"DİJİTAL YAŞAMDA ÇOCUK" KİTABI ÜZERİNE BİR İNCELEME
Öz
Bilgi çağı, yenilikleri ve anlayışlarıyla durdurulamaz bir hız ve biçimde yaşamlarımıza sızmakta; bu süreçte gündelik alışkanlıklarımızdan iş yapma biçimlerimize, dilimizden kültürel kalıplarımıza pek çok yaşam unsuru köklü biçimde başkalaşmakta, yeniden tanımlanmakta ve anlam bulmaktadır. Dönüşümün ekonomik ve toplumsal doğurguları, eğitim olgusu ve ilişkili kavramlara yüklenen değer ve anlamları da derinden etkilemekte; öğrenci merkezli öğrenme anlayışı, 21. yüzyıl becerileri ve bilgi çağı öğrenci profili gibi bir dizi yeni kavramı genelde eğitim bilimcilerin özelde biz eğitim teknologlarının karşısına getirmektedir.
20. yüzyılın başlarından beri, eğitim sistemindeki değişimlerin temeline iki başat dinamik olarak yeni çağın endüstriyel gerekleri ve öğrenme psikolojisi alanındaki gelişmeler oturtulmakta; nasıl öğrendiğimize ilişkin güncel yaklaşımlarla geleceğin ekonomik ve toplumsal gereksinimlerine çözüm üretilmeye çalışılmaktadır. Bununla birlikte, bilgi çağı çocukluk olgusunu sosyokültürel manada önemli biçimde değiştirmektedir. Belki de yeni eğitim anlayışı ve kavramlarının çocuk ve çocuklukta meydana gelen bu değişimi daha yakından tanıması ve anlaması, uygulamada da yeni çağın çocuğunu daha iyi “yakalaması”nın temel bir yoludur. Bu yazıda, bu bakışla, Türk eğitimbilim alanyazınında önemli bir boşluğu giderdiği düşünülen “Dijital Yaşamda Çocuk” adlı kitap incelenmeye çalışılmaktadır.
İnceleme sürecinde karşılaşılan iki temel güçlük; çocuk-dijital dünya ilişkisinin güncel uçlarından eğitim sisteminin felsefi köklerine değin uzanan bu kitabı kapsam ve derinliğini koruyarak değerlendirmek olmuştur. Yine bu noktada yanlılıktan kaçınabilmek, bununla birlikte kişisel değerlendirmeleri de açıkça ifade etmek önemli iki ölçüt olarak gözetilmiştir. Bu doğrultuda tüm bölümlere ilişkin izlenimler kısaca betimlenmeye çalışılmış, sonrasında genel bir değerlendirmeye yer verilmiştir. Okuyucunun metnin uzunluğunu bu hassasiyetler çerçevesinde değerlendireceği düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Badham, R. J. (1986). Technology and public choice: Strategies for technological control and the selection of technologies. Prometheus, 4(2), 288-305.
- Kabakçı, I., ve Odabaşı, H. F. (2004). Teknolojiyi kullanmak ve teknogerçekçi olabilmek. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 19-28.
- Odabaşı, H. F. (Ed.) (2017). Dijital dünyada çocuk. Ankara: Pegem Akademi.
- Vural, Z. B. A., ve Bakır, U. (2007). Distopyan perspektiften bilgi iletişim teknolojileri ve insanlığın geleceği. Selçuk İletişim, 5(1), 5-21.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Kitap İncelemesi
Yazarlar
Salih Bardakcı
*
0000-0003-1163-2794
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
15 Temmuz 2018
Gönderilme Tarihi
21 Haziran 2018
Kabul Tarihi
14 Temmuz 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 8 Sayı: 2
Cited By
Parenting in the digital age: Attitudes, controls and limitations regarding children's use of ICT
Computers & Education
https://doi.org/10.1016/j.compedu.2022.104504OSMANLI DÖNEMİ VE GÜNÜMÜZ TÜRKİYE’SİNDE SORUMLULUK EĞİTİMİNİN KARŞILAŞTIRMALI İNCELENMESİ
Uluslararası Eğitim Bilim ve Teknoloji Dergisi
https://doi.org/10.47714/uebt.1590075Early Childhood in the Digital Era: A Systematic Review
Sınırsız Eğitim ve Araştırma Dergisi
https://doi.org/10.29250/sead.1752524