Şehre Uzak Birbirine Yakın: TOKİ Yapracık Toplu Konutlarında Sosyal Yapı
Öz
Ulus devlet modeline dayalı, Batı’yı esas alan bir modernleşme süreci Türkiye
Cumhuriyeti’nin kurulduğu günden beri temel hedeflerinden birisidir. Bu süreçte özellikle
kentlerin modern bir yapıya kavuşmaları çok önemsenmiştir. 1950li yıllardan itibaren
hızlanan kırsal alanlardan kente göç, sosyal değişim sürecini hızlandırmıştır. Bu sürecin
sonunda bugünkü sosyal yapı oluşmuştur. Daha önceleri geleneksel mahalle hayatında farklı
sosyal sınıflardan gelen insanlar bir arada yaşarlarken bu yapı değişime uğramıştır. Aynı
sosyal sınıflardan gelen insanlar aynı/benzer muhitlerde oturmayı tercih eder olmuşlardır.
Fakat özellikle son yıllarda kamunun konut edindirme projelerinin neticesinde bu yapıda
da değişiklikler olmaya başlamıştır. Bu çalışmanın amacı, şehir merkezinden uzakta
oluşları nedeniyle fiyat açısından avantajlı oldukları için, Başbakanlık Toplu Konut İdaresi
Başkanlığı (TOKİ) toplu konutlarında farklı sosyal sınıflardan insanların bir arada yaşamakta
olduğu ve böylece ortaya farklı sınıflardan gelen insanların bir arada yaşadığı bir sosyal
yapı çıkabileceği düşüncesini araştırmaktır. Bu amaçla TOKİ Ankara Yapracık konutlarında
oturan aileler ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Amerigo, Maria ve Aragones, Juan. I. (1997). A Theorical and Methodological Approach to the Study of Residential Satisfaction. Journal of Environmental Psychology, Vol. 17, s. 47-57.
- Attanasio, O. Bottazzi, R., Lowd, H. Nesheima, L. ve Wakefield, M. (2012) Modelling the Demand for Housing Over the Life Cycle. Review of Economic Dynamics, Vol.15, s. 1-18. Ayata, S. (1988). “Kentsel Orta Sınıf Ailelerde Statü Yarışması ve Salon Kullanımı”, Toplum ve Bilim, Vol. 42, s. 5-25
- Ayata Sencer ve Ayşe Ayata (2000). Toplumsal Tabakalaşma, Mekânsal Ayrışma ve Kent Kültürü. Mübeccel Kıray İçin Yazılar içinde. (Derl.) Atacan, Fulya ve diğerleri. İstanbul: Bağlam Yayınları, s. 151-173
- Ayata S. (2005). Yeni Orta Sınıf ve Uydu Kent Yaşamı. Kültür Fragmanları içinde (Derl. ) Kandiyoti,Deniz ve Saktanber, Ayşe. İstanbul: Metis Yayınları, s. 37-56.
- Armaoğlu, F. (1991). Belgelerle Türk Amerikan Münasebetleri. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları
- Batuman, B. (2013). City Profile: Ankara. Cities, Vol. 31, s. 578-590 Batur, A. (1998). 1925-1950 Döneminde Türkiye Mimarlığı. 75 Yılda Değişen Kent ve Mimarlık içinde (Derl.) Sey, Yıldız. İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları, s. 209-234 Bourdieu, P. (1989). Distinction: A Social Critique of the Judgment of Taste. London: Routledge Davis, K. ve Moore, W. E. (1945). Some Principles of Stratification. American Sociological Review. Vol. 10, s. 242-249 Engels, F. (1970). The Housing Question. Moscow: Progress Publishers
- Ergenç, Ö. (1994). Osmanlı Şehrinde ‘Mahalle’nin İşlev ve Nitelikleri Üzerine. Osmanlı Araştırmaları IV, (Derl.) İnalcık, Halil; Göyünç, Nejat ve Lowry, Heath W. İstanbul: Enderun Kitabevi, s. 69-78
- Erman, T. (2004). Gecekondu Çalışmalarında ’Öteki’ Olarak Gecekondulu Kurguları/ Representations of the Gecekondu Inhabitant as ’Other’ in Gecekondu Studies. European Journal of Turkish Studies, Social Sciences on Contemporary Turkey. Erişim: https:// ejts.revues.org/85#ftn2, 29.09.2015
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dilbilim, Antropoloji
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Çiçek Coşkun
*
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
1 Mayıs 2016
Gönderilme Tarihi
1 Eylül 2016
Kabul Tarihi
3 Aralık 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 22 Sayı: 86