The Effects Of Nursing Students' Social Intelligence Levels On Communication Skills

Öz

This study, which was carried out to determine the effect of the social intelligence levels of nursing students on their communication skills, was designed according to the descriptive and relational survey model. The research was conducted with first and fourth year undergraduate students in the nursing department of a university. Personal Information Form, Tromso Social Intelligence Scale and Communication Skills Inventory were used to collect data. The data obtained were evaluated by simple linear regression analysis and multiple regression analysis. The arithmetic mean of the social intelligence levels of the students was 51.02, and the arithmetic mean of their communication skills was 106.01. Therefore, it was determined that the social intelligence of the nursing students included in the study was below average and their communication skills level was moderate. When the findings obtained as a result of the research were examined, it was seen that the social intelligence of the students was in a positive relationship with their communication skills.

Anahtar Kelimeler

• Nurse
• nursing students
• social intelligence
• communication skills

HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN SOSYAL ZEKÂ DÜZEYLERİNİN İLETİŞİM BECERİLERİNE ETKİSİ

Öz

Hemşirelik öğrencilerinin sosyal zeka düzeylerinin iletişim becerilerine etkisini belirlemek amacıyla gerçekleştirilen bu araştırma, betimsel ve ilişkisel tarama modeline göre desenlenmiştir. Araştırma bir üniversitenin hemşirelik bölümünde okuyan birinci ve dördüncü sınıf lisans öğrencileriyle yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Tromso Sosyal Zeka Ölçeği ve İletişim Becerileri Envanteri kullanılmıştır. Elde edilen veriler basit doğrusal regresyon analizi ve çoklu regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Öğrencilerin sosyal zeka düzeylerinin aritmetik ortalaması 51,02, iletişim becerileri düzeylerinin aritmetik ortalaması 106,01 olarak bulunmuştur. Dolayısıyla, araştırma kapsamına alınan hemşirelik öğrencilerinin sosyal zeka ve iletişim becerileri seviyelerinin orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Araştırma neticesinde elde edilen bulgular incelendiğinde, öğrencilerin sosyal zekalarının iletişim becerileri ile pozitif bir ilişki içerisinde olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Hemşire
• hemşirelik öğrencileri
• sosyal zeka
• iletişim becerileri

Kaynakça

1. Akça, E., Gökyıldız Sürücü, Ş., Akbaş, M. ve Şenoğlu, A. (2019). Ebelik öğrencilerinin sosyal zeka düzeyleri ile meslek algıları arasındaki ilişki. Cukurova Medical Journal, 44(2), 621-631. DOI: 10.17826/cumj.4593450
2. Akgün-Çıtak, E., Avcı, S., Basmacı, Ö. ve Durukan, İ. (2011). Bir üniversite hastanesinde hemşirelerin “zor hasta” olarak tanımladıkları hastalarla iletişim davranışlarının incelenmesi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, Sayı: 1, 35-44.
3. Akkuzu, H. (2019). Üniversite öğrencilerinde sosyal zeka ve sosyal sorun çözme becerisinin somatizasyon ve sağlık anksiyetesi üzerindeki etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Haliç Üniversitesi/Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
4. Albrecht, K. (2006). Sosyal zeka: başarının yeni bilimi. Selda Göktan (Çev.). İstanbul: Timaş Yayınları.
5. Aşçı, Ö., Hazar, G. ve Yılmaz, M. (2015). Sağlık yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri ve ilişkili değişkenler. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6 (3), 160-165.
6. Bacanlı, H. (2002). Gelişim ve öğrenme (6. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. Barut, Y. (2019). The mediating role of organization culture on the relationship between emotional ıntelligence and communication skills: a sample of health employees who work ın bozyaka training, research and kent hospitals. Journal Of Social, Humanities and Administrative Sciences, 5(15), 275-282. DOI:10.31589/joshas.102
8. Baymur, F. B. (1972). Genel psikoloji (18. Baskı). İstanbul: İnkılap Kitabevi.

9. Bingöl, G. ve Demir, A. (2011). Amasya sağlık yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerileri. Göztepe Tıp Dergisi, 26 (4), 152-159. doi:10.5222/J.GOZTEPETRH.2011.152
10. Buzan, T. (2002). The power of social intelligence. New York: PerfectBound Publisher.
11. Bümen, N. T. (2004). Okulda çoklu zeka kuramı (2. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
12. Can, A. (2019). SPSS ile nicel veri analizi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
13. Cerit, B. ve Öz, F. (2019). Hemşirelerin duygusal zeka düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişki. Kastamonu Sağlık Akademisi, 4 (1), 1-21. https://doi.org/10.25279/sak.459199
14. Çağlar, İ. ve Kılıç, S. (2010). Genel iletişim (3. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Çiftçi, H., Kaya, F. ve Bostancı, N. (2020). Sağlık alanındaki üniversite öğrencilerinde iletişim becerileri ve mesleki benlik saygısı arasındaki ilişki. Caucasian Journal of Science, 7(1), 42-55.
16. Doğan, T. (2006). Üniversite öğrencilerinin sosyal zeka düzeylerinin depresyon ve bazı değişkenlerle ilişkisinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
17. Doğan, T. ve Çetin, B. (2009). Tromso sosyal zekâ ölçeği türkçe formunun faktör yapısı, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9 (2), 691-720.
18. Ersanlı, K. ve Balcı, S. (1998). İletişim becerileri envanterinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (10), 7-12.
19. Eskiyörük, D. (2015). Örgütsel iletişim. İstanbul: Cinius Yayınları.
20. Goleman, D. (2007). Sosyal zeka: insan ilişkilerinin yeni bilimi. Osman Çetin Deniztekin (Çev.). İstanbul: Varlık Yayınları.
21. Gümüş, S., Gümüş, T.B., Gümüş, H.G., Gümüş, S. ve Bilim, T. (2015). Bankacılıkta müşteri ilişkileri yönetimi. İstanbul: Hiperlink Yayınları.
22. Kahya, V. ve Ceylan, E. (2017). Sosyal zekânın iletişim becerileri üzerine etkisi: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 436-442.
23. Karadağ, M., Işık, O., Cankul, İ. H. ve Abuhanoğlu, H. (2015). Hekim ve hemşirelerin iletişim becerilerinin değerlendirilmesi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17 (1), 160-179.
24. Karasar, N. (2010). Bilimsel araştırma yöntemi (21. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
25. Kaya, H., Turan, N., Hasanoğlu, Ö., Güre, Ö., Arslanova, E. ve Elmas, G. (2015). Hemşirelik fakültesi öğrencilerinin sosyal ağ sitelerini kullanma amacı ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Sayı: 40, 16-31.DOI: 10.5222/HEAD.2016.282
26. Kumcağız, H., Yılmaz, M., Çelik, S. B. ve Avcı, İ. A. (2011). Hemşirelerin iletişim becerileri: Samsun ili örneği. Dicle Tıp Dergisi, 38 (1), 49-56.
27. Mendi, B. ve Oğuz, G. (2018). Üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerinin sosyal medyayı kullanım özellikleri bağlamında incelenmesi: Bir vakıf üniversitesindeki sağlık bilimleri öğrencileri üzerinde değerlendirme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6 (1), 666-690. https://doi.org/10.19145/e-gifder.337976
28. Ökten, M. (2019). Hemşirelerin duygusal zeka düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
29. Özcan, M. (2018). Öğretmen adaylarının sosyal zekâ düzeylerinin incelenmesi. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1(1), 42-51.
30. Özdemir, G. and Kaya, H. (2013). Midwifery and nursing students’communication skills and life orientation: Correlation with stress coping approaches. Nursing and Midwifery Studies, 2 (2), 198-205.
31. Parlayan, M. A. ve Dökme, S. (2016). Özel hastanelerdeki hemşire ve hastaların iletişim seviyelerinin değerlendirilmesi: Bir hastane örneği. KSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (2), 265-284.
32. Saban, A. (2001). Çoklu zeka teorisi ve eğitim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
33. Seçer, İ. (2015). SPSS ve Lisrel ile pratik veri analizi: Analiz ve raporlaştırma. Ankara: Anı Yayıncılık.
34. Silvera, D. H., Martinussen, M. and Dahl, T. I. (2001). The tromsø social intelligence scale, a self‐report measure of social intelligence. Scandinavian Journal of Psychology, Sayı: 42, 313-319. DOI: 10.1111/1467-9450.00242
35. Solak, A. (2006). İnsan yolunda. Solak, A. (Ed.), İnsan ilişkileri ve iletişim (s. 1-116) içinde. Ankara: Hegem Yayınları.
36. Söğüt, S., Cangöl, E. ve Dinç, A. (2018). Hemşirelik öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerinin belirlenmesi. Researcher: Social Science Studies, 6(2), 272-280. https://doi.org/10.18301/rss.564
37. Strang, R. (1930). Measures of social intelligence. American Journal of Sociology, 36 (2), 263-269. https://doi.org/10.1086/215342
38. Şimşek, N. (2007). Akıllı zeka. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
39. Tekbıyık, A. (2014). İlişkisel araştırma yöntemi. Metin, M. (Ed.) Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri (s. 99-114) içinde. Ankara: Pegem A Akademi. Temiz, N. (2007). Çoklu zeka kuramı: Okulda ve sınıfta. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
40. Terakye, G. (1994). Hemşirelikte iletişim ve hasta hemşire ilişkileri. Ankara: Aydoğdu Ofset.
41. Tutuk, A., Al, D. ve Doğan, S. (2002). Hemşirelik öğrencilerinin iletişim becerisi ve empati düzeylerinin belirlenmesi. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 6 (2), 36-41.
42. Uyer, G. (2000). Hemşire-hasta iletişimi ve iletişimin hasta yönünden önemi. Türkiye Klinikleri Tıp Etiği-Hukuku-Tarihi Dergisi, 8 (2), 90-94.
43. Ülker, Ç. (2016). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin sosyal zeka ve iletişim becerilerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Nişantaşı Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.