Zaman Kavramına Kuramsal Yaklaşımlar ve İnternet’te Şimdiki Zaman Olgusu

Öz

Tarihsel süreç içerisinde zaman, daima bireylerin hayatında tartışmasız öneme sahip olmuştur. Yirmibirinci yüzyılda iletişim ve enformasyon teknolojileri alanında yaşanan geliş- meler, bireylerin gündelik yaşamında İnternet kullanımını arttırmış, bu süreçte zamana ilişkin kullanım ve algılamalar da dönüşüm geçirmiştir. Bu çalışmada, zamana ilişkin algılamalardaki değişimden hareketle, öncelikle zaman kavramına ilişkin kuramsal yaklaşımlar üzerinde durulmuş ve kitle iletişim araçlarında şimdiki zamanın algılanmasına ilişkin tartışmalara yer verilmiştir. Yapılan bu değerlendirme sonucunda farklı mekânlara ve/veya bireylere ilişkin şimdiki zamanı kendi şimdiki zamanında birleştiren İnternet’in iletileri ve özellikleri çerçevesinde sunduğu şimdiki zamana ilişkin farklı yorumlara imkân tanıdığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Zaman, Şimdiki Zaman, İnternet

Theoretical Approaches on The Time Concept and Present Time Phenomenon on The Internet

Öz

The time always has indisputable importance in individual’s life in the historical process. Developments in communication and information technologies in the twenty first century have increased the usage of Internet everday life, and the perception of the time has also been transformed in this process. In this study, theoretical approaches on the time concept are initially discussed based on the perception of present time in mass communication by taking into account alterations of perceptions on the time. Then, interrelationship between the İnternet and present time is discussed. At the end, following this evaluation, this paper argues that Internet combines the present time of different locations and/or individuals in its present time enables different interpretations for the present time via different messages and characteristics.

Anahtar Kelimeler

• Time, Present Time, Internet

Kaynakça

1. Alemdar, İ. E. (2005). Öteki Kuram. Ankara: Erk.
2. Aristoteles. (1996). Fizik. Zaman Kavramı (ss. 8-41). (S. Babür, Çev.) Ankara: İmge.
3. Augustinus. (1997). İtiraflar. (D. Pamir, Çev.) İstanbul: Temuçin.
4. Baker, U. (2011). Minör-düşünce: zaman-imaj veya video-imaj: Godard, Bresson, Tar- kovski. içinde E.Berensel (Der.) Beyin Ekran. İstanbul: Birikim.
5. Binark, M. (2007). Yeni medya çalışmalarında yeni sorunlar ve yöntem sorunu. içinde M.Binark (Der.) Yeni Medya Çalışmaları. (ss. 21-44). Ankara: Dipnot.
6. Biro, Y. (2011). Sinemada zaman ritmik tasarım; türbülans ve akış. (A. C. Altunkanat, Çev.) İstanbul: Doruk.
7. Callender, C. ve Edney, R. (2011). Zaman saatin neyi ölçtüğünü anlamak için çizgibilim. (K. Kutlu, Çev.) İstanbul: NTV Yayınları.
8. Castells, M. (2008). Ağ toplumunun yükselişi (Cilt 1). (E. Kılıç, Çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

9. Cevizci, A. (1999). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Paradigma.
10. Coşkun, N. (2007, Eylül 18). An ile sonsuzluğun resimleri, Anadolu Sanat Dergisi, 29-32.
11. Coşkun, N. (2006, Şubat). Resmin değişen ifadesi ve mekânla ilişkisi, Anadolu Sanat Dergisi, ss.55-61.
12. Davies, P. (2003). Bir zaman makinesi yapmak. (A. Ergenç, Çev.) İstanbul: Gelenek Ya- yıncılık.
13. Einstein, A. (1997). Özel ve genel görelilik kuramı üzerine. (A. Yardımlı, Çev.) İstanbul: İdea.
14. Gülnar, B. ve Balcı, Ş. (2011). Yeni Medya ve Kültürleşen Toplum. Konya: Literatürk Yayınları.
15. Heidegger, M. (1996). Zaman kavramı. Zaman kavramı (ss. 56-102). (S. Babür, Çev.) Ankara: İmge.
16. Kılıç, L. (2008). Fotoğraf ve Sinemanın Toplumsal Tarihi. Ankara: Dost.
17. Kılıç, L. (2003). Görüntü Estetiği. İstanbul: İnkılap.
18. Köroğlu, E. (1997). Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Zaman Anlayışı, Cogito Zaman Özel Sa- yısı (11), ss.201-224.
19. Kumar, K. (2004). Sanayi Ssonrası Toplumdan Post-Modern Ttopluma. (M. Küçük, Çev.) Ankara: Dost.
20. Lotman, Y. M. (1986). Sinema Estetiğinin Sorunları Filmin Semiotiğine Giriş. (O. Özü- gül, Çev.) İstanbul: De.
21. Pavis, P. (2000). Gösterimlerin çözümlemesi tiyatro, dans, mim, sinema. (Ş. Aktaş, Çev.) Ankara: Dost.
22. Sartori, G. (2004). Görmenin İktidarı Homo Videns: Gören İnsan. (G. B. Ulukan, Çev.) İstanbul: Karakutu.
23. Sofuoğlu, H. (2004). Düşüncenin sinematografik yapısı hareket-zaman ve görüntü. Eski- şehir: Eğitim Sağlık ve Bilimsel Araştırma Vakfı Yayınları.
24. Toprakkaya, A. (2007). Kant’ın eserinde zaman kavramı’nın analizi, Kaygı: Uludağ Üni- versitesi Felsefe Dergisi, ss.35-40.
25. Yenişehirlioğlu, F. (1993, Aralık 1). Resimde zaman ve mekân kavramı, Anadolu Sanat Dergisi, ss.197-205.
26. Zettl, H. (1973). Sight sound motion: applied media aesthetics. California: Wodsworth Publishing Company.