6360 SAYILI YASA VE KENTSEL YOKSULLUKLA MÜCADELEDE BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİ: MALATYA ÖRNEĞİ

Öz

Artan eşitsizlikler kentlerde giderek artan bir işsizler ordusuna, sokak çocuklarına, marjinal mesleklerde çalışan bireyler ordusuna (işportacılar, sokak satıcıları vb.), dilencilere ve evsizler sorununa yol açmaktadır. Son dönemlerde çeşitli nedenlerden dolayı bu kesimlerin görünürlüklerinde bir artış olmuştur. Bunun en önemli nedenleri olarak kentleşme, küreselleşme, yeni kamu yönetimi ve yeni kamu işletmeciliği anlayışlarının uygulamaya geçilmesi, yeni kurumsal iktisat anlayışının benimsenmesi olabilir. Bu gelişmeler ülkemizde merkezi yönetimin politikaları yanında yerel yönetimleri de yoksullukla mücadelede temel birimlerden birisi haline getirmiştir.

Bu çalışma ile yerel ölçekte karşılığı 6360 sayılı yasa üzerinden belediyelerin sorumluluk alanı içerisinde kentsel yoksullukla mücadelede sosyal uygulamaları değerlendirilirken sosyal faaliyetlerin neresinde durdukları Malatya Büyükşehir Belediyesi örneğinde anlatılacaktır. Çalışma nitel bir çalışma olup kaynak tarama yöntemi kullanılmış, veriler birincil kaynak olan Malatya Büyükşehir Belediyesinden elde edilerek 6360 sayılı Büyükşehir Belediye yasası çerçevesinde Kentsel yoksullukla mücadelede Malatya Büyükşehir Belediyesinin 2003-2015 yılları arasında yapmış olduğu faaliyetlerin nitel ve nicel açıdan değişimi yıllar itibariyle ortaya konularak farklı açılardan değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Araştırmanın bulgularına göre; yoksullara verilen sağlık hizmetlerinde yıllar itibariyle önemli azalışlar yaşanırken diğer sosyal hizmet alanlarında ise artışlar görülmüştür. Sonuç bölümünde bu değişimin nedenleri ortaya konulurken sorunların çözümüne ilişkin birtakım önerilere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• 6360 Sayılı Yasa,Büyükşehir Belediyesi,Kentsel Yoksulluk

Law Numbered 6360 and Metropolitan Municipalities in Fighting Against Urban Poverty: Case of Malatya

Öz

The increasing inequalities have been causing a growing army of individuals working in marginal jobs (street vendors, etc), beggars and homeless. There has recently been an increase in the visibility of these segments for various reasons. The most important reasons for these can be urbanization, globalization, new public administration, the implementation of the new public management, and the adoption of the new institutional economic approach. These developments have made local administrations as well as the policies of the central management one of the basic units in the fight against poverty.

In this study, it will be discussed what social activities municipalities carry out in the fight against urban poverty which is their responsibility as required by law 6360 on a local scale. This is a qualitative study in which the method of literature review has been used. The data have been obtained from Malatya Metropolitan Municipality which provides with the primary source and the data have been evaluated from different points of view by revealing the qualitative and quantitative change of the activities of Malatya Metropolitan Municipality between the years of 2005 and 2015 in the fight against urban poverty within the framework of Metropolitan Municipality law no 6360. According to the findings of the research, on one side there have been considerable decreases in the health services provided for the poor over the years, on the other side there have been increases in other social services. In the chapter of the results, the reasons for these changes have been discussed and a number of suggestions have been made for the solution of the problems.

Anahtar Kelimeler

• The Law of nr 6360,Metropolitan Municipalities,Urban Poverty

Kaynakça

1. Adaman, F ve Keyder, Ç. (2007). “Türkiye’de Büyük Kentlerin Gecekondu ve Çöküntü Mahallelerinde Yaşanan Yoksulluk ve Sosyal Dışlanma”, http://ec.europa.eu/employment_social/social_inclusion/docs/2006 /study_turkey_tr.pdf (Erişim:11.03.2016)
2. Altan, Ö. Z. (2004). “Sosyal Politika Dersleri”, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
3. Aydın, M. (2008). “Sosyal Politika ve Yerel Yönetimler”, Yedirenk Yayınları, İstanbul.
4. Aytaç, Ö ve Akdemir İ.O. (2003). “Türkiye’de Yeni Kentli Yoksulluk Sorunu”, Yoksulluk, Deniz Feneri Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği, İstanbul.
5. BM (2005). “Human Development Report”, Human Development Programme 2005.
6. BM-Habitat (1996). “Türkiye Ulusal Rapor ve Eylem Raporu” BM İnsan Yerleşimleri Konferansı: İstanbul.
7. Can Aktan, C., Vural, İ. Y. (2002). “Yoksulluk: Terminoloji, Temel Kavramlar ve Ölçüm Yöntemleri”, Yoksullukla Mücadele Stratejileri (Ed: C. Can Aktan), Hak-İş Konfederasyonu Yayınları, Ankara.
8. CNN TÜRK (15.12.2014). “Hangi Ülkede 1 Dolara Ne Alınır”, www.cnnturk.com (Erişim: 20.02.2016).

9. Coleman, J. W., Cressey, D. R. (1999). “Social Problems”, New York: Longman.
10. Demirbilek, S. (2005). “Sosyal Güvenlik Sosyolojisi”, İzmir: Legal Yayıncılık
11. DPT (Devlet Planlama Teşkilatı), (2001). “Gelir Dağılımının İyileştirilmesi ve Yoksullukla Mücadele Özel İhtisas Komisyon Raporu”, 9. Beş Yıllık Kalkınma Planı, DPT Yayınları, Yayın No: DPT: 2599- ÖİK: 610, Ankara 2001.
12. Dumanlı, R. (1995). “Yoksulluk Kavramı, Ölçülmesi ve Gelir Dağılımı İlişkileri”, Yeni Türkiye, S. 6, Ankara.
13. Engels, F. (2013). “18. Yüzyılda Emekçi Sınıflarının Durumu”. (Çev., Oktay Emre), Ayrıntı Yayınları, Ankara.
14. Es, M ve Güloğlu T. (2009). “Türkiye’de Kentsel Yoksulluk: Kocaeli Örneği”, Uluslararası Yoksulluk Sempozyumu: 1-3 Şubat 2008, Deniz Feneri Yoksulluk Araştırmaları Merkezi Yayınları, İstanbul.
15. Eurostat (2014). “Living standard statistics 2014”, http://ec.europa.eu/eurostat/statisticsexplained/ index.php/Living_standard_statistics, (Erişim: 15.02. 2015)
16. Fortujin, J and Ostendorf, W. (2004). “Gender and Urban Poverty: Single Mothers in Amsterdam”, Geo Journal, Vol:61, 239-246.
17. Gans, H. (1995). “The War Against the Poor”, New York: Basic Books.
18. Gezer, İ, Ş. Ö. O. Tuğrulca, K. Özbudak, A. Korkmaz ve S. Kabadayı (2011). “Malatya Vizyon 2023” (Malatya İl Gelişim Raporu), Bilsam Yayınları, Malatya.
19. Gonzales de la R. and Ginspun. (1995). “Crisis Restructing and Urban Poverty in Mexico” Environment and Urbanization, Vol.7, No.1, pp: 57-75., http://eau.sagepub.com/content/7/1/57.full.pdf+html (Erişim: 16.02.2016)
20. Hız, G. ve Hız. K. (2011). “Yoksulluk ve Yoksunluk Penceresinden Tüketimi, Lüks Tüketimi ve Tüketim Toplumunu İzleme”, Uluslararası Yoksullukla Mücadele Stratejileri Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 1. Cilt, ss: 145-159, Ankara, http://sosyalyardimlar.aile.gov.tr/data/542919b3369dc32358ee29bb/Sempozyum%20Bildiriler%20Kitab%C4%B1%20Cilt%20I.pdf (Erişim: 14.01.2016)
21. Kanji, N. (1995). “Gender, Poverty and Structural Adjustment in Harare Zimbabwe”, Environment and Urbanization, Vol.7, No. 1, pp: 37-56 http://eau.sagepub.com/content/7/1/37.full.pdf+html (Erişim: 14.01.2016)
22. Larsson, D. ve Halleröd, B. (2008). “Poverty, Welfare Problems and Social Exclusion”, International Journal Of Social Welfare, Vol.17, pp: 15-25
23. Malatya Büyükşehir Belediyesi (2016). “Malatya Büyükşehir Belediyesi Sağlık ve Sosyal Hizmetler Dairesi Başkanlığı”, Yıllık Rapor.
24. Özey, R. (2013). “Yoksulluk Coğrafyası”, Yoksulluk, I. Cilt, Deniz Feneri Yayınları: İstanbul.
25. Seyyar, A. (2005). “Sosyal Güvenlik Terimleri”, Papatya Yayınları, İstanbul.
26. TÜİK (2011). “2011 Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması ”, http://www.tuik.gov.tr/PreHaber Bultenleri.do?id=10902, (Erişim: 01.02.2016).
27. TÜİK (2011-a). “2011 Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması”, http://www.tuik. gov.tr/VeriBilgi. do?alt_id=24, (Erişim: 01.12.2015).
28. TÜİK (2015-A). “2015 Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması”, http://www.tuik.gov.tr/PreHaber Bultenleri.do?id=18690 (Erşim: 11.02.2016).
29. TÜİK (2015-B). “2015 Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması”, http://www.tuik.gov.tr/PreHaber Bultenleri.do?id=18633 (Erişim: 11.02.2016).
30. TÜİK(2014). “2013 Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması”, http://www.tuik.gov.tr/PreHaber Bultenleri.do?id=16083 (Erişim: 11.02.2016).
31. TÜSİAD (2000). “Türkiye’de Bireysel Gelir Dağılımı ve Yoksulluk: Avrupa Birliği ile Karşılaştırma”, Lebib Yalkın Yayımları, İstanbul.
32. 5216 ve 6360 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Yasası.
33. 5393 Sayılı Belediye Kanunu