An Analysis of Myth in Socratic Dialogues

Öz

In Socratic dialogues, the dialogical form is usually regarded as the appropriate way to pursue the discussion. At certain points of the dialogue, myths are introduced as the only permitted discontinuity in the question-and-answer form and they represent the moments in which logical analysis and argumentation are set aside by the interlocutors. According to modern contention, Greek philosophy emerged in the transition from “mythos” to “logos” and its defenders interpret their relationship in terms of a binary opposition. The transition from “mythos” to “logos” is conceived as the transition from an irrational pre-philosophical imagination towards knowledge that is marked by rationality. Against the modern contention, this paper aims to shed light upon the substantial philosophical role of myth in Socratic dialogues. I explore the different dimensions of the dynamic relationship between mythical explanation and dialectic and discuss the possibilities their interpenetration provides for philosophy. I argue that in order to appreciate the substantial role of myth, it is fundamental to highlight the performative as well as the argumentative aspect of Socratic dialogues. This involves regarding them as demonstrations of paideia and taking into account the intended impact of the dialogues on the interlocutors — an impact which concerns a radical shift in one’s way of life

Anahtar Kelimeler

• Myth,logos,paideia,Socratic dialogue,Plato

SOKRATİK DİYALOGLARDA MİT VE İŞLEVLERİ

Öz

Çoğunlukla soru-cevap diyalektiği formunda ilerleyen Sokratik diyaloglarda mitik anlatım formuna geçiş, soru-cevap formunun kesintiye uğradığı ve mantıksal çözümlemenin bir kenara bırakıldığı anları temsil eder. Yunan felsefesinin oluşumunu “logos”tan “mythos”a geçiş olarak tanımlayan modern bakış, “logos”u bilgi ve rasyonel olanla ilişkilendirirken, “mythos”u felsefe-öncesi dönemin irrasyonel temsili olarak kurgular. “Logos” ve “mythos”u zıt kavramlar olarak ele alan anlayışa karşı bu yazının amacı, mitin Sokratik diyaloglardaki rolüne ışık tutmaktır. Bu çalışmada “logos” ve “mythos” arasındaki ilişki dinamik bir ilişki olarak yorumlanıyor, bu ilişkinin farklı boyutları inceleniyor ve felsefenin imkanları açısından önemi tartışılıyor. Bu tartışma ışığında, mitin aslî rolünü kavrayabilmek için diyalogların kendilerini eğitimsel edim olarak yorumlamamız ve diyaloğun katılımcılar üzerinde yaratması beklenen dönüştürücü etkiyi göz önünde bulundurmamız gerektiğini iddia ediyorum

Anahtar Kelimeler

• Mit, Logos, paideia, Sokratik diyalog, Platon.

Kaynakça

1. ANNAS, J. (1981), An Introduction to Plato’s Republic. New York: Oxford University Press.
2. ANTON, J. (2001), “Three Faces of Truth”, Greek Philosophy and Epistemology, Vol.I, Ed. K Boudouris, Athens: Ionia Publications, s.11-28.
3. COULOUMBARITSIS, L. (1968), Mythe et Philosophie chez Parmenide. Bruxelle: Ousia.
4. FREDE, M., G., Striker (1996) (Eds.) Rationality in Greek Thought. Oxford: Oxford University Press.
5. HALLIWELL, S. (2002), The Aesthetics of Mimesis: Ancient Texts and Modern Problems. Princeton: Princeton University Press.
6. MORGAN, K. (2000), Myth and Philosophy .Cambridge: Cambridge University Press.
7. PLATON (1999) Devlet (Çev: Sabahattin Eyüboğlu, M. Ali Cimcoz), İstanbul: Hasan Ali Yücel Klasikler Dizisi, İş Bankası Kültür Yayınları.
8. (2001) Protagoras Çev: Nurettin Şazi Kösemihal, Sosyal Yayınları, İstanbul.

9. (2006) Gorgias, (Çev: Mehmet Rifat – Sema Rifat) Hasan Ali Yücel Klasikler Dizisi, İş Bankası Kültür Yayınları.
10. (2008) “Devlet” (Çev: Hüseyin Demirhan), Platon Toplu Diyaloglar, Cilt: I (Önsöz: Selahattin Hilav), İstanbul: Eos Yayınları.
11. SALLIS, J. (1996), Being and Logos: reading the Platonic dialogues, Bloomington: Indiana University Press.
12. VERNANT, J.P (1996), Myth and Society in Ancient Greece, New York: Zone Books.
13. WERNER, J. Paideia, The Ideals of Greek Culture. Vol. 1, NY: Oxford University Press, 1967. .