Atheism and The Problem of Evil: The Problem of Systematic Evil in Yujin Nagasawa

Öz

Atheists reason to reject theism is often in claiming that the problem of evil is the strongest argument against theism. As a matter of fact, according to atheism, theism cannot successfully answer this problem. However, it can be argued that the problem of evil is not only a problem for theists. Based on this argument in this article, we have tried to address this claim in terms of the “existential problem of systematic evil recently developed by Yujin Nagasawa. This problem poses a challenge to theism by initially showing that not only certain events or certain types of events in the world are bad, but also that all biological systems on which human existence is based. But given that both theists and atheists typically embrace existential optimism that affirms that the world is generally good and that we should be happy and grateful to live in it, this version of evil becomes a problem for atheism as it is for theism. In answering this version of the question throughout the article, we argue that this may be a strong argument against atheism, as atheism faces a significant disadvantage compared to theism.

Anahtar Kelimeler

• Evil
• Atheism
• Theism
• Nagasawa
• Evolution

KÖTÜLÜK PROBLEMİ VE ATEİZM: YUJİN NAGASAWA’DA SİSTEMATİK KÖTÜLÜK PROBLEMİ

Öz

Ateistlerin teizmi reddetme gerekçeleri, genellikle kötülük sorununun teizme karşı en güçlü argüman olduğunu iddia etmelerinde yatmaktadır. Nitekim ateizme göre teizm, bu soruna başarılı bir şekilde cevap verememektedir. Bununla birlikte kötülük sorununun sadece teistler için bir problem olmadığı iddia edilebilir. Bizde bu makale içerisinde bu savdan yola çıkarak, yakın dönemde Yujin Nagasawa’nın geliştirdiği “sistematik kötülüğün varoluşsal sorunu” açısından bu iddiayı ele almaya çalıştık. Bu sorun, başlangıçta, yalnızca dünyadaki belirli olayların veya belirli olay türlerinin kötü olduğunu değil, aynı zamanda insan varoluşunun dayandığı tüm biyolojik sistemlerin kötü olduğunu göstererek, teizm için bir meydan okuma yaratmaktadır. Ancak hem teistlerin hem de ateistlerin tipik olarak dünyanın genel olarak iyi olduğunu ve içinde yaşamaktan mutlu ve minnettar olmamız gerektiğini onaylayan varoluşsal iyimserliği benimsedikleri düşünüldüğünde, kötülüğün bu versiyonu, teizm için olduğu kadar, ateizm içinde bir problem olmaktadır. Makale içerisinde sorunun bu versiyonuna yanıt verirken ateizmin teizme kıyasla önemli bir dezavantajla karşı karşıya kalması nedeniyle, bunun ateizme karşı güçlü bir argüman olabileceğini iddia ediyoruz.

Anahtar Kelimeler

• Kötülük
• Ateizm
• Teizm
• Nagasawa
• Evrim

Kaynakça

1. • Adams, R. M. (1972). “Must God Create the Best?”, The Philosophical Reviews, 3(81), s. 324.
2. • Alston, W. P. (2002). “Some (Temporarily) Final Thoughts on Evidential Arguments from Evil. W. L. Craig içinde, Philosophy of Religion: A Reader and Guide (s. s. 346). New Jersey: Rutgers UP.
3. • Anna, S. P. (2006). “The Biology of Human Culture and Ethics: An Evolutionary Perspective”. G. B. Ana içinde, Evolutionary Ethics and Contemporary Biology (s. s. 121). New York: Cambridge University Press.
4. • Cevizci, A. (2002). Felsefe Sözlüğü. İstanbul: Paradigma Yayınları.
5. • Çakmak, M. (2013). «Albert Camus ‘nün Felsefesinde Hayatın Anlamı ve Varoluşsal Kötülük Problemi”. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2(38), s. 104.
6. • Dawkins, R. (2021, 03 17). Youtube. “Atheism is the New Fundementalism”: https:// www.youtube.com/watch?v=ZyrYKlOPIaw&t=7s adresinden alındı
7. • Dostoyevsky, F. (2019). Karamazov Kardeşler. İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
8. • Dougherty, T. (2014). The Problem of Animal Pain: A Theodicy For All Creatures Great and Small. Basingstoke: Palgrave Macmillan.

9. • Draper, P. (2012). “Darwin’s Argument from Evil”. Y. Nagasawa içinde, Scientific Approaches to the Philosophy of Religion (s. s. 67). Basingstoke: Palgrave Macmillan .
10. • Hick, J. (2010). Evil and the God Love. New York: Palgrave Macmillan Publishers.
11. • Hume, D. (1988). Dialogues Concerning Natural Religion and the Posthumous Essays. Inidanapolis: Hackett Publishers.
12. • Kurtz, P. (2004). Affirmations Joyful and Creative Exuberance. New York: Prometheus Books.
13. • Kutsal Kitap. (2021, 03 21). https://kutsalkitap.info.tr adresinden alındı
14. Mackie, J. L. (1990). “Evil and Omnipotence”. M. M. Adams içinde, The Problem of Evil (s. s. 25). New York: Oxford University Press.
15. • Miele, F. (2021, 03 06). Scepsis: https://scepsis.net/eng/articles/id_3.php adresinden alındı
16. • Murray, M. J. (2008). Nature Red in Tooth and Claw: Theism and the Problem of Animal Suffering. New York: Oxford University Press.
17. • Nagasawa, Y. (2018). “The Problem of Evil for Atheists”. N. Trakakis içinde, The Problem of Evil: Eight Views in Dialogue (s. s. 151-163). New York: Oxford University Press.
18. • O’Connor, T. (2002). “The Problem of Evil: Introduction”. W. L. Craig içinde, Philosophy of Religion: A Reader and Guide (s. s. 310). New Jersey: Rutgers UP.
19. • Plantinga, A. (1970). “The Free Will Defence”. S. M. Cahn içinde, Philosophy of Religion (s. s. 50). New York: Harper and Row.
20. • Rowe, W. L. (1990). “The Problem of Evil and Some Varieties of Atheism”. R. M. Adams içinde, The Problem of Evil (s. s. 127). New York: Oxford University Press.
21. • Smith, Q. (1991). “An Atheological Argument from Evil Natural Laws”. International Journal for Philosophy of Religion(29), s. 159.
22. • Stephens, C. (2008). “Population Genetics”. S. S. Pluntski içinde, A Companion to the Philosophy of Biology (s. s. 119). USa: Blackwell Publishing.
23. • Swinburne, R. (1981). Faith and Reason. Oxford: Clarendon Press.
24. • Swinburne, R. (1998). Providence and the Problem of Evil. New York: Oxford University Press.
25. • Thompson, J. (2003). “The Apology Paradox”. Philosophical Quarterly, 5(201), s. 470.
26. • Winch, D. (2012). A Very Short: Introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
27. • Wykstra, S. (1984). “The Humean Obstacle to Evidential Arguments from Suffering: On Avoiding the Evils of ‘Appearance’”. International Journal for Philosophy of Religion( 16), s. 73-93.
28. • Yaran, C. S. (2016). Kötülük ve Teodise. İstanbul: Vadi Yayınları.
29. • Yasa, M. (2014). Kötülük ve Teodise. Ankara: Elis Yayınları.