ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Mehmet Özcan

ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Araştırmanın amacı öğretmen adaylarının sosyal zekâ düzeylerini saptayarak bu düzeyin cinsiyet ve genel akademik not ortalaması değişkenleri açısından incelemektir. Araştırma nicel bir araştırma olup tarama modelindedir. Araştırmanın çalışma evrenini 2016-2017 eğitim öğretim yılında Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, eğitim fakültesinde eğitim gören 180 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada Türkçeye uyarlanan ve 21 maddeden oluşan Sosyal Zekâ ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analiz sürecinde parametrik istatistik tekniklerinin öncül kriteri olan normallik varsayımı Kolmogorov Smirnov testi ve varyansların homojenliği testi olan levene istatistiği uygulanmıştır. Bu analizler sonucunda; bağımsız örneklemler için t testi, ve tek yönlü Anova testleri kullanılmıştır. Araştırma verilerine göre öğrencilerin sosyal zekâ ortalama puanı 5 üzerinden 2.74 olarak bulunmuştur. Ayrıca öğrencilerin sosyal zekâ düzeyleri, cinsiyet ve akademik başarı açısından anlamlı bir farklılık göstermemektedir.

Anahtar Kelimeler

Sosyal zekâ,akademik başarı,öğretmen adayı

Kaynakça

Bailey, J.A(1968). Social intelligence, achievement and the elementary school child. Nevada: Nevada Univesity.
Bar-On, R. (2006). The Bar-On model of emotional-social intelligence (ESI). Psicothema, 18, 13-25.
Bar-On, R., & Handley, R. (2003). The Bar-On EQ-360: Technical manual. Toronto, Canada: Multi-Health Systems.
Björkqvist, K., Österman, K., & Kaukiainen, A. (2000). Social intelligence, empathy, aggression? Aggression and violent behavior, 5(2), 191-200.
Boyatzis, R. E. (2006). Using tipping points of emotional intelligence and cognitive competencies to predict financial performance of leaders. Psicothema, 18, 214-131.
Boyatzis, R.E., Goleman, D., & HayGroup (2001). The Emotional Competence Inventory (ECI). Boston: HayGroup.
Brown, L. T., & Anthony, R. G. (1990). Continuing the search for social intelligence. Personality and Individual Differences, 11(5), 463-470.
Chesnokova, O. (2005). Cunning and social intelligence in children. Retrieved on 10/12/2018 from www.lancs.ac.uk

Doğan, T. & Çetin, B. (2009). Tromso sosyal zekâ ölçeği Türkçe formunun faktör yapısı, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Educational Sciences: Theory and Practice, 7(1), 241-268.
Ford, M. E., & Tisak, M. S. (1983). A further search for social intelligence. Journal of Educational Psychology, 75(2), 196-206.
Gakhar, S.C. & Bains, (2009). A study of social intelligence and achievement motivation of students of arts and science stream. Journal Of Educational Studies, 7(2) 56-59.
Gnanadevan, R. (2007). Social intelligence of higher secondary students in relation to their socioeconomic status, Journal of Community Guidance and Research, 24(3) 340-346.
Goleman, D. (2006). The socially intelligent. Educational Leadership, 64(1), 76-81.
Jones, K. & Day, J.D. (1997). Discrimination of two aspects of cognitive social intelligence from academic intelligence. Journal Of Educational Psychology, 89(3), 486-497.
Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Dağıtım.
Kaukiainen, A., Salmivalli, C., Lagerspetz, K., Tamminen, M., Vauras, M., Mäki, H., & Poskiparta, E. (2002). Learning difficulties, social intelligence, and self–concept: Connections to bully–victim problems. Scandinavian Journal Of Psychology, 43(3), 269-278.
Kaur, H & Kalaramna, A(2004). Study of interrelationship between home environment, social intelligence and socio-economic status among male & female, Journal of Human Ecology, 16(2), 137-140.
Kobe, L. M., Reiter-Palmon, R., & Rickers, J. D. (2001). Self-reported leadership experiences in relation to inventoried social and emotional intelligence. Current Psychology, 20(2), 154-163.
Köklü, N. Büyüköztürk, S. & Çokluk-Bökeoğlu. Ö. (2006). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Yayıncılık.
Marlowe, H. A. (1986). Social intelligence: Evidence for multidimensionality and construct independence. Journal Of Educational Psychology, 78(1), 52-58.
Mayer, J.D. & Salovey, P. (1997). What is emotional intelligence. In P. Salovey & D. Sluyter (eds.): Emotional development and emotional intelligence: implications for educators. New York: Basic Books.
Riggio, R. E., Messamer, J., & Throckmorton, B. (1991). Social and academic intelligence: Conceptually distinct but overlapping constructs. Personality and Individual Differences, 12(7), 695-702.
Saxena S. & Panigrahi S.(2009) Social intelligence of high and low achieves undergraduate students. Journal Of Educational Studies, 7(2), 31-34.
Singh, S. (2007). Emotional İntelligence, Social İntelligence, Adjustment And Personality Differentials Of Adolescents With High & Low Creativity (Unpublished Doctoral Thesis). Chamdigerth.
Suliman, W. A. (2010). The relationship between learning styles, emotional social intelligence, and academic success of undergraduate nursing students. Journal of Nursing Research, 18(2), 136-143.
Thorndike, E. L. (1920). Intelligence and its uses. Harper’s Magazine, 140, 227–235. Vyrost, J. & Kyselova, M.(2006). Personality correlates of social intelligence. Studia Psychologica 48(3), 207- 212.
Weis, S., & Süß, H. M. (2007). Reviving the search for social intelligence–A multitrait-multimethod study of its structure and construct validity. Personality and Individual Differences, 42(1), 3-14.
Willmann, E., Feldt, K., & Amelang, M. (1997) Prototypical behavior pattern of social intelligence. An intercultural comparison between Chinese and German subjects, International Journal of Psychology, 32(5), 329-346.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mehmet Özcan Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2018

Gönderilme Tarihi

16 Eylül 2018

Kabul Tarihi

11 Aralık 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 1 Sayı: 1

IZ

https://izlik.org/JA72HZ96XB

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Özcan, M. (2018). ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1(1), 42-51. https://izlik.org/JA72HZ96XB

AMA

1.Özcan M. ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ. EYYAD. 2018;1(1):42-51. https://izlik.org/JA72HZ96XB

Chicago

Özcan, Mehmet. 2018. “ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ”. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi 1 (1): 42-51. https://izlik.org/JA72HZ96XB.

EndNote

Özcan M (01 Aralık 2018) ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi 1 1 42–51.

IEEE

[1]M. Özcan, “ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ”, EYYAD, c. 1, sy 1, ss. 42–51, Ara. 2018, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA72HZ96XB

ISNAD

Özcan, Mehmet. “ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ”. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi 1/1 (01 Aralık 2018): 42-51. https://izlik.org/JA72HZ96XB.

JAMA

1.Özcan M. ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ. EYYAD. 2018;1:42–51.

MLA

Özcan, Mehmet. “ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ”. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, c. 1, sy 1, Aralık 2018, ss. 42-51, https://izlik.org/JA72HZ96XB.

Vancouver

1.Mehmet Özcan. ÖĞRETMEN ADAYLARININ SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ. EYYAD [Internet]. 01 Aralık 2018;1(1):42-51. Erişim adresi: https://izlik.org/JA72HZ96XB