Development of Turkish Learning Barriers Scale and Investigation of Its Psychometric Properties

Öz

Undoubtedly, one of the most important factors that keep nations together is that the language is learned correctly and passed on to future generations. This research is a scale development study to determine the barriers to Turkish learning of children of Turkish origin abroad. For this purpose, a measurement tool was developed by collecting data from Turkish children living in different cities of Germany. Within the scope of the study, the first exploratory factor analysis was performed and it was concluded that the measuring tool consisted of three factors and 21 items. As a result of the analysis, it was seen that the three-factor scale explained the total variance of 58.814%. The sample of the research consists of Turkish origin children between the ages of 9-16 in Germany. To develop this scale, data were collected for Exploratory Factor Analysis (EFA) from 300 persons; Data were collected from 260 persons for Confirmatory Factor Analysis (CFA). The items obtained as a result of the Explanatory Factor Analysis were verified with CFA. Likewise, the scale goodness fit values were found to be among acceptable values. The internal consistency coefficients for the scale were examined and the coefficient was found to be .915. In item analyzes, item total and item residual analyzes were found to be significant at all values (p <, 001) level. Since the scale tests the difference between the upper and lower groups, analyzes have been made and it is seen that the scale is successful in distinguishing the groups.

Anahtar Kelimeler

• Learning Turkish
• Scale Development
• Barrier

TÜRKÇE ÖĞRENME BARİYERLERİ ÖLÇEĞİ’NİN GELİŞTİRİLMESİ VE PSİKOMETRİK ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Hiç şüphesiz milletleri bir arada tutan en önemli faktörlerden birisi dilin doğru bir şekilde öğrenilmesi ve gelecek nesillere aktarılmasıdır. Bu araştırma, yurtdışında bulunan Türk kökenli çocukların Türkçe öğrenmelerinin önündeki bariyerleri belirlemek amacıyla bir ölçek geliştirme çalışmasıdır. Bu amaçla Almanya’nın değişik şehirlerinde yaşayan Türk çocuklarından veriler toplayarak ölçme aracı geliştirilmiştir. Çalışma kapsamında önce açımlayıcı faktör analizi yapılmış ve ölçme aracının üç faktör ve 21 maddeden meydana geldiği sonucuna ulaşılmıştır. Analizler neticesinde üç faktörlü ölçeğin toplam varyansı %58.814 açıkladığı görülmüştür. Araştırmanın örneklemini Almanya’da bulunan 9-16 yaş aralığında bulunan Türk kökenli çocuklardan oluşmaktadır. Bu ölçeğin geliştirilmesi için 300 kişiden Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) için veri toplanmış; 260 kişiden de Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) için veri toplanmıştır. Açımlayıcı Faktör Analizi neticesinde elde edilen maddeler DFA ile doğrulanmıştır. Aynı şekilde ölçek iyilik uyum değerleri de kabul edilebilir değerler arasında bulunmuştur. Ölçek için iç tutarlık katsayılarına bakılmış ve katsayı .915 olarak bulunmuştur. Madde analizlerinde madde toplam ve madde kalan analizleri için tüm değerler (p<,001) düzeyinde anlamlı bulunmuştur. Ölçeğin üst-alt gruplar arasındaki farkı test edip etmediği için analizler yapılmış ve ölçeğin grupları ayırt etmede başarılı olduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe öğrenme
• Ölçek geliştirme
• Bariyer

Kaynakça

1. Akdağ, M. (2011). SPSS’de İstatistiksel Analizler. Ders Notları. Malatya.
2. Ayyıldız, H., Cengi̇z, E. (2006). Pazarlama modellerinin testinde kullanılabilecek yapısal eşitlik modeli (yem) üzerine kavramsal bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11 (2), 63-84. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/sduiibfd/issue/20838/223311
3. Bayraktar, N. (2003). Yabancılara Türkçe öğretiminin tarihsel gelişimi, Dil Dergisi, S.119, s.58-71.
4. Bayyurt, Y. (2011). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Kültür Kavramı ve Sınıf Ortamına Yansıması (ss. 29-42), Yabancılara Türkçe Öğretimi- Politika, Yöntem ve Beceriler, (2. Baskı, Editörler: D. Yaylı ve Y. Bayyurt). Ankara: Anı Yayıncılık.
5. Bekar, B., Öztürk, A. (2018). Avrupa’da Türkçe Derslerinin Dil Edinimine Katkısı (Almanya’da Üçüncü Kuşaklar Üzerine Bir İnceleme). Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 8(1), 17-27.
6. Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı (21. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
7. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (24.baskı). Ankara: Pegem Yayınları.
8. Chang, W., C. Ve Kalenderoğlu, İ. (2017). Tayvanlı öğrencilerin Türkçe öğrenirken karşılaştıkları sorunlar ve bu sorunlara yönelik çözüm önerileri, Türkiye sosyal araştırmalar dergisi, 21 (2) , 497-511.

9. Ergin, M. (2011). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Yayınları.
10. Göçer, A. (2012). Dil-kültür ilişkisi ve etkileşimi üzerine. Türk Dili, 729, 50-57.
11. Göçer, A. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarının dil kültür ilişkisi üzerine görüşleri: Fenomenolojik bir araştırma, Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Cilt-Sayı: 15-2; 1-14.
12. Gökalp-Yılmaz, G. (2017). Avrupa’da yaşayan Türkiyelilere dair gurbetçi ve Almancı söylemlerinin yeniden düşünülmesi, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi C.22, Göç Özel Sayısı, s.1473-1490.
13. Güvenç, B. (2019). Kültürün ABC’si (9. Baskı). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
14. Güvendik, T. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde dil-kültür ilişkisi bağlamında yazınsal metinlerin temel söz varlığı açısından incelenmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.
15. Güzel, A., Barın, E. (2013). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi. Ankara: Akçağ Yayınları.
16. Jiang W (2000) The relationship between culture and language, ELT Journal, C. 54, S.4, ss.328-334.
17. Kalaycı, Ş. (2016). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (7th ed.). Ankara: Asil Yayın Dağıtım, 426 s.
18. Köymen, Ü. (1994). Öğrenme ve Ders Çalışma Stratejileri Envanteri: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2 (5), 19-28. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tpdrd/issue/21425/229652
19. Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel psychology, 28(4), 563-575.
20. Özabacı, N. (2011). İlişki niteliği Ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması, Eğitim ve bilim, Cilt 36, Sayı 162, ss; 159-167.
21. Özkan, N. (2007). Türk dilinin yurtları. Ankara: Akçağ Yayınları
22. Tavşancıl, E. (2010). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi, Ankara: Nobel yayın dağıtım.
23. Tezbaşaran, A. (2008). Likert Tipi Ölçek Hazırlama Kılavuzu, Üçüncü sürüm e-kitap, Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Bölümü, Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme ABD, Mersin, s.1-5-10.
24. Tezbaşaran, A.A. (2008). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: TPD Yayınları.
25. Turan, K. (1997). Almanya’da Türk olmak. Ankara: Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu.
26. Uçar-İlbuğa, E. (2009). Almanya’da Türk kökenli gençler ve şiddet sorunu, Erciyes iletişim, 166-184.
27. Uygur, N. (2018). Kültür Kuramı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
28. Ünalan, Ş. (2012). Dil ve kültür. Ankara: Eskiyeni Yayınları.
29. Vatandaş, S. (2014). Alman Gençlik Dairesi (Jugendamt) ve Koruma Altına Alınan Türk Kökenli Çocuklar, Bilge strateji, Cilt 6, Sayı 10, ss.137-156
30. Veneziano L. & Hooper J. (1997). A method for quantifying content validity of health-related questionnaires. American Journal of Health Behavior, 21 (1), s. 67-70.
31. www.bamf.de. (2020). Migrationsbericht der Bundesregierung Migrationsbericht 2018. İndirilme Tarihi: 10 Temmuz 2020. www.tdk.gov.tr., Erişim tarihi: 10 Haziran 2019. www.tdk.gov.tr., Erişim tarihi: 15 Haziran 2019.
32. Yıldız, C. (2012). Yurt dışında yaşayan Türk çocuklarına Türkçe öğretimi (Almanya örneği). Ankara: Ytb.