LACAN AND TOPOLOGY

Abstract

The being is derived by a difference in Lacanian ontology. This difference is the basic element in Lacanian theory that grounds the unconscious subject. Because according to Lacan, the existence of the subject can not be selfproclaimed and it is represented by a signifier. Lacan gives the name "object a" to this paradoxical being which is distinguished by this difference or lack, and uses some topological transformations in order to be able to explain the structural paradoxes in the psychological theory. The aim of this study is to explore the ontology of these paradoxical situations and try to decipher the function of topology in Lacan's theory.

Keywords

• Lacan, topology, "object a", ontology, psychoanalysis.

LACAN VE TOPOLOJİ

Öz

Lacan ontolojisinde varlık bir fark yoluyla türemektedir. Bu fark Lacan’ın psikanalitik kuramında bilinçdışı özneyi konumlandıracak temel öğedir. Çünkü Lacan’a göre öznenin varlık ilanı kendiliğinde beyan edilemez bir yapıdadır ve özne bir fark yoluyla gösteren vekaletiyle temsil edilir. Lacan bu farkın ya da eksikliğin temsili olarak ayırt edilmekte olan paradoksal varlığa “nesne a” adını verir ve bu kavramı temele alarak psikolojik aygıttaki yapısal paradoksları açıklayabilmek adına belli topolojik dönüşümleri kullanır. Bu çalışmada amaçlanan söz konusu bu paradoksal durumların ontolojisini araştırarak, Lacanyen kuramdaki topolojinin işlevini deşifre edebilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Lacan, topoloji, “nesne a”, ontoloji, psikanaliz

Kaynakça

1. Başer, Nami, Lacan, Say Yayınları, Ankara, 2012.
2. Badiou, Alain, Sonsuz Düşünce, çev. I. Ergüden ve T. Birkan, Metis Yayınları, İstanbul, 2013.
3. Blum, V., & Secor, A. (2011). Psychotopologies: closing the circuit between psychic and material space, Environment and Planning D: Society and Space, 29(6), 1030-1047.
4. Castanet, Hervé, Lacan’ı Anlamak, çev. Baturalp Aslan, Encore, İstanbul, 2017.
5. Direk, Zeynep, Felsefe Vakti- Çağdaş Felsefe Üzerine, İstanbul Teknik Üniversitesi Radyosunda (İTÜ Radyo) ‚ 2015 (http://www.radyo.itu.edu.tr/arsiv/felsefe-vakti).
6. Dursun, Y. (2009). Lacan’ın Düşüncesindeki “Bir” Eksik Üzerine, MonoKL, İstanbul, (6-7), 365-38.
7. Dursun, Y. (2015), Varlık Ağacı ve Türeyişi, FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi), Güz, sayı: 20, s. 57-74.
8. Dursun, Yücel, İki Kere Düşün, İmge Yayınevi, Ankara, 2016.

9. Evans, Dylan, An Introductory Dictionary of Lacanian Psychoanalysis, Routledge, NY, 2006.
10. Hegel, G.W., The Science of Logic, translated by George Di Giovanni, Cambridge University Press, New York, 2010.
11. Homer, Sean, Jacques Lacan, çev. Abdurrahman Aydın, Phoneix, Ankara, 2005.
12. İzmir, Mutluhan, Öznenin Diyalektiği: Hegel, Sartre ve Lacan, İmge Yayınları, Ankara, 2013.
13. İzmir, Mutluhan, Lacancı Psikanaliz ve Karakter Çözümleme, İmge Yayınevi, Ankara, 2015.
14. Lacan, Jacques, Ouverture De Ce Recueil, Écrits, Éditions Du Seuil, Paris, 1966.
15. Lacan, Jacques, Overture to this Collection, Ecrits, translated by Bruce Fink, Norton & Company, New York, 2006.
16. Lacan, Jacques, Psikanalizin Dört Temel Kavramı, çev. Nilüfer Erdem, Metis, İstanbul, 2013.
17. Lafont, Jeanne, Topology and Efficiency, Lacan: Topologically Speaking, edited by Ellie Ragland And Dragan Milovanovic, Other Press, New York, 2003.
18. Nasio, J. D., Jacques Lacan’ın Kuramı Üzerine Beş Ders, çev. Ö. Erşen ve M.Erşen, İmge Yayınları, Ankara, 2007.