Öz
Bu çalışma, barınma ihtiyacının insanlık tarihindeki temel rolünü ve Türk kültüründe çadır geleneğinin tarihsel, kültürel ve toplumsal boyutlarını Sivas’taki Sıcak Çermik üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisi çerçevesinde barınma ihtiyacı, fizyolojik ihtiyaçların ve güvenlik ihtiyaçlarının ötesinde, sosyal bağların güçlendiği ve kültürel aktarımın sağlandığı bir alan olarak ele alınmıştır.
Türk çadırları, konargöçer yaşam tarzının gerektirdiği işlevselliği ve sanatsal zenginliği birleştirerek Türk medeniyet tarihinin köklü unsurlarından biri olmuştur. Konik ve yurt tipi çadırların yapısal özellikleri, taşınabilirliği ve estetik detayları, bu geleneğin pratik ve kültürel değerini ortaya koymaktadır. Sivas/Merkez’de bulunan Sıcak Çermik, geçmişin kadim kültürel unsurlarından biri olan çadır geleneğinin gözlemlendiği en önemli mekȃn olarak öne çıkmaktadır. Bundan dolayı, söz konusu geleneğe vȃkıf, geleneği bizzat yaşamış / yaşayan 12 kaynak kişi ile mülakat yapılmış ve çermik kültürü ile ilgili veriler derlenmiştir. Bu bağlamda, Sıcak Çermik merkezinde Hacı İbrahim Usta, Ali Usta ve Tahsin Çadırcı gibi ustaların geliştirdiği “Tenefli Çadır”, “Şemsiye Çadır” ve “Beşik Çadır” gibi yerel çadır türleriyle özgün bir çadır kenti kültürü oluşmuştur.
Çadır komşuluğu, dayanışma ve kültürel aktarım sayesinde bu bölgede toplumsal aidiyet duygusunun güçlenmesine yardım etmiştir. Ancak, modernleşme, küreselleşme, sağlık riskleri, (kene vakaları ve Covid-19) ekonomik faktörler ve toplumsal güvenin zayıflaması gibi nedenler, 2000’li yıllardan itibaren çadır kültürünün görece de olsa gerilemesine yol açmıştır. Sivas Belediyesi’nin çadır kurulumuna getirdiği kısıtlamalar, kȃr odaklı kiralamalar ve otellerin konforlu alternatifleri, geleneğin klasik çizgisindeki cazibesini azaltmıştır. Genç neslin modern turizm anlayışına yönelmesi, çadır geleneğini nostaljik bir hatıraya dönüştürmüştür. Sivas Belediyesi’nin 2020 yılında başlattığı “Geleneksel Çadır Alanı” ve 2025’teki aquapark yenilemesi ile bungalov tarzı yapıların inşa edilmesi gibi girişimler, geleneği canlandırma çabası olsa da henüz istenilen başarı çıtasını yakalayamamıştır.
Çalışma, çadır geleneğinin kültürel bir miras olarak korunması için glamping ve ekoturizm gibi modern turizm yöntemleriyle entegre projeler geliştirilmesi, çadır işçiliğinin genç nesillere öğretilerek aktarılması ve çadır komşuluğu gibi sosyalizasyon forumlarının modern etkinliklerle yeniden canlandırılması gerektiğini önermektedir. Türk çadır geleneği, sürdürülebilirlik ve doğayla bağ kurma potansiyeliyle modern dünyada yaşayan bir kültürel miras olarak yeniden değerlendirilmelidir.
Anahtar Kelimeler
Barınma kültürü Türk çadır geleneği Değişim ve dönüşüm Sivas Sıcak Çermik
Etik Beyan
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Bilimsel Araştırma Önerisi Etik Değerlendirme Kurul Raporu Eklenmiştir.
Kaynakça
- ATALAY, B. (2006). Divanü Lügat-it-Türk Tercümesi I. Ankara: TDK Yayınları.
- BECK, U. (2025). Risk Toplumu. (Çev. Kazım Özdoğan, Bülent O Doğan), İstanbul: Minotor Kitap.
- BULUT, İ. (1999). “Kökeni Termal Kaynaklara Dayanan Bir Yerleşme: Sivas-Sıcak Çermik”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 119, 187-208.
- ÇANDARLI ŞAHİN, A. (2016). “Türk Çadırı Üzerine”, Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S. 16, 25-39.
- ÇOBAN, G.S. (2021). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Kendini Gerçekleştirme Basamağında Gizil Yetenekler”, European Journal of Educational and Social Sciences, C. 6, S. 1, 111-118.
- ÇOBANOĞLU, Ö. (2011). “Batı Sibirya Türk Kültürü Tetkiklerine Göre Kayın Ağacının Türk Mitolojisinde “Kutsal”laşmasının Maddi Kültürel Nedenleri”, III. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildiriler Kitabı I, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları. 245-247.
- DEMİR, K. (2015). “Isıcak Çermik”, Sultan Şehir Yazıları. (Haz. Alper Duran), Sivas: Sivas Valiliği Yayınları.
- DİYARBEKİRLİ, N. (1972). Hun Sanatı, İstanbul: Milli Eğitim Yayınevi.
- ERDEN, A. (1978). “Batı Anadolu’da Türkmen Çadırları”, Antropoloji, S. 11, 73-89.
- GÖNER, G. ve GÖNEN, G. (2022). “Türklerde Çadır Kültürünün Gelişimi”, GAB Akademi, C. 2, S. 3, 11-24.
- GUMİLEV, L.N. (2003). Eski Türkler. (Çev. D. Ahsen Batur), İstanbul: Selenge Yayınları.
- MASLOW, A.H. (1943). “A Theory of Human Motivation”, Psychological Review, S. 50, 370-396.
- ONUK, T. (2005). Osmanlı Çadır Sanatı (XVII-XIX. Yüzyıl), Ankara: AKM Yayınları.
- ÖZEN, K. (1988). “Sivas Yöresinde Geleneksel Türk Çadırcılığı”, Türk Folkloru Araştırmaları, S. 1, 20-44.
- ÖZPINAR, B. (2022). “Türk Çadır Kapıları Üzerine Bir İnceleme”, Türklük Bilimi Araştırmaları, S. 51, 137-162.
- PUTNAM, R. (2010). “Tek Başına Bowling: Amerika’nın Azalan Sosyal Sermayesi”, Sosyal Sermaye-Kuram, Uygulama, Eleştiri- (Derleyenler: M. Murat Şahin, A. Zeki Ünal), İstanbul: Değişim Yayınları.
- RADLOFF, W. (1976) Sibirya’dan Seçmeler. (Çev. Ahmet Temir), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ROSTOW, W.W. (1996). İktisadȋ Gelişmenin Merhaleleri. (Çev. Erol Güngör), İstanbul: Ötüken Yayınları.
- ŞENGÖZ, M. (2022). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Modeli’nin Bütünleşik Bir Süreç Olarak Yeniden Yorumlanması”, Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, C. 9, S. 1, 164-173.
Öz
Kaynakça
- ATALAY, B. (2006). Divanü Lügat-it-Türk Tercümesi I. Ankara: TDK Yayınları.
- BECK, U. (2025). Risk Toplumu. (Çev. Kazım Özdoğan, Bülent O Doğan), İstanbul: Minotor Kitap.
- BULUT, İ. (1999). “Kökeni Termal Kaynaklara Dayanan Bir Yerleşme: Sivas-Sıcak Çermik”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 119, 187-208.
- ÇANDARLI ŞAHİN, A. (2016). “Türk Çadırı Üzerine”, Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S. 16, 25-39.
- ÇOBAN, G.S. (2021). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Kendini Gerçekleştirme Basamağında Gizil Yetenekler”, European Journal of Educational and Social Sciences, C. 6, S. 1, 111-118.
- ÇOBANOĞLU, Ö. (2011). “Batı Sibirya Türk Kültürü Tetkiklerine Göre Kayın Ağacının Türk Mitolojisinde “Kutsal”laşmasının Maddi Kültürel Nedenleri”, III. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildiriler Kitabı I, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları. 245-247.
- DEMİR, K. (2015). “Isıcak Çermik”, Sultan Şehir Yazıları. (Haz. Alper Duran), Sivas: Sivas Valiliği Yayınları.
- DİYARBEKİRLİ, N. (1972). Hun Sanatı, İstanbul: Milli Eğitim Yayınevi.
- ERDEN, A. (1978). “Batı Anadolu’da Türkmen Çadırları”, Antropoloji, S. 11, 73-89.
- GÖNER, G. ve GÖNEN, G. (2022). “Türklerde Çadır Kültürünün Gelişimi”, GAB Akademi, C. 2, S. 3, 11-24.
- GUMİLEV, L.N. (2003). Eski Türkler. (Çev. D. Ahsen Batur), İstanbul: Selenge Yayınları.
- MASLOW, A.H. (1943). “A Theory of Human Motivation”, Psychological Review, S. 50, 370-396.
- ONUK, T. (2005). Osmanlı Çadır Sanatı (XVII-XIX. Yüzyıl), Ankara: AKM Yayınları.
- ÖZEN, K. (1988). “Sivas Yöresinde Geleneksel Türk Çadırcılığı”, Türk Folkloru Araştırmaları, S. 1, 20-44.
- ÖZPINAR, B. (2022). “Türk Çadır Kapıları Üzerine Bir İnceleme”, Türklük Bilimi Araştırmaları, S. 51, 137-162.
- PUTNAM, R. (2010). “Tek Başına Bowling: Amerika’nın Azalan Sosyal Sermayesi”, Sosyal Sermaye-Kuram, Uygulama, Eleştiri- (Derleyenler: M. Murat Şahin, A. Zeki Ünal), İstanbul: Değişim Yayınları.
- RADLOFF, W. (1976) Sibirya’dan Seçmeler. (Çev. Ahmet Temir), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ROSTOW, W.W. (1996). İktisadȋ Gelişmenin Merhaleleri. (Çev. Erol Güngör), İstanbul: Ötüken Yayınları.
- ŞENGÖZ, M. (2022). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Modeli’nin Bütünleşik Bir Süreç Olarak Yeniden Yorumlanması”, Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, C. 9, S. 1, 164-173.
Öz
Kaynakça
- ATALAY, B. (2006). Divanü Lügat-it-Türk Tercümesi I. Ankara: TDK Yayınları.
- BECK, U. (2025). Risk Toplumu. (Çev. Kazım Özdoğan, Bülent O Doğan), İstanbul: Minotor Kitap.
- BULUT, İ. (1999). “Kökeni Termal Kaynaklara Dayanan Bir Yerleşme: Sivas-Sıcak Çermik”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 119, 187-208.
- ÇANDARLI ŞAHİN, A. (2016). “Türk Çadırı Üzerine”, Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S. 16, 25-39.
- ÇOBAN, G.S. (2021). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Kendini Gerçekleştirme Basamağında Gizil Yetenekler”, European Journal of Educational and Social Sciences, C. 6, S. 1, 111-118.
- ÇOBANOĞLU, Ö. (2011). “Batı Sibirya Türk Kültürü Tetkiklerine Göre Kayın Ağacının Türk Mitolojisinde “Kutsal”laşmasının Maddi Kültürel Nedenleri”, III. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildiriler Kitabı I, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları. 245-247.
- DEMİR, K. (2015). “Isıcak Çermik”, Sultan Şehir Yazıları. (Haz. Alper Duran), Sivas: Sivas Valiliği Yayınları.
- DİYARBEKİRLİ, N. (1972). Hun Sanatı, İstanbul: Milli Eğitim Yayınevi.
- ERDEN, A. (1978). “Batı Anadolu’da Türkmen Çadırları”, Antropoloji, S. 11, 73-89.
- GÖNER, G. ve GÖNEN, G. (2022). “Türklerde Çadır Kültürünün Gelişimi”, GAB Akademi, C. 2, S. 3, 11-24.
- GUMİLEV, L.N. (2003). Eski Türkler. (Çev. D. Ahsen Batur), İstanbul: Selenge Yayınları.
- MASLOW, A.H. (1943). “A Theory of Human Motivation”, Psychological Review, S. 50, 370-396.
- ONUK, T. (2005). Osmanlı Çadır Sanatı (XVII-XIX. Yüzyıl), Ankara: AKM Yayınları.
- ÖZEN, K. (1988). “Sivas Yöresinde Geleneksel Türk Çadırcılığı”, Türk Folkloru Araştırmaları, S. 1, 20-44.
- ÖZPINAR, B. (2022). “Türk Çadır Kapıları Üzerine Bir İnceleme”, Türklük Bilimi Araştırmaları, S. 51, 137-162.
- PUTNAM, R. (2010). “Tek Başına Bowling: Amerika’nın Azalan Sosyal Sermayesi”, Sosyal Sermaye-Kuram, Uygulama, Eleştiri- (Derleyenler: M. Murat Şahin, A. Zeki Ünal), İstanbul: Değişim Yayınları.
- RADLOFF, W. (1976) Sibirya’dan Seçmeler. (Çev. Ahmet Temir), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ROSTOW, W.W. (1996). İktisadȋ Gelişmenin Merhaleleri. (Çev. Erol Güngör), İstanbul: Ötüken Yayınları.
- ŞENGÖZ, M. (2022). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Modeli’nin Bütünleşik Bir Süreç Olarak Yeniden Yorumlanması”, Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, C. 9, S. 1, 164-173.
Öz
Kaynakça
- ATALAY, B. (2006). Divanü Lügat-it-Türk Tercümesi I. Ankara: TDK Yayınları.
- BECK, U. (2025). Risk Toplumu. (Çev. Kazım Özdoğan, Bülent O Doğan), İstanbul: Minotor Kitap.
- BULUT, İ. (1999). “Kökeni Termal Kaynaklara Dayanan Bir Yerleşme: Sivas-Sıcak Çermik”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 119, 187-208.
- ÇANDARLI ŞAHİN, A. (2016). “Türk Çadırı Üzerine”, Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S. 16, 25-39.
- ÇOBAN, G.S. (2021). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Kendini Gerçekleştirme Basamağında Gizil Yetenekler”, European Journal of Educational and Social Sciences, C. 6, S. 1, 111-118.
- ÇOBANOĞLU, Ö. (2011). “Batı Sibirya Türk Kültürü Tetkiklerine Göre Kayın Ağacının Türk Mitolojisinde “Kutsal”laşmasının Maddi Kültürel Nedenleri”, III. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildiriler Kitabı I, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları. 245-247.
- DEMİR, K. (2015). “Isıcak Çermik”, Sultan Şehir Yazıları. (Haz. Alper Duran), Sivas: Sivas Valiliği Yayınları.
- DİYARBEKİRLİ, N. (1972). Hun Sanatı, İstanbul: Milli Eğitim Yayınevi.
- ERDEN, A. (1978). “Batı Anadolu’da Türkmen Çadırları”, Antropoloji, S. 11, 73-89.
- GÖNER, G. ve GÖNEN, G. (2022). “Türklerde Çadır Kültürünün Gelişimi”, GAB Akademi, C. 2, S. 3, 11-24.
- GUMİLEV, L.N. (2003). Eski Türkler. (Çev. D. Ahsen Batur), İstanbul: Selenge Yayınları.
- MASLOW, A.H. (1943). “A Theory of Human Motivation”, Psychological Review, S. 50, 370-396.
- ONUK, T. (2005). Osmanlı Çadır Sanatı (XVII-XIX. Yüzyıl), Ankara: AKM Yayınları.
- ÖZEN, K. (1988). “Sivas Yöresinde Geleneksel Türk Çadırcılığı”, Türk Folkloru Araştırmaları, S. 1, 20-44.
- ÖZPINAR, B. (2022). “Türk Çadır Kapıları Üzerine Bir İnceleme”, Türklük Bilimi Araştırmaları, S. 51, 137-162.
- PUTNAM, R. (2010). “Tek Başına Bowling: Amerika’nın Azalan Sosyal Sermayesi”, Sosyal Sermaye-Kuram, Uygulama, Eleştiri- (Derleyenler: M. Murat Şahin, A. Zeki Ünal), İstanbul: Değişim Yayınları.
- RADLOFF, W. (1976) Sibirya’dan Seçmeler. (Çev. Ahmet Temir), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ROSTOW, W.W. (1996). İktisadȋ Gelişmenin Merhaleleri. (Çev. Erol Güngör), İstanbul: Ötüken Yayınları.
- ŞENGÖZ, M. (2022). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Modeli’nin Bütünleşik Bir Süreç Olarak Yeniden Yorumlanması”, Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, C. 9, S. 1, 164-173.
A FOLKLORIC INVESTIGATION ON THE TENT TRADITION IN SİVAS FROM THE PAST TO THE PRESENT WITHIN THE AXIS OF THE HOT SPRING CULTURE
Öz
This study aims to examine the fundamental role of the need for shelter in human history and the historical, cultural and social dimensions of the tent tradition in Turkish culture through Sıcak Çermik in Sivas. In the study, within the framework of Maslow’s hierarchy of needs the need for shelter is discussed as an area where social ties are strengthened and cultural transmission is ensured beyond physiological needs and security needs.
Turkish tents have become one of the deep-rooted elements of the history of Turkish civilization, combining the functionality and artistic richness required by the nomadic lifestyle. The structural features, portability and aesthetic details of conical and home-type tents reveal the practical and cultural value of this tradition. Sıcak Çermik, located in Sivas/Center, stands out as the most important place where the tent tradition one of the ancient cultural elements of the past, is observed. Therefore, interviews were conducted with 12 resource people who were familiar with the tradition and lived it personally and data on the hot spring culture was compiled. In this context, a unique tent city culture has emerged in the center of Sıcak Çermik with local tent types such as “Fimbriated Tent”, “Umbrella Tent” and “Crandle Tent” developed by masters such as Hacı İbrahim, Ali and Tahsin Çadırcı.
Tent neighborhoods have helped strengthen the sense of social belonging in this region through solidarity and cultural transfer. But, reasons such as modernization, globalization, health risks (tick cases and Covid-19), economic factors and weakening of social trust have led to a relative decline of tent culture since the 2000s. The restrictions imposed by the Sivas Municipality on tent installation, profit-oriented rentals and comfortable alternatives of hotels have diminished the appeal of teh classical line of tradition. The younger generation’s shift towards modern tourism has turned the tent tradition into a nostalgic memory. Initiatives such as the “Traditional Tent Area” launched by the Sivas Municipality in 2020, the aquapark renovation in 2025 and the construction of bungalov-style structures are all efforts to revive traitions but they have not yet reached the desired level of success.
The study suggests that in order to preserve the tent tradition as a cultural heritage, projects integrated with modern tourism methods such as glamping and ecotourism should be developed, tent craftsmanship should be taught and passed on to younger generations and socialization forums such as tent neighborhoods should be revitalized with modern activities. The Turkish tent traition should be re-evaluated as a living cultural heritage in the modern world with its potential for sustainability and connection with nature.
Anahtar Kelimeler
Housing culture Turkish tent tradition Change and transformation Sivas Sıcak Çermik
Etik Beyan
Sivas Cumhuriyet University Social Sciences Scientific Research Proposal Ethics Evaluation Board Report has been added.
Kaynakça
- ATALAY, B. (2006). Divanü Lügat-it-Türk Tercümesi I. Ankara: TDK Yayınları.
- BECK, U. (2025). Risk Toplumu. (Çev. Kazım Özdoğan, Bülent O Doğan), İstanbul: Minotor Kitap.
- BULUT, İ. (1999). “Kökeni Termal Kaynaklara Dayanan Bir Yerleşme: Sivas-Sıcak Çermik”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 119, 187-208.
- ÇANDARLI ŞAHİN, A. (2016). “Türk Çadırı Üzerine”, Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S. 16, 25-39.
- ÇOBAN, G.S. (2021). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Kendini Gerçekleştirme Basamağında Gizil Yetenekler”, European Journal of Educational and Social Sciences, C. 6, S. 1, 111-118.
- ÇOBANOĞLU, Ö. (2011). “Batı Sibirya Türk Kültürü Tetkiklerine Göre Kayın Ağacının Türk Mitolojisinde “Kutsal”laşmasının Maddi Kültürel Nedenleri”, III. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildiriler Kitabı I, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları. 245-247.
- DEMİR, K. (2015). “Isıcak Çermik”, Sultan Şehir Yazıları. (Haz. Alper Duran), Sivas: Sivas Valiliği Yayınları.
- DİYARBEKİRLİ, N. (1972). Hun Sanatı, İstanbul: Milli Eğitim Yayınevi.
- ERDEN, A. (1978). “Batı Anadolu’da Türkmen Çadırları”, Antropoloji, S. 11, 73-89.
- GÖNER, G. ve GÖNEN, G. (2022). “Türklerde Çadır Kültürünün Gelişimi”, GAB Akademi, C. 2, S. 3, 11-24.
- GUMİLEV, L.N. (2003). Eski Türkler. (Çev. D. Ahsen Batur), İstanbul: Selenge Yayınları.
- MASLOW, A.H. (1943). “A Theory of Human Motivation”, Psychological Review, S. 50, 370-396.
- ONUK, T. (2005). Osmanlı Çadır Sanatı (XVII-XIX. Yüzyıl), Ankara: AKM Yayınları.
- ÖZEN, K. (1988). “Sivas Yöresinde Geleneksel Türk Çadırcılığı”, Türk Folkloru Araştırmaları, S. 1, 20-44.
- ÖZPINAR, B. (2022). “Türk Çadır Kapıları Üzerine Bir İnceleme”, Türklük Bilimi Araştırmaları, S. 51, 137-162.
- PUTNAM, R. (2010). “Tek Başına Bowling: Amerika’nın Azalan Sosyal Sermayesi”, Sosyal Sermaye-Kuram, Uygulama, Eleştiri- (Derleyenler: M. Murat Şahin, A. Zeki Ünal), İstanbul: Değişim Yayınları.
- RADLOFF, W. (1976) Sibirya’dan Seçmeler. (Çev. Ahmet Temir), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ROSTOW, W.W. (1996). İktisadȋ Gelişmenin Merhaleleri. (Çev. Erol Güngör), İstanbul: Ötüken Yayınları.
- ŞENGÖZ, M. (2022). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Modeli’nin Bütünleşik Bir Süreç Olarak Yeniden Yorumlanması”, Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, C. 9, S. 1, 164-173.
Öz
Kaynakça
- ATALAY, B. (2006). Divanü Lügat-it-Türk Tercümesi I. Ankara: TDK Yayınları.
- BECK, U. (2025). Risk Toplumu. (Çev. Kazım Özdoğan, Bülent O Doğan), İstanbul: Minotor Kitap.
- BULUT, İ. (1999). “Kökeni Termal Kaynaklara Dayanan Bir Yerleşme: Sivas-Sıcak Çermik”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 119, 187-208.
- ÇANDARLI ŞAHİN, A. (2016). “Türk Çadırı Üzerine”, Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, S. 16, 25-39.
- ÇOBAN, G.S. (2021). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Kendini Gerçekleştirme Basamağında Gizil Yetenekler”, European Journal of Educational and Social Sciences, C. 6, S. 1, 111-118.
- ÇOBANOĞLU, Ö. (2011). “Batı Sibirya Türk Kültürü Tetkiklerine Göre Kayın Ağacının Türk Mitolojisinde “Kutsal”laşmasının Maddi Kültürel Nedenleri”, III. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu Bildiriler Kitabı I, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları. 245-247.
- DEMİR, K. (2015). “Isıcak Çermik”, Sultan Şehir Yazıları. (Haz. Alper Duran), Sivas: Sivas Valiliği Yayınları.
- DİYARBEKİRLİ, N. (1972). Hun Sanatı, İstanbul: Milli Eğitim Yayınevi.
- ERDEN, A. (1978). “Batı Anadolu’da Türkmen Çadırları”, Antropoloji, S. 11, 73-89.
- GÖNER, G. ve GÖNEN, G. (2022). “Türklerde Çadır Kültürünün Gelişimi”, GAB Akademi, C. 2, S. 3, 11-24.
- GUMİLEV, L.N. (2003). Eski Türkler. (Çev. D. Ahsen Batur), İstanbul: Selenge Yayınları.
- MASLOW, A.H. (1943). “A Theory of Human Motivation”, Psychological Review, S. 50, 370-396.
- ONUK, T. (2005). Osmanlı Çadır Sanatı (XVII-XIX. Yüzyıl), Ankara: AKM Yayınları.
- ÖZEN, K. (1988). “Sivas Yöresinde Geleneksel Türk Çadırcılığı”, Türk Folkloru Araştırmaları, S. 1, 20-44.
- ÖZPINAR, B. (2022). “Türk Çadır Kapıları Üzerine Bir İnceleme”, Türklük Bilimi Araştırmaları, S. 51, 137-162.
- PUTNAM, R. (2010). “Tek Başına Bowling: Amerika’nın Azalan Sosyal Sermayesi”, Sosyal Sermaye-Kuram, Uygulama, Eleştiri- (Derleyenler: M. Murat Şahin, A. Zeki Ünal), İstanbul: Değişim Yayınları.
- RADLOFF, W. (1976) Sibirya’dan Seçmeler. (Çev. Ahmet Temir), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
- ROSTOW, W.W. (1996). İktisadȋ Gelişmenin Merhaleleri. (Çev. Erol Güngör), İstanbul: Ötüken Yayınları.
- ŞENGÖZ, M. (2022). “Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi Modeli’nin Bütünleşik Bir Süreç Olarak Yeniden Yorumlanması”, Eğitim ve Toplum Araştırmaları Dergisi, C. 9, S. 1, 164-173.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 5 Aralık 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 4 |
Amaç ve Kapsam
Folklor Akademi Dergisi, yılda üç defa yayımlanan uluslararası hakemli bir dergidir. Kısaltılmış adı FAD olan derginin amacı, başta halkbilimi olmak üzere sosyal ve beşerî bilimlerin bütün bilim dallarında (edebiyat, eğitim bilimleri ve alan eğitimi, ilahiyat, iletişim, coğrafya, tarih, dilbilim, psikoloji, antropoloji, felsefe, filoloji, müzikoloji, güzel sanatlar, sosyoloji, arkeoloji vd.) yeni bakış açıları geliştirmek, alana katkı sağlayacak yeni ve özgün makale, derleme, tanıtım yazıları ve çeviriler gibi yayınlara yer vermektir. Ayrıca, uluslar üstü bir felsefe ile dünyaya dair kültürel veriyi, insanlığın ortak mirası kabul edip tarihî ve/veya güncel olanı akademik üslup ve bilimsel yöntemler ile kamuoyuna duyurmak amaçlanmaktadır.
Akademik ihtiyaçlara cevap vermeyi hedefleyen FAD, kullanıcı dostu genel ağ yazılımı ile açık ve çevrim içi yayın imkanıyla ulusal ve uluslararası akademik çevrelere ulaşmayı hedeflemektedir. Böylelikle daha çok veri tabanı ve indeks tarafından taranmak; bilim insanlarına ve okurlara sınırsız erişim sağlamak, alanında yaygın etki ve referans gösterilme oranını artırmak amaçlanmaktadır.
Folklor Akademi Dergisinde yayımlanacak makalelerde bilimsel özgünlük esastır.
Dergiye gönderilecek yazıların daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. (Tezlerden üretilen yahut ulusal/uluslararası kongrelerde sözlü olarak sunulan bildirilerin gönderilmesi halinde bunun açıkça belirtilmesi gerekir)
Makale yazar(lar)ı söz konusu yayınların içeriğinden birinci derece sorumludur.
Yazarlar makalelerini sisteme yüklerken word formatını kullanmalı ve dosya içerisinde kişisel bilgilere kesinlikle yer vermemelidir.
Yazım Kuralları
GENEL İLKELER
1. Folklor Akademi Dergisi, hakemli bir dergi olup yılda dört sayı olarak yayımlanır.
2. Folklor Akademi Dergisi’nde, halk bilimi, Türk dili ve edebiyatı, halk edebiyatı, antropoloji, etnoloji, kültür sosyolojisi, dinler tarihi, müzikoloji, halk dansları, el sanatları, kültür tarihi ile ilgili bilimsel makaleler, çeviriler, tanıtma/eleştiri yazıları gibi çalışmalara yer verilmektedir.
3. Yazının Folklor Akademi Dergisi’ne gönderilmesi, yayımı için başvuru olarak kabul edilir. Yazılar için telif ücreti ödenmez.
4. Folklor Akademi Dergisi’nde yayımlanan yazıların içerikleriyle ilgili her türlü yasal sorumluluk, yazarına aittir.
5. Folklor Akademi Dergisi, gönderilen yazılarda düzeltme yapmak, yazıları yayımlamak ya da yayımlamamak hakkına sahiptir.
6. Yayım dili Türkçe, İngilizce, Rusça, Almanca, Fransızca ve İspanyolca'dır.
7. Makalenin başında 300-500 kelime aralığında Türkçe ve İngilizce öz(10 punto ve İngilizce Öz), 5 kelimelik Türkçe ve İngilizce anahtar kelimeler bulunmalı; Türkçe ve İngilizce başlığa yer verilmelidir. Öz içinde kaynak, şekil, çizelge vb. bulunmamalıdır.
8. Makale, giriş bölümüyle başlamalı, burada yazının hipotezi ortaya atılmalı, gelişme bölümü (ara ve alt başlıklarla desteklenebilir) veri, gözlem, görüş, yorum ve tartışmalardan oluşmalı, Sonuç bölümünde varılan sonuçlar, önerilerle desteklenerek açıklanmalıdır. Metin, Öz, Abstract, Sonnotlar ve Kaynaklar dâhil 10.000 kelimeyi geçmemelidir.
9. Yazının başlığının altında yazar adı, dipnotla unvanı, görev yaptığı kurum ve kendisine ulaşılabilecek e-posta adresi gibi bilgilere yer verilmemelidir. Yazıların hangi akademisyen tarafından sisteme eklendiği ya da dergiye gönderildiği, sistem yöneticisi tarafından zaten görülebildiğinden, bu bilgiler, yazılar hakem sürecinden geçtikten sonra, yazıya editör tarafından eklenecektir. Dolayısıyla yazılar sisteme girilirken, gözden geçirilip yazara ait herhangi bir bilginin yazıda yer almadığından emin olunmalıdır. Bu husus, kör hakemlik ilkesi açısından önemlidir.
10. Yazı, https://dergipark.org.tr/folklor adresindeki Makale Gönder düğmesi aracılığıyla, e-posta adresi ve oluşturulacak parolayla girilen kişisel sayfadan gönderildikten sonra, aynı sayfadan hakem süreci takip edilebilir. Bu aşamadan sonra, düzeltmelerin yapılması için, bütün hakemlerden raporların gelmesi beklenmelidir. Çünkü yazarlar, sisteme bir kez düzeltme ekleyebilmektedirler. Zira bir hakemin istediği düzeltmeyi yapıp yazı sisteme eklendiğinde, sonraki aşamada ikinci bir hakemin de düzeltme istemesi durumunda istenen düzeltmeler yapılamayacaktır.
11. Dergiye gönderilen yazıların daha önce başka bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. Kitap hâlinde yayımlanmamış sempozyum bildirilerinin yayımı ise, bu durumun belirtilmesi şartıyla mümkündür.
12. Dergiye gönderilen yazılar, yazarları tarafından alınmış olan benzerlik raporları ile birlikte sisteme yüklenecektir. Ayrıca editörlük sürecinde turnitin vb. benzerlik programlarında makaleler kontrol edilecektir. Benzerlik oranı %20'nin üzerinde olan çalışmalar yayınlanamayacaktır.
13. Yazılar, mutlaka aşağıda belirtilen formatta gönderilmelidir. Sisteme bu formatta girilmeyen yazılar değerlendirmeye alınmayacaktır.
14. Yazarlar, makale dosyası ile birlikte sisteme Telif Hakkı Devri Formu'nu imzalı bir şekilde yüklemelidir.
SAYFA DÜZENİ
1. Yazılar, Microsoft Word programında yazılmalı ve sayfa yapıları aşağıdaki gibi düzenlenmelidir:
|
Kâğıt Boyutu |
Genişlik:16 cm Yükseklik: 24 cm |
|
Üst Kenar Boşluk |
2 cm |
|
Alt Kenar Boşluk |
2 cm |
|
Sol Kenar Boşluk |
2,5 cm |
|
Sağ Kenar Boşluk |
2 cm |
|
Yazı Tipi |
Times New Roman |
|
Yazı Tipi Stili |
Normal |
|
Boyutu (normal metin) |
11 (Times New Roman) |
|
Boyutu (sonnot metni) |
10 (Times New Roman) |
|
Paragraf Aralığı |
Önce 6 nk, sonra 0 nk |
|
Satır Aralığı Paragraf Girintisi |
Tek (1) 1 cm |
2. Özel bir yazı tipi (font) kullanılmış yazılarda, kullanılan yazı tipi de, yazıyla birlikte gönderilmelidir.
3. Yazılarda sayfa numarası, üst bilgi ve alt bilgi gibi ayrıntılara yer verilmemelidir.
4. Makale içerisindeki başlıkların her bir kelimesinin sadece ilk harfleri büyük yazılmalı, başka hiçbir biçimlendirmeye, yer verilmemelidir.
5. İmlâ ve noktalama açısından, makalenin ya da konunun zorunlu kıldığı özel durumlar dışında, Türk Dil Kurumunun İmlâ Kılavuzu esas alınmalıdır.
KAYNAKLARIN DÜZENLENMESİ
Metin içinde kaynak gösterme
Metin içinde kaynak gösterimi iki biçimde yapılabilir.
1. Ana metindeki tüm göndermeler metin içi dipnot sistemi ile belirtilir. Sayfa altı dipnot yöntemi kesinlikle kullanılmamalıdır. Kaynak gösterme dışında kalan ve makalenin ana konusu ile dolaylı bağlantısı olan açıklamalar, birden başlayarak sonnot kullanmak suretiyle yapılabilir. Sonnotlar, makaleden sonra ve kaynakçadan önce topluca yer almalı, 1, 2, 3 şeklinde sıralanmalı ve 10 punto yazılmalıdır.
2. Metinde uygun yerde parantez açılarak, yazar (lar) ın soyadı, yayın tarihi ve alıntılanan sayfa numarası belirtilir.
a) Aynı kaynaklara metinde tekrar gönderme yapılırsa yine aynı yöntem uygulanır; age., agm. gibi kısaltmalar kullanılmamalıdır.
Örnek: (Köprülü, 1966: 71-76)
b) Alıntılanan yazarın adı, metinde geçiyorsa, parantez içinde yazarın adını tekrar etmeye gerek yoktur.
Örnek: Boratav (1984: 11), bu rivayetlerin 34 tane olduğunu belirtir.
c) Gönderme yapılan kaynak iki yazarlı ise, her iki yazarın da soyadları kullanılmalıdır.
Örnek: (Alptekin ve Sakaoğlu, 2006: 133)
d) Yazarlar ikiden fazlaysa ilk yazarın soyadından sonra “vd.” (ve diğerleri) ibaresi kullanılmalıdır.
Örnek: (Lvova vd., 2013: 194)
e) Gönderme yapılan kaynaklar birden fazlaysa, göndermeler noktalı virgülle ayrılmalıdır.
Örnek: (Kaya, 2000: 180; Artun, 2004: 86)
f) Metinde arşiv belgelerinden yararlanılmış ise bu belgelere göndermeler Belge-1 veya Arşiv-1 şeklinde sırayla belirtilmeli ve kaynakçada ilgili ibarenin karşısına arşiv belge bilgileri yazılmalıdır.
g) Metin içinde sözlü kaynaklardan alınan bilgilere yer verilmiş ise göndermeler Kaynak Kişi anlamına gelecek şekilde KK-1 şeklinde belirtilmeli, çalışmanın kaynaklar kısmında Sözlü Kaynaklar alt başlığı altında her bir kaynak kişinin bilgisi metin içinde yapılan gönderme kodu ile uyumu şekilde belirtilmelidir.
h)Metin içi doğrudan alıntılarda 40 kelimeyi geçenler, sağdan ve soldan 1cm içeride, blok şeklinde ve ana metinden 1 punto küçük (10 punto) yazılmalıdır.
KAYNAKÇANIN DÜZENLENMESİ
1. Kaynakçada sadece yazıda gönderme yapılan kaynaklara yer verilmeli ve yazar soyadına göre alfabetik sıralama izlenmelidir.
2. Bir yazarın birden çok çalışması kaynakçada yer alacaksa yayın tarihine göre eskiden yeniye doğru bir sıralama yapılmalıdır. Aynı yılda yapılan çalışmalar için “a, b, c...” ibareleri kullanılmalı ve bunlar metin içinde yapılan göndermelerde de aynı olmalıdır.
Kitap:
KÖPRÜLÜ, M. F. (1999). Edebiyat Araştırmaları. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
Çeviri Kitap:
ELIADE, M. (1999). Şamanizm. (Çev.: İsmet Birkan), Ankara: İmge Kitabevi.
LVOVA, E. L. vd. (2013). Güney Sibirya Türklerinin Geleneksel Dünya Görüşleri: Simge ve Ritüel. (Çev.: Metin Ergun), Konya: Kömen Yayınları.
İki Yazarlı Kitap:
ALPTEKİN, A. B. ve SAKAOĞLU, S. (2006). Türk Saz Şiiri Antolojisi. Ankara: Akçağ Yayınları.
İkiden Fazla Yazarlı Kitap:
OĞUZ, M. Öcal vd. (2010). Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları.
Makale:
YAYIN, N. (2016). "Köknar Terimi Üzerine". Artuklu İnsan ve Toplum Bilim Dergisi, C. 1, S. 1, 72-75.
Yayımlanmamış Tez:
AKYÜZ, Ç. (2013). Bagış Destanı: İnceleme-Metin. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Bildiri:
CUNBUR, M. (2000). “Dede Korkut Oğuz-namelerinde İslamî Unsurlar”, Uluslararası Dede Korkut – Bilgi Şöleni Bildirileri. (Hzl.: A. Kahya-Birgül vd.), 77-108, Ankara Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları.
İnternet Kaynakları:
* URL-1: “Social Groups”. http://www.sociologyguide.com/basic-consepts/Social-Groups.php (Erişim: 10.06.2014)
* Hufford, M. (1991). “American Folklife: A Commonwealth of Cultures”, http://www.loc.gov/folklife/cwc/(Erişim: 17.06.2014)
Arşiv Kaynakları:
Belge-1/Arşiv-1: BOA-Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA, DH.EUM.EMN, no: 3, 19.Ş.1330); BCA: Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi (BCA, 1927)
Sözlü Kaynaklar:
KK-1: Mustafa Mutlu, İstanbul 1935, İlkokul Mezunu, Emekli. (Görüşme: 12.06.2014)
Dergiye makale gönderecek yazarlarımızın çalışmalarını Yayın ve Yazım İlkeleri'ne göre düzenlemeleri gerekmektedir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
FOLKLOR AKADEMİ DERGİSİ ETİK İLKELER ve YAYIN POLİTİKASI
Folklor Akademi Dergisi (FAD), yılda dört defa yayımlanan uluslararası hakemli bir dergidir. FAD, Türk Halk bilimi alanında yeni bakış açıları geliştirmek, alana katkı sağlayacak yeni ve özgün makale, derleme, tanıtım yazıları ve çeviriler gibi yayınlara yer vermektir. Ayrıca dergide, uluslar üstü bir felsefe ile dünyaya dair kültürel veriyi, insanlığın ortak mirası kabul edip tarihî ve/veya güncel olanı akademik üslup ve bilimsel yöntemler ile kamuoyuna duyurmak amaçlanmaktadır.
Folklor Akademi Dergisine gönderilecek olan çalışmaların yayına kabul edilmesinde makalelerde özgünlük ve alana etki unsurları dikkate alınmaktadır. Bu nedenle, dergi sistemine yüklenmiş hatta hakem süreci olumlu olarak raporlanmış olsa dahi, çalışmanın yayımlanıp yayımlanmayacağı kararı editör kuruluna bağlıdır.
Aynı yazarın dergimize yeniden makale gönderebilmesi için, önceki makalesinin yayımlanmasının üzerinden en az bir yıl geçmiş olmalıdır.
Her sayıda araştırmacıların bağlı bulunduğu kurumlar arasında çeşitliliğin gözetilmesi esastır. Bu kapsamda, bir sayıda aynı kurum adresli en fazla iki makale yayımlanabilir. Çok yazarlı makalelerde yazar sayısı değil, yayın sayısı esas alınır.
Folklor Akademi Dergisi, güncel TDK Yazım Kılavuzu ve Sözlüklerini esas alır.
Yayımlanan çalışmaların telif hakkı Folklor Akademi Dergisi’ne devredilmiş sayılır. Makalelerin/çevirilerin tüm bilimsel ve hukukî sorumluluğu yazarlarına/çevirmenlerine aittir. İki ve daha fazla yazarlı çalışmalarda yazının telif sorumluluğu birinci yazara aittir. Dergide yayımlanan makale ve fotoğraflar kaynak gösterilerek alıntılanabilir.
Folklor Akademi Dergisi’ne gönderilen makaleler çifte körleme (peer review) süreciyle değerlendirilmekte olup ücretsiz erişimle elektronik olarak yayımlanmaktadır. Aşağıda yayıncının, editörler kurulunun, hakemlerin ve yazarların etik sorumlulukları ve görevleri yer almaktadır. Bilimsel kurallar dâhilinde hazırlanan çalışmalarda yayın sürecinin tüm bileşenlerinin; yayıncı, editörler, yazarlar, hakemler ve okuyucuların etik ilkelere ve derginin yayın politikalarına uymaları gerekmektedir.
Yayıncının Etik Sorumlukları
*Folklor Akademi Dergisi, kâr amacı gütmeyen bir yayın kuruluşudur.
*Folklor Akademi Dergisi, 2018 yılından bu yana evrensel kurallar çerçevesinde yayın yapmaktadır.
* Folklor Akademi Dergisi, yayınlanan makalelerin mülkiyet ve telif hakkını korur. Yayınlanan her makalenin birer kopya kaydını saklı tutma yükümlüğünü üstlenir.
* Folklor Akademi Dergisi, makalenin nihai kararının her türlü kişisel durumdan bağımsız biçimde verilmesini taahhüt eder.
Editörler Kurulunun Etik Sorumlulukları
*Folklor Akademi Dergisi’ne başvuru yapılan her bir makale ve makalenin diğer tüm süreçlerinden Folklor Akademi dergisi Editörler Kurulu sorumludur ve Editörler Kurulu bu bağlamda sorumluluğunu bilir.
*Editörler Kurulu, dergide, kör hakemlik, değerlendirme süreci, etik ilkeler gibi dergi politikalarının belirlenmesi ve uygulanmasını gözetir, yayınlanmış makale yazarlarının telif hakkını korur.
* Editörler Kurulu, dergiyi akademik kriterlerde daha iyiye yükseltme ve bu bağlamda nitelikli yayın politikası hedefinde olup gerektiğinde “yazarlar”, “hakemler” gibi temel esaslarını günceller.
* Editörler Kurulu, Dergipark sistemi üzerinden makale takip sürecini yürütmekte olup, dergi içeriğine uygun, dil editörlerinin denetiminden geçen yazıları, çıkar çatışması taşımayan ilgili alandaki hakemlere gönderir. Dergi yazım ilkelerine uygun olmayan yazılar hakeme gönderilmez. Hakem raporlarından biri olumlu (kabul ya da minör revizyon), diğeri olumsuz olduğu takdirde, yazı üçüncü bir hakeme gönderilebilir yahut Editör Kurulu nihai kararını raporlar üzerinden verebilir (Hakemlerden major revizyon ve ret alan makaleler reddedilir. Yazıların yayımlanma ya da yayımlanmama konusundaki nihai karar Folklor Akademi Dergisi Editör Kuruluna aittir).
* Editörler Kurulu, belirli aralıklarla dergi süreci ve nitelikli işleyişi için toplanır.
* Editörler Kurulu, tüm makalelerin kayıtlarını, dergiyle ilgili yazışmaları elektronik olarak saklar.
* Dergi sistemine makale yüklendikten sonra editör kontrolünden geçen çalışmaların yazarları tarafından sisteme yüklenen benzerlik raporu Editör Kurulunca incelenir. Benzerlik oranı makul olan (azami %20) çalışmalar için hakem değerlendirme süreci başlatılır.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
*Folklor Akademi Dergisi’nde makale değerlendirme sürecinde yazar(lar)ın ve hakemlerin, birbirlerini tanımadıkları iki yönlü kör hakemlik (çifte körleme) ilkesi uygulanır.
* Hakemler, yalnız uzmanlık alanı ile ilgili makaleleri değerlendirmeyi kabul etmeli, herhangi bir çıkar çatışması fark edildiyse makale değerlendirme isteği ya da hakemliği ret edilmelidir.
*Hakemler dergi yayın politikası gereği, Makale Takip Sistemi üzerinden belirlenen süre içinde makaleyi, nesnel ve bilimsel kriterlere uygun değerlendirmelidirler.
Yazar(lar)ın Etik Sorumlulukları:
*Folklor Akademi Dergisinde yayımlanacak makalelerde bilimsel özgünlük esas olup makale yazar(lar)ı söz konusu yayınların içeriğinden birinci derece sorumludur.
*Dergiye gönderilecek yazıların daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. (Tezlerden üretilen yahut ulusal/uluslararası kongrelerde sözlü olarak sunulan bildirilerin gönderilmesi halinde bunun açıkça belirtilmesi gerekir.)
*Yazarlar aynı anda birden fazla makale göndermemelidirler.
*Yazarlar makalelerini sisteme yüklerken MS Word formatını kullanmalı ve dosya içerisinde kişisel bilgilere kesinlikle yer vermemeli; Telif Hakkı Devri Formu’nu makale dosyası ile birlikte imzalı bir şekilde sisteme yüklemelidir.
*Yazar(lar), makaledeki kaynaklara etik ilkeler doğrultusunda atıf yapmalıdır.
*Makaleye katkı sağlamayan kişilerin adı, yazar olarak yazılmamalıdır.
* Yazar(lar), etik kurul kararı gerektiren çalışmaları için bu belgenin adı, karar tarihi ve sayısını makalede belirtmeli ve belgeyi makalenin başvurusuyla birlikte sisteme yüklemelidir. Bilimsellik ölçütleri içinde, gereken durumda, uzman görüşü, aydınlatılmış olur/onam formunun alındığına ilişkin bilgiye yine makalede yer vermelidir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası hazırlanması sürecinde örnek alınan, yararlanılan ve aktarılan kaynaklar:
YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi
COPE (Committee on Publication Ethics)
Budapeşte Açık Erişim Bildirgesi
ICMJE (International Committee Of Medical Journal Editors)
Creative Commons
DOAJ Principles Of Transparency And Best Practice In Scholarly Publishing
NOT: Folklor Akademi Dergisi Etik İlkeler ve Yayın Politikası hazırlanırken Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi’nin ilgili bölümlerinden içerik, şekil ve kaynakça açısından faydalanılmıştır.
https://app.trdizin.gov.tr/dergi/TWpJMk5qWT0/folklor-akademi-dergisi-online-
Ücret Politikası
Folklor Akademi Dergisi'nde makale gönderme, hakem süreci veya yayımlama aşamalarının hiçbirinde herhangi bir ücretlendirme işlemi yoktur. Yazarlardan, dergiye gönderdikleri çalışmaları için ücret talep edilmemektedir.
