Job Performance Scale Development Study: Private Hospital Application

Öz

The purpose of the study is to improve the job performance scale. 560 hospital personnel working in a private hospital were included in the study. The response rate was 63%. In the development of the draft scale, initial items were prepared after the literature review and then consulted experts to ensure content validity. The content validity index value was 0.90. For construct validity, exploratory factor analysis, and confirmatory factor analysis were applied. Exploratory factor analysis was conducted with the maximum likelihood estimation and oblimin rotation method. According to the exploratory factor analysis, the scale has four factors that explain 64.62% of the total variance. The results obtained from the confirmatory factor analysis (RMSEA 0.078; CFI 0.919; RMR 0.030; χ2/df 2.207; TLI 0.907), composite and discrimination validity support the suitability of the proposed model. The internal consistency coefficient of the scale was 0.942. The Spearman-Brown coefficient calculated to evaluate the internal consistency is above 0.70. However, the reliability coefficients calculated for both equal parts are also high (reliability coefficient 0.893 for the first half; 0.983 for the second half). The findings obtained in the study show that the job performance scale can be used as a reliable and valid measurement tool.

Anahtar Kelimeler

• Job Performance
• Reliability
• Validity

İŞ PERFORMANS ÖLÇEĞİ GELİŞTİRME ÇALIŞMASI: ÖZEL BİR HASTANE UYGULAMASI

Öz

Çalışmanın amacı iş performans ölçeği geliştirmektir. Özel hastanede çalışan 560 hastane personeli bu çalışmaya dahil edilmiştir. Cevaplanma oranı %63’tür. Taslak ölçeğin geliştirilmesinde ilk maddeler literatür taramasından sonra hazırlanmış ve daha sonra içerik geçerliliğini sağlamak için uzmanlara danışılmıştır. İçerik geçerlilik indeksi değeri 0.90’dır. Yapı geçerliliği için açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi, maksimum olasılık analizi ve oblimin rotasyon yöntemi uygulanmıştır. Açımlayıcı faktör analizine göre ölçek, toplam varyansın %64,62’ünü açıklayan dört faktöre sahiptir. Doğrulayıcı faktör analizinden elde edilen sonuçlar (RMSEA 0.078; CFI 0.919; RMR 0.030; χ2/df 2.207; TLI 0.907), birleşim ve ayrışım geçerlilik değerleri önerilen modelin uygunluğunu desteklemektedir. Ölçeğin iç tutarlılık katsayısı 0.942'dir. İç tutarlılığın değerlendirilmesi amacıyla hesaplanan Spearman-Brown katsayısı 0,70 değerinin üzerindedir. Bununla birlikte her iki eş parça için hesaplanan güvenilirlik katsayıları da yüksektir (güvenilirlik katsayısı birinci yarı için 0,893; ikinci yarı için 0,983). Çalışmada elde edilen bulgular, iş performans ölçeğinin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• iş performansı
• Geçerlilik
• Güvenirlik

Teşekkür

Bu çalışma Musa Deniz tarafından Seda Kumru danışmanlığında yapılan "Hizmet İçi Eğitim Faaliyetleri İle Çalışan İş Doyumu ve Performansı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Özel Hastane Örneği" başlıklı yüksek lisans tez çalışmasından türetilmiştir.

Kaynakça

1. Aktuğ, S. (2016). Hizmet içi eğitimin örgütsel bağlılık düzeyi ve algıanan çalışan performansı üzerine etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
2. Altın, U., Bektaş, G., Antep, Z. and İrban, A. (2012). sağlık turizmi ve uluslararası hastalar için Türkiye pazarı. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3(3), 157–163.
3. Bacaksız, F. E., Tuna, R. and Harmancı Seren, A. K. (2018). Sağlık çalışanlarında performans ve örgütsel sinizm ilişkisi: Hemşireler üzerinde bir araştırma. ACU Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(1), 52–58.
4. Bademci, G. (2003). Üniversite hastanelerinde hizmet içi eğitim organizasyonu. Tıp Eğitimi Dünyası, 11 Nisan, 28–31.
5. Bayar, M. (2019). İnsan kaynakları yönetiminde personelin hizmetiçi eğitimi ve motivasyonun performans üzerindeli etkisinin incelenmesi: Ankara ilindeki özel sağlık kurumlarında bir uygulama (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, İstanbul.
6. Boateng, G. O., Neilands, T. B., Frongillo, E. A., Melgar-Quiñonez, H. R. and Young, S. L. (2018). Best practices for developing and validating scales for health, social, and behavioral research: A primer. Frontiers in Public Health, 6(June), 1–18. https://doi.org/10.3389/fpubh.2018.00149
7. Büyükyılmaz, O. and Fidan, Y. (2017). Algılanan örgütsel desteğin örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisinde örgütsel güvenin aracılık rolü. Business and Management Studies: An International Journal, 5(3), 500–524.
8. Çapık, C. (2014). Geçerlilik ve güveni̇rli̇k çalışmalarında doğrulayıcı faktör anali̇zi̇ni̇n kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 17(3), 196–205. https://doi.org/10.17049/ahsbd.57547

9. Çetin, B., Şahin, S. and Özdemir, G. (2014). Liderlik performans ölçeği geliştirme: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 173–192.
10. de Winter, J. C. F., Dodou, D. and Wieringa, P. A. (2009). Exploratory factor analysis with small sample sizes. Multivariate Behavioral Research, 44(2), 147–181. https://doi.org/10.1080/00273170902794206
11. Dilekçi, Ü. and Nartgün, Ş. S. (2020). İş performansının bir buyutu olarak uyumsal performans: Kuramsal çerçeve. Ankara Universitesi Egitim Bilimleri Fakultesi Dergisi, 53(1), 301–328. https://doi.org/10.30964/auebfd.560443
12. Doğan, N., Soysal, S. and Karaman, H. (2017). Aynı örnekleme açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi uygulanabilir mi? In Küreselleşen dünyada eğitim (pp. 373–400). https://doi.org/10.14527/9786053188407.25
13. Doğan, S. and Şahin, F. (2008). Kendi kendine liderlik ölçeğinin Türkçe uyarlaması, geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. H.Ü. İktisadi ve Đdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 26(1), 139–164.
14. Ercan, İ. and Kan, İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3), 211–216. Retrieved from http://dergipark.gov.tr/uutfd/issue/35255/391149
15. Erdoğan, P. and Çelik, A. (2019). Sağlık sektöründe etik iklim oluşturmanın hemşirelerin performansına etkisi. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 6(2), 105–113.
16. Göktaş Kulualp, H. (2018). Sağlık sektöründe çalışan performansının değerlendirilmesine yönelik bir yol analizi . Journal of Business Research - Turk, 10(4), 600–624. https://doi.org/10.20491/isarder.2018.539
17. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., and Anderson, R. E. (2016). Multivariate Data Analysis (7th Edition).
18. Henseler, J., Ringle, C. M., and Sarstedt, M. (2015). A new criterion for assessing discriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43(1), 115–135. https://doi.org/10.1007/s11747-014-0403-8
19. Hinton, P. R., Brownlow, C., McMurray, I., and Cozens, B. (2004). SPSS Explained. New York: Routledge.
20. Karasar, N. (2005). Bilimsel Araştırma Yöntemi (14 Baskı). Nobel Yayın Dağıtım.
21. Kesen, M. (2015). Örgütsel demokrasinin çalışan performansı üzerine etkileri: örgütsel özdeşleşmenin aracılık rolü. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 535–562.
22. Koyuncu, İ., and Kılıç, A. F. (2019). Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanımı: bir doküman incelemesi. Eğitim ve Bilim, 44(198), 361–388. https://doi.org/10.15390/EB.2019
23. Kyriazos, T. A. (2018). Applied Psychometrics: Sample size and sample power considerations in factor analysis (EFA, CFA) and SEM in General. Psychology, 09(08), 2207–2230. https://doi.org/10.4236/psych.2018.98126
24. Nassar, A. R. (2021). Nursing motives for helping scale : further psychometric ınvestigation using a large sample of non-european nurses. Systematic Reviews in Pharmacy, 12(02), 604–612.
25. Özafşarlıoğlu Sakallı, S., and Karanlık, B. (2019). Sağlık kurumlarında çalışanların örgütsel vatandaşlık davranışlarının iş performansına etkisi: Uşak ili örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(3), 1629–1643. https://doi.org/10.20491/isarder.2019.694
26. Özbay, B. (2017). İşletmelerde eğitim ile algılanan performans arasındaki ilişkiye yönelik bir araştırma (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı İşletme Programı, İstanbul.
27. Özer, Ö., and Sungur, C. (2020). Performans yönetimi ve performans değerlendirme. In K. Avcı (Ed.), Sağlık Sektöründe İnsan Kaynakları Yönetimi içinde (1. Baskı, pp. 273–305). Ankara: Gazi Kitapevi.
28. Selimoğlu, E., and Yılmaz, H. B. (2009). Hizmet İçi eğitimin Kurum ve Çalışanlar Üzerine Etkileri. Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, 51(1), 1–12.
29. Şantaş, F., Uğurluoğlu, Ö., Kandemi̇r, A., and Çeli̇k, Y. (2016). Sağlık çalışanlarında örgütsel sinizm, iş performansı ve örgütsel özdeşleşme düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 867–886.
30. Şantaş, G. (2020). Çalışanların Eğitimi ve kurumsal gelişim. In K. Avcı (Ed.), Sağlık Sektöründe İnsan Kaynakları Yönetimi içinde (1. Baskı, pp. 167–186). Ankara: Gazi Kitapevi.
31. Şen, E. and Aktuğ, S. (2017). Hizmet içi eğitimin algılanan örgütsel bağlılık düzeyi ve çalışan performansı üzerine etkisi. Journal of Current Researches on Social Sciences, 7(4), 197–212. https://doi.org/10.26579/jocress-7.4.15
32. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Şeçkin Yayıncılık.
33. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayıncılık.
34. Tayfun, A., and Çatır, O. (2013). Örgütsel sessizlik ve çalışanların performansları arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(3), 114–134.
35. Tsang, S., Royse, C. F., and Terkawi, A. S. (2017). Guidelines for developing, translating, and validating a questionnaire in perioperative and pain medicine. Saudi Journal of Anaesthesia, 11, 80–89. https://doi.org/https://doi.org/10.4103/sja.SJA_203_17
36. Tunçer, P. (2013). Örgütlerde performans değerlendirme ve motivasyon. Sayıştay Dergisi, 88, 87–108.
37. Tutar, H., and Altınöz, M. (2010). Örgütsel iklimin işgören performansı üzerine etkisi: ostim imalat işletmerli çalışanları üzerine bir araştırma. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(2), 196–218.
38. Uludağ, G. (2018). Örgütsel bağlılık ile işgören performansı ilişkisini incelemeye yönelik bir alan araştırması. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi /, 7(1), 171–193.
39. Üstün, F., and Büyükbaş, Ş. M. (2020). Uyum performansı ölçeğinin Türkçe Uyarlaması: güvenirlik ve geçerlik analizi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 637–656. https://doi.org/10.31592/aeusbed.687017
40. Uygun, H. (2015). İnsan kaynakları yönetiminde eğitim ve geliştirme faaliyetlerinin çalışan motivasyonuna etkileri ve sağlık sektöründen bir vaka analizi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
41. Uygur, A. (2007). Örgütsel bağlilik i̇le i̇şgören performansi i̇li̇şki̇si̇ni̇ i̇ncelemeye yöneli̇k bi̇r alan araştirmasi. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 71–85.
42. Uzuntarla, Y., Ceyhan, S., and Fırat, İ. (2017). Çalışan performansının incelenmesi : Sağlık sektörü örneği. Gülhane Tıp Derg, 16–20. https://doi.org/10.5455/gulhane.
43. Yalçınsoy, A. (2018). Algılanan örgütsel sessizlik ve işgören sessizliği davranışının işgören performansına etkisinin analizi. The Journal of Social Science, 2(3), 1–11.
44. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. Istanbul University Journal of the School of Business, 46(Özel Sayı), 74–85.
45. Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. In XIV. Ulusal Eğiitm Bilimleri Kongresi (pp. 1–6).