İki Toplumlu Kadın Barış Girişimlerinde Örgütsel İletişim: Kıbrıs'taki Toplumsal Cinsiyet Danışma Ekibi Üzerine Bir Örnek Olay

Öz

1974'ten beri coğrafi, etnik, politik ve hatta psikolojik olarak bölünmüş bir ada olan Kıbrıs, 2003'ten sonra iki toplum arasındaki doğrudan kişisel iletişimleri takiben iki toplumlu çalışmaları başlatmış ve böylece iki toplumlu örgütsel faaliyetleri ortaya çıkarmıştır. Artan ivmeyle karar alma mekanizmalarında yer bulan kadınların, örgütsel yapılarda birçok düzeyde hâlâ zorluklarla karşılaşması, hem akademik hem de pratik açıdan önemini korumaktadır. Örgütsel yapılarda erkek egemen yapıların varlığının yoğunluğuna ek olarak, iki toplumlu örgütlerde kadınların ve hatta gençlerin varlığının artması, örgütsel kültürün dönüşümünü göstermektedir. Uzun süreli toplumsal çatışmaların yaşandığı toplumlarda, özellikle kadınlar çözüm ve müzakere süreçlerinde ve karar alma mekanizmalarında yer bulamamaktadır. Bu bağlamda, çatışma çözümü süreçlerinde akla gelen en büyük uluslararası kuruluş olarak kabul edilen Birleşmiş Milletler, kadınların çatışma sonrası süreçlere dahil edilmesiyle ilgili birçok çabanın ardından Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi (BMGK) 1325 sayılı Kararı'nı sunmuş ve çatışan toplumlarda uygulanmasına yönelik çalışmalar başlatmıştır. Bu çalışma ayrıca, 2009 yılında kurulan ve kadın, barış ve güvenlik kriterlerinin uygulanmasına yönelik çalışmalar yürüten Toplumsal Cinsiyet Danışma Ekibi'nin (GAT) kurumsal iletişiminde de kendini göstermektedir. Nitel araştırma yönteminin uygulandığı çalışmada, iki toplumun temsilcilerinden oluşan toplam 2 (iki) kişiyle yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılarak görüşmeler gerçekleştirilmiş ve iki toplumlu örgütlerin kurum içi ve uluslararası platformlardaki kurumsal iletişim uygulamaları incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çatışma teorisi
• toplumsal cinsiyet
• örgüt
• uluslararası örgütler
• kurumsal iletişim
• GAT.

Organizational Communication in Bi-Communal Women's Peace Initiatives: A Case Study of the Gender Advisory Team in Cyprus

Öz

Cyprus, which has been a divided island geographically, ethnically, politically, and even psychologically since 1974, has initiated bi-communal studies following direct personal communications between the two communities after 2003, thus bringing about bi-communal organizational activities. The fact that women, who have found a place in decision-making mechanisms with increasing momentum, still face difficulties at many levels within organizational structures remains important both academically and practically. In addition to the intensity of male-dominated structures within organizations, the increase in the presence of women, and especially young people, in bi-communal organizations shows a transformation in organizational culture. In long-term social conflicting societies, especially women cannot take find her place in the solution and negotiation processes, as well as decision-making mechanisms. In this context, the United Nations, which is accepted as the largest international organization that comes to mind in conflict resolution processes, has presented United Nations Security Council Resolution (UNSCR) 1325 after many efforts related to the inclusion of women in post-conflict processes and initiated studies on its implementation in conflict-affected societies. This work also shows that in the organizational communication of Gender Advisory Team (GAT), which was established in 2009, and which carries out studies for the implementation of the criteria for women, peace, and security. In the study where the qualitative research method was applied, interviews were conducted with a total of 2 (two) people, consisting of representatives of two communities, with a semi-structured interview technique, and the organizational communication practices of bi-communal organizations in intra-organizational and international platforms were examined.

Anahtar Kelimeler

• Conflict theory
• gender
• organization
• international organizations
• organizational communication
• GAT.

Kaynakça

1. Aslan, N. B. (2018). Örgütsel iletişimde sosyal medyanın araçsallığı. International Journal of Social Science, 1(1), 166-184.
2. Azar, E. E. (1990). The management of protracted social conflict: Theory and cases. Dartmouth Publishing.
3. De Waal, M. (2006). Evaluating gender mainstreaming in development projects. Development in Practice, 16(2), 209-214. https://doi.org/10.1080/09614520600562454
4. Development Alternatives with Women for a New Era. (2025, 15 September). DAWN. https://dawnnet.org/
5. Eren, E. (1993). Yönetim psikolojisi. Beta Basım.
6. Esteban, J., Mayoral, L., & Ray, D. (2012). Ethnicity and conflict: Theory and facts. Science, 336(6083), 858-865. https://doi.org/10.1126/science.1222240
7. European Commission. (2025, 15 September). Gender equality strategy 2020-2025. https://commission.europa.eu/strategy-and-policy/policies/justice-and-fundamental-rights/gender-equality/gender-equality-strategy_en
8. Gender Advisory Team. (2025, 15 September). Gender Advisory Team Official Website. https://www.gat1325.org/

9. Grunig, J. E. (2005). Halkla ilişkilerde ve iletişim yönetiminde mükemmellik (E. Özsayar, Trans.). Rota Yayınları.
10. Güllüoğlu, Ö. (2011). Örgütsel iletişim. Eğitim Akademi.
11. Gürgen, H. (1997). Örgütlerde iletişim kalitesi. Der Yayınları.
12. Hadjipavlou, M., & Mertan, B. (2010). Cypriot feminism: An opportunity to challenge gender inequalities and promote women’s rights and a different voice. The Cyprus Review, 22(2), 247-268.
13. Hunt, S. (2004). This was not our war: Bosnian women reclaiming the peace. Duke University Press. https://doi.org/10.1215/9780822386063
14. Intriligator, M. D. (1982). Research on conflict theory: Analytic approaches and areas of application. Journal of Conflict Resolution, 26(2), 307-327. https://doi.org/10.1177/0022002782026002005
15. İren, A. A., & Taşgetiren, R. B. (2022). Güvenlik ve cinsiyet: Uluslararası ilişkiler disiplininde feminist güvenlik yaklaşımları. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 13(35), 1037-1055. https://doi.org/10.21076/vizyoner.1013612
16. International Women's Tribune Centre. (2025, 20 September). International Women's Tribune Centre (IWTC). https://www.channelfoundation.org/legacy-grantees/iwtc/
17. Kavak, M. K. (2024). Toplumsal cinsiyet ve çevresel güvenlik. JENAS Journal of Environmental and Natural Studies, 6(3),
18. 315-330. https://doi.org/10.53472/jenas.1567988
19. Koyuncu, A. Ç. (2022). Feminizm bağlamında Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin kadın, barış ve güvenlik gündemi
20. kararlarının analizi. Uygulamalı Ekonomi ve Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 125-145.
21. Kutlu, A. G. (2024). İklim değişikliğini kadın, barış ve güvenlik bağlamında ele almak. Alternatif Politika, 16(1), 31-61. https://doi.org/10.53376/ap.2024.02
22. Mengiler, Ö. (2005). Birleşmiş milletler çerçevesinde uluslararası uyuşmazlıkların barışçıl çözümleri. Platin Yayınları.
23. Öze, N., & Soyer, F. (2021). Sosyal ağlarda kimliğin sosyo-kültürel inşasında sivil toplum kuruluşları: Kuzey Kıbrıs Alevi Dernekleri. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Velî Araştırma Dergisi, (97), 47-66.
24. Özerdem, F. (2024). Çatışma ve afetlerden barış inşasına giden yolda toplumsal cinsiyetin Zümrüdüanka kuşları. Z. B. Dalaman (Ed.), In. Küreselleşen dünyada kadın V: Sağlıktan sanata, ekonomiden siyasete (pp. 267-289). Transnational
25. Press London.
26. Papastavrou, S. (2019). Women’s organizations for peace: Moving beyond the rhetoric of the Cyprus problem [Doctoral
27. thesis, University of Kent].
28. Sabuncuoğlu, Z., & Gümüş, M. (2016). Örgütsel iletişim. Alfa Akademi.
29. Sandole-Staroste, I. (2008). Gender mainstreaming. D. J. D. Sandole, S. Byrne, I. Sandole-Staroste, & J. Senehi, (Eds.), In. Handbook of conflict analysis and resolution (pp. 226-240). Routledge.
30. Schmitt, D. E. (1991). Problems of accommodation in bicommunal societies. Conflict Quarterly, 11(4), 7-18.
31. Spanuth, A., & Urbano, D. (2024). Exploring social enterprise legitimacy within ecosystems from an institutional approach: A systematic literature review and research agenda. International Journal of Management Reviews, 26(2), 211-231. https://doi.org/10.1111/ijmr.12349
32. Stake, R. E., & Visse, M. A. (1995). Case study research. Springer.
33. Şahin, Y. (2013). Çatışma kuramları ve kimlik temelli çatışmalar; Teorik bir giriş. Barış Araştırmaları ve Çatışma Çözümleri Dergisi, 1(1), 32-55.
34. Taggart, J., & Abraham, K. J. (2024). Norm dynamics in a post-hegemonic world: Multistakeholder global governance and the end of liberal international order. Review of International Political Economy, 31(1), 354-381. https://doi.org/10.1080/09692290.2023.2213441
35. Tinker, I., & Jaquette, J. (1987). UN decade for women: Its impact and legacy, World Development, 15(3), 419-427.
36. Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Dairesi. (2025, 17 September). Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Dairesi Resmi Websitesi.
37. https://edevlet.gov.ct.tr/toplumsal-cinsiyet-esitligi-dairesi
38. Tutar, H., & Yılmaz, M. K. (2003). Genel iletişim. Nobel Yayın Dağıtım.
39. Üstün, İ. (2011). Toplumsal cinsiyet eşitliği hesaba katabiliyor muyuz? Uzerler Matbaacılık.
40. Vasilara, M., & Piaton, G. (2007). The role of civil society in Cyprus. The Cyprus Review, 19(2), 107-121.
41. Vural, Z. B. A., & Değirmen, G. C. (2020). Örgüt kültürü: İletişim, liderlik, motivasyon, bağlılık, performans açısından değerlendirme. Nobel Akademik Yayıncılık.
42. Zürn, M. (2024). Public sphere and global governance. Philosophy & Social Criticism, 50(1), 255-277.
43. https://doi.org/10.1177/01914537231203547