İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Akademik Başarılarını Öğrenme Stillerine Göre İncelenmesi
Öz
Bu çalışmada, ilköğretim matematik öğretmen adaylarının türev konusundaki akademik başarılarının
öğrenme stillerine göre incelemesi amaçlanmıştır. Çalışmada genel tarama modeli kullanılmıştır.
Çalışmanın örneklemini, 2015-2016 eğitim-öğretim döneminde Buca Eğitim Fakültesi İlköğretim
Matematik Öğretmenliği Anabilim Dalı’nda öğrenim gören %75,86’sı (n=154) kadın, %24,14’ü (n=49)
erkek olmak üzere toplam 203 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak,
öğretmen adaylarının türev konusundaki akademik başarılarını belirlemek için 25 soruluk çoktan
seçmeli başarı testi ve öğrenme stillerini belirlemek için Kolb (1976) tarafından geliştirilen ve Aşkar ve
Akkoyunlu (1993) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Kolb Öğrenme Stili Envanteri kullanılmıştır.
Araştırmada sonucunda öğrencilerin %39,90’ının özümseyen, %17,24’inin değiştiren, %31,52’ünün
ayrıştıran ve %11,34’inin yerleştiren öğrenme stiline sahip olduklarını göstermektedir. İlköğretim
matematik öğretmenliği öğrencilerinin türev konusundaki akademik başarılarının sınıf bağımsız
değişkenine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılaştığı saptanmıştır. İlköğretim matematik
öğretmenliği öğrencilerinin sınıf bağımsız değişkenine göre Kolb öğrenme stilleri arasında istatistiksel
olarak anlamlı farklılaşmaların olduğu saptanmıştır. İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin
Kolb öğrenme stillerinin cinsiyet bağımsız değişkenin etkilenmediği, cinsiyete göre istatistiksel olarak
anlamlı bir farklılaşmanın olmadığı bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkoyunlu, B. (1995). Bilgi Teknolojilerinin Okullarda Kullanımı ve Öğretmenlerin Rolü. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 105-109. Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Alamalhodaei, H. (2001). Convergent/Divergent Cognitive Styles and Mathematics Problem Solving. Journal of Science and Mathematics Education in Southeast Asia, 24 (2), 102
- Artigue M. (1997). Le logiciel Derive comme révélateur de Phénomènes didactiques liés àla’utilisationd’environnements informatiques pour l’apprentissage. Educational Studies in Mathematics, 33 (2), 133-169.
- Aşkar, P. & Akkoyunlu, P. (1993). Kolb Öğrenme Stili Envanteri, Eğitim ve Bilim; sayı:87,
- Babadoğan, C. (2000). “Öğretim Stili Odaklı Ders Tasarımı Geliştirme”, Milli Eğitim Dergisi,
- Balcı, M. (2001). Genel matematik (2. baskı). Ankara: Balcı Yayınları.
- Başıbüyük, A. (2004). Matematik Öğretmenlerinin Dikkate Alabilecekleri Öğrenme Stilleri Mc Carthy Modeli. Milli Eğitim Dergisi, sayı:163
- Büyüköztürk, S. (2001). Deneysel Desenler. Ankara: Pegem Yayınları.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Türk Halk Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
20 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
10 Ekim 2018
Kabul Tarihi
10 Mart 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 25 Sayı: 97