Kaybolmaya Yüz Tutan Bir Halk Geleneği: Çelüm Çelüm Çemçecük veya Çemçegelin
Öz
Tüm insanlık için hayati değere sahip olan su ve onun kaynağı olan yağmur,
doğal olarak kültürümüzde kutsanmış, suyun ve yağmurun yokluğu ya da azlığı
halkı endişelendirmiştir. Bu endişe, halkın kendi içinde sorgulama, kendince
çözüm üretme yollarını araştırmasına yol açmıştır. İşte bu arayışlar sonucunda
halkın ürettiği çözüm yolları zaman içinde kabul görerek kültüre mal olmuş,
nesilden nesile aktarılarak günümüze ulaşmış, kültürümüzün önemli yapı
taşlarını oluşturmuştur.
Çelüm çelüm çemçecük ya da çemçegelin, çıkış itibariyle bir inanışı temsil
etse de çocuklar bunu sahiplenmiş, oyuna dönüştürmüş, yayılmasında ve
yaşatılmasında önemli rol oynamışlardır. Bu inanış ve oyun, tüm halk kültürü
değerlerinde olduğu gibi farklı yörelerde farklı şekillerde yer alsa da Muş kültürü denince ilk akla gelen ve kaybolmaya yüz tutmuş değerlerdendir. İlahi
ve maniler eşliğinde oynanan oyun, hem çocuklar için bir eğlence aracı hem de
yağmur yağması için edilen bir halk duasıdır.
Çelüm Çelüm Çemçecük, tahta bir çömçenin ya da bir araya getirilen çubuk
şeklindeki tahta parçalarının çeşitli bez parçaları ile süslenerek gelin haline
getirilmesiyle oynanır. Çocuklar bunu kapı kapı dolaştırıp bir yandan yağmur
yağması için maniler söylerken diğer yandan kapısını çaldıkları evlerden
kendilerine de bir şeyler isterler. Ev sahibi, kapı kapı dolaştırılan bu tahtadan
oyuncağın üzerine yağmur yağması dileğiyle su döker, çocuklara da başta
şeker olmak üzere evinde var olan yiyeceklerden verir.
Araştırmada, farklı yörelerde farklı şekillerde oynansa da daha çok Muş
ile özdeşleşen Çelüm Çelüm Çemçecük geleneği ve çocuk oyunu; tarihsel
geçmişi, içerdiği mani, ilahi ya da inanışlarıyla ayrıntılı olarak incelenmiş,
günümüzde unutulmaya yüz tutan bu geleneksel oyunun geleceğe taşınması
hedeflenmişti
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acıpayamlı, O. (1964). Türkiye’de yağmur duası. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, XXII (3- 4), Temmuz - Aralık, 221-250.
- Akalın, F. (1970). Muş İl Yıllığı, Muş.
- Aliyeva Esen, M. (2008). Geleneksel çocuk oyunlarının eğitimsel değeri ve unutulmaya yüz tutmuş Ahıska oyunları. Eğitim Fakültesi Dergisi XXI (2), 357-367.
- And, M. (2003). Oyun ve bügü. 2. baskı. İstanbul: Yapı Kredi.
- Bulakçıbaşı, D. S. (2018, Mart Perşembe). Çemçegelin oyunu. (K. Erdal, Röportaj yapan) Çoruhlu, Y. (2002). Türk mitolojisinin ana hatları. İstanbul: Kabalcı.
- Demren, Ö. (2006 / 12). Yağmur yağdırma ritüeli çerçevesinde Ortaköy “yağmur duası”. Türkbilig, 76-92.
- Gökşen, G. (2016). Çomçalı Gelin-Belgesel. (Yönetmen, G. M. Bozokul)
- Huizinga, J. (1995). Homo ludens, oyunun toplumsal ı̇şlevi üzerine bir deneme, (Çev. M. A. Kılıçbay). İstanbul: Ayrıntı.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
11 Şubat 2019
Gönderilme Tarihi
8 Şubat 2018
Kabul Tarihi
6 Kasım 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 25 Sayı: 97