Investigation of Geometric Habits of Mind in the Multi- Representation Based Learning Process of 7th Grade Students

Öz

This study aimed to examine the attitudes of primary education teachers engaged in basic education towards distance education, based on gender, years of experience, field of expertise, educational background, and opinions on distance education. A total of 154 teachers, serving in the Kastamonu province, participated in the research. The study was conducted using the survey model, a quantitative research method. Data were collected through the 'Distance Education Attitude Scale' and analyzed using descriptive statistics and the ANOVA test. It was found that teachers statistically differentiated based on gender, years of experience, and educational background, but not in terms of their fields of expertise. Overall, teachers were found to have low attitudes towards distance education. The results also indicated that 84.4% of teachers had knowledge about distance education, while 5.8% had very little knowledge. The Internet was identified as the most effective communication tool for distance education, and the cost of distance education was reported to be relatively low. It is recommended that when planning distance education, efforts should be made to enhance teachers' attitudes.

Anahtar Kelimeler

• Distance education
• Attitudes towards
• Primary education teachers

Temel Eğitimde Görev Yapan Öğretmelerin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlarının Ölçülmesi: Kastamonu İli Örneği

Öz

Bu araştırmada temel eğitimde görev alan öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin tutumlarının cinsiyet, kıdem yılı, branş, öğrenim durumu ve uzaktan eğitime ilişkin görüşlerine göre incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Kastamonu ilinde görev yapan 154 öğretmen katılmıştır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeline göre yürütülmüştür. Veriler, 'Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği' ile toplanmış olup betimsel istatistiklerle ve Anova testiyle analiz edilmiştir. Öğretmenlerin cinsiyet, kıdem yılı, öğrenim durumuna göre istatiksel olarak anlamlı farklılaştığı, branşlarına göre farklılaşmadığı ve genel itibari ile öğretmenlerin uzaktan eğitim tutumlarının düşük olduğu bulunmuştur. Öğretmenlerin %84,4’ünün uzaktan eğitim hakkında bilgisi olduğu, %5,8’inin ise çok az bilgisinin olduğu, en etkili uzaktan eğitim iletişim aracının İnternet olduğu, uzaktan eğitimin maliyetinin ise en düşük ortalamaya sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Uzaktan eğitim planlanırken öğretmenlerin tutumlarının artırılacak şekilde planlanması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim
• uzaktan eğitim tutumları
• temel eğitim öğretmenleri

Kaynakça

1. Acet, İ., & Akyüz, H. İ. (2020). The effect of student- content ınteraction on students ’ academic achievement and attitude towards science. Online Science Education, 5(1), 21–31. https://dergipark.org.tr/en/pub/ofed/issue/55027/681327
2. Ağır, F. (2007). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi http://dspace.balikesir.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/20.500.12462/1591/Fatma_Ağır.pdf?sequence=1&isAllowed=y
3. Başar, M., Arslan, S., Günsel, E., & Akpınar, M. (2019). Öğretmen Adaylarının uzaktan eğitim algısı. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 3(2), 14–22. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/710027
4. Durak, G. (2017). Uzaktan eğitimde destek hizmetlerine genel bakış : sorunlar ve eğilimler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(4), 160–173. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/403890
5. Eygü, H., & Karaman, S. (2012). Uzaktan eğitim öğrencilerinin memnuniyet algıları üzerine bir araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi, 1(3), 36–59. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/181058
6. Graham, C. M., & Jones, N. (2011). Cognitive dissonance theory and distance education : faculty perceptions on the efficacy of and resistance to distance education. International Journal of Business, Humanities and Technology, 1(2), 212–227.
7. İşman, A. (2019). Uzaktan Eğitim. pegem akademi. https://doi.org/10.14527/9786052412411
8. Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemi : Kavramlar İlkeler Teknikler. Nobel akademik yayıncılık eğitim danışmanlık tic. ltd. şti.

9. Kocayiğit, A., & Uşun, S. (2020). Milli eğitim bakanlığına bağlı okullarda görev yapan öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları (Burdur ili örneği). Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(23), 285–299.
10. Kurnaz, A., Kaynar, H., Şentürk Barışık, C., & Doğrukök, B. (2020). Öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 293–322. https://doi.org/10.37669/milliegitim.787959
11. Lapada, A. A., Miguel, F. F., Robledo, D. A. R., & Alam, Z. F. (2020). Teachers’ covid-19 awareness, distance learning education experiences and perceptions towards ınstitutional readiness and challenges. International Journal of Learning, Teaching and Educational Research, 19(6), 127–144. https://doi.org/10.26803/ijlter.19.6.8
12. Machado, C. (2007). Developing an e-readiness model for higher education institutions: Results of a focus group study. British Journal of Educational Technology, 38(1), 72–82. https://doi.org/10.1111/j.1467-8535.2006.00595.x
13. Nasser, R., & Abouchedid, K. (2000). Attitudes and concerns towards distance education: The Case of Lebanon. Online Journal of Distance Learning Administration, 3(4).
14. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitimin güncel durumu. The Journal of International Educational Sciences, 2(5), 376–376. https://doi.org/10.16991/inesjournal.174
15. Sirem, Ö., & Baş, Ö. (2020). Okuma güçlüğü olan ilkokul öğrencilerinin covid-19 sürecinde uzaktan eğitim deneyimleri. Turkish Studies, 15(4), 993–1009. https://doi.org/https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.43346
16. Yildiz, E. P., Çengel, M., & Alkan, A. (2021). Pandemi sürecinde uzaktan eğitim ortamlarının kullanımına ilişkin tutum ölçeği. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(33). https://doi.org/10.26466/opus.811510.