ÖĞRETMEN ADAYLARININ HOŞGÖRÜ DEĞERİNE YAKLAŞIMI
Öz
Öğretmenlerin hoşgörü eğitiminde önemli bir yere sahip olduğu yapılan pek çok araştırmada ortaya konulmuştur. Bu bağlamda öğretmenler okullardaki hoşgörü ve bir arada yaşama kültürünün oluşmasındaki en temel etkenlerdendir. Bunun için öğretmen adaylarının hoşgörü değerine bireyel ve mesleki açıdan yaklaşımları ve aldıkları eğitimin değer oluşumuna katkısı çalışmada ele alınmıştır. Bunun ortaya çıkarılabilmesi için nitel araştırma desenlerinden biri olan fenomenolojiden yararlanılmıştır. Afyon Kocatepe Üniversitesi Eğitim Fakültesinin farklı bölümlerinde öğrenim gören yirmi yedi öğretmen adayından yarı yapılandırılmış görüşme formu ile veriler toplanmış, içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. İçerik analiz süreci; verilerin kodlanması, kodları belirli kategoriler altında toplayan temaların bulunması, verilerin kodlara ve temalara göre düzenlenmesi ve tanımlanması ile bulguların yorumlanması aşamalarından meydana gelmektedir. Elde edilen bulgulara göre öğretmen adayları hoşgörüyü; kültürel, davranışsal ve duyuşsal bir değer olarak ifade etmişlerdir. Öğretmen adaylarına göre bir öğretmenin hem insani hem mesleki nitelik açısından hoşgörü sahibi olması gerekmektedir. Üniversite hayatının hoşgörülü olmaya katkı sağladığını belirten öğretmen adayları özelikle meslek bilgisi derslerinin buna etki ettiği görüşündedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ARSOY, A. Figen (2016). “Dördüncü Sınıf Öğrencilerinin Hoşgörü Algısı ve Deneyimleri: Bir Fenomenolojik Araştırma”, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), ss. 454-473.
- ASLAN, Ö. (2001). “Hoşgörü ve Tolerans Kavramlarına Etimolojik Açıdan Analitik Bir Yaklaşım”, Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 5(2), 357-380.
- ATALAY, ÖLMEZ, Y. (2008). Felsefi Açıdan Tolerans ve Hoşgörü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
- BAŞARAN, İ. E. (1995). Hoşgörü ve Eğitim Toplantısı Açılış Konuşması (Yayına haz: İ. Pehlivan), Ankara: UNESCO Türkiye Milli Komisyonu ve Ankara Üniversitesi Eğtim Bilimleri Fakültesi Ortak Yayın No: 2, ss. 47-55.
- BAYINDIR, N. ve ÖZEL, A. (2008). Gelişim ve Öğrenme, Nisan Kitabevi: Ankara.
- BEÇENE, Y. (2015). Anadolu’da Hoşgörü Kültürünün Kaynakları, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kahramanmaraş.
- BOYACI, M., ERSEVER G. O.( 2017). Hoşgörü Eğilimi Geliştirme Programının 5. Sınıf Öğrencilerinin Hoşgörü ve Zorbalık Düzeylerine Etkisi, Eğitim ve Bilim, 42(189), ss. 167-182.
- BÜYÜKKARAGÖZ, S. ve Kesici, Ş. (1996). “Öğretmenlerin Hoşgörü ve Demokratik Tutumları”, Eğitim Yönetimi, 2 (3), ss: 353-365.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
27 Ekim 2019
Gönderilme Tarihi
1 Nisan 2019
Kabul Tarihi
13 Ekim 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Sayı: 9

