. Kampylis, P. (2010). Fostering Creative Thinking: The Role of Primary Teachers. Jyväskylä: University of Jyväskylä.
13. Kampylis, P., Saariluoma, P., ve Berki, E. (2011). Fostering creative thinking-What do primary teachers recommend? Hellenic Journal of Music, Education & Culture, 2(1).
14. Karataş, S., Akçayır, G., ve Gün, E. T. (2016). Yaratıcı düşünme becerisinin geliştirilmesinde ters beyin fırtınası tekniğinin etkililiği üzerine nitel çalışma. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 6(1).
15. Kirkendall, A., ve Krishen, A. S. (2015). Encouraging creativity in the social work classroom: insights from a qualitative exploration. Social Work Education, 34(3), 341-354.
16. Kowalski, S. A. (1997). Toward a vision of creative schools: Teacher’s beliefs about creativity and public creative identity. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles.
17. Kuhar, K., ve Sabljić, J. (2016). The work and role of extracurricular clubs in fostering student creativity. Journal of Education and Training Studies, 4(4), 93-104.
18. Mayer, R. E. (1999). Fifty years of creativity research. Editör R. J. Sternberg, Handbook of creativity (pp. 449–460). Cambridge: University Press.
19. Merriam, S. B. (2015). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. (S. Turan, Çev. Ed.). Ankara: Nobel.
20. Öncü, T. (1992). Yaratıcılığın betimlenmesi ve yaratıcılık üzerine çevresel etkiler. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü Dergisi, 14(1), 255-264.
21. Park, S., Lee, S. Y., Oliver, J. S., ve Cramond, B. (2006). Changes in Korean science teachers' perceptions of creativity and science teaching after participating in an overseas professional development program. Journal of Science Teacher Education, 17(1), 37-64.
22. Patton, M. K. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. (M. Bütün-S. B. Demir, Çev. Ed.). Ankara: Pegem.
23. Piffer, D. (2012). Can creativity be measured? An attempt to clarify the notion of creativity and general directions for future research. Thinking Skills and Creativity, 7(3)258-264.
24. Tahirsylaj, A. S. (2012). Stimulating creativity and innovation through Intelligent Fast Failure. Thinking Skills and Creativity, 7(3), 265-270.
25. Torrance, E. P. (1974). Torrance test of creative thinking: Norms-technical manual. Princeton: Personnel Press/Ginn.
26. Trilling, B., ve Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. https://books.google.com.tr/books/about/21st_Century_Skills.html?id=VUrAvc8OB1YC&redir_esc=y adresinden 05 Ekim 2016 tarihinde alınmıştır.
27. Vexliard, A. (1966). Yaratıcılık teorileri ve eğitim. http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/34/ 964/11878.pdf adresinden 05 Ekim 2016 tarihinde alınmıştır. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.
28. Wang, Q., Woo, H. L., Quek, C. L., Yang, Y., ve Liu, M. (2012). Using the Facebook group as a learning management system: An exploratory study. British Journal of Educational Technology, 43(3), 428-438.