SURİYE’DEN GÖÇLE GELEN GEÇİCİ KORUMA ALTINDAKİ ÇOCUKLARIN AKRAN İNANÇLARININ BELİRLENMESİ

Öz

Çalışma Suriyeli geçici koruma altındaki öğrencilerin akranlarına ilişkin inançlarını belirlemek amacıyla planlanmıştır. Tanımlayıcı ve kesitsel olarak yapılan çalışma, Kayseri’de Suriyeli göçmenlerin en yoğun göç alan bölgesi olan Eskişehir Bağları’nda yer alan ve en fazla öğrencisi olan 80. yıl Cumhuriyet İlkokulu’nda 2019-2020 eğitim öğretim yılında öğrenim gören 3. ve 4. sınıf Suriyeli göçmen öğrencilerle yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 3 ve 4. sınıf eğitim alan 423 çocuk oluşturmuş, örneklem büyüklüğü %95 güven aralığında 131 öğrenci olarak hesaplanmıştır. Veriler öğrenci Tanıtım Formu ve Akran İnançları Ölçme Formu kullanılarak tercüman eşliğinde yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Çalışmada çocukların tanımlayıcı özelliklere göre bazı sorulara verilen cevapların değiştiği belirlenmiştir. ‘Okulundaki çocuklar ne kadar çabuk kızar ve kavga etmeye başlar’, ‘Okulundaki çocuklar arkadaşlarına ne kadar önem verir’, ‘Okulundaki çocuklar ne kadar dürüst ve kurallara göre oyun oynamaya çalışır’, ‘Okulundaki çocuklar arkadaşlarını ne kadar suçlamaya çalışır’ sorularında cinsiyetler arasında fark olduğu ve farkın erkek grubundan kaynaklandığı bulunmuştur. ‘Okulundaki çocuklar ne kadar çabuk kızar ve kavga etmeye başlar’ sorusuyla yaşlar arasında fark olduğu bulunmuştur. Çalışmada Suriyeli göçmen öğrencilerin akranlarına ilişkin inançlarının olumlu olduğu ancak olumsuz çıkan inançlar için kaynaştırma uygulamaları yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Akran inançları
• göç
• okul sağlığı
• Suriyeli çocuklar.

DETERMINE THE BELIEFS OF SYRIAN MIGRANT STUDENTS ABOUT THEIR PEERS

Öz

The aim of this study was to determine the beliefs of Syrian students who were under temporary protection about their peers. This descriptive and cross-sectional study was conducted in the most intense area of migration among Syrian migrants in Kayseri. The study was carried out with 3rd and 4th grade Syrian immigrant students in the 80th year Cumhuriyet Primary School in Eskişehir Vineyards with the highest number of students in the academic year of 2019-2020. The population of the study consisted of 423 children receiving 3rd and 4th grade education, and the sample size was calculated as 131 students with 95% confidence interval. Data were collected by face to face interview method with the help of an interpreter using Student Presentation Form and Peer Beliefs Measurement Form. It was determined that the answers given to some questions changed according to the descriptive characteristics of the children. 'How quickly the children at school get angry and start to fight', 'To what extent the children at school care about their friends', 'How honestly and to what extent the children try to play games according to the rules', 'How many children at school try to blame their friends'. There was a difference between the genders in the questions and the difference was found to be due to the male group. It was found that there was a difference between the ages in the responses to the question ‘How quickly the children in their school get angry and start to fight’. The study found that Syrian immigrant students had positive beliefs about their peers. However, mainstreaming practices are recommended for negative beliefs.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• peer beliefs
• school health
• Syrian children.

Kaynakça

1. Şefketoğlu T, Alyanak B. Göçün Travmatik Etkisi. Alyanak B, Editör. Çocuk ve Ergenlerde Travma ve Travmatik Durumların Etkileri ve Çözümleyici Yaklaşımlar. 1. Baskı. Ankara: Türkiye Klinikleri 2018: 25-33.
2. UNHCR. UNHCR Global Trends 2015, http://www.unhcr.org/576408cd7; Erişim: 01.02.2017.
3. Mülteciler Derneği. https://multeciler.org.tr/turkiyedeki-suriyeli-sayisi/ ; Erişim: 05.03.2019.
4. UNICEF (2019) Türkiye’deki Suriyeli çocuklar. https://www.unicefturk.org/yazi/acil-durum-turkiyedeki-suriyeli-cocuklar; Erişim: 06.03.2019.
5. Sakız H. Göçmen çocuklar ve okul kültürleri: Bir bütünleştirme öneresi. Göç Dergisi 2016; 3(1): 65-80.
6. Kopala M, Esquivel G, Baptiste L. Counseling approaches for immigrant children: Facilitating the acculturative process. The School Counselor 1994; 41:352-359.
7. Rousseau C, Guzder J. School-based prevention programs for refugee children. Child Adolesce Psychiatric Clinics of North America 2008; 17:533-549.
8. Erdoğan MM. Türkiye’deki Suriyeliler: Toplumsal Kabul ve Uyum. Hacettepe Üniversitesi Göç ve Siyaset Araştırmaları Merkezi Yayınları, Ankara 2015.

9. Akkaya N. Göçle Gelen Öğrencilere Türkçe Öğretirken Karşılaşılan Sorunlara İlişkin Öğretmenlerin Görüşleri (İzmir Örneği). Folklor/Edebiyat 2011; 17(67):3.
10. Hepler JB. Social development of children: The role of peers. Social Work in Education 1997; 19(4):242-256.
11. Erwin P. Çocuklukta ve Ergenlikte Arkadaşlık. (Çev. Osman Akınhay). Alfa/ Aktüel Kitabevleri, Bursa 2000.
12. Çetin F, Bilbay AA, Kaymak DA. Araştırmadan Uygulamaya Çocuklarda Sosyal Beceriler. Epsilon Yayıncılık, İstanbul 2001.
13. Oral V, Yurtal FÇÜ. İlköğretim 5. sınıf düzeyinde arkadaşlığın sosyometrik statü ve akademik başarı açısından incelenmesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2008; 17(2):281-294
14. Jafari KK, Tonga N, Kışla H. Suriyeli öğrencilerin bulunduğu sınıflarda görev yapan sınıf öğretmenlerinin görüşleri ve uygulamaları. ACJES 2018; 2(2):134-146.
15. Calp Ş, Karaman R, Çavuşoğlu F. İlkokulda akran ilişkileri: Farklı başarı düzeyindeki dördüncü sınıf öğrencileri arkadaş özerklik desteği hissediyor mu? Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi 2018; 8(1):237-265.
16. Karaarslan F, Gençoğlu AY. Suriyeli Göçmenlerle Birlikte Yaşamak Kayseri’de Sivil Politik Aktörlerle Suriyeli Göçmenler Üzerine Nitel Bir Analiz. Tezkire, Ankara 2019.
17. Suriyeli Göçmen Sayısı. https://multeciler.org.tr/turkiyedeki-suriyeli-sayisi/; Erişim: 17.10.2019.
18. Yurtal F. Name calling and peer beliefs among primary school children in Turkey. Pastoral Care in Education 2004; 22(2):39-41.
19. Ersanlı K. Davranışlarımız, Gelişim ve Öğrenme. Eser Ofset, Samsun 2005.
20. Yavuzer H. Çocuk Psikolojisi. (13. Basım). Remzi Kitabevi, İstanbul 1996.
21. Thompson M, Grace CO, Cohen LJ. Çocuğunuzun Arkadaşlık İlişkileri (çev. E. N. Boylu). Arkadaş Yayınevi, Ankara 2002.
22. Jones GP, Dembo MH. Age and sex role differences in intimate friendship durind childhood and adolesecnce. Merrill-Palmer Quarterly 1989; 35(4):445-462.
23. Kaya U. Sosyal Duygusal Gelişim. http://www.antalyaozelegitim.com/blog/cocuk-gelisimi/6-9-9-12-yas-gelisim-ozellikleri.html); Erişim: 05.03.2019.
24. Rohrbeck CA, Ginsburg-Block MD, Fantuzzo JW, Miller TR. Peer-assisted learning interventions with elementary school students: A meta-analytic review. Journal of Educational Psychology 2003; 95:240-257.
25. Bacanlı H. Sosyal Beceri Eğitimi, İlköğretimde Rehberlik. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara 1999.
26. Kalebaşı A. Güngör F. Suriyeli ortaöğretim öğrencilerinin akademik ve sosyal uyum deneyimleri: Üsküdar'da nitel bir çalışma. Turkish Studies Social Sciences 2019; 14(4):1525-1545.
27. Kılıçcı Y. 6-15 Yaş Öğrencilerinin Gelişimsel Güçleri ve Kişilik Gelişimini Kolaylaştırma. Y. Kuzgun. (Editör). İlköğretimde Rehberlik. (2. Baskı). Nobel Yayın Dağıtım, Ankara 2004.
28. Bagwell CL, Newcomb AF, Bukowski WM. Preadolescent friendship and peer rejection as predictors of adult adjustment. Child Development 1998; 69:140-153.