BİLGELİK UĞRAŞI OLARAK FELSEFE

Öz

Bu çalışma, bilgeliğin ne olduğunu; bilgeliğin bilgi ve davranış temellerini; insanı bilgece bir yaşama sevk eden nedenleri; farklı bilgelik çeşitlerini; bilgeliğin uygulanabilir bir modelinin mümkün olup olmadığını ve nihayet felsefi yaşam tarzından ne anlamamız gerektiğini izah etmeyi amaçlamaktadır. Felsefe tarihinde bilgeliğin yeri ve önemi konusunda hala bir belirsizlik mevcuttur. Kaldı ki tarihsel olarak bilgeliğe yüklenen anlam, özelde felsefenin ne olması gerektiğine dair bir tercihi de beraberinde getirmektedir. Öte yandan, “bilgelik-sevgisi” olarak felsefe bilgeliğin yalnızca bir türüdür. Bu yüzden bu yazıda öteki bilgelik türleri ile felsefi bilgelik arasındaki benzer ve farklı yönler ortaya konularak, bunların günümüz insanı açısından taşıdığı önem belirtilmeye çalışıldı.

Anahtar Kelimeler

• Bilgelik
• bilgelik olarak felsefe
• anı yaşamak
• sade yaşam.

PHILOSOPHY AS A WISDOM

Öz

This study aims at exploring the meaning of the following questions: What is being wise? What is intellectual and behavioral basis of being wise? What is the reasons for living wise? What is the difference between several modes of living wise? Is being wise a model for other humans to be applied in their life contexts? There is a common debate around the meaning of living wise in the history of philosophy? The meaning settled for the concept of ‘wise’ reveals also preferred meaning of philosophy. Since philosophy as love for wisdom represents merely a form of living wise, there is a task for comparing and contrasting philosophy with other forms of living wise.

Anahtar Kelimeler

• Being wise
• philosophy as living wise
• living the present moment,
• simple life

Kaynakça

1. Akarsu, Bedia: Ahlak Öğretileri, Remzi Kitabevi, İstanbul 1982.
2. Aristoteles: Nikomakhos’a Etik, S. Babur (çev.), Ayraç Yayınları, Ankara 1998.
3. Ateş, Süleyman: İslam Tasavvufu, Yeni Ufuklar Neşriyat, İstanbul 1992.
4. Aydın, S. Mehmet: Din Felsefesi, Selçuk Yayınları, Ankara 1992.
5. Böhme, Gernot: Einführung in die Philosophie, Suhrkamp Verlag, Frankfurt am Main 1994.
6. Brune, Jens Peter: “Bildung nach Sokrates: Das Paradigma des Sokratischen Gesprächs”, in: Karl-Otto Apel: Holger Burckhart (Hrsg.): Das Prinzip Mitverantwortung. Würzburg, Königshausen & Neumann, 2001, S. 271–298.
7. Chaney, David: Yaşam Tarzları, (çev. İrem Kutluk), Dost Kitabevi Yayınları, İstanbul 1999.
8. Çilingir, Lokman: Farabi ve İbn Haldun’da İdeal ve Reel Siyaset, Araştırma Yayınları, Ankara 2009.

9. “ : “Bilgeye Hergün Bayram”, Yaşayan Felsefe, Ömer Bozkurt (der.), Otto Yayınları, Ankara 2011.
10. Dempe, Hellmuth: Philosophie als Lebnesform-Zur Wahrheit des einfachen Lebens, Hrsg. Frieder Lötzsch, Lit Verlag, Berlin 2006.
11. Gölpınarlı, Ahdülbaki: Melâmi Edebiyatı Metinleri I, İstanbul 1932.
12. Hadot, Pierre: Philosophie als Lebensform. Antike und Moderne Exerzitien der Weisheit, Fischer Verlag, Frankfurt am Main 2005.
13. Hadot, Pierre: İlkçağ Felsefesi Nedir?, Dost Kitabevi, Ankara 2011.
14. Horster, Detlef: Das Sokratische Gespräch in Theorie und Praxis. Opladen: Leske und Budrich, 1994.
15. Hiriyana, Mysore: Hint Felsefesi Tarihi, Fuat Aydın (çev.), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul 2011.
16. Kant, Immanuel: Arı Usun Eleştirisi, Aziz Yardımlı (çev.), İdea Yayınları, İstanbul 1993.