Öz
Kentleşme ile birlikte kentlerde özgün kültürel ögeler ortaya çıkmıştır. Nüfus kentlerde yoğunlaştıkça, kırsaldan gelen geleneksel uygulamalar, hikâyeler ve inançlar kentsel ortama uyarlanmış ve yeni toplumsal ifade biçimleri ortaya çıkmıştır. Kentte ortaya çıkan bu kültürel sistem “kent folkloru” gibi bir kavramın ortaya çıkmasını sağlamıştır. Kent folkloru, halk kültürünün yalnızca taşra ya da kırsalda var olmadığını modern kentsel yapılar içinde de üretilip aktarıldığını ortaya koymaktadır. Bu alan üzerine yapılan çalışmalar hem maddi kültürel değişimleri hem de sosyal grupların ürettikleri her türlü sözlü iletişim formunu kapsamaktadır. Sözlü iletişim formuna ek olarak kitle iletişim araçları kentteki halk bilgisinin yeniden kurgulanmasında ve daha geniş çevrelere ulaşmasında önemli bir rol üstlenmiştir. Bu açıdan kitle iletişim araçları kırsaldaki kültürel değerleri daha görünür hâle getirdiği gibi kentte üretilen yeni folklorik unsurların kırsala tanıtılmasına da olanak sağlamaktadır. Böylelikle kültür, farklı ortamlarda yeniden üretilerek çift yönlü bir yayılım kazanmaktadır. Bu sayede kültür, sadece mekâna bağlı olarak kalmamakta yazılı, sözlü ve dijital medya aracılığıyla şekillenen ve yayılan bir yapıya bürünmektedir. Bu kültürlerden biri de temelleri eski dönemlere uzansa da günümüzde kent ortamında kendi kültürünü yaratan mezatçılıktır. “Açık artırma ile satış” veya “açık artırma ile satış yapılan yer” anlamına gelen mezat, Türkiye’de müzayede ve açık arttırma gibi terimlerle anılsa da bu terimler arasında ufak da olsa farklılıklar bulunmaktadır. Bu bağlamda çalışmada öncelikle mezatçılığın tanımı, tarihsel kökenleri ve zaman içinde geçirdiği dönüşüm incelenmiştir. Araştırmada birden fazla nitel veri toplama yöntemi kullanılmıştır. İlk olarak kavramsal bir çerçeve oluşturmak için literatür taraması yapılarak mezat kavramının tarihsel gelişimi, folklorik ve sosyolojik bağlamları incelenmiştir. Literatürde yer alan bilgiler doğrultusunda İstanbul’daki mezatçılığın nasıl evrildiği ve bu evrimin toplumsal yansımaları ele alınmıştır. Ardından İstanbul’un Balat semtinde gerçekleştirilen mezat etkinlikleri irdelenmiş, bu ortamlarda yer alan katılımcıların etkileşim biçimleri ve kültürel aktarım pratikleri değerlendirilmiştir. Buna ek olarak, etnografik araştırma geleneğinin çevrimiçi ortamlara uyarlanmış bir biçimi olan netnografi yöntemiyle internet üzerinden yürütülen dijital mezat platformları incelenmiş, bu ortamlarda gerçekleşen iletişim biçimleri ve kültürel yeniden üretim süreçleri analiz edilmiştir. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde Balat’ta düzenlenen mezatların folklorik yönleri, katılımcı profilleri ve iletişim biçimleri incelenerek mezatçılığın yalnızca bir ticaret biçimi değil aynı zamanda sosyal ve kültürel bir pratik olduğu üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak Balat semtinde mezat ortamlarının birer sosyal etkileşim alanı olarak işlev gördüğü, katılımcıların hem ekonomik hem de kültürel alışverişte bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca mezat salonlarının hoş vakit geçirme, eğlenme ve eğlendirme işlevlerini de yerine getiren alanlar olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKALIN, Ş. H. vd. (2011). Türkçe Sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
- AKSAN, D. (1979). Her Yönüyle Dil (Ana Çizgileriyle Dilbilim). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- ASLAN, E. (2023). “Kent Folkloru Nedir?”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 49-54, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- ATAY, D. (2020). “Mezat ve Savaş: Yakup Kadri’nin Bir Şehit Mezadı Adlı Hikâyesinde Açık Arttırma ve Şehitlik”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 5-17, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- AVCI, H. E. (2008). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Kaynak Yayınları.
- AY AK, B. R. (2023). Tarihi Kentsel Alanları Biçimlendiren Kültürel Değerlerin Peyzaj Biyografisi Yaklaşımıyla İncelenmesi: Fener Balat Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
- BELGE, M. (2003). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Yurt Kitap Yayın.
- BOLAT, T. (2020). “Sahip Olma Arzusu ile Eşyanın Esiri Olmama Kaygısı Arasında Haldun Taner’in “Artırma” Hikâyesi”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 19-34, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- BOYUNDURUK, A. (2024). Kahramanmaraş Kapalı Çarşı Geleneksel Meslek Folkloru. İstanbul: Eğitim Yayınevi.
- BURKE, P. ve PORTER, R. (2010). “‘Jargon’ Kavramı Hakkında”, Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 2. (Editör: M. Öcal Oğuz-Selcan Gürçayır), 116-118, Ankara: Geleneksel Yayınları.
- DAMME, I. V. (2010). “Second-Hand Dealing in Bruges and the Rise of an ‘Antiquarian Culture’, c. 1750-1870”, Modernity and the Second-Hand Trade European Consumption Cultures and Practices, 1700-1900. (Editör: Jon Stobart and Ilja Van Damme), 73-92, New York: Palgrave Macmillan.
- DENİZ, K. ve ALKOL, N. (2016). “Mesleki Dilin Söz Varlığı ve Terim”. Milli Eğitim Dergisi, C. 45, S. 210, 201-214.
- DERDİÇOK, N. S. (2024). “Kent Ortamında Folklorun Görünümleri: Gün Olgusu”. Millî Folklor, C.18, S. 142, 27-38.
- DİNLER, M. ve ŞAHİN GÜÇHAN, N. (2016). “Fener ve Balat’ın Dönüşümü Üzerine: Üç Vizyon / Üç Dönem / Üç Ayrı “Koruma” Anlayışı”. TÜBA-KED, S. 14, 221-245.
- EMECEN, F. (1992). “Balat”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C.5, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm, 4-7.
- HERODOTOS. (2012). Herodot Tarihi. (Çev.: Müntekim Ökmen). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- KARABUDAK, G. (2023). “Kent Folklorunda Yeniden İşlevlendirme Örneği: Gaziantep’te Hanlar”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 189-204, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- KAVALCI, L. (2010). Balat’ın Mekansal Gelişim Süreci. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Anabilim Dalı.
- KOÇU, R. E. (1960). “Balat”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 4, İstanbul: Nurgök Matbaası, 1961-1965.
- KOÇU, R. E. (1963). “Cellâd Mezadı”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 6, İstanbul: Nurgök Matbaası, 3428-3429.
- MARİA, G. vd. (2018). “Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye”, İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. (Çev.: Zeynep Safiye Baki Nalcıoğlu), 15-24, Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
- MUTÇALI, S. (1995). Arapça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Dağarcık Yayınları.
- ÖZ AÇIK, G. (2023). “Türkçede Jargon: Jandarma Dili Örneği”. Avrasya Terim Dergisi, S. 11, C. 3, 95-101.
- ÖZDEMİR, N. (2012). Kültür Ekonomisi ve Yönetimi (Seçki). Ankara: Hacettepe Yayıncılık.
- ÖZGEN, M. (2020). “Tokat’ta Tellal ve Mezat”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 121-150, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ÖZTÜRKMEN, A. (2024). “İstanbul Kent Folkloru Bağlamında Şehrin Değişen Dans Manzarası”. Türk Folklor Araştırmaları Derneği Dergisi, C.1, S. 367, 18-25.
- SÖZER ORAN, J. (2015). “Açık Arttırma; Tarihçe, Genel Bilgiler ve Bir Araştırma”. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C. 24, S. 1, 125-135.
- TAN, S. (2023). “Osmanlı Devleti’nde Tellallık Kurumu; Osmanlı Tellal ve Münadileri”. Millî Folklor, C. 18, S. 139, 68-81.
- THOMPSON, D. (2011). Sanat Mezat 12 Milyon Dolarlık Köpekbalığı: Çağdaş Sanatın ve Müzayede Evlerinin Tuhaf Ekonomisi. (Çev.: Renan Akman). İstanbul: İletişim Yayınları.
- THOMPSON, J. B. (2004). Medya ve Modernite. (Çev.: Serdar Öztürk). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
- YENEN, Z. ve YÜCETÜRK, E. (2004). “Haliç’in Mekansal Bütünlüğü ve Silüet İrdelemesi”, Dünü ve Bugünü ile Haliç Sempozyumu 22-23 Mayıs 2003. (Haz.: Süleyman Faruk Göncüoğlu), 591-603, İstanbul: Kadir Has Üniversitesi Yayınları.
Öz
With urbanization, unique cultural elements have emerged in cities. As the population has concentrated in cities, traditional practices, stories, and beliefs from rural areas have been adapted to the urban environment, giving rise to new forms of social expression. This emerging cultural system in the city has given rise to the concept of "urban folklore." Urban folklore demonstrates that folk culture does not exist solely in rural areas but is also produced and transmitted within modern urban structures. Studies in this field encompass both material cultural changes and all forms of oral communication produced by social groups. In addition to oral communication, mass media have played a significant role in reconstructing urban folk knowledge and reaching a wider audience. In this respect, mass media not only make rural cultural values more visible but also enable the introduction of new folkloric elements produced in the city to the rural area. Thus, culture is reproduced in different environments, achieving a two-way dissemination. In this way, culture is not confined to a single location but takes on a structure shaped and disseminated through written, oral, and digital media. One of these cultures is auctioneering, which, while its roots date back to ancient times, has today created its own culture in the urban environment. Mezat, meaning "sale by auction" or "place where sales are made by auction," is referred to in Turkey as auction and open auction, although there are slight differences between these terms. In this context, this study primarily examines the definition of auctioneering, its historical roots, and its evolution over time. Multiple qualitative data collection methods were employed. To establish a conceptual framework, a literature review was conducted, examining the historical development, folkloric, and sociological contexts of the concept of auctioneering. Based on information from the literature, the evolution of auctioneering in Istanbul and the social implications of this evolution were discussed. Auctioneering events held in the Balat district of Istanbul were then examined, assessing the interaction styles and cultural transmission practices of participants in these settings. In addition, digital auction platforms conducted online were examined using netnography, a form of the ethnographic research tradition adapted to online environments, and the communication patterns and cultural reproduction processes occurring in these environments were analyzed. The subsequent sections of the study examine the folkloric aspects, participant profiles, and communication styles of the auctions held in Balat, emphasizing that auctioning is not only a form of commerce but also a social and cultural practice. Consequently, it was determined that auction venues in the Balat district functioned as spaces of social interaction, where participants engaged in both economic and cultural exchange. Furthermore, it was observed that auction halls also served the functions of recreation, entertainment, and recreation.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- AKALIN, Ş. H. vd. (2011). Türkçe Sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
- AKSAN, D. (1979). Her Yönüyle Dil (Ana Çizgileriyle Dilbilim). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- ASLAN, E. (2023). “Kent Folkloru Nedir?”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 49-54, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- ATAY, D. (2020). “Mezat ve Savaş: Yakup Kadri’nin Bir Şehit Mezadı Adlı Hikâyesinde Açık Arttırma ve Şehitlik”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 5-17, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- AVCI, H. E. (2008). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Kaynak Yayınları.
- AY AK, B. R. (2023). Tarihi Kentsel Alanları Biçimlendiren Kültürel Değerlerin Peyzaj Biyografisi Yaklaşımıyla İncelenmesi: Fener Balat Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
- BELGE, M. (2003). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Yurt Kitap Yayın.
- BOLAT, T. (2020). “Sahip Olma Arzusu ile Eşyanın Esiri Olmama Kaygısı Arasında Haldun Taner’in “Artırma” Hikâyesi”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 19-34, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- BOYUNDURUK, A. (2024). Kahramanmaraş Kapalı Çarşı Geleneksel Meslek Folkloru. İstanbul: Eğitim Yayınevi.
- BURKE, P. ve PORTER, R. (2010). “‘Jargon’ Kavramı Hakkında”, Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 2. (Editör: M. Öcal Oğuz-Selcan Gürçayır), 116-118, Ankara: Geleneksel Yayınları.
- DAMME, I. V. (2010). “Second-Hand Dealing in Bruges and the Rise of an ‘Antiquarian Culture’, c. 1750-1870”, Modernity and the Second-Hand Trade European Consumption Cultures and Practices, 1700-1900. (Editör: Jon Stobart and Ilja Van Damme), 73-92, New York: Palgrave Macmillan.
- DENİZ, K. ve ALKOL, N. (2016). “Mesleki Dilin Söz Varlığı ve Terim”. Milli Eğitim Dergisi, C. 45, S. 210, 201-214.
- DERDİÇOK, N. S. (2024). “Kent Ortamında Folklorun Görünümleri: Gün Olgusu”. Millî Folklor, C.18, S. 142, 27-38.
- DİNLER, M. ve ŞAHİN GÜÇHAN, N. (2016). “Fener ve Balat’ın Dönüşümü Üzerine: Üç Vizyon / Üç Dönem / Üç Ayrı “Koruma” Anlayışı”. TÜBA-KED, S. 14, 221-245.
- EMECEN, F. (1992). “Balat”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C.5, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm, 4-7.
- HERODOTOS. (2012). Herodot Tarihi. (Çev.: Müntekim Ökmen). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- KARABUDAK, G. (2023). “Kent Folklorunda Yeniden İşlevlendirme Örneği: Gaziantep’te Hanlar”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 189-204, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- KAVALCI, L. (2010). Balat’ın Mekansal Gelişim Süreci. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Anabilim Dalı.
- KOÇU, R. E. (1960). “Balat”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 4, İstanbul: Nurgök Matbaası, 1961-1965.
- KOÇU, R. E. (1963). “Cellâd Mezadı”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 6, İstanbul: Nurgök Matbaası, 3428-3429.
- MARİA, G. vd. (2018). “Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye”, İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. (Çev.: Zeynep Safiye Baki Nalcıoğlu), 15-24, Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
- MUTÇALI, S. (1995). Arapça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Dağarcık Yayınları.
- ÖZ AÇIK, G. (2023). “Türkçede Jargon: Jandarma Dili Örneği”. Avrasya Terim Dergisi, S. 11, C. 3, 95-101.
- ÖZDEMİR, N. (2012). Kültür Ekonomisi ve Yönetimi (Seçki). Ankara: Hacettepe Yayıncılık.
- ÖZGEN, M. (2020). “Tokat’ta Tellal ve Mezat”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 121-150, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ÖZTÜRKMEN, A. (2024). “İstanbul Kent Folkloru Bağlamında Şehrin Değişen Dans Manzarası”. Türk Folklor Araştırmaları Derneği Dergisi, C.1, S. 367, 18-25.
- SÖZER ORAN, J. (2015). “Açık Arttırma; Tarihçe, Genel Bilgiler ve Bir Araştırma”. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C. 24, S. 1, 125-135.
- TAN, S. (2023). “Osmanlı Devleti’nde Tellallık Kurumu; Osmanlı Tellal ve Münadileri”. Millî Folklor, C. 18, S. 139, 68-81.
- THOMPSON, D. (2011). Sanat Mezat 12 Milyon Dolarlık Köpekbalığı: Çağdaş Sanatın ve Müzayede Evlerinin Tuhaf Ekonomisi. (Çev.: Renan Akman). İstanbul: İletişim Yayınları.
- THOMPSON, J. B. (2004). Medya ve Modernite. (Çev.: Serdar Öztürk). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
- YENEN, Z. ve YÜCETÜRK, E. (2004). “Haliç’in Mekansal Bütünlüğü ve Silüet İrdelemesi”, Dünü ve Bugünü ile Haliç Sempozyumu 22-23 Mayıs 2003. (Haz.: Süleyman Faruk Göncüoğlu), 591-603, İstanbul: Kadir Has Üniversitesi Yayınları.
Öz
Kaynakça
- AKALIN, Ş. H. vd. (2011). Türkçe Sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
- AKSAN, D. (1979). Her Yönüyle Dil (Ana Çizgileriyle Dilbilim). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- ASLAN, E. (2023). “Kent Folkloru Nedir?”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 49-54, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- ATAY, D. (2020). “Mezat ve Savaş: Yakup Kadri’nin Bir Şehit Mezadı Adlı Hikâyesinde Açık Arttırma ve Şehitlik”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 5-17, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- AVCI, H. E. (2008). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Kaynak Yayınları.
- AY AK, B. R. (2023). Tarihi Kentsel Alanları Biçimlendiren Kültürel Değerlerin Peyzaj Biyografisi Yaklaşımıyla İncelenmesi: Fener Balat Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
- BELGE, M. (2003). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Yurt Kitap Yayın.
- BOLAT, T. (2020). “Sahip Olma Arzusu ile Eşyanın Esiri Olmama Kaygısı Arasında Haldun Taner’in “Artırma” Hikâyesi”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 19-34, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- BOYUNDURUK, A. (2024). Kahramanmaraş Kapalı Çarşı Geleneksel Meslek Folkloru. İstanbul: Eğitim Yayınevi.
- BURKE, P. ve PORTER, R. (2010). “‘Jargon’ Kavramı Hakkında”, Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 2. (Editör: M. Öcal Oğuz-Selcan Gürçayır), 116-118, Ankara: Geleneksel Yayınları.
- DAMME, I. V. (2010). “Second-Hand Dealing in Bruges and the Rise of an ‘Antiquarian Culture’, c. 1750-1870”, Modernity and the Second-Hand Trade European Consumption Cultures and Practices, 1700-1900. (Editör: Jon Stobart and Ilja Van Damme), 73-92, New York: Palgrave Macmillan.
- DENİZ, K. ve ALKOL, N. (2016). “Mesleki Dilin Söz Varlığı ve Terim”. Milli Eğitim Dergisi, C. 45, S. 210, 201-214.
- DERDİÇOK, N. S. (2024). “Kent Ortamında Folklorun Görünümleri: Gün Olgusu”. Millî Folklor, C.18, S. 142, 27-38.
- DİNLER, M. ve ŞAHİN GÜÇHAN, N. (2016). “Fener ve Balat’ın Dönüşümü Üzerine: Üç Vizyon / Üç Dönem / Üç Ayrı “Koruma” Anlayışı”. TÜBA-KED, S. 14, 221-245.
- EMECEN, F. (1992). “Balat”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C.5, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm, 4-7.
- HERODOTOS. (2012). Herodot Tarihi. (Çev.: Müntekim Ökmen). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- KARABUDAK, G. (2023). “Kent Folklorunda Yeniden İşlevlendirme Örneği: Gaziantep’te Hanlar”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 189-204, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- KAVALCI, L. (2010). Balat’ın Mekansal Gelişim Süreci. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Anabilim Dalı.
- KOÇU, R. E. (1960). “Balat”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 4, İstanbul: Nurgök Matbaası, 1961-1965.
- KOÇU, R. E. (1963). “Cellâd Mezadı”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 6, İstanbul: Nurgök Matbaası, 3428-3429.
- MARİA, G. vd. (2018). “Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye”, İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. (Çev.: Zeynep Safiye Baki Nalcıoğlu), 15-24, Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
- MUTÇALI, S. (1995). Arapça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Dağarcık Yayınları.
- ÖZ AÇIK, G. (2023). “Türkçede Jargon: Jandarma Dili Örneği”. Avrasya Terim Dergisi, S. 11, C. 3, 95-101.
- ÖZDEMİR, N. (2012). Kültür Ekonomisi ve Yönetimi (Seçki). Ankara: Hacettepe Yayıncılık.
- ÖZGEN, M. (2020). “Tokat’ta Tellal ve Mezat”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 121-150, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ÖZTÜRKMEN, A. (2024). “İstanbul Kent Folkloru Bağlamında Şehrin Değişen Dans Manzarası”. Türk Folklor Araştırmaları Derneği Dergisi, C.1, S. 367, 18-25.
- SÖZER ORAN, J. (2015). “Açık Arttırma; Tarihçe, Genel Bilgiler ve Bir Araştırma”. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C. 24, S. 1, 125-135.
- TAN, S. (2023). “Osmanlı Devleti’nde Tellallık Kurumu; Osmanlı Tellal ve Münadileri”. Millî Folklor, C. 18, S. 139, 68-81.
- THOMPSON, D. (2011). Sanat Mezat 12 Milyon Dolarlık Köpekbalığı: Çağdaş Sanatın ve Müzayede Evlerinin Tuhaf Ekonomisi. (Çev.: Renan Akman). İstanbul: İletişim Yayınları.
- THOMPSON, J. B. (2004). Medya ve Modernite. (Çev.: Serdar Öztürk). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
- YENEN, Z. ve YÜCETÜRK, E. (2004). “Haliç’in Mekansal Bütünlüğü ve Silüet İrdelemesi”, Dünü ve Bugünü ile Haliç Sempozyumu 22-23 Mayıs 2003. (Haz.: Süleyman Faruk Göncüoğlu), 591-603, İstanbul: Kadir Has Üniversitesi Yayınları.
Öz
Kaynakça
- AKALIN, Ş. H. vd. (2011). Türkçe Sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
- AKSAN, D. (1979). Her Yönüyle Dil (Ana Çizgileriyle Dilbilim). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- ASLAN, E. (2023). “Kent Folkloru Nedir?”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 49-54, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- ATAY, D. (2020). “Mezat ve Savaş: Yakup Kadri’nin Bir Şehit Mezadı Adlı Hikâyesinde Açık Arttırma ve Şehitlik”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 5-17, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- AVCI, H. E. (2008). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Kaynak Yayınları.
- AY AK, B. R. (2023). Tarihi Kentsel Alanları Biçimlendiren Kültürel Değerlerin Peyzaj Biyografisi Yaklaşımıyla İncelenmesi: Fener Balat Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
- BELGE, M. (2003). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Yurt Kitap Yayın.
- BOLAT, T. (2020). “Sahip Olma Arzusu ile Eşyanın Esiri Olmama Kaygısı Arasında Haldun Taner’in “Artırma” Hikâyesi”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 19-34, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- BOYUNDURUK, A. (2024). Kahramanmaraş Kapalı Çarşı Geleneksel Meslek Folkloru. İstanbul: Eğitim Yayınevi.
- BURKE, P. ve PORTER, R. (2010). “‘Jargon’ Kavramı Hakkında”, Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 2. (Editör: M. Öcal Oğuz-Selcan Gürçayır), 116-118, Ankara: Geleneksel Yayınları.
- DAMME, I. V. (2010). “Second-Hand Dealing in Bruges and the Rise of an ‘Antiquarian Culture’, c. 1750-1870”, Modernity and the Second-Hand Trade European Consumption Cultures and Practices, 1700-1900. (Editör: Jon Stobart and Ilja Van Damme), 73-92, New York: Palgrave Macmillan.
- DENİZ, K. ve ALKOL, N. (2016). “Mesleki Dilin Söz Varlığı ve Terim”. Milli Eğitim Dergisi, C. 45, S. 210, 201-214.
- DERDİÇOK, N. S. (2024). “Kent Ortamında Folklorun Görünümleri: Gün Olgusu”. Millî Folklor, C.18, S. 142, 27-38.
- DİNLER, M. ve ŞAHİN GÜÇHAN, N. (2016). “Fener ve Balat’ın Dönüşümü Üzerine: Üç Vizyon / Üç Dönem / Üç Ayrı “Koruma” Anlayışı”. TÜBA-KED, S. 14, 221-245.
- EMECEN, F. (1992). “Balat”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C.5, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm, 4-7.
- HERODOTOS. (2012). Herodot Tarihi. (Çev.: Müntekim Ökmen). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- KARABUDAK, G. (2023). “Kent Folklorunda Yeniden İşlevlendirme Örneği: Gaziantep’te Hanlar”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 189-204, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- KAVALCI, L. (2010). Balat’ın Mekansal Gelişim Süreci. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Anabilim Dalı.
- KOÇU, R. E. (1960). “Balat”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 4, İstanbul: Nurgök Matbaası, 1961-1965.
- KOÇU, R. E. (1963). “Cellâd Mezadı”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 6, İstanbul: Nurgök Matbaası, 3428-3429.
- MARİA, G. vd. (2018). “Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye”, İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. (Çev.: Zeynep Safiye Baki Nalcıoğlu), 15-24, Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
- MUTÇALI, S. (1995). Arapça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Dağarcık Yayınları.
- ÖZ AÇIK, G. (2023). “Türkçede Jargon: Jandarma Dili Örneği”. Avrasya Terim Dergisi, S. 11, C. 3, 95-101.
- ÖZDEMİR, N. (2012). Kültür Ekonomisi ve Yönetimi (Seçki). Ankara: Hacettepe Yayıncılık.
- ÖZGEN, M. (2020). “Tokat’ta Tellal ve Mezat”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 121-150, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ÖZTÜRKMEN, A. (2024). “İstanbul Kent Folkloru Bağlamında Şehrin Değişen Dans Manzarası”. Türk Folklor Araştırmaları Derneği Dergisi, C.1, S. 367, 18-25.
- SÖZER ORAN, J. (2015). “Açık Arttırma; Tarihçe, Genel Bilgiler ve Bir Araştırma”. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C. 24, S. 1, 125-135.
- TAN, S. (2023). “Osmanlı Devleti’nde Tellallık Kurumu; Osmanlı Tellal ve Münadileri”. Millî Folklor, C. 18, S. 139, 68-81.
- THOMPSON, D. (2011). Sanat Mezat 12 Milyon Dolarlık Köpekbalığı: Çağdaş Sanatın ve Müzayede Evlerinin Tuhaf Ekonomisi. (Çev.: Renan Akman). İstanbul: İletişim Yayınları.
- THOMPSON, J. B. (2004). Medya ve Modernite. (Çev.: Serdar Öztürk). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
- YENEN, Z. ve YÜCETÜRK, E. (2004). “Haliç’in Mekansal Bütünlüğü ve Silüet İrdelemesi”, Dünü ve Bugünü ile Haliç Sempozyumu 22-23 Mayıs 2003. (Haz.: Süleyman Faruk Göncüoğlu), 591-603, İstanbul: Kadir Has Üniversitesi Yayınları.
Öz
Kaynakça
- AKALIN, Ş. H. vd. (2011). Türkçe Sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
- AKSAN, D. (1979). Her Yönüyle Dil (Ana Çizgileriyle Dilbilim). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- ASLAN, E. (2023). “Kent Folkloru Nedir?”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 49-54, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- ATAY, D. (2020). “Mezat ve Savaş: Yakup Kadri’nin Bir Şehit Mezadı Adlı Hikâyesinde Açık Arttırma ve Şehitlik”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 5-17, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- AVCI, H. E. (2008). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Kaynak Yayınları.
- AY AK, B. R. (2023). Tarihi Kentsel Alanları Biçimlendiren Kültürel Değerlerin Peyzaj Biyografisi Yaklaşımıyla İncelenmesi: Fener Balat Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
- BELGE, M. (2003). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Yurt Kitap Yayın.
- BOLAT, T. (2020). “Sahip Olma Arzusu ile Eşyanın Esiri Olmama Kaygısı Arasında Haldun Taner’in “Artırma” Hikâyesi”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 19-34, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- BOYUNDURUK, A. (2024). Kahramanmaraş Kapalı Çarşı Geleneksel Meslek Folkloru. İstanbul: Eğitim Yayınevi.
- BURKE, P. ve PORTER, R. (2010). “‘Jargon’ Kavramı Hakkında”, Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 2. (Editör: M. Öcal Oğuz-Selcan Gürçayır), 116-118, Ankara: Geleneksel Yayınları.
- DAMME, I. V. (2010). “Second-Hand Dealing in Bruges and the Rise of an ‘Antiquarian Culture’, c. 1750-1870”, Modernity and the Second-Hand Trade European Consumption Cultures and Practices, 1700-1900. (Editör: Jon Stobart and Ilja Van Damme), 73-92, New York: Palgrave Macmillan.
- DENİZ, K. ve ALKOL, N. (2016). “Mesleki Dilin Söz Varlığı ve Terim”. Milli Eğitim Dergisi, C. 45, S. 210, 201-214.
- DERDİÇOK, N. S. (2024). “Kent Ortamında Folklorun Görünümleri: Gün Olgusu”. Millî Folklor, C.18, S. 142, 27-38.
- DİNLER, M. ve ŞAHİN GÜÇHAN, N. (2016). “Fener ve Balat’ın Dönüşümü Üzerine: Üç Vizyon / Üç Dönem / Üç Ayrı “Koruma” Anlayışı”. TÜBA-KED, S. 14, 221-245.
- EMECEN, F. (1992). “Balat”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C.5, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm, 4-7.
- HERODOTOS. (2012). Herodot Tarihi. (Çev.: Müntekim Ökmen). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- KARABUDAK, G. (2023). “Kent Folklorunda Yeniden İşlevlendirme Örneği: Gaziantep’te Hanlar”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 189-204, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- KAVALCI, L. (2010). Balat’ın Mekansal Gelişim Süreci. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Anabilim Dalı.
- KOÇU, R. E. (1960). “Balat”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 4, İstanbul: Nurgök Matbaası, 1961-1965.
- KOÇU, R. E. (1963). “Cellâd Mezadı”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 6, İstanbul: Nurgök Matbaası, 3428-3429.
- MARİA, G. vd. (2018). “Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye”, İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. (Çev.: Zeynep Safiye Baki Nalcıoğlu), 15-24, Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
- MUTÇALI, S. (1995). Arapça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Dağarcık Yayınları.
- ÖZ AÇIK, G. (2023). “Türkçede Jargon: Jandarma Dili Örneği”. Avrasya Terim Dergisi, S. 11, C. 3, 95-101.
- ÖZDEMİR, N. (2012). Kültür Ekonomisi ve Yönetimi (Seçki). Ankara: Hacettepe Yayıncılık.
- ÖZGEN, M. (2020). “Tokat’ta Tellal ve Mezat”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 121-150, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ÖZTÜRKMEN, A. (2024). “İstanbul Kent Folkloru Bağlamında Şehrin Değişen Dans Manzarası”. Türk Folklor Araştırmaları Derneği Dergisi, C.1, S. 367, 18-25.
- SÖZER ORAN, J. (2015). “Açık Arttırma; Tarihçe, Genel Bilgiler ve Bir Araştırma”. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C. 24, S. 1, 125-135.
- TAN, S. (2023). “Osmanlı Devleti’nde Tellallık Kurumu; Osmanlı Tellal ve Münadileri”. Millî Folklor, C. 18, S. 139, 68-81.
- THOMPSON, D. (2011). Sanat Mezat 12 Milyon Dolarlık Köpekbalığı: Çağdaş Sanatın ve Müzayede Evlerinin Tuhaf Ekonomisi. (Çev.: Renan Akman). İstanbul: İletişim Yayınları.
- THOMPSON, J. B. (2004). Medya ve Modernite. (Çev.: Serdar Öztürk). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
- YENEN, Z. ve YÜCETÜRK, E. (2004). “Haliç’in Mekansal Bütünlüğü ve Silüet İrdelemesi”, Dünü ve Bugünü ile Haliç Sempozyumu 22-23 Mayıs 2003. (Haz.: Süleyman Faruk Göncüoğlu), 591-603, İstanbul: Kadir Has Üniversitesi Yayınları.
Öz
Kaynakça
- AKALIN, Ş. H. vd. (2011). Türkçe Sözlük. Ankara: TDK Yayınları.
- AKSAN, D. (1979). Her Yönüyle Dil (Ana Çizgileriyle Dilbilim). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
- ASLAN, E. (2023). “Kent Folkloru Nedir?”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 49-54, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- ATAY, D. (2020). “Mezat ve Savaş: Yakup Kadri’nin Bir Şehit Mezadı Adlı Hikâyesinde Açık Arttırma ve Şehitlik”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 5-17, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- AVCI, H. E. (2008). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Kaynak Yayınları.
- AY AK, B. R. (2023). Tarihi Kentsel Alanları Biçimlendiren Kültürel Değerlerin Peyzaj Biyografisi Yaklaşımıyla İncelenmesi: Fener Balat Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı.
- BELGE, M. (2003). İstanbul Gezi Rehberi. İstanbul: Yurt Kitap Yayın.
- BOLAT, T. (2020). “Sahip Olma Arzusu ile Eşyanın Esiri Olmama Kaygısı Arasında Haldun Taner’in “Artırma” Hikâyesi”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 19-34, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- BOYUNDURUK, A. (2024). Kahramanmaraş Kapalı Çarşı Geleneksel Meslek Folkloru. İstanbul: Eğitim Yayınevi.
- BURKE, P. ve PORTER, R. (2010). “‘Jargon’ Kavramı Hakkında”, Halkbiliminde Kuramlar ve Yaklaşımlar 2. (Editör: M. Öcal Oğuz-Selcan Gürçayır), 116-118, Ankara: Geleneksel Yayınları.
- DAMME, I. V. (2010). “Second-Hand Dealing in Bruges and the Rise of an ‘Antiquarian Culture’, c. 1750-1870”, Modernity and the Second-Hand Trade European Consumption Cultures and Practices, 1700-1900. (Editör: Jon Stobart and Ilja Van Damme), 73-92, New York: Palgrave Macmillan.
- DENİZ, K. ve ALKOL, N. (2016). “Mesleki Dilin Söz Varlığı ve Terim”. Milli Eğitim Dergisi, C. 45, S. 210, 201-214.
- DERDİÇOK, N. S. (2024). “Kent Ortamında Folklorun Görünümleri: Gün Olgusu”. Millî Folklor, C.18, S. 142, 27-38.
- DİNLER, M. ve ŞAHİN GÜÇHAN, N. (2016). “Fener ve Balat’ın Dönüşümü Üzerine: Üç Vizyon / Üç Dönem / Üç Ayrı “Koruma” Anlayışı”. TÜBA-KED, S. 14, 221-245.
- EMECEN, F. (1992). “Balat”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, C.5, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm, 4-7.
- HERODOTOS. (2012). Herodot Tarihi. (Çev.: Müntekim Ökmen). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
- KARABUDAK, G. (2023). “Kent Folklorunda Yeniden İşlevlendirme Örneği: Gaziantep’te Hanlar”, Kuramsal Yaklaşımlar Işığında Kent Folkloru. (Editör: Erkan Aslan), 189-204, İstanbul: Çizgi Kitabevi Yayınları.
- KAVALCI, L. (2010). Balat’ın Mekansal Gelişim Süreci. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Anabilim Dalı.
- KOÇU, R. E. (1960). “Balat”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 4, İstanbul: Nurgök Matbaası, 1961-1965.
- KOÇU, R. E. (1963). “Cellâd Mezadı”. İstanbul Ansiklopedisi, Cilt 6, İstanbul: Nurgök Matbaası, 3428-3429.
- MARİA, G. vd. (2018). “Folklor Araştırması ve Yeni Zorlukları: Etnografiden Netnografiye”, İnternet Folkloru: Netlore ve Netnografi. (Çev.: Zeynep Safiye Baki Nalcıoğlu), 15-24, Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
- MUTÇALI, S. (1995). Arapça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Dağarcık Yayınları.
- ÖZ AÇIK, G. (2023). “Türkçede Jargon: Jandarma Dili Örneği”. Avrasya Terim Dergisi, S. 11, C. 3, 95-101.
- ÖZDEMİR, N. (2012). Kültür Ekonomisi ve Yönetimi (Seçki). Ankara: Hacettepe Yayıncılık.
- ÖZGEN, M. (2020). “Tokat’ta Tellal ve Mezat”, Müzayede Kitabı. (Editör: Emine Gürsoy Naskali), 121-150, İstanbul: Kitabevi Yayınları.
- ÖZTÜRKMEN, A. (2024). “İstanbul Kent Folkloru Bağlamında Şehrin Değişen Dans Manzarası”. Türk Folklor Araştırmaları Derneği Dergisi, C.1, S. 367, 18-25.
- SÖZER ORAN, J. (2015). “Açık Arttırma; Tarihçe, Genel Bilgiler ve Bir Araştırma”. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, C. 24, S. 1, 125-135.
- TAN, S. (2023). “Osmanlı Devleti’nde Tellallık Kurumu; Osmanlı Tellal ve Münadileri”. Millî Folklor, C. 18, S. 139, 68-81.
- THOMPSON, D. (2011). Sanat Mezat 12 Milyon Dolarlık Köpekbalığı: Çağdaş Sanatın ve Müzayede Evlerinin Tuhaf Ekonomisi. (Çev.: Renan Akman). İstanbul: İletişim Yayınları.
- THOMPSON, J. B. (2004). Medya ve Modernite. (Çev.: Serdar Öztürk). İstanbul: Kırmızı Yayınları.
- YENEN, Z. ve YÜCETÜRK, E. (2004). “Haliç’in Mekansal Bütünlüğü ve Silüet İrdelemesi”, Dünü ve Bugünü ile Haliç Sempozyumu 22-23 Mayıs 2003. (Haz.: Süleyman Faruk Göncüoğlu), 591-603, İstanbul: Kadir Has Üniversitesi Yayınları.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kültürel çalışmalar (Diğer), Türkiye Sahası Türk Halk Bilimi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 1 Aralık 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 26 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 4 |
Amaç ve Kapsam
Folklor Akademi Dergisi, yılda üç defa yayımlanan uluslararası hakemli bir dergidir. Kısaltılmış adı FAD olan derginin amacı, başta halkbilimi olmak üzere sosyal ve beşerî bilimlerin bütün bilim dallarında (edebiyat, eğitim bilimleri ve alan eğitimi, ilahiyat, iletişim, coğrafya, tarih, dilbilim, psikoloji, antropoloji, felsefe, filoloji, müzikoloji, güzel sanatlar, sosyoloji, arkeoloji vd.) yeni bakış açıları geliştirmek, alana katkı sağlayacak yeni ve özgün makale, derleme, tanıtım yazıları ve çeviriler gibi yayınlara yer vermektir. Ayrıca, uluslar üstü bir felsefe ile dünyaya dair kültürel veriyi, insanlığın ortak mirası kabul edip tarihî ve/veya güncel olanı akademik üslup ve bilimsel yöntemler ile kamuoyuna duyurmak amaçlanmaktadır.
Akademik ihtiyaçlara cevap vermeyi hedefleyen FAD, kullanıcı dostu genel ağ yazılımı ile açık ve çevrim içi yayın imkanıyla ulusal ve uluslararası akademik çevrelere ulaşmayı hedeflemektedir. Böylelikle daha çok veri tabanı ve indeks tarafından taranmak; bilim insanlarına ve okurlara sınırsız erişim sağlamak, alanında yaygın etki ve referans gösterilme oranını artırmak amaçlanmaktadır.
Folklor Akademi Dergisinde yayımlanacak makalelerde bilimsel özgünlük esastır.
Dergiye gönderilecek yazıların daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. (Tezlerden üretilen yahut ulusal/uluslararası kongrelerde sözlü olarak sunulan bildirilerin gönderilmesi halinde bunun açıkça belirtilmesi gerekir)
Makale yazar(lar)ı söz konusu yayınların içeriğinden birinci derece sorumludur.
Yazarlar makalelerini sisteme yüklerken word formatını kullanmalı ve dosya içerisinde kişisel bilgilere kesinlikle yer vermemelidir.
Yazım Kuralları
GENEL İLKELER
1. Folklor Akademi Dergisi, hakemli bir dergi olup yılda dört sayı olarak yayımlanır.
2. Folklor Akademi Dergisi’nde, halk bilimi, Türk dili ve edebiyatı, halk edebiyatı, antropoloji, etnoloji, kültür sosyolojisi, dinler tarihi, müzikoloji, halk dansları, el sanatları, kültür tarihi ile ilgili bilimsel makaleler, çeviriler, tanıtma/eleştiri yazıları gibi çalışmalara yer verilmektedir.
3. Yazının Folklor Akademi Dergisi’ne gönderilmesi, yayımı için başvuru olarak kabul edilir. Yazılar için telif ücreti ödenmez.
4. Folklor Akademi Dergisi’nde yayımlanan yazıların içerikleriyle ilgili her türlü yasal sorumluluk, yazarına aittir.
5. Folklor Akademi Dergisi, gönderilen yazılarda düzeltme yapmak, yazıları yayımlamak ya da yayımlamamak hakkına sahiptir.
6. Yayım dili Türkçe, İngilizce, Rusça, Almanca, Fransızca ve İspanyolca'dır.
7. Makalenin başında 300-500 kelime aralığında Türkçe ve İngilizce öz(10 punto ve İngilizce Öz), 5 kelimelik Türkçe ve İngilizce anahtar kelimeler bulunmalı; Türkçe ve İngilizce başlığa yer verilmelidir. Öz içinde kaynak, şekil, çizelge vb. bulunmamalıdır.
8. Makale, giriş bölümüyle başlamalı, burada yazının hipotezi ortaya atılmalı, gelişme bölümü (ara ve alt başlıklarla desteklenebilir) veri, gözlem, görüş, yorum ve tartışmalardan oluşmalı, Sonuç bölümünde varılan sonuçlar, önerilerle desteklenerek açıklanmalıdır. Metin, Öz, Abstract, Sonnotlar ve Kaynaklar dâhil 10.000 kelimeyi geçmemelidir.
9. Yazının başlığının altında yazar adı, dipnotla unvanı, görev yaptığı kurum ve kendisine ulaşılabilecek e-posta adresi gibi bilgilere yer verilmemelidir. Yazıların hangi akademisyen tarafından sisteme eklendiği ya da dergiye gönderildiği, sistem yöneticisi tarafından zaten görülebildiğinden, bu bilgiler, yazılar hakem sürecinden geçtikten sonra, yazıya editör tarafından eklenecektir. Dolayısıyla yazılar sisteme girilirken, gözden geçirilip yazara ait herhangi bir bilginin yazıda yer almadığından emin olunmalıdır. Bu husus, kör hakemlik ilkesi açısından önemlidir.
10. Yazı, https://dergipark.org.tr/folklor adresindeki Makale Gönder düğmesi aracılığıyla, e-posta adresi ve oluşturulacak parolayla girilen kişisel sayfadan gönderildikten sonra, aynı sayfadan hakem süreci takip edilebilir. Bu aşamadan sonra, düzeltmelerin yapılması için, bütün hakemlerden raporların gelmesi beklenmelidir. Çünkü yazarlar, sisteme bir kez düzeltme ekleyebilmektedirler. Zira bir hakemin istediği düzeltmeyi yapıp yazı sisteme eklendiğinde, sonraki aşamada ikinci bir hakemin de düzeltme istemesi durumunda istenen düzeltmeler yapılamayacaktır.
11. Dergiye gönderilen yazıların daha önce başka bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. Kitap hâlinde yayımlanmamış sempozyum bildirilerinin yayımı ise, bu durumun belirtilmesi şartıyla mümkündür.
12. Dergiye gönderilen yazılar, yazarları tarafından alınmış olan benzerlik raporları ile birlikte sisteme yüklenecektir. Ayrıca editörlük sürecinde turnitin vb. benzerlik programlarında makaleler kontrol edilecektir. Benzerlik oranı %20'nin üzerinde olan çalışmalar yayınlanamayacaktır.
13. Yazılar, mutlaka aşağıda belirtilen formatta gönderilmelidir. Sisteme bu formatta girilmeyen yazılar değerlendirmeye alınmayacaktır.
14. Yazarlar, makale dosyası ile birlikte sisteme Telif Hakkı Devri Formu'nu imzalı bir şekilde yüklemelidir.
SAYFA DÜZENİ
1. Yazılar, Microsoft Word programında yazılmalı ve sayfa yapıları aşağıdaki gibi düzenlenmelidir:
|
Kâğıt Boyutu |
Genişlik:16 cm Yükseklik: 24 cm |
|
Üst Kenar Boşluk |
2 cm |
|
Alt Kenar Boşluk |
2 cm |
|
Sol Kenar Boşluk |
2,5 cm |
|
Sağ Kenar Boşluk |
2 cm |
|
Yazı Tipi |
Times New Roman |
|
Yazı Tipi Stili |
Normal |
|
Boyutu (normal metin) |
11 (Times New Roman) |
|
Boyutu (sonnot metni) |
10 (Times New Roman) |
|
Paragraf Aralığı |
Önce 6 nk, sonra 0 nk |
|
Satır Aralığı Paragraf Girintisi |
Tek (1) 1 cm |
2. Özel bir yazı tipi (font) kullanılmış yazılarda, kullanılan yazı tipi de, yazıyla birlikte gönderilmelidir.
3. Yazılarda sayfa numarası, üst bilgi ve alt bilgi gibi ayrıntılara yer verilmemelidir.
4. Makale içerisindeki başlıkların her bir kelimesinin sadece ilk harfleri büyük yazılmalı, başka hiçbir biçimlendirmeye, yer verilmemelidir.
5. İmlâ ve noktalama açısından, makalenin ya da konunun zorunlu kıldığı özel durumlar dışında, Türk Dil Kurumunun İmlâ Kılavuzu esas alınmalıdır.
KAYNAKLARIN DÜZENLENMESİ
Metin içinde kaynak gösterme
Metin içinde kaynak gösterimi iki biçimde yapılabilir.
1. Ana metindeki tüm göndermeler metin içi dipnot sistemi ile belirtilir. Sayfa altı dipnot yöntemi kesinlikle kullanılmamalıdır. Kaynak gösterme dışında kalan ve makalenin ana konusu ile dolaylı bağlantısı olan açıklamalar, birden başlayarak sonnot kullanmak suretiyle yapılabilir. Sonnotlar, makaleden sonra ve kaynakçadan önce topluca yer almalı, 1, 2, 3 şeklinde sıralanmalı ve 10 punto yazılmalıdır.
2. Metinde uygun yerde parantez açılarak, yazar (lar) ın soyadı, yayın tarihi ve alıntılanan sayfa numarası belirtilir.
a) Aynı kaynaklara metinde tekrar gönderme yapılırsa yine aynı yöntem uygulanır; age., agm. gibi kısaltmalar kullanılmamalıdır.
Örnek: (Köprülü, 1966: 71-76)
b) Alıntılanan yazarın adı, metinde geçiyorsa, parantez içinde yazarın adını tekrar etmeye gerek yoktur.
Örnek: Boratav (1984: 11), bu rivayetlerin 34 tane olduğunu belirtir.
c) Gönderme yapılan kaynak iki yazarlı ise, her iki yazarın da soyadları kullanılmalıdır.
Örnek: (Alptekin ve Sakaoğlu, 2006: 133)
d) Yazarlar ikiden fazlaysa ilk yazarın soyadından sonra “vd.” (ve diğerleri) ibaresi kullanılmalıdır.
Örnek: (Lvova vd., 2013: 194)
e) Gönderme yapılan kaynaklar birden fazlaysa, göndermeler noktalı virgülle ayrılmalıdır.
Örnek: (Kaya, 2000: 180; Artun, 2004: 86)
f) Metinde arşiv belgelerinden yararlanılmış ise bu belgelere göndermeler Belge-1 veya Arşiv-1 şeklinde sırayla belirtilmeli ve kaynakçada ilgili ibarenin karşısına arşiv belge bilgileri yazılmalıdır.
g) Metin içinde sözlü kaynaklardan alınan bilgilere yer verilmiş ise göndermeler Kaynak Kişi anlamına gelecek şekilde KK-1 şeklinde belirtilmeli, çalışmanın kaynaklar kısmında Sözlü Kaynaklar alt başlığı altında her bir kaynak kişinin bilgisi metin içinde yapılan gönderme kodu ile uyumu şekilde belirtilmelidir.
h)Metin içi doğrudan alıntılarda 40 kelimeyi geçenler, sağdan ve soldan 1cm içeride, blok şeklinde ve ana metinden 1 punto küçük (10 punto) yazılmalıdır.
KAYNAKÇANIN DÜZENLENMESİ
1. Kaynakçada sadece yazıda gönderme yapılan kaynaklara yer verilmeli ve yazar soyadına göre alfabetik sıralama izlenmelidir.
2. Bir yazarın birden çok çalışması kaynakçada yer alacaksa yayın tarihine göre eskiden yeniye doğru bir sıralama yapılmalıdır. Aynı yılda yapılan çalışmalar için “a, b, c...” ibareleri kullanılmalı ve bunlar metin içinde yapılan göndermelerde de aynı olmalıdır.
Kitap:
KÖPRÜLÜ, M. F. (1999). Edebiyat Araştırmaları. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
Çeviri Kitap:
ELIADE, M. (1999). Şamanizm. (Çev.: İsmet Birkan), Ankara: İmge Kitabevi.
LVOVA, E. L. vd. (2013). Güney Sibirya Türklerinin Geleneksel Dünya Görüşleri: Simge ve Ritüel. (Çev.: Metin Ergun), Konya: Kömen Yayınları.
İki Yazarlı Kitap:
ALPTEKİN, A. B. ve SAKAOĞLU, S. (2006). Türk Saz Şiiri Antolojisi. Ankara: Akçağ Yayınları.
İkiden Fazla Yazarlı Kitap:
OĞUZ, M. Öcal vd. (2010). Türk Halk Edebiyatı El Kitabı. Ankara: Grafiker Yayınları.
Makale:
YAYIN, N. (2016). "Köknar Terimi Üzerine". Artuklu İnsan ve Toplum Bilim Dergisi, C. 1, S. 1, 72-75.
Yayımlanmamış Tez:
AKYÜZ, Ç. (2013). Bagış Destanı: İnceleme-Metin. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Bildiri:
CUNBUR, M. (2000). “Dede Korkut Oğuz-namelerinde İslamî Unsurlar”, Uluslararası Dede Korkut – Bilgi Şöleni Bildirileri. (Hzl.: A. Kahya-Birgül vd.), 77-108, Ankara Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları.
İnternet Kaynakları:
* URL-1: “Social Groups”. http://www.sociologyguide.com/basic-consepts/Social-Groups.php (Erişim: 10.06.2014)
* Hufford, M. (1991). “American Folklife: A Commonwealth of Cultures”, http://www.loc.gov/folklife/cwc/(Erişim: 17.06.2014)
Arşiv Kaynakları:
Belge-1/Arşiv-1: BOA-Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA, DH.EUM.EMN, no: 3, 19.Ş.1330); BCA: Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi (BCA, 1927)
Sözlü Kaynaklar:
KK-1: Mustafa Mutlu, İstanbul 1935, İlkokul Mezunu, Emekli. (Görüşme: 12.06.2014)
Dergiye makale gönderecek yazarlarımızın çalışmalarını Yayın ve Yazım İlkeleri'ne göre düzenlemeleri gerekmektedir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
FOLKLOR AKADEMİ DERGİSİ ETİK İLKELER ve YAYIN POLİTİKASI
Folklor Akademi Dergisi (FAD), yılda dört defa yayımlanan uluslararası hakemli bir dergidir. FAD, Türk Halk bilimi alanında yeni bakış açıları geliştirmek, alana katkı sağlayacak yeni ve özgün makale, derleme, tanıtım yazıları ve çeviriler gibi yayınlara yer vermektir. Ayrıca dergide, uluslar üstü bir felsefe ile dünyaya dair kültürel veriyi, insanlığın ortak mirası kabul edip tarihî ve/veya güncel olanı akademik üslup ve bilimsel yöntemler ile kamuoyuna duyurmak amaçlanmaktadır.
Folklor Akademi Dergisine gönderilecek olan çalışmaların yayına kabul edilmesinde makalelerde özgünlük ve alana etki unsurları dikkate alınmaktadır. Bu nedenle, dergi sistemine yüklenmiş hatta hakem süreci olumlu olarak raporlanmış olsa dahi, çalışmanın yayımlanıp yayımlanmayacağı kararı editör kuruluna bağlıdır.
Aynı yazarın dergimize yeniden makale gönderebilmesi için, önceki makalesinin yayımlanmasının üzerinden en az bir yıl geçmiş olmalıdır.
Her sayıda araştırmacıların bağlı bulunduğu kurumlar arasında çeşitliliğin gözetilmesi esastır. Bu kapsamda, bir sayıda aynı kurum adresli en fazla iki makale yayımlanabilir. Çok yazarlı makalelerde yazar sayısı değil, yayın sayısı esas alınır.
Folklor Akademi Dergisi, güncel TDK Yazım Kılavuzu ve Sözlüklerini esas alır.
Yayımlanan çalışmaların telif hakkı Folklor Akademi Dergisi’ne devredilmiş sayılır. Makalelerin/çevirilerin tüm bilimsel ve hukukî sorumluluğu yazarlarına/çevirmenlerine aittir. İki ve daha fazla yazarlı çalışmalarda yazının telif sorumluluğu birinci yazara aittir. Dergide yayımlanan makale ve fotoğraflar kaynak gösterilerek alıntılanabilir.
Folklor Akademi Dergisi’ne gönderilen makaleler çifte körleme (peer review) süreciyle değerlendirilmekte olup ücretsiz erişimle elektronik olarak yayımlanmaktadır. Aşağıda yayıncının, editörler kurulunun, hakemlerin ve yazarların etik sorumlulukları ve görevleri yer almaktadır. Bilimsel kurallar dâhilinde hazırlanan çalışmalarda yayın sürecinin tüm bileşenlerinin; yayıncı, editörler, yazarlar, hakemler ve okuyucuların etik ilkelere ve derginin yayın politikalarına uymaları gerekmektedir.
Yayıncının Etik Sorumlukları
*Folklor Akademi Dergisi, kâr amacı gütmeyen bir yayın kuruluşudur.
*Folklor Akademi Dergisi, 2018 yılından bu yana evrensel kurallar çerçevesinde yayın yapmaktadır.
* Folklor Akademi Dergisi, yayınlanan makalelerin mülkiyet ve telif hakkını korur. Yayınlanan her makalenin birer kopya kaydını saklı tutma yükümlüğünü üstlenir.
* Folklor Akademi Dergisi, makalenin nihai kararının her türlü kişisel durumdan bağımsız biçimde verilmesini taahhüt eder.
Editörler Kurulunun Etik Sorumlulukları
*Folklor Akademi Dergisi’ne başvuru yapılan her bir makale ve makalenin diğer tüm süreçlerinden Folklor Akademi dergisi Editörler Kurulu sorumludur ve Editörler Kurulu bu bağlamda sorumluluğunu bilir.
*Editörler Kurulu, dergide, kör hakemlik, değerlendirme süreci, etik ilkeler gibi dergi politikalarının belirlenmesi ve uygulanmasını gözetir, yayınlanmış makale yazarlarının telif hakkını korur.
* Editörler Kurulu, dergiyi akademik kriterlerde daha iyiye yükseltme ve bu bağlamda nitelikli yayın politikası hedefinde olup gerektiğinde “yazarlar”, “hakemler” gibi temel esaslarını günceller.
* Editörler Kurulu, Dergipark sistemi üzerinden makale takip sürecini yürütmekte olup, dergi içeriğine uygun, dil editörlerinin denetiminden geçen yazıları, çıkar çatışması taşımayan ilgili alandaki hakemlere gönderir. Dergi yazım ilkelerine uygun olmayan yazılar hakeme gönderilmez. Hakem raporlarından biri olumlu (kabul ya da minör revizyon), diğeri olumsuz olduğu takdirde, yazı üçüncü bir hakeme gönderilebilir yahut Editör Kurulu nihai kararını raporlar üzerinden verebilir (Hakemlerden major revizyon ve ret alan makaleler reddedilir. Yazıların yayımlanma ya da yayımlanmama konusundaki nihai karar Folklor Akademi Dergisi Editör Kuruluna aittir).
* Editörler Kurulu, belirli aralıklarla dergi süreci ve nitelikli işleyişi için toplanır.
* Editörler Kurulu, tüm makalelerin kayıtlarını, dergiyle ilgili yazışmaları elektronik olarak saklar.
* Dergi sistemine makale yüklendikten sonra editör kontrolünden geçen çalışmaların yazarları tarafından sisteme yüklenen benzerlik raporu Editör Kurulunca incelenir. Benzerlik oranı makul olan (azami %20) çalışmalar için hakem değerlendirme süreci başlatılır.
Hakemlerin Etik Sorumlulukları
*Folklor Akademi Dergisi’nde makale değerlendirme sürecinde yazar(lar)ın ve hakemlerin, birbirlerini tanımadıkları iki yönlü kör hakemlik (çifte körleme) ilkesi uygulanır.
* Hakemler, yalnız uzmanlık alanı ile ilgili makaleleri değerlendirmeyi kabul etmeli, herhangi bir çıkar çatışması fark edildiyse makale değerlendirme isteği ya da hakemliği ret edilmelidir.
*Hakemler dergi yayın politikası gereği, Makale Takip Sistemi üzerinden belirlenen süre içinde makaleyi, nesnel ve bilimsel kriterlere uygun değerlendirmelidirler.
Yazar(lar)ın Etik Sorumlulukları:
*Folklor Akademi Dergisinde yayımlanacak makalelerde bilimsel özgünlük esas olup makale yazar(lar)ı söz konusu yayınların içeriğinden birinci derece sorumludur.
*Dergiye gönderilecek yazıların daha önce herhangi bir yerde yayımlanmamış olması gerekmektedir. (Tezlerden üretilen yahut ulusal/uluslararası kongrelerde sözlü olarak sunulan bildirilerin gönderilmesi halinde bunun açıkça belirtilmesi gerekir.)
*Yazarlar aynı anda birden fazla makale göndermemelidirler.
*Yazarlar makalelerini sisteme yüklerken MS Word formatını kullanmalı ve dosya içerisinde kişisel bilgilere kesinlikle yer vermemeli; Telif Hakkı Devri Formu’nu makale dosyası ile birlikte imzalı bir şekilde sisteme yüklemelidir.
*Yazar(lar), makaledeki kaynaklara etik ilkeler doğrultusunda atıf yapmalıdır.
*Makaleye katkı sağlamayan kişilerin adı, yazar olarak yazılmamalıdır.
* Yazar(lar), etik kurul kararı gerektiren çalışmaları için bu belgenin adı, karar tarihi ve sayısını makalede belirtmeli ve belgeyi makalenin başvurusuyla birlikte sisteme yüklemelidir. Bilimsellik ölçütleri içinde, gereken durumda, uzman görüşü, aydınlatılmış olur/onam formunun alındığına ilişkin bilgiye yine makalede yer vermelidir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası hazırlanması sürecinde örnek alınan, yararlanılan ve aktarılan kaynaklar:
YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi
COPE (Committee on Publication Ethics)
Budapeşte Açık Erişim Bildirgesi
ICMJE (International Committee Of Medical Journal Editors)
Creative Commons
DOAJ Principles Of Transparency And Best Practice In Scholarly Publishing
NOT: Folklor Akademi Dergisi Etik İlkeler ve Yayın Politikası hazırlanırken Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi’nin ilgili bölümlerinden içerik, şekil ve kaynakça açısından faydalanılmıştır.
https://app.trdizin.gov.tr/dergi/TWpJMk5qWT0/folklor-akademi-dergisi-online-
Ücret Politikası
Folklor Akademi Dergisi'nde makale gönderme, hakem süreci veya yayımlama aşamalarının hiçbirinde herhangi bir ücretlendirme işlemi yoktur. Yazarlardan, dergiye gönderdikleri çalışmaları için ücret talep edilmemektedir.
