Development of the Adult Compassion Scale

Öz

In the Turkish literature, although there are some scales adapted from another language to Turkish and used to measure the compassion levels of adults, no measurement tool has been found that was developed in Turkey and serves this purpose. Considering this shortcoming, it has been seen that it is important and necessary to develop a valid and reliable measurement tool that can determine the compassion levels of adults. In this context, it was aimed to develop a culturally appropriate and original Adult Compassion Scale in this study. The participants of the study consisted of 808 adults over the age of 18. Twenty items were grouped under four factors (Behavioral Compassion, Emotional Compassion, Cognitive Compassion, and Motivational Compassion) based on the exploratory factor analysis, and this four-factor structure explained 64.95% of the total variance. This four-factor structure was tested with Confirmatory Factor Analysis and it was found that the obtained fit values (2/sd= 2.291; RMSEA=.057, RMR=.024, IFI=.95, CFI=.95, NFI=.92, RFI=.90, GFI=.91, AGFI=.89, SRMR=.060) showed good agreement. The internal consistency coefficient of the Compassion Scale for Adults was determined as .92 for the total scale, .90 for Behavioral Compassion, .83 for Emotional Compassion, .81 for Cognitive Compassion, and .85 for Motivational Compassion sub-dimensions. As a result, it was seen that the Compassion Scale developed to determine the compassion levels of adults is a valid and reliable measurement tool.

Anahtar Kelimeler

• Compassion
• adults
• validity
• reiability
• Scale Development

YETİŞKİN MERHAMET ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Türkçe alanyazında, başka bir dilden Türkçeye uyarlanmış, yetişkinlerin merhamet düzeylerini ölçmeye yarayan bazı ölçekler bulunmakla birlikte, Türkiye’de geliştirilmiş ve bu amaca hizmet eden herhangi bir ölçme aracına rastlanmamıştır. Bu eksiklik göz önünde bulundurulduğunda yetişkinlerin merhamet düzeylerini saptayabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracının geliştirilmesinin önemli ve gerekli olduğu görülmüştür. Bu bağlamda, bu çalışmada kültüre uygun ve orijinal bir Yetişkin Merhamet Ölçeği’nin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın katılımcılarını 18 yaş üstü 808 yetişkin oluşturmuştur. Yapılan Açımlayıcı Faktör Analizi sonucunda 20 maddenin dört faktör (Davranışsal Merhamet, Duygusal Merhamet, Bilişsel Merhamet, Motivasyonel Merhamet) altında toplandığı ve bu dört alt boyutlu yapının toplam varyansın %64.95’ini açıkladığı anlaşılmıştır. Ayrıca dört faktörlü yapının Doğrulayıcı Faktör Analiziyle test edilmesi sonucunda saptanan uyum değerlerinin (2/sd= 2.291; RMSEA=.057, RMR=.024, IFI=.95, CFI=.95, NFI=.92, RFI=.90, GFI=.91, AGFI=.89, SRMR=.060) iyi uyum gösterdikleri görülmüştür. Geliştirilen ölçeğin iç tutarlılık katsayısı alt boyutlarda; Davranışsal Merhamet için .90, Duygusal Merhamet için .83, Bilişsel Merhamet için .81, ve Motivasyonel Merhamet için .85 olarak hesaplanmış olup, ölçeğin toplamı için .92 olarak belirlenmiştir. Sonuç itibariyle, yetişkin bireylerin merhamet düzeylerini belirlemek amacıyla geliştirilen Yetişkin Merhamet Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Merhamet
• yetişkinler
• geçerlik
• güvenirlik
• ölçek geliştirme

Kaynakça

1. Adams, R.E., Boscarino, J.A. ve Figley, C.R. (2006) Compassion fatigue and psychological distress among social workers:a validation study. American Journal of Orthopsychiatry, 76(1), 103-108. DOI: 10.1037/0002-9432.76.1.103
2. Akdeniz, S. ve Deniz, M. E. (2016). Merhamet ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness And Well-Being, 4(1), 50-61.
3. Akın, A. ve Eker, H. (2012). Duyarlı sevgi ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,25(1), 75-85.
4. Akın, Ü., Akın, A. ve Abacı, R. (2007). Öz-duyarlık ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 1-10.
5. Ames, M., Salmon, E., Holly, C. ve Kamienski, M. (2017). Strategies that reduce compassion fatigue and increase compassion satisfaction in nurses: A systematic review protokol. Joanna Briggs Institute Database of Systematic Review and Implementation Reports, 15(7), 1800-1804. DOI: 10.11124/JBISRIR-2016-003142
6. Berzoff, J. ve Kita, E. (2010). Compassion fatigue and countertransference: Two different concepts. Clinical Social Work Journal, 38, 341-349. doi: 10.1007/s10615-010-0271-8
7. Bora, E. ve Baysan, L. (2009). Empati ölçeği-Türkçe formunun üniversite öğrencilerinde psikometrik özellikleri. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 19, 39-47.
8. Burnell, L. ve Agan, D. L. (2013). Compassionate care: Can it be defined and measured? The development of the compassionate care assessment tool. International Journal of Caring Sciences, 6(2), 180-187.

9. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32(32), 470-483.
10. Byrne, B. M. (2011). Structural equation modeling with AMOS Basic concepts, applications, and program-ming (Multivariate Applications Series), Routled¬ge, New York.
11. Chang J., Fresco J. ve Green B. (2014). The development and validation of the compassion of others’ lives scale. International Journal of Humanities and Social Sciences, 4(5), 33-42.
12. Cho, H., Noh, S., Park, S., Ryu, S., Misan, V. ve Lee, J. S. (2018). The development and validation of the lovingkindness-compassion scale. Personality and Individual Differences, 124, 141-144. Doi: 10.1016/j.paid.2017.12.019
13. Cosley, B. J., McCoy, S. K., Saslow, L. R. ve Epel, E. S. (2010). Is compassion for others stress buffering? Consequences of compassion and social support for physiological reactivity to stress. Journal of Experimental Social Psychology, 46, 816-823. doi: 10.1016/j.jesp.2010.04.008
14. Coşkun, H., Kavakli, O., Babayigit, M. ve Chang, J. (2017). The psychometric evaluation of the Turkish version of the compassion of others’ lives scale (The COOL). International Journal of Caring Sciences, 10(2), 637-646.
15. Curtis, K., Horton, K. ve Smith, P. (2012). Student nurse socialisation in compassionate practice: A grounded theory study. Nurse Education Today, 32, 790-795. doi:10.1016/j.nedt.2012.04.012
16. Çınarlı, T. (2019). Acil hemşirelerinde merhamet yorgunluğunu etkileyen faktörler. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
17. Deniz, M. E., Kesici, Ş. ve Sümer, A. S. (2008). The validity and reliability of the Turkish version of the Self-Compassion Scale. Social Behavior and Personality, 36(9), 1151-1160.
18. Dinç Altun, Z., Değerli, F.İ., Çikrıkcı, N. ve Kınık, Ö. (2018). Çocuklar için empati bölümü ölçeğinin Türkçeye uyarlanması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 45, 153-168.
19. Dinç, S. ve Ekinci, M. (2019). Merhamet yorgunluğu kısa ölçeğinin Türkçeye uyarlanması, geçerlilik ve güvenirliği. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 11(1), 192-202. doi: 10.18863/pgy.590616
20. Fabrigar, L. R., Wegener, D. T., MacCallum, R. C. ve Strahan, E. J. (1999). Evaluating the use of exploratory factor analysis in psychological research. Pscyhological Methods, 4(3), 272-299. doi: 10.1037/1082-989X.4.3.272
21. Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS. Los Angeles: Sage Publication.
22. Figley, C. R. (2002). Compassion fatigue: psychotherapists' chronic lack of self care. Journal of Clinical Psychology, 58(11), 1433-1441. DOI: 10.1002/jclp.10090
23. Gıca, Ş., Büyükavşar, A., İyisoy, M.S. ve Güleç, H. (2021). Bilişsel ve duygulanımsal empati ölçeğinin psikometrik özellikleri: Türk popülasyonunda güvenilirlik ve faktör analizi çalışması. Nöro Psikiyatri Arşivi, 58, 228-233.
24. Gilbert, P. (2009a). Introducing compassion-focused therapy. Advances in Psychiatric Treatment, 15, 199-208.
25. Gilbert, P. (2009b). The nature and basis for compassion focused therapy. Hellenic Journal of Psychology, 6, 273-291.
26. Gilbert, P. (2010). Training Our Minds in with and for Compassion An Introduction to Concepts and Compassion-Focused Exercises. https://www.getselfhelp.co.uk/docs/GILBERT-COMPASSION-HANDOUT.pdf Erişim Tarihi: 22.12.2018.
27. Gilbert, P. (2014). The origins and nature of compassion focused therapy. British Journal of Clinical Psychology, 53, 6–41. DOI: 10.1111/bjc.12043
28. Gilbert, P., McEwan, K., Catarino, F. ve Baião, R. (2014). Fears of negative emotions in relation to fears of happiness, compassion, alexithymia and psychopathology in a depressed population: A preliminary study. J Depress Anxiety, 1-7. doi: 10.4172/2167-1044.S2-004
29. Gilbert, P., McEwan, K., Gibbons, L., Chotai, S., Duarte, J. ve Matos, M. (2012). Fears of compassion and happiness in relation to alexithymia, mindfulness, and self-criticism. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 85(4), 374–390. doi: 10.1111/j.2044-8341.2011.02046.x
30. Gilbert, P., McEwan, K., Matos, M. ve Rivis, A. (2011). Fears of compassion: Development of three self-report measures. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 84, 239-255. DOI: 10.1348/147608310X526511
31. Goetz, J. L., Keltner, D. ve Simon-Thomas, E. (2010). Compassion: an evolutionary analysis and empirical review. Psycholoical Bulletin, 136(3), 351-374. DOI: 10.1037/a0018807
32. Goldin, P. ve Jazaieri, H. (2017). The compassion cultivation training (cct) program. In Seppälä, E.M., Simon-Thomas, E., Brown, S.L., Worline, M.C., Cameron, D.C., & Doty, J.R. (Eds.). Oxford Handbooks Online. Doi: 10.1093/oxfordhb/9780190464684.013.18
33. Güzel, H.Ş., Sevi Tok, E.S. ve Güney, E. (2019). Çocuklar için bilişsel, duygusal ve bedensel empati ölçeği Türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 20, 55-64.
34. Hacker, T. (2008). The relational compassion scale: Development and validation of a new self-rated scale for the assessment of self-other compassion. University of Glasgow: Unpublished doctoral dissertation.
35. Hahs-Vaughn, D. L. (2017). Applied Multivariate Statistical Concepts. New York: Routledge.
36. Hefferon, K. ve Boniwell, I. (2014). Pozitif psikoloji-kuram, araştırma ve uygulamalar. (Çev. Ed. Tayfun Doğan). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
37. Hooper, D., Coughlan, J. ve Mullen, M. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
38. Hu, L.-T. ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
39. Hwang, J. Y., Plante, T. ve Lackey, K. (2008). The development of the Santa Clara brief compassion scale: An abbreviation of Sprecher and Fehr's compassionate love scale. Pastoral Psychology, 56(4), 421-428. DOI: 10.1007/s11089-008-0117-2.
40. Jazaieri, H. (2018). Compassionate Education from preschool to graduate school: bringing a culture of compassion into the classroom. Journal of Researh in Innovative Teaching & Learning, 11(1), 22-66. DOI: 10.1108/JRIT-08-2017-0017
41. Jazaieri, H., McGonigal, K. M., Lee, I. A., Jinpa, T., Doty, J. R., Gross, J. J. ve Goldin, P. R. (2018). Altering the trajectory of affect and affect regulation: The impact of compassion training. Mindfulness, 9(1), 283-293. doi: 10.1007/s12671-017-0773-3.
42. Jazaieri, H., McGonigal, K., Jinpa, T., Doty, J. R., Gross, J. J. ve Goldin, P. R. (2014). A randomized controlled trial of compassion cultivation training: Effects on mindfulness, affect, and emotion regulation. Motivation and Emotion, 38(1), 23-35. DOI: 10.1007/s11031-013-9368-z
43. Karagöz, İ. (2020). Allah, insan ve merhamet. Ankara: DİB Yayınları.
44. Leiberg, S., Klimecki, O. ve Singer, T. (2011). Short-term compassion training ıncreases prosocial behavior in a newly developed prosocial game. PLoS ONE, 6(3), 1-10. doi: 10.1371/journal.pone.0017798
45. Lown, B. A., Muncer, S. J. ve Chadwick, R. (2015). Can compassionate healthcare be measured? The Schwartz Center Compassionate Care Scale™. Patient Education and counselling, 98, 1005-1010. doi: 10.1016/j.pec.2015.03.019.
46. Marcoulides, G. ve Schumacher, R. (2001). New developments and techniques in structural equation modeling. London: Lawrence Erlbaum Assocıates, Publıshers.
47. Marsh, H. W. ve Hau, K. T. (1996). Assessing goodness of fit: Is parsimony always desirable? The Journal of Experimental Education, 64(4), 364-390.
48. Martins, D., Nicholas, N. A., Shaheen, M., Jones, L. ve Norris, K. (2013). The development and evaluation of a compassion scale. J Health Care Poor Underserved, 24(3), 1235-1246. Doi:10.1353/hpu.2013.0148.
49. Miles, J. ve Shevlin, M. (1998). Effects of sample size, model specification and factor loadings on the GFI in confirmatory factor analysis. Personality and Individual Differences, 25(1), 85-90.
50. Nas, E. (2020). Bir metafor araştırması: Yetişkinlerin merhamet kavramına ilişkin algıları. Euroassia Journal of Social Sciences & Humanities, 7(7), 63-77. DOI: http://dx.doi.org/10.38064/eurssh.139
51. Nas, E. ve Sak, R. (2020). Merhamet ve merhamet odaklı terapi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 64-84. Doi: 10.18026/cbayarsos.525744
52. Nas, E. ve Sak, R. (2021a). A new compassion scale for children and its psychometric properties. Child Psychiatry & Human Development, 52(3), 477-487. https://doi.org/10.1007/s10578-020-01034-0
53. Nas, E. ve Sak, R. (2021b). Merhamet doyumu ölçeğinin geliştirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(80), 2019-2036. DOI:10.17755/esosder.910301
54. Neff, K. D. (2003a). The development of validation of a scale to measure self compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250. DOI: 10.1080/15298860390209035
55. Neff, K. D. (2003b). Self-compassion: an alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85–101. DOI: 10.1080/15298860390129863
56. Pallant, J. (2016). SPSS Survival Manual. A step by step guide to data analysis using IBM spss. Berkshire: Open University Press.
57. Papazoglou, K., Koskelainen, M. ve Stuewe, N. (2019). Examining the relationship between personality traits, compassion satisfaction and compassion fatigue among police officers. SAGE Open, 1-13. https://doi.org/10.1177/2158244018825190
58. Plucker, J. A. (2003). Exploratory and confirmatory factor analysis in gifted education: examples with self-concept data, Journal for the Education of the Gifted, 27(1), 20-35.
59. Pommier, E. A. (2010). The compassion scale. The Graduate School of the University of Texas at Austin: Unpublished doctoral thesis.
60. Pommier, E. A. (2011). The compassion scale. Dissertation Abstracts International Section A: Humanities and Social Sciences, 72, 1174.
61. Raes, F., Pommier, E., Neff, K. D. ve Van Gucht, D. (2011). Construction and factorial validation of a short form of the self-compassion scale. Clinical Psychology & Psychotherapy, 18(3), 250-255. doi: 10.1002/cpp.702
62. Rajeswari, H. (2013). Compassion fatigue. Nightingale Nursing Times, 12-14.
63. Salazar, L. R. (2016). The relationship between compassion, interpersonal communication apprehension, narcissism and verbal aggressiveness. The Journal of Happiness & Well-Being, 4(1), 1-14.
64. Sarıçam, H. ve Erdemir, N. (2019). Şefkat-Merhamet Ölçeğ’nin ilk psikometrik bulguları. 3. Uluslararası Eğitim ve Değerler Sempozyumu-ISOEVA E-Kitabı (s.152-163) içinde. İstanbul, Türkiye. DOI: doi: 10.13140/RG.2.2.18792.01288
65. Schopenhauer, A. (2017). Merhamet. (4. Baskı). (Çev: Kocatürk, Z.) İstanbul: Dergâh Yayınları.
66. Schumacker, R. E. ve Lomax, R. G. (20104). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. New Jersey: Taylor & Francis, 1-8.
67. Sprecher, S. ve Fehr, B. (2005). Compassionate love for close others and humanity. Journal of Social and Personal Relationships, 22, 629-652. DOI: 10.1177/0265407505056439
68. Stamm, B. H. (2010). The Concise ProQOL Manual. Pocatello, ID: ProQOL.org
69. Strauss, C., Taylor, B. L., Gu, J., Kuyken, W., Baer, R., Jones, F. ve Cavanagh, K. (2016). What is compassion and how canwe measure it? A review of definitions and measures. Clinical Psychology Review 47, 15-27. doi: 10.1016/j.cpr.2016.05.004
70. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics (5th ed.) Boston: Allyn and Bacon.
71. Tarhan, N. (2017). Duyguların psikolojisi ve duygusal zekâ. (21.Baskı). İstanbul: Timaş Yayınları.
72. Tezbaşaran, A. A. (1996). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
73. Topcu, Ç., Erdur-Baker, Ö. ve Çapa-Aydın, Y. (2010). Temel empati ölçeği Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(34), 174-182.
74. Vivino, B. L., Thomson, B. J., Hill, C. E. ve Ladany, N. (2009). Compassion in psychotherapy: The perspective of therapists nominated as compassionate. Psychotherapy Research, 19(2), 157-171. DOI: 10.1080/10503300802430681
75. Waltz, C. F., Strcikland, O. L. ve Lenz, E. R. (2010). Measurement in Nursing and Health Research. New York: Springer Publishing Company.
76. Wang, J. ve Wang, X. (2012). Structural Equation Modeling: Applications Using Mplus: methods and applications. West Susex: John Wiley & Sons.
77. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85.
78. Yeşil, A., Ergün, Ü., Amasyalı, C., Er, F., Olgun, N. N. ve Aker, A. T. (2010). Çalışanlar için yaşam kalitesi ölçeği Türkçe uyarlaması geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Nöropsikiyatri Arşivi, 47, 111-117. DOI: 10.4274/npa.5210