JENEALOJİNİN JENEALOJİSİ: İNSANCA, PEK İNSANCA’DAN İYİNİN VE KÖTÜNÜN ÖTESİNE’YE NİETZSCHE FELSEFESİNDE JENEALOJİK ANALİZE GİDEN YOL
Öz
Nietzsche yorumculuğu
tarihinde, özellikle Deleuze’ün 1960’larda Nietzsche üzerine olan
çalışmalarından itibaren Alman filozofun düşünce evrenine açılan vazgeçilmez
kavramlarından biri olarak kabul gören jenealoji kavramı, oldukça ilginç bir
şekilde Nietzsche’nin entelektüel yaşamının son aşamasında, Ahlakın Soykütüğü Üstüne ile birlikte ortaya çıkar ve aynı çalışma
ile ortadan kaybolur. Bu çalışmada Nietzsche’nin Ahlâkın Soykütügü Üstüne’den önceki dönemine ait metinlerine
odaklanarak bu gizemli olduğu kadar önemli olan kavramın hazırlanma aşamasını
inceleyecek ve Nietzsche’nin düşüncesinde jenealojik yaklaşımın ne türden bir
felsefi role sahip olduğunu serimlemeye çalışacağız. İlk bakışta felsefe
dünyasına yabancı görünen jenealoji kavramının Nietzsche’nin Batı felsefesini
değerler sorunsalı etrafında yeniden biçimlendirme projesinin temel
ayaklarından biri olduğunu tartışacağız.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- La Bible, Editions du Cerf, Paris, 1998.
- C. Darwin, On the Origin of Species, John Murray, London, 1859.
- G. Deleuze, Nietzsche et la philosophie, PUF, Paris, 1962.
- ____________, Nietzsche, PUF, Paris, 1965.
- Hésiode, La Théogonie, Les Travaux et les jours, Le Livre de Poche, Paris, 1999.
- F. W. Nietzsche, Ahlâkın Soykütüğü Üstüne, çev. Ahmet İnam, Say Yayınları, İstanbul, 2015.
- ___________, Ecce Homo, çev: İsmet Zeki Eyüboğlu, Say Yayınları, İstanbul, 2016.
- ___________, Die fröhliche Wissenschaft, De Gruyter, Münih, 1999.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Felsefe
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Tahir Karakaş
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
30 Eylül 2018
Kabul Tarihi
29 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 13 Sayı: 26