Value of Human and Nature in H. Jonas

Abstract

Human and its life have a big significance. H. Jonas attaches great importance to preservation of nature in his ethical approach because preservation of nature also means protection of human that about to be lost. Both of them have specific emphasis and gain their importance from their own existences. Jonas ascertains that Western culture largely focuses on value of human and its rights by ignoring significance of nature in general. However, there have been many periods in which human’s importance and rights have been ignored or infringed. Political reality highlights human rights which stem from value of human and takes precautions to prevent human from abuse. Catalogues of human rights declare that all human being has equality and freedom by birth and mean rights of living, freedom, security and ownership. Consideration of nature has no value leads us both to fear of nature and to face a nihility. Recognition of nature has also an importance like human and acceptance of this prevent us from this kind of threat

Keywords

• Human, Nature, Value, Environment, Right, Existence, Fear, Law, Politics, H. Jonas.

H. JONAS’TA İNSAN VE DOĞANIN DEĞERİ

Öz

İnsan ve onun hayatı önemli bir değere sahiptir. H.Jonas kendi etik anlayışı içinde doğanın korunmasına özel önem verir çünkü doğanın korunması aynı zamanda kaybolmaya yüz tutmuş olan insanın değerinin de korunması demektir. Bunlardan her ikisi de kendine has bir değer taşırlar ve bu değeri bizzat kendi varoluşlarından alırlar. Jonas Batı kültürünün doğa’nın değerini genellikle ihmal edip; daha çok insan değeri ve onun hakları üzerine yoğunlaştığı tespitini yapar. Buna karşın insanın değerinin görmezden gelindiği ya da ihlal edildiği zamanlar da söz konusudur. Politik gerçeklik kaynağını insanın değerinden alan insan haklarını ön plana çıkarmakta ve bunun ihlalini önlemek için çeşitli tedbirler almaktadır. İnsan hakları katalogları insanların özgür ve eşit haklara sahip olarak doğduklarını deklare etmekte, bu haklardan yaşama, özgürlük, mülkiyet, güvenlik gibi hakları anlamaktadırlar. Doğa’nın herhangi bir değere sahip olmadığını düşünmek bizim hem doğadan korkmamıza yol açar hem de bir hiçlikle karşı karşıya kalmamıza sebep olur. İnsan gibi doğanın da bir değeri olduğu görüşü ve bunun özsel anlamda kabulü bizi bu tehlikelerden kurtarır

Anahtar Kelimeler

• İnsan,Doğa,Değer,Çevre,Hak,Varoluş,Korku

Kaynakça

1. Amery, C.: Das Ende der Vorsehung. Die gnadenlosen Folgen des Christentums, Reinbeck 1974.
2. Bein, E.(Hrsg): Menschenwürde, Frankfurt am Main 1986.
3. Cicero: De offciis, lib. I, Frankfurt am Main 1988.
4. Callicott, J. B.: Eigenwert der Natur. Gedanken über Ethik und Pragmatik. Natur und Kultur 4/2 (2003): 68-89.
5. Drewermann, E.: Der tödliche Fortschritt. Von der Zertstörung der Erde und des Menschen im Erbe des Christentums, Regensburg 1981.
6. Epple, W.: “30 Jahre Hans Jonas „Das Prinzip Verantwortung“: Zur ethischen Begründung des Naturschutzes”, Osnabrücker Naturwissenschaftliche Mitteilungen, Band 35(2009), s.. 121 – 150.
7. Gorke, M.: Artensterben. Von der ökologischen Theorie zum Eigenwert der Natur. Stuttgart 1999.
8. Habermas, J.: Die Zukunft der menschiclhen Natur: Auf dem Weg zu einer liberalen Eugenik?, Frankfurt am Main 2001.

9. Habermas, J.: Die Herausforderung derökologischen Ethik für eine anthropozentrisch ansetzende Konzeption. In: Krebs, A (Hrsg.).: Naturethik. Grundtexte der gegenwärtigentier- und ökoethischen Diskussion, Frankfurt 1997.
10. Jonas, H.: Forschung und Verantwortung. Aulavortraege, Hochschule St.Gallen 1983.
11. Jonas, H.: Das Prinzip der Verantwortung. Versuch einer Ethik für die technologische Zivilisation. Frankfurt/M. 1984.
12. Jonas, H.: Organismus und Freiheit: Ansaetze zu einer philosophischen Biologie, Göttingen 1973.
13. Jonas, H.: Laßt uns einen Menschen klonieren. In: Ders.: Technik, Medizin und Eugenik. Frankfurt a. M. Insel 1985.
14. Koschut, J.P.: Strukturen de Verantwortung: Eine kritische Auseinandersetzung mit Theorien über den Begriff der Verantwortung, Frankfurt am Main 1989.
15. Manetti, G: Über die Würde und Erhabenheit des Menschen, Hamburg 1990.
16. Nevers, P & A. Dittmer: Erwachen zur Wirklichkeitals Lernprozess. Erkenntnisse aus derForschung zur Moralentwicklung und aus derUmweltbildung. Natur und Kultur 4/2 (2003), s.48-67.
17. Sitter-Liver, B.: “Tiefen-Ökologie: Kontrapunkt im aktuellen Kulturgeschehen”. Naturund Kultur 1/1(2000): s.70 - 88.
18. Schaefer, L.: Das Bocan-Projekt: Von der Erkenntnis, Nutzung und Schöpfung der Natur, Frankfurt am Main 1993.
19. White, L.T.: The Historical Roots of our Ecologic Crisis, in: Science 155 (1967), pp.1203-1207.
20. Weber, M: Gesammelte Aufsaetze zur Wissenschaftslehre, Tübingen 1988.
21. Wilber, K.: Integrale Spiritualität. Spirituelle Intelligenz rettet die Welt, München 2007.