GIORGIO AGAMBEN AND THE POLITICAL ECONOMY OF THE SACRED

Öz

By means of elucidating the suspended interdependence that is created by the language of the sacred in western philosophy through the contextual framework that Giorgio Agamben proposes via genealogy of political economy and archaeology of oath, one notices how the state of exception that appears as the paradox of the sovereignty in the first volume of Homo Sacer stems from the theological economy of salvation. While such an economy of redemption is founded along the lines of a liturgical and doxological tradition in which governing ensures sovereignty, it is the symbolic actualization of language which renders the economy of redemption effective. When it becomes evident that Agamben, who shows that the language of this symbolic economy, which is effective only exceptionally, subjects the ontology to the morality of duty in the form of voluntary imperative and at the expense of existence, gives also throughout this very language the example of a form of life that uses being in an another gesture; then it also appears: that this example provides itself as the very possibility of the language to mis-use the political economy itself.

Anahtar Kelimeler

• Giorgio Agamben
• archeology of the oath
• sacrement of the language
• usage
• example

GIORGIO AGAMBEN VE KUTSALLIĞIN EKONOMİ POLİTİĞİ

Öz

Giorgio Agamben’in giriştiği ekonomi politiğin jenealojisi ve yeminin arkeolojisi bağlamında kutsallığın dilinin batı felsefesinde yarattığı muallak alakaya bakmak vesilesiyle, Homo Sacer’in ilk cildinde egemenliğin paradoksu olarak karşımıza çıkan istisna hâlinin nasıl da ilahiyatçı bir selamet ekonomisinden kaynaklandığını fark ederiz. Böyle bir selamet ekonomisi idare etmenin malik olmayı sağladığı litürjik ve doksolojik gelenek hattında kurulurken, bu selamet ekonomisini yürürlüğe koyan, dilin sembolik olarak fiilileşmesidir. İstisnai olarak yürürlükte olan bu sembolik ekonominin dilinin ontolojiyi (fiilî olanın hükmüyle iradi buyruk formunda — varoluş pahasına —) ödev ahlakına tabi kıldığını gösteren Agamben’in (yine bu dilin içinde) varlığı başka türlü istimal eden bir hayat formunun misalini verdiğine tanıklık edildiğinde ise, bunun bizatihi dilin imkânı olarak aynı ekonomi politiğin bir sui-istimalini sağladığını söyleyebilme fırsatı doğar.

Anahtar Kelimeler

• Giorgio Agamben
• yeminin arkeolojisi
• dilin takdisi
• istimal
• misal

Kaynakça

1. Agamben, Giorgio. Il lingaggio e la morte. Un seminario sul luogo della negatività. Torino: Einaudi. 1982.
2. Agamben, Giorgio. Homo sacer. Il potere sovrano e la nuda vita. Torino: Einaudi. 1995.
3. Agamben, Giorgio. Il tempo che resta. Un commento alla Lettera ai Romani. Torino: Bollati Boringhieri. 2000.
4. Agamben, Giorgio. Kutsal İnsan. Egemen İktidar ve Çıplak İnsan (İ. Türkmen, Çev.). İstanbul: Ayrıntı. 2001.
5. Agamben, Giorgio. Stato di eccezione. Torino: Bollati Boringhieri. 2003.
6. Agamben, Giorgio. Che cos’è un dispositivo?. Roma: Nottetempo. 2006.
7. Agamben, Giorgio. Il Regno e la gloria. Per una genealogia teologica dell economia e del governo. Vicenza: Neri Pozza. 2007.
8. Agamben, Giorgio. Il sacramento del linguaggio. Archeologia del giuramento. Bari: Laterza. 2008.

9. Agamben, Giorgio. Signatura rerum. Sul metodo içinde. Torino: Bollati Boringhieri. 2008.
10. Agamben, Giorgio. Nudità. Roma: Nottetempo. 2009.
11. Agamben, Giorgio. Altissima povertà. Regole monastiche e forma di vita. Homo sacer, II, 2. Vicenza: Neri Pozza. 2011.
12. Agamben, Giorgio. Opus dei. Archeologia dell’ufficio. Homo sacer, II, 5. Torino: Bollati Boringhieri. 2012.
13. Attell, Kevin. Beyond the threshold of Deconstruction. New York: Fordham University Press. 2015.
14. Benveniste, Emile. Le vocabulaire des institutions indo-européenne. Paris: Minuit. 1969.
15. Derrida, Jacques. Séminaire La bête et le souverain, Volume I (2001-2002). Paris: Galilée. 2008.
16. Dickinson, Colby. Agamben and Theology. New York: T&T Clark International. 2011.
17. Foucault, Michel. Les mots et les choses. Paris: Gallimard. 1966.
18. Hegel, Georg Wilhelm Friedrich. Werke in zwanzig Bänden, Bd. 8, Enzyklopädie der philosophischen Wissenschaften im Grundrisse 1830. Frankfurt am Main: Suhrkamp Verlag. 1986.
19. Negri, Antonio. “Giorgio Agamben: The Discreet Taste of the Dialectic”. Giorgio Agamben: Sovereignity and Life. ed. M. Calarco and S. Decaroli. Stanford: Stanford University Press. 2007.
20. Schmitt, Carl. Politische Theologie. München und Leipzig: Duncker & Humblot. 1934.
21. Watkin, William. The Literary Agamben. Adventures in Logopoiesis. New York: Continuum. 2010.