HIZ SEMPTOMLARI: GEÇ-MODERN ZAMAN REJİMİNDE BELİRSİZLİK, DOLAYIMSIZLIK, EŞZAMANSIZLIK
Öz
Hız, son dönem sosyal teorinin ve daha özelde sosyolojik yazının ana gündem maddelerinden birini oluşturmakta ve çağdaş toplumsal değişimi karakterize etmede paradigmal değer taşıyan bir nosyon olarak karşımıza çıkmaktadır. Hız üzerine gelişen söz konusu gündem, zamanın sosyolojik kavranışına ve toplumsal zaman inşasının geç-modern yordamlarına ilişkin teorik katkıları içermesinin yanı sıra geç-modernliğin sosyal ontolojisine, çağdaş neoliberalizmin ekonomi-politiğine, toplumsalın ve siyasetin imkânına ve yeni koşullarına ilişkin sosyolojik içgörülerin geliştirilmesine katkıda bulunan verimli bir tartışma zemini de sağlamaktadır. Bu makalede, söz konusu tartışmalarda hız nosyonunu farklı biçimlerde kodlayan ve her biri aynı zamanda geç-modern zamansallığın semptomları olarak okunabilecek üç ana izlek ayırt edilmektedir: belirsizlik, dolayımsızlık ve eşzamansızlık. Belirsizlik, genel bir anlatımla, toplumsal öngörülebilirliğin azaldığı ya da tamamen ortadan kalktığı, beklenti ufkunun eylemliliğe yön tayin etmeyi mümkün olmaktan çıkartacak denli sınırlandığı bir zamansallığa göndermede bulunur; burada vurgu, değişimin hızının vardığı noktada gelecek boyutundan yoksun kılınan ve kendi üzerine kapanan bir şimdi üzerinedir. Dolayımsızlık, zamansal ve mekânsal sınırlamaları önemli ölçüde elimine eden gerçek zamanlı iletişim ağlarının mümkün kıldığı, “şimdi ve burada” biçiminde özetlenebilecek bir tecrübenin zamansallığına göndermede bulunur; bu yakınlık ve dolayımsızlığın ürettiği zamansızlaşmış şimdi, geç-modern zamansallığın bir diğer semptomu olan belirsizliğin üretimine de katkıda bulunmaktadır. Eşzamansızlık ise, özgül bir anlamda, değişimin hızının toplumu oluşturan çeşitli kurumların eşzamanlı bir gelişim süreci göstermesine imkân tanımıyor olmasına göndermede bulunur; burada hız, toplumun farklı düzeylerinde ve çeşitli şekillerde ortaya çıkan eşgüdümsüzlüklerde kendini ele verir. Hızın semptomları olarak okunabilecek bu üç izleğin genel bir betimlemesi yapıldıktan sonra, geç-modern zamansallığın daha yetkin bir okumasının onun eşzamansızlık olarak kavranışı temelinde mümkün olabileceği tezi işlenecektir. Eşzamansızlık hızın, hız paradigmasının sınırlılıklarının ötesinde bir kavranışına imkan veren bir nosyon olarak; geç-modern zamansallığın çoğul ve katmanlı yapısını anlamaya, eşitsizlik biçimleri ve güç ilişkilerinde cisimleşen toplumsal antagonizmaların temporal boyutunu değerlendirmeye ve karşı-zamansallıkların imkanını sorgulamaya alan açan bir bağlamı oluşturmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ADAM, Barbara (1990): Time and Social Theory, Cambridge, UK: Polity
- ADAM, Barbara & van LOON, J. (2005): “Introduction”, içinde, B. Adam, U. Beck & J. van Loon (ed.), The Risk Society and Beyond, 2.b., Thousand Oaks, CA: Sage, s. 1-31.
- BAUMAN, Zygmunt (2000): Liquid Modernity, London: Blackwell Pub.
- BAUMAN, Zygmunt (2001): Parçalanmış Hayat: Postmodern Ahlak Denemeleri, çev. İ. Türkmen, İstanbul: Ayrıntı Yay.
- BAUMAN, Zygmunt (2005): Bireyselleşmiş Toplum, çev. Y. Alogan, İstanbul: Ayrıntı Yay.
- BAUMAN Zygmunt (2007): Liquid Times: Living in an Age of Uncertainty, Cambridge, UK: Polity
- BAUMAN Zygmunt (2012): Küreselleşme: Toplumsal Sonuçları, 4.b., çev. A. Yılmaz, İstanbul: Ayrıntı Yay.
- BERARDI, Franco ‘Bifo’ (2014): Gelecekten Sonra, çev. O. Şişman & S. Özer, İstanbul: Otonom Yay.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayşe Mermutlu
*
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
31 Ocak 2018
Gönderilme Tarihi
19 Eylül 2017
Kabul Tarihi
16 Ekim 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 28 Sayı: 1
Cited By
Dromokratik Çağda Eğitim ve Okulun Açmazları: Paul Virilioik Açıdan Analojik Bir Çözümleme
OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.26466/opus.724349Kurucu Belirsizlik Olarak Covid-19 ve İki Egemenlik Paradigması
Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi
https://doi.org/10.20981/kaygi.787949