Wisdom in Descartes’ Philosophy

Abstract

Descartes defines philosophy as a struggle to obtain wisdom. For this reason, Descartes philosophizes in order to obtain the knowledge of wisdom and to show that by using this knowledge it is possible for a person to organize his/her life and the world s/he lives in. And this aim shows that the problem of Descartes’ philosophy is wisdom. The reason why Descartes puts the search for wisdom as his philosophy’s problem is that he thinks that every person needs wisdom. According to Descartes, the knowledge of wisdom is the only knowledge that a person can use in all fields that s/he needs in his/her life. The meaning of this for Descartes’ philosophy is establishing a person’s whole life on this knowledge. In order to achieve this establishment, Descartes builds his philosophy on the concept of cogito and dualism. The issue of why Descartes made the wisdom his philosophy’s subject, how he defines it and how he fulfills its content is important to understand the reason for why the concept of cogito and dualism were used in this philosophy. The aim of this paper is to try to put forward the effects of the concept of wisdom on Descartes’ philosophy’s method, its functioning, the concept of cogito and dualist philosophy

Keywords

• Descartes,cogito,wisdom,dualism

DESCARTES FELSEFESİNDE BİLGELİK

Öz

Descartes, felsefeyi bilgeliği elde etme uğraşı olarak tanımlar. Descartes felsefesi, bilgeliğin bilgisini elde etmek ve bu bilgiyle insanın, yaşamını ve yaşadığı dünyayı düzenlemesinin olanağını göstermek amacı için yapılan bir felsefedir. Bu da Descartes felsefesinde sorunun bilgelik olduğunu gösterir. Descartes’ın, felsefesinin sorununu bilgelik araştırması olarak koymasının nedeni, her insanın bilgeliğe ihtiyacı olduğunu düşünmesidir. Descartes’a göre, bilgeliğin bilgisi, insanın, yaşamında ihtiyaç duyduğu bütün alanlarda kullanabileceği tek bilgidir. Bunun Descartes felsefesi için anlamı, insanın bütün yaşamının bu bilgi üzerine kurulmasıdır. Descartes felsefesinde bu kurmayı gerçekleştirmek için, bilimler sınıflandırması cogito kavramı ve düalizmi kullanır. Descartes’ın bilgeliği, neden felsefesinin sorunu yaptığı, nasıl tanımladığı ve içeriğini nasıl oluşturduğu konusu, bu felsefede cogito kavramı ve düalizmin kullanılma nedenini anlamak açısından önemlidir. Bu yazının amacı; bilgelik kavramının Descartes felsefesinin yöntemi, işleyişi, cogito kavramı ve düalist felsefesi üzerindeki etkilerini ortaya koymaya çalışmaktır

Anahtar Kelimeler

• Descartes,cogito,bilgelik,düalizm

Kaynakça

1. ARİEW, Roger. “Descartes and the Tree of Knowledge”, Synthese, Vol. 92, No. 1, The Thought of Marjorie Grene (Jul., 1992), pp. 101-116
2. BOWLER, Peter. Doğanın Öyküsü, 1. cilt, çeviren Meltem Mater, İzdüşüm yayınları, 2001 İstanbul
3. DESCARTES, Rene. Felsefenin İlkeleri, çeviren Mesut Akın, Say yayınları, 1983 İstanbul
4. DESCARTES, Rene. Metod Üzerine Konuşma, çeviren K, Sahir Sel, Sosyal Yayınlar, 1994 İstanbul
5. DESCARTES, Rene. Metafizik Düşünceler, çeviren Mehmet Karasan, M.E.B. yayınları, 1998 İstanbul
6. DESCARTES, Rene. Aklın Yönetimi için Kurallar, çeviren Müntekim Ökmen, Sosyal yayınlar, 1999 İstanbul
7. DESCARTES, Rene. Ruhun İhtirasları, çeviren Mehmet Karasan, M.E.B. yayınları, 1997 İstanbul
8. KAUFMAN, Daniel A. “Knowledge, Wisdom and the Philosopher”, Cambridge Journals, (Feb. 2006), pp.129-151

9. KENNINGTON, Richard. “The Teaching of Nature in Descartes’ Soul Doctrine, The Review of Metaphysics, Vol. 26, No.1 (Sep., 1972). 86-117
10. MCRAE, Robert. “The Unity of The Science: Bacon, Descartes and Leibniz”, Journel of the History of İdeas, Vol. 18, No. 1 (Jan., 1957), pp 27-48.
11. JONES,W.T. History of Western Philosophy, Hobbes to Hume, HBJ Publishers, 1969
12. SCHMALTZ, Tad M. “Descartes and Malebranche on Mind and Mind-Body Union”, The Philosophical Review, Vol. 101, No. 2 (Apr., 1992), pp. 281- 325.