Gossip of Spare Times: Memory, Province, and Boredom in Stories by Cemil Kavukçu

Öz

Türk edebiyatında özellikle 1990’lı yıllarda adından sıkça söz ettiren Cemil Kavukçu (d. 1951), Boş Zamanlar’da (2022) taşra ve kent yaşamını deneyimlemiş bireylerin iç dünyasındaki açmazlara dikkat çeker. Bir tanesi üç katmanlı olmak üzere altı öykünün yer aldığı Boş Zamanlar, mazi ve çocukluk, taşra ve modernlik, can sıkıntısı ve bunalım, kaçış ve sığınma, boşluk ve tekdüze yaşam içinde sıkışmış insanları anlatır. Çocukluk ve ilk gençliği taşrada geçen Kavukçu’nun üniversite ve iş hayatında kentte yaşaması, onun yazarlığında hem kentli bireyin bunalım ve sıkıntılarını hem de taşra sosyolojisinin sıradan ve yinelenen ilişkileri içinde can sıkıntısı çeken kolektif özneleri kurguya aktarmasında önemli otobiyografik deneyimler olarak öykülerine yansır. Kentsoylu birey, geçmişine sığınıp yeni öyküler kurgulayarak sıkıntıdan kurtulmanın peşinde koşarken taşradakiler de yaşamın tekdüzeliğinden yine hikâye uydurarak, dedikodu üreterek sıkıntılarını gidermeye çalışır. Kitapta yer alan öykülerin güçlü otobiyografik göndermelerinin olması, kurguladığı yazar figürasyonu üzerinden, da aynı can sıkıntısı içinde yazmaktan ve yeni öyküler yaratmaktan başka çaresinin olmadığını gösterir. Bu makalede Cemil Kavukçu’nun Boş Zamanlar’ında; mazi, taşra, can sıkıntısı ve bunalımın öykü yaratımına etkilerini inceleyerek yazar gerçekliğiyle ilişkisini kurmaya çalıştım.

Anahtar Kelimeler

• Cemil Kavukçu
• Spare Times
• province
• boredom
• literary creativy

Boş Zamanlar’ın Dedikodusu: Cemil Kavukçu’nun Öykülerinde Bellek, Taşra ve Can Sıkıntısı

Öz

Türk edebiyatında özellikle 1990’lı yıllarda adından sıkça söz ettiren Cemil Kavukçu (d. 1951), Boş Zamanlar’da (2022) taşra ve kent yaşamını deneyimlemiş bireylerin iç dünyasındaki açmazlara dikkat çeker. Bir tanesi üç katmanlı olmak üzere altı öykünün yer aldığı Boş Zamanlar, mazi ve çocukluk, taşra ve modernlik, can sıkıntısı ve bunalım, kaçış ve sığınma, boşluk ve tekdüze yaşam içinde sıkışmış insanları anlatır. Çocukluk ve ilk gençliği taşrada geçen Kavukçu’nun üniversite ve iş hayatında kentte yaşaması, onun yazarlığında hem kentli bireyin bunalım ve sıkıntılarını hem de taşra sosyolojisinin sıradan ve yinelenen ilişkileri içinde can sıkıntısı çeken kolektif özneleri kurguya aktarmasında önemli otobiyografik deneyimler olarak öykülerine yansır. Kentsoylu birey, geçmişine sığınıp yeni öyküler kurgulayarak sıkıntıdan kurtulmanın peşinde koşarken taşradakiler de yaşamın tekdüzeliğinden yine hikâye uydurarak, dedikodu üreterek sıkıntılarını gidermeye çalışır. Kitapta yer alan öykülerin güçlü otobiyografik göndermelerinin olması, kurguladığı yazar figürasyonu üzerinden, Kavukçu’nun da aynı can sıkıntısı içinde yazmaktan ve yeni öyküler yaratmaktan başka çaresinin olmadığını gösterir. Bu makalede Cemil Kavukçu’nun Boş Zamanlar’ında; mazi, taşra, can sıkıntısı ve bunalımın öykü yaratımına etkilerini inceleyerek yazar gerçekliğiyle ilişkisini kurmaya çalıştım.

Anahtar Kelimeler

• Cemil Kavukçu
• Boş Zamanlar
• taşra
• can sıkıntısı
• yazınsal yaratıcılık

Kaynakça

1. Bakhtin, M. (2001). Karnavaldan romana. 1. Baskı, Ayrıntı.
2. Brodsky, J. (2019 Aralık-2020 Ocak). Can sıkıntısına övgü (E. Ağanoğlu, Çev.) Notos, 79, 107-111.
3. Çolak, B. (2020, Ocak-Şubat). Dedikodunun evrimsel temelleri. Psikeart, 67, 13-17.
4. Demir, H. (2001). Cemil Kavukçu öykücülüğünde kent, taşra ve modernlik [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi] Bilkent Üniversitesi Ekonomi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü.
5. Eliuz, Ü. (2019). Cemil Kavukçu. https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/kavukcu-cemil.
6. Karakoçan, M. (2007). Cemil Kavukçu’nun hikâyelerinde yapı ve tema incelemesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi] Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. Kavukçu, C. (2022). Boş zamanlar. Can.
8. Kavukçu, C. (2017). Bir hayat bir hikâye. https://www.youtube.com/watch?v=vaIZZB3lhYg