Existential Violence as a Repulsive Power

Abstract

When sociality is concerned, it presents a reflection both as constructive and transformer. At this text the fundamental aim is rather than the physical condition of violence, exhibiting it as an existential and inner impulse. Although, sociality appears with the drive of keeping existence, limitation of law order’s pressure show the drive of turning back to natural condition. However, a trip in social area drags human into terror; at this point man starts to recognize his suppressed sides. Our aim, exactly at this point to show that, natural violence constructs a repulsive power inside of human and in this way human redetermines his self with transformed violence. For that reason especially Nietzsche’s human who is affirm suffer, Artaud’s cruelty idea and Heidegger’s Dasein understanding will be the basis.

Keywords

• Violence, Society, Terror, Dasein, Transformation

İTİCİ BİR GÜÇ OLARAK OLUŞSAL ŞİDDET

Öz

Şiddet toplumsallık söz konusu olduğunda hem yapılandırıcı hem de dönüştürücü bir yansıma sunmaktadır. Bu metinde temel amaç, şiddetin fiziksel durumundan çok, oluşsal ve içsel bir itki olarak sergilenmesidir. Toplumsallık insanın varlığını koruma güdüsüyle ortaya çıksa da, yasal düzenin baskısının sınırlaması insanın doğal duruma dönme itkisini ortaya koyar. Ancak toplumsal alanda olan bir tökezleme insanı dehşete sürükler; bu noktada insan bastırdığı yönlerini tanımaya başlar. Amacımız, tam da bu noktada doğal şiddetin insanın içinde itici bir güç oluşturduğu ve böylelikle insanın kendini bu dönüştürülmüş şiddetle yeniden belirlediğini göstermektir. Bu nedenle özellikle Nietsche’nin acıyı olumlayan insanı, Artaud’un dehşet fikri ve Heidegger’in Dasein anlayışı temel alınacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Şiddet, Toplum, Dehşet, Dasein, Dönüşüm

Kaynakça

1. Arendt, Şiddet Üzerine, çev. Bülent Peker, (6. Baskı), İletişim, İstanbul, 2012.
2. Artaud, A. Tiyatro ve İkizi, çev. Bahadır Gülmez, (1. Baskı), YKY, İstanbul, 1993.
3. Bataille, G. İmkânsız, çev. Mukadder Yakupoğlu, (1. Baskı), Kabalcı, İstanbul, 1999.
4. Bataille, G. Nietzsche Üzerine, çev. Mukadder Yakupoğlu, Kabalcı, (2. Baskı), İstanbul, 2000.
5. Bakır, K. Anarşizm, Bilim ve Şiddet: “Mihail Bakunin”, Şiddet, Doğu Batı Düşünce Dergisi, Yıl: 10, Sayı:43, 2007- 08, ISSN: 1303 – 7242.
6. Canar, B. Tuhaf Alan Sessizlikten İletişime Bir Sahneleme Denemesi, (1. Baskı), Ayrıntı, İstanbul, 2013.
7. Cioran, Çürümenin Kitabı, çev. Haldun Bayrı, (1. Baskı), Metis, İstanbul, 2000.
8. Deleuze, Nietzsche ve Felsefe, çev. Ferhat Taylan, Norgunk, İstanbul, 2010.

9. Deleuze, Nietzsche, çev. İlke Karadağ, (1. Baskı), Otonom, İstanbul, 2006.
10. Derrida – Thévenin, The Secret Art of Antonin Artaud, trans. Mary Ann Caws, The MIT Press, Massachusetts, 1998, p. 132.
11. Dolar, M. Sahibinin Sesi Psikanaliz ve Ses, çev. Barış Engin Aksoy, (1. Baskı), Metis, İstanbul, 2013.
12. Düz, O. Dostoyevski Hayatı, Eserleri Üzerine Makaleler ve Aforizmalar, (1. Baskı), Kaknüs Yayınları, İstanbul, 2001.
13. Eisenman, Stephen F., The Abu Ghraib Effect, Reaktion Books, London, 2007.
14. Eagleton, T. Tatlı Şiddet Trajik Kavramı, çev Kutlu Tunca, (1. Baskı), Ayrıntı, İstanbul, 2003.
15. Ejder, Ö. Spaces Of Boredom: Imagination and the Ambivalence of Limits, Doctor of Philosophy Thesis, The Institute of Economics and Social Sciences, Bilkent University, 2005.
16. Gebauer - Wulf, Mimesis, trans. Don Reneu, University of California Press, London, 1995.
17. Göka, E. Varoluşun Psikiyatrisi, (1. Baskı), Vadi, Konya, 1997.
18. Gümüş, T.T. “Orta Çağ Avrupa’sında Şiddet: Toplumsal Değişim ve Şiddetin Yeniden Yapılanışı”, Şiddet, Doğu Batı Düşünce Dergisi, Yıl: 10, Sayı: 43, 2007- 08, ISSN: 1303 – 7242.
19. Heidegger, M. Metafizik Nedir?, çev. Yusuf Örnek, (3. Baskı), Türkiye Felsefe Kurumu, Ankara, 2009.
20. Heidegger, M. Metafiziğe Giriş, çev. Mesut Keskin, (1. Baskı), Avesta, İstanbul, 2014.
21. Heidegger, M. Varlık ve Zaman, çev. Kaan H. Ökten, (2. Baskı), Agora Kitaplığı, İstanbul, 2008.
22. Herakleitos, Fragmanlar, çev. Cengiz Çakmak, (1. Baskı), Kabalcı, İstanbul, 2005.
23. Kierkegaard, S. Etik Estetik Dengesi Kişiliğin Gelişiminde, çev. İbrahim Kaplıkaya, (3. Baskı), Arat, İstanbul 2013.
24. Kierkegaard, S. Ölümcül Hastalık Umutsuzluk, çev. M. Mukadder Yakupoğlu, (1. Baskı), Doğubatı, İstanbul, 2014.
25. Kopka, A. Mourning Derrida, Jagiellonian University, Poland.
26. Nietzsche, Böyle Buyurdu Zerdüşt, çev. A. Turan Oflazoğlu, (1. Baskı), Cem Yayınevi, İstanbul, 1977.
27. Nietzsche, Güç İstenci, çev. Nilüfer Epçeli, (1. Baskı), Say, İstanbul, 2010.
28. Ranciére, J. Estetiğin Huzursuzluğu Sanat Rejimi ve Politika, çev. Aziz Ufuk Kılıç, (1. Baskı), İletişim, İstanbul, 2012.
29. Safranski, R. Bir Alman Üstat Heidegger, çev. Ali Nalbant, (1. Baskı), Kabalcı, İstanbul, 2008.
30. Sanders, B. Kahkahanın Zaferi: Yıkıcı Tarih Olarak Gülme, çev. Kemal Atakay, (1. Baskı), Ayrıntı, İstanbul, 2009.
31. Schiller, Estetik Üzerine, çev. Melahat Özgü, (1. Baskı), Kaknüs, İstanbul, 1999.
32. Yıldız, P. U. “Ebu Garip’ten İşkence Fotoğrafları: Şiddetin Politik İkonografisi”, Şiddet, Doğu Batı Düşünce Dergisi, Yıl: 10, Sayı:43, 2007- 08, ISSN: 1303 – 7242